UA-104319606-1

Reizen - Page 5

  • Yosemite

    Vanuit Oakhurst was het een goed uurtje rijden tot Yosemite Village, waarvan het merendeel over smalle bergwegen door het park zelf. Onderweg passeerden we al een uitkijkpunt op de indrukwekkende El Capitan. Eerst onze picknick opgegeten en dan Zoon in de draagzak, voor het eerst bij papa op de rug en dan een makkelijke wandeling naar een waterval. De waterval (1 van de vele in het park) viel geweldig in de smaak bij Zoon. Maar de wandeling was zo makkelijk (asfaltpad voor rolstoelen en buggies) dat het niet echt het gevoel gaf van in een meganatuurpark te zijn. Dus een van de shuttlebussen op naar een andere kant van het park voor een iets uitdagender tocht. We zaten echter nog geen drie minuten op de bus op er werd een lekkage ontdekt in pampercity. Ugh. Geen ververstafel dus de zeer vieze peuter met viezigheid overal ververst in de mannenwc en uiteraard geen reservekleren bij dus meneertje zijn broek ter plekke uitwassen en drogen onder de handendroger. Moraal van het verhaal, nooit nog die reservekleertjes vergeten... De volgende wandeling bleek zeer stijl bergop maar gelukkig niet heel ver, tot de voet van alweer een waterval. Gelukkig was het supermooi weer zodat zoons broek algauw helemaal droog was. Yosemite in een beetje zoals de Ardennen, maar dan eindeloos veel groter. Een vallei vol bos en een rivier tussen eindeloos hoge, stijle rotsen. Veel watervallen. Eindeloos veel wandelmogelijkheden. Busjes die je langs alle interessante punten brengen. Na de lekkende pamperramp wachtte er ons echter een tweede ramp. De scherpe bochten bleken Zoon te veel en plots kwam zijn middageten er weer uit. Geen stop dus meer helaas aan de majestueuze sequoia's vlakbij onze ingang van het park (de zuid-ingang) maar recht naar huis met de zieke en zielige zoon. Gelukkig kwam hij er na een badje en een set propere kleren weer helemaal door. De koorts bleef echter duren, het arme ventje. Conclusie? Yosemite is zeker de moeite, ook voor niet- natuurmensen zoals wij. Het zou wellicht mooier zijn als je een deftige trektocht kan maken, maar dat was nu geen optie. Het is niet het hoogtepunt van de reis, maar de natuur is echt wel indrukwekkend

  • Ziek op reis

    Al sinds vrijdag ofzo hebben we een zoon met koorts. Helaas elke dag wat meer. En sinds een dag of twee ook snotteren en hoesten. Uiteraard ook humeurig zijn en geen vast eten willen ( wel fruit en ongezonde dingen zoals ijsjes, cake, frieten,...) en onrustig slapen. We weten niet goed of we er vandaag mee langs een dokter gaan of nog een dag langer afwachten, moest ik thuis zijn zou ik misschien wel gaan maar zo op reis, we zien wel.

    Om het helemaal af te maken gaat er onder de volwassenen en tweedaags buikgriep virus. Eerst de wederhelft, gisteren ik ( net op de dag dat we van san Francisco de bergen in moesten naar oakhurst, gezellig die bergwegeltjes met een zieke maag) en mr J heeft net zijn avondeten van gisteren uitgekotst....

    Met een peuter op reis wordt toch weer net dat tikje uitdagender als ze ziek worden. Al moet ik zeggen dat hij ondanks alles zich nog steeds ontzettend flink houdt en doodgraag op verkenning blijft gaan. Zeker als hij zelf kan stappen. Alleen zijn de nachten soms maar een paar uur lang en zijn we doodongerust als we er weer een dag enkel mandarijn en banaan in hebben gekregen.

    Zaterdag trokken we naartoe Farmers Market in San Fransico. De wederhelft waagde zich aan zijn eerste hotdog en ik deelde een raspberry scone met de Zoon (zoals ik al zei, snoep gaat er goed in) . We struinden rond langs de vele lekker uitziende kraampjes ( zelfs spruitjes te koop) en ik stootte heel toevallig op een kraampje met zelfgemaakte zilveren juwelen waar ik een zalige armband heb gekocht, doe hem niet meer af, wel een leuk souvenir....

    Zaterdag namiddag rustig aan dus met de zieken, wat gerust en een ijsje gesmikkeld in de zon in het park, zalig.

    Zondag zijn de mannen dan onze huurauto gaan halen en een autostoel gaan kopen terwijl onze kleine man eerst zijn ontbijt uitbraakte en hij had nog geen half uur verse kleren aan of er kwam een explosie in de pamper. En ondertussen ziek en lastig en ik de onze koffers moest inpakken en opruimen. Gelukkig waren de mannen na twee uur weer thuis. Om half 11 togen we al op weg, daaaaaag san Francisco....

    De autorit duurde wat lang wegens kleine wegen vol stoplichten maar om 16u kwamen we dan eindelijk aan in ons hotel, de best Western yosemite Gateway inn in oakhurst. Goed hotel, we hebben een grote family room met drie queen beds en twee tv's, plaats genoeg dus. En het restaurant had lekker avondeten ook al heb ik gisteren vooral gevast en gepoogd de drie boterhammen die ik heb gegeten binnen te houden.

    Sebiet ontbijten, koorts nemen en zien wat de dag brengt. Morgen vertrekken we alweer naar Death Valley dus hopelijk is zoon vandaag fit genoeg voor een dagje wandelen in de draagzak.

  • North beach - Chinatown - Bike the Golden Gate bridge

    Jetlag, het doet wat met een mens, zeker met een peuter. Om 14u ging zijn lichtje uit op het vliegtuig en dus werd hij om 23u wakker. In een vreemd bed, een vreemde kamer, een vreemd continent zelfs. Bij ons in bed nemen gaf nog een drietal uurtjes respijt, maar om 2u 's morgens was Zoon helemaal uitgeslapen. Dat pikt... Wanneer hij om 8u dan aan zijn middagdutje begon gingen ik en J eens op verkenning in de wijk waar ons apartementje ligt, North Beach. Het werd een stevige wandeling in een zonovergoten maar nog fris San Francisco. Colt toer bleek nog niet open, we stapten langs de kromste straat van de stad, heuvel op, heuvel af, zagen de talrijke Chinezen van de wijk en masse hun tai chi oefeningen doen,... ''S middags eten in een leuk cafeetje. Pulles pork sandwich voor de grote mannen en een wafel met banaan voor de kleine man en mezelf. Daarna trokken we naar het supertoeristische fishermans warf waar Zoon vooral geïnteresseerd bleek in de grote vette meeuwen en de zonnende zeeleeuwen. We bleven stappen en stappen en stappen tot onze benen het begaven, ook Zoon deed zijn kilometertjes trouwens. Een tram terugnemen bleek geen sinecure, op de eerste mochten we niet om omdat er een baby bij was, de tweede reed ons straal voorbij maar nummer drie stopte en maakte meteen zitplaats voor Zoon en mezelf. Oef. Vanmorgen trokken we naar Chinatown. Geweldig leuk. Het was nog vroeg op de dag en dus heerlijk rustig. We klommen naar de derde verdieping van een stoffig huis waar een raar, kitscherig en toch charmante tempel gevestigd bleek. De geuren van de elke restaurantjes en sim sul shops prikkelden mijn neusgaten en deden me om 10 u al watertanden. Zoon viel ondertussen in slaap in zijn buggietje ( nog een erfstuk waar ik zelf in heb gezeten) maar trok gezwind zijn open toen we in de Loving Hut strandden voor een goedkoop vegan meal: 6 dollar voor soep en twee gerechtjes. Zoon at wat mee met Teerbeminde. Voor de rest wil hij hier helaas geen brood of warm eten, enkel fruit en koek, dat baart me wel wat zorgen eerlijk gezegd. Verkwikt na de lunch even rusten en dan fietsen huren. Overal zijn er hier verhuurders die verschillende trajecten aanbieden, maar de populairste tour is ongetwijfeld de tocht naar en over de Golden Gate Bridge tot in het dorpje Sausalito en dan terug de baai over met de Ferry. Zoon had enorm veel beziens in zijn fietskar, iets wat blijkbaar niet veel voorkomt hier. Ik had gedacht dat hij het geweldig zou vinden, maar blijkbaar stapt hij liever zelf dan zolang stil te moeten zitten. Toch hield hij zich kranig want we zijn toch 4 of 5 u onderweg geweest, het tochtje was pittiger dan gedacht. Het is wel een aanrader. We hadden weer stalende zon en dan de hele tijd op een fietspad langs de baai terwijl je de brug in de verte ziet opdoemen en steeds dichterbij komt. Af en toe stoppen om meneer zijn kleine beentjes te laten strekken. De brug over en dan aanschuiven.( druk druk) voor de Ferry die langs Alcatraz vaart ( dat helaas de komende dagen al volledig uitverkocht is) en dan nog een stevig eindje terug naar huis. Totaal pompaf kwamen me allevier terug. Mijn handen zijn serieus verbrand, de rest niet wegens het was op de fiets best fris en dus zat ik goed ingepakt. Zoon is vandaag op zijn normale uur gaan slapen, dus ik hoop dat we dan ook tot zijn normale manier kunnen slapen morgenvroeg. Wel is hij onrustig en koortsig en wou hij vanavond helemaal niks eten. De drukke dagen vergen toch wat van dat kleine lijfje. Niettemin amuseert hij zich rot, hoe meer hij zelf op ontdekking kan gaan hoe breder zijn smile. Honden de zwemmen in de baai, het zingende hondje Diamond in Sausalito, het boottochtje, hij kijkt zijn ogen uit en wijst de hele tijd alles aan. Morgen alweer de laatste volle dag in het geweldige San Francisco. De stad voelt aan als een dorp. Op mensenmaat, gezellig, alternatief. Overal buitenlanders die hier hun fortuin komen zoeken. Lieve mensen. Maar die heuvels zijn echt niet te schatten. Stijl, stijl, stijl. Mijn beenspieren doen elke dag een tikje meer pijn...

  • Brussel - San Francisco

    11 u vliegen met een peuter van 16 maanden, is dat doenbaar? Wat mij betreft, volmondig ja. Het is uiteraard zwaar, dat is het zonder kind en met voegt nog enkele dimensies toe. Maar Zoon is zo ontzettend flink geweest, de hele reis lang niet gehuild, amper gejengeld, altijd lief en vrolijk. Nu en dan een moeilijk moment gehad, op het einde werd hij na 17 u reizen en maar 1 klein dutje doodmoe en dan begon het lang te duren. Maar toch, chapeau voor dat ventje. 4u45 opgestaan, 5u30 taxi, 6u trein naar Brussel en een uurtje later de TGV op naar de luchthaven van Parijs. Daar een hele tijd bezig met alle controles, inchecken, naar de juiste terminal verplaatsen. Zalig trouwens dat je met baby overal voorrang krijgt. Slechts 1 incidentje, na het verluieren moest Zoon toch nog iets doen wat om een nieuwe pamper vroeg en we moesten inchecken. De babyruimte werd bezet gehouden door een dame (uiteraard zonder baby) dus verluieren in het gehandicaptentoilet dan maar. De wederhelft legde hem in de grote wasbak maar de kraan begon automatisch te lopen dus een nat kind, reservekleertjes zoeken.... En dan in de 'slurf' naar het vliegtuig zijn tutje kwijt maar ik mocht nog het vliegtuig verlaten om het te gaan zoeken. Oef. Het vliegtuig zat helemaal op, Zoon moest dus de ganse tijd op schoot. Gelukkig zat ik ermee aan et gangpad en konden we veel rondlopen. Speelgoed of tv zeiden hem weinig, maar als we regelmatig een ommetje konden maken bleef hij gelukkig. Natuurlijk is 11 u gruwelijk lang, maar ja. Tijdens het landen vertrok meneer in een diepe slaap waaruit die met geen stokken meer te wekken was. Slapend de controle door ( ook daar lang leve een baby), met een chique Lincoln de stad in (amper duurder dan een taxi en meer bagageruimte) en ons appartement verkennen. Zalig oud ding, de trammetjes passeren door de stille straat.

    image.jpg

    Het enige nadeel, een baby dat is jetlag maal duizend. Om 23 u plaatselijke tijd werd hij al wakker, bij ons in bed genomen ( lagen erin van 20u, hij dus van om 14u) en om 2 u 's nachts was het dus definitief gedaan met slapen. We wachten hier dus nu tot de koffiebar om de hoek opengaat om 7 u en zijn alweer een beetje moe. Ik hoop dat hij morgen al tot een uur of 4 wil slapen en zo over een dag of twee, drie aangepast kan raken. Voor de rest, eerste indruk van San Francisco? Zalige stad. Prettig gestoord ( de kassier van de supermarkt was recent of een kassierster), veel restaurantjes, tattoooshops, de beatniks hun bookstore al gepasseerd,... En nu eens aan de dag beginnen
  • USA 2013

    De voorbije dagen hebben we elk vrij moment (lees: wanneer Zoon slaapt) besteed aan reisopzoekingen. En het levert op, na een overleg met onze reisgezel Jeronimo gisteren ligt de route helemaal vast.

    Zoals altijd doen we alles zelf, in de VS is dat ook niet zo moeilijk, je kan van hieruit alles opzoeken en regelen. Links en rechts kregen we al goeie tips.

    We vliegen op San Francisco, rijden na 4 nachten door naar Yosemite (2 nachten), naar Death Valley (2 nachten), dan 2 nachten viva Las Vegas en dan weer de natuur in met eerst twee dagen de Grand Canyon en dan Bryce en Zion National Park en Monument Valley om ten slotte via de kust weer richting San Francisco te rijden.

    De vluchten zijn geregeld en we hebben ook al 1 hotel vastgelegd (een cottage in een uithoek van Death Valley). Met twee andere zijn we bezig. Al de rest wordt nog opzoekwerk. Ook de auto moeten we nog boeken.

    Het zal wat zijn. We gaan alle seizoenen zien, in Yosemite en Bryce zal er nog sneeuw liggen en is het nog winter, in Death Valley kan het 27 graden zijn en in Vegas en Frisco rond de 20.

    We hebben nog heel wat te doen, onze reispaspoorten vervallen binnenkort en moeten dus opnieuw aangevraagd. We moeten nog eens nagaan of we nog schoenen of kleren nodig hebben voor de parken. En eens zien wat er allemaal meemoet voor Zoon, ginder reisbedjes huren in de hotels (zouden onveilig zijn) (maar Amerikanen panikeren supersnel wat dat betreft) of eentje kopen in de Wallmart, dat soort dingen.

    Ik kijk er enorm naar uit!

  • California uber alles

    De kogel is door de kerk. Eindelijk. Na wekenlang twijfelen.

    We hadden een uitstekende vlucht gezien maar geen tijd om te boeken en een week later waren er alleen nog veel minder goeie vluchten. Twijfels. Geen tijd weerom.

    Tot de wederhelft gisteren reclame hoorde van KLM en we zo bij Air France kwamen en deze keer geen getwijfel en gedoe maar gewoon data gekozen en geboekt. Zo simpel als het maar zijn kan.

    Voila, maart volgend jaar vliegen we naar San Francisco voor 2.5 week. Nu nog een rustige reisroute uitstippelen die wat peutervriendelijk is. Maar gelijk ons mannetje graag op ontdekking gaat zal dan wel geen probleem zijn, vermoed ik.

  • Wilde plannen in de herfstzon (als die haar kop eens wil laten zien)

    Waar is de zomer naartoe? De herfst lijkt al met één voet binnen te staan. Zo kil soms, zo grijs! Gelukkig heb ik de tijd niet om er al te triest om te zijn, want het leven raast verder aan 300km/u. Op het werk is het verschrikkelijk hektisch en dat zal nog wel een paar maanden zo blijven dankzij zieke collega en collega die zijn ontslag heeft gegeven waardoor nu een nieuwe collega ingewerkt moet worden en dit aangevuld met mijn project dat in een beslissende fase komt en een opleiding voor nieuwe vrijwilligers waar ik woensdag voor het eerst een ganse avond les ga geven!

    Maar ook thuis is het druk. Morgen staat propvol gepland met supermarkt, poetsvrouw, ikea en vrienden die op bezoek komen, zondag zoals vaak familiebezoek. Volgend weekend een trouwfeest aan de andere kant van België. Twee weken daarna nog eentje.

    Maar we dromen ook van dingen in de toekomst. Zo is er de laatste dagen een heus reisplan ontpopt, we willen mét Zoon de Westkust van de VS verkennen, een reis die al enkele jaren als nr 1 op mijn verlanglijstje staat. Ik ben dus momenteel druk bezig -tussen al het andere door- met een mogelijke reisroute te bekijken.

    En over een half jaar moeten we een kleuterschooltje kiezen, dus in de komende maanden willen we eens op bezoek gaan bij de twee scholen die momenteel onze voorkeur hebben, een leefschool en een feinetschool. De mastodont uniformschool om de hoek zou ik liever vermijden. Maar eerst ons eens beter informeren over die methodes en eens ter plaatse gaan kijken, dus.

    Ik ben ook al aan het denken aan Zoon zijn eerste verjaardagsfeest. Ik wil meter en peter, grootouders en mijn broer en zijn gezin vragen en dat komt dan op 19 man. Ik denk dat dat ongeveer drie keer zo veel is als er plaats is voor mensen om comfortabel te zitten in ons huis, dus dat worden dan misschien ineens twee feestjes. En een leger cupcakes :-)