UA-104319606-1

gentse feesten - Page 4

  • Eelt en Alhambra Container

    De Gentse Feesten zijn vermoeiend...

    Onze dag gisteren zat propvol. Uitgeslapen, zéér belangrijk op een verlofdag, dan met de honden de halve stad door op zoek naar een bakker die niet gesloten is. Tijdens de Feesten zijn immers alle bakkers en slagers in onze buurt gesloten, waar de supermarkten, restaurants en sommige winkeltjes dan weer 24u/24 open lijken. Op de terugweg beide honden een eind moeten dragen wegens veel te warm voor hen... Ze kunnen niet tegen de kou, maar ze kunnen evenmin tegen de hitte, onze twee langpoothelden.

    In de namiddag kwam mr Cms dan op bezoek om wat te gaan chillen in het Baudelopark en een toertje te doen door de stad. Veel volk overal, soms schoon volk, soms niet, lol.
    Gekookt, gegeten, de hongerigen gespijsd en dan was het al tijd om naar de Capitool te trekken, alwaar we ein-de-lijk eens een voorstelling van Wouter Deprez konden meepikken. We hebben al zeker vijf keer voornemens gemaakt om te gaan kijken, maar in Gent zijn 's mans voorstelling sneller uitverkocht dan wij blijkbaar kunnen bellen voor kaartjes...

    Eelt heette het stuk, en aangezien het over de vader van Deprez ging, moest iedereen zich voorstellen dat hij/zij zijn/haar vader was... Het was echt heel leuk, goed gelachen, en ook wel heel blij dat wij niet bij de slachtoffers waren die eruit gepikt werden, al is Wouter best wel mild voor zijn publiek, niemand werd echt zwaar belachelijk gemaakt... Soms was het ook wel ontroerend, als de moeder van iemand in het publiek pas zeer recent overleden was en het plots daarover ging, of als Wouters vader op het eind zelf opkwam en een liedje zong. Echt schoon.

    Later die avond, veel later, om 23u, trokken we naar het Sint Pietersplein voor een dansvoorstelling (Alhambra Container van Osmosis Cie) in het kader van MiramirO, het straattheaterfestival. Er was weinig volk, maar het was echt indrukwekkend, moderne dans van niveau in combinatie met audiovisuele elementen en ... vorkheftrucks en containers. Chique, zeker een aanrader. Ook de locatie was machtig, het stille, majestueze plein met de eeuwenoude abdij die uittorende boven de dansers, de warmte lentenacht, de stilte met op de verre achtergrond de feestende massa, it's magic! Een vollediger verslag + foto's vind je op de vertrouwde stek!

    Deze namiddag hebben we nog wat theater meegepikt, zij het van ver en onvrijwillig. In het parkje waar we wat lagen te lezen in de schaduw speelde blijkbaar Woestendam, een entertainende voorstelling voor kinderen, het zag er echt leuk uit. Al werd Figo een beetje bang van het lawaai en de rondrennende acteurs... Daarna nog wat door de stad gezworven, een zalige muntthee en Turkse (Marrokkaanse??) gebakjes gegeten bij de Baudelo, en straks weer de stad in. Zo is het leven schoon zie...

  • Absynthe Minded & The Partchesz op de Gentse Feesten

    Het is met zeer kleine oogjes dat ik dit stukje schrijf; pas om half drie je bed in en er 's morgens weer uit om te gaan werken; als student kon ik probleemloos rechtstreeks van de fuifzaal naar het auditorium, tien jaar later lukt dat echter veel minder vlot.

    Vandaag dus geen Gentse Feesten maar vroeg mijn bed in en hopen dat ik door het lawaai van de andere feestenganger heen kan slapen, maar gisteren zaten we dus in de Charlatan voor Absynthe Minded en The Partchesz. Over die beide optredens valt veel te zeggen, maar dat heb ik elders al gedaan, dus neem gerust een kijkje bij Het Project, waar jullie naast mijn concertverslag nog tal van andere reviews zullen vinden, of van Boombox, van de Puppetbuskers, theater, andere optredens, etc, tegenwoordig schrijven we sneller dan u kan lezen ;-)

    Op die nachtbrakerij na was gisteren een rustige dag. Overdag poging tot honden uitlaten gedaan, maar snel teruggekeerd wegens een van de kou bevende en dus serieus ongelukkige galgo-teef. Het leek wel herfst, gisteren, zo koud. Dat resulteerde dan ook in geen kat op de Gentse Feesten. Maar naar't schijnt gaan we nu toch eindelijk een paar dagen zomer krijgen...

    Totaal onverwacht kregen we gisterenavond nog een bevriend koppel op bezoek, altijd leuk, onaangekondigde maar aangename verrassingen. Het was wel even in onze frigo graven, want onze groentenporties zijn voorzien op twee en niet op vier, maar mijn wederhelft toverde supersmakelijke canneloni's uit onze oven alsof het niets was. Een man die kan koken, 't is de max...

    En vandaag dus werken. Met kleine oogjes en een onstabiele maag. En dat valt tegen. Zo hard, dat ik meteen naar de baas gekropen ben, en gevraagd of ik het einde van de week geen onbetaald verlof kan nemen. Gewoon verlof heb ik dit jaar nogal weinig, en daardoor was het initiële plan om gewoon te blijven werken tijdens de Gentse Feesten, maar als je zoals wij er middenin wonen, is dat dus geen optie gebleken. En dus ga ik vanavond proberen vroeg te slapen, kom ik morgen nog werken, en neem ik dan twee dagen vrij. En met dat vooruitzicht voel ik me plots stukken gelukkiger dan de voorbije dagen!

  • Gentse Feesten: rotweer

    't Is koud vandaag, ijsberig koud. Nog geen Feesten gedaan dus, enkel een klein toertje door 't stad vanmiddag, en toen begon het te regenen en Luca te bibberen, dus na de yoghurt gekocht te hebben (omdat ze antibiotica moet nemen, het arme beestje) maar snel weer naar huis...

    De sleepdiensten zijn wakker geworden trouwens, ze hebben de ganse nacht de zijstraten proper zitten vegen van foutparkeerders, maar de laatste sleepwagen was nog niet uit het zicht verdwenen, of er parkeerden zich al opnieuw mensen, echt niet te snappen.

    Vanavond eerst nog wat rustig cocoonen; sebiet komt een bevriend koppel op bezoek, gezellig samen eten en onze trouwfoto's kijken, en dan tegen 21u30 naar de Charlatan, voor het eerste optreden van deze feesten. Op't gemakje dus, nog steeds...

  • Gentse Feesten 1: op't gemak

    Ze zijn er weer, de Gentse Feesten. We merken het aan veel dingen; de zo goed als constante stroom mensen die voor ons raam passeren, de al even constante stroom auto’s die door de straat scheuren (een zone 30 nochtans), de auto’s die wanhopig een parkeerplekje zoeken en zich massaal parkeren naast de gele blokjes die eigenlijk ‘hier niet parkeren’ lijken te roepen, de flarden muziek die van overal voorbij komen drijven, het afval en de dronken mensen ’s avonds, maar ook ’s morgens, de drukte, het leven in de stad.
    Zelf doen we het op’t gemakje. Geen Boomtown dit jaar, dus helaas ook amper goede muziek die naam waardig. Ik mis het erg, dat geef ik grif toe, dat gratis miniPukkelpop in mijn achtertuin, die 10 dagen gratis muziek van de bovenste plank. Ik vermoed dat de cafées aan de Beestenmarkt en onze frituur het even hard missen, want dit stukje stad is een pak minder gezellig dan anders…

    Geen optreden, wat rondstruinen door de straten dan maar. De mensen bekijken, de sfeer opsnuiven, een hapje en een drankje, lachen en relaxen. Toch hebben we er minder zin in dan andere jaren; gisteren pas tegen 22u vertrokken, en om 0u alweer thuis. Het was nochtans plezant, daar niet van; onder ons tweetjes heel gezellig in grote pot verse muntthee gedronken in de tent aan de Baudelo, met op de achtergrond een heuse buikdanseres. Na een tijdje werd ik echter zo misselijk als een ei, en de massa deed daar geen deugd aan, dus zijn we maar naar huis gekomen, om nog wat Lost te kijken en dan de ganse nacht wakker gehouden te worden door het dronken gelal en gebrul.
    120 000 mensen waren er gisteren volgens de nieuwsdienst, en die maken natuurlijk wel wat lawaai. Toch is 120 000 man in feite peanuts voor een zaterdag; vorige jaren waren er gemakkelijk nog eens 100 000 extra in het weekend. Het was dus een rustige dag; om 22u was het nog stil en verlaten op bepaalde plekken, en zelfs om middernacht kon je rustig doorstappen op plekken waar het anders duwen is om erlangs te geraken.

    Ook vanmiddag nog niet veel gedaan, ons geliefde straattheater begint immers pas donderdag. Nuttige dingen dan maar gedaan, ipv gefeest, zoals de strijk gedaan en het huis gekuist. Dat was ook weer een maand geleden...
    Vanavond staan helaas weer totaal geen goeie groepen geprogrammeerd, maar morgen, dan is’t Absynthe Minded in de Charlatan, en da's uiteraard zeer de moeite. Alleen spijtig da'k er dinsdag zo vroeg uit moet om te gaan werken...

  • Gentse Feesten 2008

    Ik heb er nog geen zin in, in de Feesten. Zelf zie ik alvast twee redenen:
    - er is geen Boomtown. Boomtown, zoals in het supergoeie en compleet gratis festival achter mijn hoek, met een uitstekende programmering van de Beste binnenlandse en enkele uitstekende buitenlandse groepen, zoals in de plaats waar ik doorgaans 90% van mijn tijd doorbracht. Ik mis het nu al...
    De vervanger, Boombox, is betalend en kan me niet echt bekoren. Dat wordt dus serieus zoeken naar een alternatieve pleisterplek...
    - Vorig jaar zeven maanden halftijds gewerkt, dit jaar volledig voltijds, maar dus slechts 17.5 dagen verlof, waarvan er na aftrek van mijn gepland verlof van één week in september nog 4.5 overschieten. Oftewel, voor het eerst in jaren zullen de Gentse Feesten geen verlofperiode zijn, geen vakantieparadijs in eigen stad, maar op tijd mijn bed in en 's morgens tussen het vuil en de dronkelappen naar het station waggelen. Toch wel een domper op de feestvreugde.

    Desalniettemin (schoon woord, niet?) begin ik toch met het uitstippelen van een feestenparcours. Staan alvast op het programma:
    - Vijf straattheatervoorstellingen, meer info, check de site.
    - Absynthe Minded en The Partchesz in de Charlatan
    - Wouter Deprez in de Capitole

    Vergeet trouwens niet dat de Feesten uitgebreid in woord en beeld verslagen zullen worden bij Het Project, waar voor de gelegenheid tientalle extra medewerkers worden ingeschakeld, een hele onderneming!

  • Alweer de laatste dag Gentse Feesten

    De Gentse Feesten zijn niet volledig zonder een optreden van Sioen, en dus ook niet zonder een verslag daarvan.
    Niet veel geluk op de dag van de lege portemonnees, de onophoudelijke regen zorgt ervoor dat de pleinen een stuk leger zijn dan anders. Gelukkig wordt het ’s avonds eindelijk droger, en wanneer we op Boomtown aankomen staan er toch al wat mensen. Meer nog, het plein loopt langzaam aan echt vol, en een kwartier voor het optreden begint is het al flink drummen op de eerste rijen.

    Het eerste dat me opvalt, is dat de gemiddelde leeftijd vanavond nog enkele jaren lager ligt dan normaal. Sioen trekt blijkbaar een behoorlijk jong en vrouwelijk publiek.
    Dan verschijnt de groep eindelijk (want Sioen is al lang meer dan enkel Frederik Sioen zelf), Jeroen Baert stoer met zonnebril alhoewel niemand in Gent de zon vandaag gezien heeft.

    Er wordt meteen sterk begonnen met I need a drug, gevolgd door Favourite (met glansrol voor Fritz Sundermann op gitaar) en dan de nieuwe single Ready for your love. De tienermeisjes links en rechts gaan helemaal uit hun dak en kirren vrolijk hoe schoon dat liedje wel is… De meligheid blijft gelukkig niet al te lang duren want dan is er het stevig rockende Who are you driving mad.

    Zoals meestal het geval is bij een ‘verse’ cd, werd er vooral uit A Potion geput, met politiek geëngageerde nummers als What I fail to understand en Suïcidal sunset. Persoonlijk hou ik iets minder van deze nummers, maar ik kon bepaald niet klagen aangezien de twee vorige platen ook ruim aan bod kwamen. Zo hoorden we een van in mijn ogen Sioens beste nummers Ease your mind en de stevige Reig en Who stole my band uit vorige cd. Uit de eersteling See you naked kwam dan weer het het immer ontroerend mooie kippenvelnummer Too good to be true (het nummer bij uitstek waar de in een vreemd hawaihemd gehulde Jeroen Baert zijn kunsten op de viool kan laten zien) en Another Ballad. Het pareltje Cruisin’ zit de laatste tijd helaas niet meer in de setlist heb ik de indruk…

    Na een goed uur zat het eerste deel van het optreden erop. Het publiek joelde luid om meer, en Sioen en de zijnen bedienden hen op hun wenken met maar liefst vijf bisnummers. Anderhalf uur Sioen in totaal dus, en dat helemaal gratis, lang leve Boomtown…
    We hoorden nog Shy, No Conspiracy at all, Mi Corazón en dan een mij onbekend nummer waar bassist Sjang Coenen, wellicht de enige bassist die zo op de achtergrond verdwijnt dat je bijna zou vergeten dat hij er is, een saxofoon bovenhaalde. Eindigen deed Sioen met een uitzinnige versie van Wild Wild West, en dan verdween de kleine Gentenaar in de coulissen met de belofte later op de Vlasmarkt te zullen verder feesten.

    Foto's van dit concert? Zoals altijd te vinden op Gentblogt.

  • Gentse Feesten: zaterdag en zondag

    Zaterdagvoormiddag onze fotografe bezocht, die de proefjes klaarhad van onze trouw. Ze zijn echt schitterend, ik kan niet wachten tot we over een maand of vier ons album gaan hebben...
    Namiddag dan bezoek gekregen van ene Jeronimo, die ons de foto's kwam brengen die hij van onze trouw gemaakt heeft. Ook die bleken gewoon schitterend. Fijn trouwens om al iets tastbaar te hebben, omdat de herinneringen van de dag zelf soms nogal wazig zijn, aangezien sommige momenten letterlijk als een droom verliepen. Leuk ook om te zien hoe andere mensen onze dag beleefden...
    Ik toonde ook onze 360 reisfoto's en dan trokken we naar het Baudelopark voor een verse muntthee, een van mijn favoriete zoete drankjes.

    We zwierven die avond een beetje doelloos rond, aangezien er nergens iets speelde dat echt de moeite was. We zagen een groepje bezig in de Spiegeltent van het Jonge Wolven parcours, en zoals verwacht was het niveau lager dan laag, maar kom, een mens mag dan niet zo kritisch zijn naar het schijnt... We aten een lekkere pannenkoek van een kraampje aan het ronde punt daar in de buurt en deden enkele gezellige terrasjes. Voor een zaterdag in de feesten was de stad opmerkelijk rustig. Jeronimo hield steeds zijn camera met nieuwe megalens (klink ik jaloers?) in de aanslag voor sappige plaatjes van venten in vieze onderbroeken en pizzagirls.

    Helaas had ik de tijd niet in de gaten want de batterij van mijn horloge is plat, en zo miste ik Spinvis. Toen we aan Boomtown kwamen, was de man net aan zijn laatste nummer bezig. Spijtig...

    Zondag 22 juli dan. Eerst even Boomtown binnengelopen, waar het rustig was.

    Sukilove had ik nog nooit live gezien, maar bezieler Pascal Deweze is zeker geen onbekende. Hij was in het verleden verantwoordelijk voor groepjes (en soms ook radiohitjes) zoals Metal Molly (wie herinnert er zich Orange niet), Nemo (met de Bicycle called love)en Mitsoobischi Jackson (met Mauro). Ik verwachtte van Sukilove dan ook lieflijke melodietjes en samenzang. Die verwachting bleek dus verkeerd. Sukilove staat voor interessante, artistieke en vooral eigenzinnige muziek.

    De mannen hadden er duidelijk plezier in.

    De eerste twee nummers stond ik gefascineerd te kijken, erg interessant allemaal, maar helaas kon het mijn aandacht niet echt vasthouden. Na een viertal nummers besloten we dan maar nog even langs de andere pleinen te lopen voor we terugkeerden voor The Van Jets.

    Onze tocht leidde onder andere langs Sint-Jacobs, een nog rustige Vlasmarkt, de kermis en een al drukke Korenmarkt. De stad was al bij al vrij rustig. We besloten eens langs te lopen bij Polé Polé. Behalve enkele in spannende fluopakjes gehesen dansende gouden gids-meisjes was er ook daar niets te beleven, en na nog een leuk topje te hebben gekocht aan een van de kraampjes daar verlieten we de Graslei. Te vroeg, zo bleek vijf minuten later, toen Gabriel Rios zijn eerste noot speelde… Dat komt ervan als je niet eerst checkt wat er wanneer speelt…

    Terug naar de Beestenmarkt dan maar, die ondertussen al veel voller stond dan een goed uur geleden. The Van Jets zag ik twee jaar geleden ook al op Boomtown, als opener. Toen waren ze leuk bevonden, maar echt gevolgd heb ik ze niet. Toch was ik benieuwd om erachter te komen waar de groep twee jaar en enkele straffe singles later zou staan.

    Hun eerste hitje Ricochet zat als tweede nummer in de set, en de toon was meteen gezet; een snel, vettig rockend optreden. De vier tienermeisjes naast mij zongen vrolijk (en een beetje vals) mee, maar ook de rest van de goed volstaande Beestenmarkt kon het optreden wel smaken had ik de indruk.

    Ik had geen spectaculaire verwachtingen van dit optreden, maar The Van Jets konden me echt wel bekoren. Bij de volgende tocht door de Fnac de cd eens uitchecken bedacht ik. Elk jaar moet er zo’n onverwachte meevaller op de Feesten zijn nietwaar.
    Bij de singles Electric Soldiers en vooral het zalige Our love = strong kon de groep op veel bijval rekenen. Op de eerste rijen veel meisjes, maar ook de mannen in het publiek leken zich te amuseren.

    Na vijftig minuten Van Jets en een cover van Bowie (Fashion) kwam aan ook de negende dag Boomtown een eind. Nog een bisnummer (Who’s the Candymaker) en de Oostendenaren konden tevreden de Gentse nacht induiken.

    Foto's te zien op Gentblogt.