UA-104319606-1

gentse feesten - Page 3

  • De dag voor de Gentse Feesten

    Mijn verlof is al zo goed als op, wat me helaas verhindert een weekje verlof te nemen voor de Gentse Feesten. Wat dan weer zorgt voor een lager enthousiasme dan normaal; niet mee kunnen feesten wegens werk en in de Feestenzone wonen staat gelijk aan slapeloze nachten en verschrikkelijke werkdagen wegens 0% concentratie na twee uur slaap.

    Denk aan zattemans gebral de hele nacht door. Net als je bijna in slaap valt, weer roepen en tieren, mekaar in elkaar slaan, zingen, kotsen, het buskotje afbreken, auto's beschadigen, poepen, giechelen, de straat uitgieren met piepende banden, toeteren, de muziek op orkaankracht. Denk aan de meest levendige studentenfuif of Aalst carnaval maar dan onder je raam en tien dagen lang. Een kras in je auto, een half-comateuze jongeling op weg naar het station, uitgelachen worden door poepeloerezatte licht agressieve mensen omdat je moet gaan werken, een string op je vensterbank en pis in je brievenbus. De enige remedie? Keihard meefeesten en je aan niks ergeren. Maar dat zal dit jaar moeilijk worden.

    Maar na een eerste blik op het programma afgelopen weekend begon dat enthousiasme toch te komen. Ik moet toegeven, je kan er blijkbaar echt niet aan ontsnappen…
    En dus volgt hier een klein en zeer onvolledig overzichtje van de acts waar ik het meest naar uitkijk de komende Feesten.

    Eerst en vooral, MiramirO. Ik vraag me af hoe het mogelijk is dat zoveel Gentenaars/Feestengangers zich niet bewust zijn dat er een internationaal straattheaterfestival in hun stad zit tijdens de Feesten. Het merendeel van de voorstellingen is gratis, het aanbod is ontzettend divers en altijd hoog van niveau en het is gewoon elk jaar opnieuw ontzettend leuk om je te laten verrassen door de vele verschillende vormen van straattheater; performance, dans, clowns, poppenspel,… Bij deze dus een warme oproep aan iedereen om hier eens wat meer aandacht aan te geven.

    Naast een vaste waarde, ook plaats voor een verrassing in het programma dit jaar; “Zingt allen mee met Doctorandus P.” Nooit gedacht dat ik deze hoogbejaarde Nederlandse absurde poëet live zou kunnen zien.

    Bereidt u alvast voor met een van zijn ontelbare hits: “Troïka hier, troïka daar. Kijk daar loopt een adelaar. Troïka hier, troïka daar. Is hier ook een abattoir. Troïka hier, troïka daar. Basgitaar en klapsigaar. Troïka hier, troika daar. Flinkgebouwde weduwnaar. Troïka hier, troïka daar. Leve onze goede tsaar!”. Doctorandus P, zondag 18/07, 20 u., Bij St.-Jacobs.

    Wie niet zo gek is van deze man kan trouwens op hetzelfde moment zich laten betoveren door Gili op de Korenmarkt.

    Maandag 19/07 (23u15) laat Daan zijn demonen los op St.-Baafs, gegarandeerd dus een overvol plein, hopelijk gaat hij dit jaar niet bootje varen nadien.

    Boomtown neemt dit jaar opnieuw een licht andere vorm aan, vijf dagen slechts, maar wel op veel verschillende podia op de Kouter en in de Handelsbeurs. Al moet je om die laatste binnen te raken wel twee drankjetons overhebben per concert. Op zich niet veel natuurlijk, maar ik beperk me tot de gratis optredens. Het meest kijk ik uit naar Mintzkov (woensdag 21/07), die een abonnement hebben op Boomtown en er al voor de vijfde keer zullen staan. Op St.-Baafs kan je diezelfde avond trouwens naar Das Pop (23u15), toch ook iets om naar uit te kijken.

    Voor de rest van Boomtown ga ik mij beperken tot twee namen, een overzicht van al het andere lekkers kreeg u immers al van Bram. Maar hier dus nog een kleine herinnering dat ook The Van Jets (23/07) en Flip Kowlier (24/07) dit jaar present geven. Al kan je Kowlier ook op Polé Polé aan het werk zien eerder op de week (19/07).

    Naast Boomtown, St.-Jacobs en af en toe op St.-Baafs durft er op de Korenmarkt (nu ze eindelijk weer open is!) ook al eens een groep spelen die een ommetje waard is, zoals De Mens (zondag 25/07), toch altijd goed voor een avond van de betere Nederlandstalige meezingers.

  • Exit Feesten

    Neen, ik ben niet dood, niet op reis, deze blog leeft nog steeds, het waren Gentse Feesten en die in periode zijn al mijn pennevruchten naar Gentblogt gegaan (uiteraard). Voor wie benieuwd was naar de groepen die ik heb gezien (en mijn gedacht over gespuid), kan je via deze links reviews vinden van Absynthe Minded, The Hickey Underworld, A Brand, Team William en Daan en verschillende voorstellingen van het straattheaterfestival MiramirO. Naast die paar bijdragen vind je er uiteraard nog tonnen andere interessante artikels over de Gentse Feesten. Ga en lees wat u allemaal gemist hebt...

    Zelf denk ik met veel plezier terug aan de straffe optredens, het machtig goede straattheater, de muntheetent en het gezelschap, maar met iets minder genegenheid aan de vandalen die onze auto hebben beschadigd (een kras en een kapotte ruitenwisser) en die 10 dagen lang de hele buurt wakker hebben gehouden, ondergepist en gekotst. Oftewel het is niet omdat ge niet thuis zijt dat ge uw manieren niet moet houden, in Gent WONEN ook nog mensen by the way.

    Ondertussen is de rust terugggekeerd in de stad, waar ik na 10 dagen van chaos en slapeloze nachten eigenlijk niet echt rouwig om ben, en ben ik ook weer gewoon aan het werk. De Lokerse Feesten zijn nu bezig, maar ik ben er tot nogtoe niet geraakt. Wel op twee andere feesten van het weekend, nl een trouw van een neef van mijn wederhelft en de verjaardag van mijn nichtje (2 jaar alweer)...

    Oftewel back to normal. Maar niet al te lang, nog 23 dagen en mijn volgend verlof begint...

  • Rustige Feesten

    Vandaag de laatste rustige dag van de Feesten, morgen en zaterdag heb ik een druk programma van straattheater, en vanaf morgenavond spelen er ook elke avond wel een of meer goeie groepen op Boomtown, nog steeds mijn favoriete stek tijdens de Feesten. Eerder deze week zag ik trouwens Absynthe Minded op Boomtown, die daar hun nieuwe plaat kwamen voorstellen, voor mijn review daarover, klik hier.

    Voor de rest nog niet veel gedaan. Elke avond trouw een potje verse muntthee gaan drinken in den Baudelo, dat wel, en wat rondgetrokken van plein naar plein, tussen de onweersbuiien door. Maar nog niet echt zwaar gefeest. Maar ook dat is vakantie, toch, niet gebonden aan tijd of andere verplichtingen relaxen en zien waar je elke dag komt...?

  • Eerste dag Gentse Feesten

    Gentse Feesten zeer kalmpjes begonnen. In de namiddag op weg naar de Fnac vast komen te zitten in de menigte die naar de Stoet aan het kijken was. Het was de allereerste keer in de 5 jaar dat ik hier woon dat ik de Stoet heb gezien zeg! Best wel leuk, ik kwam er meteen van in de stemming. Geef nu toe, lachen met de burgemeester (maskertjes uitdelen en tegen de mensen zeggen dat hun vrouw hun 's nachts veel liever zal zien als ze een Termontmasker opzetten), lachen met zichzelf, de arbeiders die de Korenmarkt heraanleggen die stoer zingend mee opstappend, enkel in Gent! Gent is zonder twijfel de coolste en gezelligste stad om in te wonen!

    's Avonds het feestengedruis doelbewust vermeden en in de plaats daarvan naar Harry Potter gaan kijken in de cinema. 's Nachts in een ongelofelijke regenbui gezeten tijdens de lange wandeling terug naar huis. Onderweg vreselijke mensen tegengekomen, een bende zatte agressieve mannen van een vrijgezellenfeestje tegengekomen die een pisbak stonden te vandaliseren. Ocharme het meiske dat daar binnenkort mee moet trouwen, zo veel agressie, zo veel zatheid, zo lelijk. Mensen worden er zelden aangenamer op als ze drinken. Ook leuk, om 6u uit uw bed gebeld worden door volwassen mensen die 'belleken trek' spelen. Voor de rest nog wel goed geslapen, dankzij de regen viel het lawaai mee...

    Vandaag nog verder op het gemakje, vanaf morgen begint mijn drukke Feestenprogramma, met veel Boomtown en vanaf donderdag veel MiramirO. Alles zoals steeds uitgebreid te volgen, op Gentblogt natuurlijk!

  • Straattheater = de max!

    Zaterdagmiddag, ergens te midden van de Gentse Feesten... Net wanneer je een hele namiddag vol straattheater hebt gepland, begint het natuurlijk te regenen, dat zal je altijd zien.

    Om 15u stond de eerste act op het programma, The Horsemen van Les Goulus, dus vanaf 14u30 zat ik het weer in de gaten te houden; zou het stoppen met regenen, of niet, zou de voorstelling doorgaan, of niet? Ondanks de gestadig druppelende nattigheid besloten we toch maar eens een kijkje te gaan nemen.

    Het was al 15u15 eer we aan St Jacobs kwamen, maar veel was daar niet te beleven. We haalden een stoel uit de stapel aan de kant, en gingen zitten afwachten aan de kant van het speelvlak. Alhoewel het nat zitten was op die stoel, nam de regen langzaam af, en na een kwartiertje kwamen de acteurs aan getrappeld.

    Drie ‘ruiters’, zogezegd drie barons van het Franse olympische team gaven ons een demonstratie van hun kunnen en van ‘the French attitude’. Aangezien ik zelf enorm graag paardrij, niet te missen dus.

    We kregen een vrij korte voorstelling (in het programmaboekje staat dat de voorstelling een uur duurt, maar bij ons benaderde het eerder twintig minuutjes) waarbij vooral op de lachspieren gemikt werd door de drie heren en hun stoffen paardjes, die oa luisterden naar de naam Jacques Chirac en Raymond Domenec en bijzonder vals en wispelturig bleken…

    Leuk entertainment! Wie de drie heren gemist heeft, kan hier trouwens een impressie krijgen.

    Om 17u zochten we ons een plaats op de goed gevulde tribune op het Braunplein voor een trampolineshow, oftewel The Bounce van Cirque Baroque. Tevergeefs, want na een kwartiertje ging het nieuws rond dat de voorstelling met een uur was uitgesteld. Wat nu; naar huis, gaan eten, blijven wachten…? De omstandigheden werkten echt niet mee vandaag! Uiteindelijk lieten we die voorstelling voor wat ze was, maar haalden nog net de tweede show van 19u.

    Helaas was de voorstelling dan al net begonnen, en was er nergens nog een goede zit- of staanplaats, dus werd het op de toppen van mijn tenen staan en proberen tussen de vele hoofden door te turen om nog iets te kunnen zien…

    Twee mannen in werkmanskleren bewegen zich in een soortement robotfabriek, waarbij de ene de andere lijkt de sturen via een afstandsbediening. Afwisselend maken ze adembenemende sprongen op de trampoline, met een air alsof het niet de minste moeite lijkt te kosten en alles vanzelf gaat. Wanneer het publiek applaudiseert voor de ene, lijkt de andere jaloers en probeert hem te overtreffen.
    Een korte, maar krachtige voorstelling van een kwartiertje, van niet enkel knappe kunsten op de trampoline, maar ook een heel leuke show er rond.

    Opnieuw op mijn tenen staan om een glimp van de acteurs te kunnen opvangen is het die avond aan het Spaans Kasteelplein, waar de twee Duitse acteurs van Oko Sokolo een erg geslaagde combinatie brengen van dans en circus.
    Het stuk situeert zich in de living van een koppel en heet dan ook toepasselijk Living Room.

    In het begin lijkt er een speelse twist aan de gang die zich uit in het steeds verplaatsen van de voorwerpen die de andere net goed heeft gelegd, zoals een soort huwelijksfoto, een potje bloemen, kledij,… Wanneer het meisje dan valt van de soort stang waarop beiden als op een koord stonden te dansen, ontstaat er ruzie. Beiden trekken zich terug in een hoek, maar alleen lukt niets nog zoals het zou moeten.

    Uiteindelijk komt de jongen voorzichtig toenadering zoeken, en krijgen we een bijzonder mooi einde rond diezelfde stang waarop, waaraan en waaronder gebalanceerd wordt. Een lieflijke, speelse voorstelling.

    Drie leuke voorstellingen dus, en in combinatie met de drie shows die ik de voorbije dagen zag, hou ik de indruk over dat we dit jaar in Gent een heel straf straattheaterfestival kregen, met een grote diversiteit aan acts en gezelschappen; zowel koldereske, eenvoudige voorstellingen die voluit op de lachspieren mikken, modern circus, ingewikkelde dans met een boodschap, theater, en nog zo veel meer. Het is echt straf, welk niveau er meestal wordt gehaald. Ik ben al benieuwd naar het aanbod van volgend jaar!

    Foto's en meer: een adres!!

  • Straattheater: poppen op de vensterbank

    Ik geef het eerlijk toe; poppentheater is niet iets dat me bijzonder aantrekt. Ik associeer het (waarschijnlijk volkomen onterecht) nog steeds met de behoorlijk stompzinnige poppenkast uit mijn eigen kindertijd. En toch besloot ik dat vooroordeel aan de kant te zetten en uit het grote aanbod van straattheater deze Gentse Feesten ondermeer ‘Menus Larcins’ eruit te pikken. ’Poppenkast met levensgrote poppen in echte huizen en geschikt voor jong en oud’, vooral dat van die huizen intrigeerde me wel een beetje.

    En zo zochten we vrijdagavond dus een plekje in het gras van de druk bevolkte speeltuin, met aan de overkant van de straat een verlicht raam waarvan iedereen vermoedde dat daar de actie zou ontstaan.

    Tot ieders verbazing begon de actie echter niet aan het raam, maar in de verte, waar een bizarre constructie van een grote hand kwam aangerold, begeleid door drie mannen die het ding bedienden en van geluid voorzagen. Een bijzonder vreemd schouwspel! De hand wenkte, en dus kroop de massa moeizaam recht van zijn verworven zitplekje, en liep iedereen de hand achterna.

    En zo ging het, allemaal de hoek om, begeleid door die rare hand die aan verkeersborden voelde en in bomen kroop en tenslotte aanbelde aan een huis waar een levensgrote pop van een ouder heertje en een kat ons zaten op te wachten in de ramen. Spontaan ging de bijzonder talrijk opgekomen massa weer neerzitten op de straatstenen, zodat je van overal een goed zicht had.

    Ik heb eigenlijk weinig zin om te zeer te gaan beschrijven wat er zich precies in die ramen afspeelde, want het leuke was net het niet weten, het voor dat huis zitten afwachten en zien wat er gebeurde, de gekke wendingen in het verhaal, het verrassende.

    Al kan ik natuurlijk al wel een tipje van de sluier oplichten. Zo bracht de hand ons nog drie keer van de ene gevel naar de andere, en kregen we dus vier verschillende verhalen te zien met telkens gigantisch goed gemaakte levensgrote poppen in de hoofdrol. Niet enkel het poppenspel, maar ook het geluid zat trouwens goed in elkaar, met geluidjes, muziek, stemmen, allemaal op bijzonder hoog niveau.
    We kregen een burlesk stukje te zien over een mannetje dat fantaseert over de wulpse dame die de verdieping hoger woont, een stukje over het leven in het bejaardentehuis, het verhaal van een bizar oud dametje en tenslotte een heel sprookjesachtig stuk waarbij je constant op het verkeerde been werd gezet en ik wegdroomde bij de leuke muziek. Het was echt bijzonder knap hoe goed alles in elkaar zat; de poppen voerden soms echt bijna een heuse choreografie uit, de verhalen waren telkens weer anders, maar altijd enorm onderhoudend en grappig, en zowel de allerkleinsten als de volwassenen in het publiek amuseerden zich naar mijn gevoel te pletter.

    Terwijl ik na afloop de stad inliep, verwonderde ik me er nog eens over welke kwaliteit MiraMiro biedt; de vele, heel verscheiden voorstellingen, de internationale gezelschappen, steeds weer aangenaam verrast worden, en dat allemaal in onze eigen achtertuin, gratis en voor niets. Ook dat zijn Gentse Feesten!

    Ps: wie hier zich allemaal niets bij kan voorstellen, moet de fantastische foto's van deze voorstelling op Gentblogt maar eens bekijken, of de andere reviews van het straattheaterfestival aldaar.

  • Regen

    Het is net beginnen regenen. Regen. Tijdens de Gentse Feesten. Net op de namiddag die ik helemaal had volgepland met straattheater. Ik zeg u, qua timing kan dat tellen.

    Zucht.

    Het MiramirO straattheaterfestival valt tot hiertoe trouwens supergoed mee. Al drie voorstellingen gezien, waarvan twee echt van een ontzettend hoog niveau, soms beter dan wat je soms in de betalende zalen te zien krijgt...

    Voor de rest gisteren zalig lui geweest. In het park gaan liggen lezen in de schaduw van een grote boom, met de honden naast ons op een botje knagend en een theatervoorstelling voor kinderen aan de andere kant van het park. Ik kon me misschien niet meer echt concentreren op mijn boek, maar het theater was echt amusant. Dan muntthee met bijhorende gebakjes in den Baudelo, nog wat luieren dus, en 's avonds een absoluut schitterende voorstelling. Daarna nog een pannenkoek gegeten en nog wat gaan relaxen in den Baudelo, en dan heel lang en zalig geslapen. Da's pas vakantie!