UA-104319606-1

Reizen - Page 3

  • Oostende 2015

    Het wordt al een kleine traditie, na enkele dagen van fijne Gentse Feesten ontvluchten we de drukte naar zee. Vroeger zou het in mijn hoofd niet opgekomen zijn, de Belgische kust opzoeken in de zomer. Ik ben bepaald geen fan van drukke stranden, zand tussen de tenen, de geur van zonnecrème en het gejoel van klein grut in de branding. Maar sinds ik zelf klein grut op de wereld heb gezet en met mijn eigen ogen heb gezien hoe dat zich amuseert in die veel te grote zandbak, gaan we dus naar zee. 

    De eerste dag regende het eerst nog maar konden we toch al een pannenkoek eten op de dijk en daarna even rondrennen op het strand. De dag erop ontdekten ze de go-carts en hadden we het dus aan ons been, Zoon was pas tevreden nadat we een ritje hadden gedaan in zo'n karretje, wij trappen en de kindjes vooraan, druk sturend en schaterend, het moet een zicht geweest zijn. Als ik ze daar zag zitten viel het me weer op hoe gelijkend ze zijn, allebei met hun lange bruine krullen, allebei lachen en gieren. Zalig.

    Naast de go-carts moesten er uiteraard ook strandkastelen gebouwd, ijsjes gegeten, in de speeltuin gespeeld. Zoon wou echter niet elke dag naar het strand. Ik heb de indruk dat de vakantie voor hem soms echt te druk is, te veel van hot naar her, te veel ander volk, te veel activiteiten en dan wou hij geregeld gewoon binnen blijven en met rust gelaten worden... Het kostte dus soms wat overtuigingswerk om het nageslacht tijdens een vakantie aan zee effectief aan zee te krijgen...

    Zoons meter en kindjes kwamen een dag helpen forten bouwen, zeer geslaagd. Ik heb wel graag dat er eens iemand op bezoek komt op vakantie, anders begin ik mij precies zelf te vervelen aan die zee...

    De voorlaatste dag was het storm op zee. Ik profiteerde van de gelegenheid om in de voormiddag eindelijk naar Terracotta Army te gaan in het Casino. Ik ben al heel lang gefascineerd hierdoor en nu het zo vlakbij was. Helaas (en ergens ook wel uiteraard) geen echte soldaten. Maar wel een fijne, kleine tentoonstelling met behoorlijk wat duiding over het eerste Chinese keizerrijk, wat filmpjes en enkele mooie reproducties. Ik was er toch een uurtje mee zoet. Even iets voor mezelf doen.

    Dan snel naar huis zodat de wederhelft en Zoon met de tram naar de bioscoop konden sporen. Wat en uitkomst bij regenweer aan zee, een cinema waar de Minions spelen... Zo was de hele middag besteed. Het spijtige is wel dat Zussemie nog net te klein is voor zo'n uitjes en we ons dan altijd moeten opsplitsen. Maar terwijl ons dametje haar middagdut deed las ik 'Geachte heer M' uit, een boek dat ik bij nieuwjaar van een vriendin had gekregen maar aangezien het een hardcover is nooit meesleep op de trein. En laat de trein nu net de enige plek zijn waar ik kan lezen sinds er kinderen zijn. Maar na twee vakanties is hij uitgeraakt en het was best fijn, nog eens een gewoon boek lezen tussen al de fantasy door...

    Ook de avonden werden steevast gevuld met lezen. En met Penny Dreadful natuurlijk, mijn nieuwste reeks waar we dankzij Netflix ook gewoon op reis naar konden kijken. Soms 2 afleveringen per avond. Frankenstein, vampiers, heksen en Dorian Gray komen samen in het Victoriaanse Londen. Het resultaat is meeslepend, spannend en gewoon heel erg goed gemaakt. Duister, wel. Vooral het tweede seizoen, waar we nu aan bezig zijn. Maar echt een dikke aanrader.

  • France 2015

    Eind juni vertrokken we voor 10 dagen naar Plaissan, een gehucht tussen de wijnvelden niet ver van Montpellier. Om 5u laadden we zaterdagochtend de kinderen in de auto, ervan uitgaand dat ze wel verder zouden slapen. Wat uiteraard niet het geval was. Maar ze waren al bij al toch superflink... Onze auto maalde de 1.000 km traag maar zeker en om 16u stonden we aan onze zalig ruime villa (zwembad! jacuzzi! ruime aangelegde tuin! airco!) in the middle of nowhere tussen de wijnstokken.

    De eerste dagen was Zoon niet uit dat zwembad te krijgen. Met temperaturen vlot boven de 35° en een zieke dochter was er ook weinig anders te doen. Zwemmen, Bumba op tv, 's avonds wat lezen, lekker eten, slapen. Vakantie.

    Na enkele dagen konden we Zoon dan toch overtuigen, zij het soms met de nodige moeite, om al eens een uitstap te doen. Zo trokken we naar Mourèze om daar tussen indrukwekkende rotsformaties dik anderhalf uur te gaan stappen.

    032.JPG

     

    024.JPG

    Geen idee hoe andere peuterouders zo'n wandeling langs kleine, stijle paadjes doen (niet waarschijnlijk), maar ik was doodgelukkig dat ik mijn draagdoek quasi altijd in de koffer heb liggen. Ondanks +30° en 10 kilo peuterdochter heb ik ze met gemak de hele tijd gedragen. Nadien waren we beiden wel drijfnat van het zweet, maar we hebben genoten... Zoon heeft uiteraard alles zelf gestapt, die bleef maar gaan, precies een berggeitje.

    Ook in de Grotte de Clamouse kwam de doek trouwens aardig van pas, ik had een beetje medelijden met de baby die de hele tijd zat te klagen in de babybungel terwijl de Dochter doodgelukkig haar ogen de kost gaf veilig vanop mijn rug...

    058.JPG

    Qua echte kleine kindjes dringen trokken we nog naar de Ferme du Dolmen en de gratis Zoo van Montpellier, beide een aanrader maar toch vooral die laatste.

    Tot slot zijn we ook een paar keer naar het nabij gelegen pittoreske stadje Pézenas gereden voor een ijsje, wat lokale producten in te slaan of onze huwelijksverjaardag te vieren met een supergeslaagd etentje in La Belle Epoque.

    En voor de rest? Zwembadpret van onze Zoon met ons, zijn oma en opa en op het einde ook zijn 'pit' (=peter) en nichtjes. De eerste dag nog terwijl ik hem vasthield, de laatste dag dook hij met zijn hoofd eerst vanop het diepe het water in en dobberde hij zonder de kant nog veel te raken drie uur rond... Een waterrat. We zullen eens moeten uitkijken naar kleuterzwemlessen denk ik want hij heeft er duidelijk aanleg voor. Ook Dochter dook zonder enige angst het water in, liefst ook in het diepe en met haar hoofd onder maar dat was dan eerder levensgevaarlijk waardoor ik ze al eens onder zeer luid protest uit het zwembad moest plukken.

  • Port Zelande

    Gisteren vertrokken voor 4 dagen naar Porte Zelande en gisteren ook wakker geworden met de keelpijn from hell. Het is heel raar, enkel keelpijn maar mijn klieren zijn zo opgezwollen dat mijn hoofd draaien zeer doet en vooral als ik neerlig is het echt pijnlijk. Hopelijk trekt het snel over. Vermoedelijk tegen dat we naar huis gaan... Enfin, ik heb makkelijk keelpijn maar deze klieren, dat heb ik precies toch nog nooit gehad zeg. Voorlopig echter geen dokter, we zijn op vakantie en ik heb ook geen zin in antibiotica (zeker niet in de combi met borstvoeding).

    Zoon is nu mee zwemmen met de nichtjes en dochter doet eindelijk een dutje. Ze heeft gisteren tot na 22 uur liggen roepen (spelen en zingen, niet wenen) in haar bedje en het hele schema hangt er dus al aan...

    Vorige zomer waren we in Les Trois Forests, een gloednieuw en groot park, dan is dit park in Zeeland wel nogal een teleurstelling. Het babybad in het zwembad in klein en vlak langs de tochtige uitgang naar de kleedkamers. Er is in dat badje 1 glijbaan en niets anders. Je bent dus erg snel uitgekeken met kleintjes in dit zwembad. Maar buiten zwemmen is niets. De binnenspeeltuin is welgeteld 1 springkasteel en 1 trampoline, that's it. Echt zielig. En ook qua activiteiten is er weinig voor ons. De ponyritjes zijn gepland op maandag en zaterdag en dan zijn wij hier niet. Voor minigolf of bolling zijn onze kornuiten nog te klein. Een mooie buitenspeeltuin heb ik nog niet gevonden...

    gelukkig gaan de kindjes graag zwemmen en ik vermoed dat we dus vooral in het water te vinden zullen zijn. Of we gaan eens naar zee. Maar ik had toch nog net iets meer actie verwacht voor driejarigen dan we nu al hebben gevonden.

  • Zee

    Onze echte vakantie deze zomer was een weekje in het wondermooie Sardinië, maar vorige week hadden we nog een extraatje in de vorm van een week aan zee.

    De zee is niet echt mijn bestemming naar keuze. Elke keer als ik daar op het strand zat, besefte ik weer hoezeer ik zee en strand haat. Zand in mijn haar, de stank van zonnecrème, de aanblik van wiebelend vlees in te weinig stof. En toch is het tegelijk ook genieten. Genieten van een Zoon met wie ik diepe putten moet graven en die met de wederhelft een fort bouwt om het later te zien verzwolgen worden door zee. Genieten van ons meisje die onversaagd over het strand kruipt op zoek naar schelpjes om in haar mondje te stoppen. Genieten van het mooie weer ook al zoek ik direct de schaduw op. Genieten van een pannenkoek en een ijsje. Van frieten en afhaalpizza. In een vies speeltuintje een fanta drinken terwijl onze kleine man hoger klimt dan kindjes van 1 of 2 jaar ouder.

    Erg weinig activiteiten om te onthouden voor later maar veel kleine pleziertjes. Het strand dus en de speeltuin. Een zeer geslaagd bezoek aan het Atlantikwall museum. Nu tijdelijk trouwens met diaprojectie van Vanfleteren, waar Zoon helaas bang van was. Ijsjes gaan halen op de dijk.

    Het meest spijtige van de kust is misschien nog dat het een openlucht bejaardentehuis geworden is. Op zich nog niks mis mee, moesten veel van die bejaarden niet zo compleet onuitstaanbaar zijn. Vorig jaar hadden we de hondjes bij en dat mocht dit jaar niet meer omdat er mensen hadden geklaagd omdat ze hadden gejankt toen we ze twee keer 2 uur alleen hadden gelaten op het appartement. Dit jaar kwamen ze klagen omdat de liftdeur blijkbaar soms terug openging op onze verdieping en ze dus de trap hadden moeten nemen, met zo een toontje alsof wij zo'n dingen met opzet doen. In de overvolle kusttram is iedereen hoffelijk en vriendelijk behalve de bejaarden die duwen alsof hun leven ervan afhangt. En kers op de taart de ontelbare afkeurende blikken en de open kritiek toen onze Zoon een woede-aanval kreeg in de supermarkt, nog uitgelokt dan door weer een bejaarde die lastig was omdat hij in haar weg liep. De 'moderne opvoeding' was kop van jut. Fijn. 

  • Reizen met baby en peuter

    Iemand vroeg me hoe we het deden, een vliegreis maken met een baby van 7 maanden en een peuter van 2,5. Wel, eigenlijk ging dat supervlot.

    • Neem geen massa's bagage mee. Qua medicatie beperkte het zich tot 1 vel pleisters, een koortsthermometer, luierzalf, perdolan baby en een ontsmettende spray. Hebben we iets meer nodig, dan kopen we het ter plaatse wel. Uiteindelijk hebben we de thermometer 2 x gebruikt en 1 keer perdolan gegeven omdat onze Dochter vertrokken is met 38 graden koorts en dat door de vlucht wat gestegen was. Maar de dag nadien al niks meer van te merken.
    • Luiers hebben we ginder gekocht, net zoals groeimelk, koekjes, fruit, potjes babyvoeding. We hebben gelukkig flexibele kinderen op dat vlak die geen scene maken als het koekje eens niet van Piet Piraat is en de melk wat anders smaakt.
    • Kledij is moeilijk. De ene dag maakt zo'n baby 3 outfits vuil en dan gaat het weer een week goed. Toch ook hier geen overdaad. 6 bodietjes voor de dochter maar voor de rest gewoon een paar korte en lange broeken en bloesjes met korte en lange mouwen. Wassen kan altijd nog ter plekke, desnoods met shampoo als wasmiddel, maar ik heb het zelfs niet moeten doen.
    • We hadden voor de twee kinderen 1 superlichte plooibuggy mee die we maar enkele keren hebben gebruikt. Doorgaans stapt de Zoon. Wou hij in de buggy dan kon het. Vooral handig om hem even 'vast te zetten' in de drukte van de luchthaven eigenlijk. 
    • Draagdoeken rule. Weegt niks en Dochterlief woont er zowat in als we op stap zijn. Ze doet er haar dutjes in en je kan het zelfs gebruiken tegen nieuwsgierige ogen als je in het openbaar je baby wil voeden (op dat vlak is borstvoeding superhandig, je moet niets meezeulen en hebt altijd eten voor de baby bij).
    • Speelgoed? Wat blokjes en piepertjes voor de baby en voor Zoon een kleurboek met wasco's, een leesboek of 2 en de iPad om Kulderzipke en Shaun het Schaap te kijken via Youtube. Het op reis zijn is doorgaans entertainment genoeg; in een andere auto mogen rijden, een zwembad, de sproeiinstallatie van de tuin ginder, het boekje van Ryanair, andere kindjes, alles wat anders is is leuk en interessant.
    • Wat eten voor onderweg, ideaal ook om de aandacht af te leiden als peuterzoon het even lastig krijgt.
    • Baby heeft tijdens de 3 vluchten geen kik gegeven. Ergens last van? Lang leve de boobs om de honger te stillen, pijnlijke oren te vermijden of ze in slaap te krijgen.
    • Relax, go with the flow en ga ervan uit dat alles goedkomt. En in het ergste geval hebben ze bijna overal dokters, ziekenhuizen, supermarkten,...
  • Sardinia

    Begin mei trokken we met ons viertjes een week naar het mooie Sardinia. Vliegen deden we met Ryanair en via de site Eva Sardinia huurden we een appartement in de Borgo Monte Sixeri, bij de grootste olijfolieproducent van het eiland. We logeerden bovenop een heuvel in het 60 hectaren grote domein. Het was er superrustig, verspreid op de top van de heuvel liggen 12 appartementjes en 2 huisjes, tussen mooi aangelegd groen, barbeque plekjes, een kleine speeltuin en twee zwembaden. Vanop ons terras zagen de de zon ondergaan in de baai in de verte. Nu in het laagseizoen waren er maar weinig andere gasten en hadden we het zwembad meestal voor onszelf. Al speelde Zoon soms ook met een Duits jongetje of een meisje uit Londen.
    Deze locatie ervaarden wij als ideaal. Superlieve eigenaars, een groot domein waar kinderen vrij ongestoord kunnen rondhossen maar waar je toch geen Centerparcsgevoel hebt. Een lekker restaurant op het domein en een boerderij met ezeltjes, kippen en varkens. Elke ochtend vers brood en verse eitjes aan de receptie als je dat wenst. Alles op 10 minuutjes rijden.

    Het domein ligt op een kwartier van de luchthaven van Alghero, op 5 minuten van het strand en op 10 minuutjes van de oude, ommuurde stad Alghero, met zijn verkeersvrije middeleeuwse straten en stegen. Daar brachten we de meeste tijd door. Alghero is vrij toeristisch maar ook echt ontzettend mooi en zo buiten het hoogseizoen was het vooral gezellig (ik kan me voorstellen dat het in augustus eerder hels aanvoelt tussen al het volk). We gingen er lekker eten, aten elke dag onze gelato, koffietje drinken, Zoon laten spelen op de catapulten op de stadsmuren, limoncello drinken van het kraampje net buiten de muren, de vele leuke winkels bekijken,...

    Op Sardinie is er best veel te zien, maar door de kleine wegen lag de dichtsbijzijnde andere leuke stad op 45 km rijden, wat meteen 1u15 bleek te zijn en wat we te veel vonden voor hetgeen we er konden uithalen met twee kleine kindjes. Onze uitstappen beperkten zich tot een boottocht naar de Neptunes Cave (leuke boottocht, grot viel tegen door de vele bejaarden, de trage gids in combinatie met een hyperactieve Zoon die niet wou stilstaan) en de verlaten mijnsite van Argentiera die bij nader inzicht nog gewoon bewoond was tussen de ruines in, zeer vreemd.

    Moesten de kinderen al wat groter geweest zijn of moesten we er als koppel alleen zijn geweest, hadden we ongetwijfeld nog enkele van de vele archeologische sites gedaan en enkele andere stadjes of eens wat natuur. 

    Maar Sardinie is een dikke aanrader. Heel mooi eiland. Ideaal in mei te bezoeken, wanneer het al erg mooi weer is zonder dat je smelt en zonder dat er te veel volk is.

    Alleen tijdens de terugreis wachtte ons nog een onaangename verrassing toen onze vlucht geanulleerd bleek en we na lang aanschuiven pas de volgende dag via Milaan terug moesten (5u in Milaan wachten) en de avond zelf nog een hotel in Alghero moesten zoeken. Geen pretje met twee kleine kindjes maar uiteindelijk hebben we het allemaal wel goed doorstaan en verliep het vlot.

     

  • Sardinie here we come

    Het ligt vast, in mei gaan we met ons recent uitgebreide gezin op reis. Een weekje Sardinie. Het idee komt van de wederhelft en ik was direct akkoord, met Italie kan je in mijn ogen weinig verkeerd doen.

    We vonden online twee leuke kleinschalige verblijfsplekken met appartementjes, kwestie van met de kinderen niet elke dag op restaurant te moeten gaan maar alleen als we het zelf zien zitten. Dan nog kiezen tussen beide, niet makkelijk. Uiteindelijk kozen we voor een groot domein op 10 km van een oud stadje en 5 km van het strand, met op het domein naast de appartementjes nog een boerderij (dieren, altijd een hit voor kinderen lijkt me en voor de mama trouwens ook), een restaurant waar ze de zelf gekweekte dingen serveren, twee zwembaden en een speeltuintje. En het domein ljkt erg groot. De andere optie lag middenin een stadje wat me ook wel handig leek, maar volgens diverse online bronnen was het geen mooi stadje en was er daar behalve heel mooie stranden ook niks in de buurt.

    Gisterenavond kregen we de bevestiging van onze boeking en dan meteen tickets gezocht bij Ryanair. Dat bleek heel wat voeten in de aarde te hebben want Safari en Ryanair gaan precies niet al te goed samen maar uiteindelijk is het ook daar gelukt om een boeking te maken en alle extra opties aan te duiden (vooral om extra babygerief aan te geven moet je goed kijken, staat blijkbaar onder 'muziekinstrument'). We gaan proberen zo licht mogelijk te reizen, 1 grote koffer, 1 handbagagekoffer en 1 luiertas. Maar dan natuurlijk ook nog 1 buggy (voor het geval, ik vermoed dat Zoon bijna alles al kan stappen en Dochterlief gaat in de draagdoek), 1 reisbedje en 1 maxicosi (meenemen is goedkoper dan huren ter plekke).

    Nu nog de huurauto boeken en de parking aan Charleroi (tips?).