UA-104319606-1

Reizen - Page 2

  • Umbria dag 1

    Opgestaan om 4u15 na een korte nacht in ons hotel in Gosselies.

    Kinderen superflink tijdens de zeer vlotte reis. Om 8u30 stonden we al in de mini luchthaven van Perugia.

    Omdat we pas om 14u in ons appartement binnen mochten, eerst even de sfeer opgesnoven in Perugia. We aten er een top ontbijt voor geen geld in een lokaal barretje(cappuccino, 3 koeken, twee drankjes voor 8 euro!) en wandelden langs een adembenemend pad langs een aquaduct over eindeloze trappen.

    umbria,italie

    Na een stop in de Lidl trokken we richting appartement. Dochter klaagde van buikpijn en op 5km van huis kwam haar ontbijt eruit. Eerste outfit om zeep... We wisten dat onze agriturismo Forte Sorgnano op een heuvel lag in the middle of nowhere, maar 5km onverharde baan door het bos is echt veel verder dan je denkt. Het domein is wel super. We logeren in een soort gerenoveerde schuur in een hemelbed tussen antieke meubels en zitten echt super rustig. Zoon heeft eeuwigdurende vriendschap gesloten met de geit des huizes, haarvlokje gedoopt.

    Savonds barste er op onze heuvel plots een mega onweer los met hagel die door de open haard naar binnen kletste en harde regen en donder. Gelukkig vielen de kinderen desondanks snel in slaap.

    Enig nadeel hier is de invasie van mieren in de badkamer...

    umbria,italie

     

  • Fun for me! Op reis!

    Na mijn vorige post over al die kindervreugd misschien even enkele dingetjes op een rijtje zetten waar de focus vooral op mezelf en volwassen dingen ligt. Een mens is tenslotte meer dan zijn kinderen. Al zou je dat de afgelopen dagen dus niet zeggen. Maar er ligt wat me-time in het vooruitzicht!

    Maandag verjaar ik en heb ik gewoon de hele dag keihard verlof om gewoon te doen waar ik zin in heb. Nog weinig concrete plannen, maar ik dacht in de lijnen van relax gaan ontbijten en wat shoppen. De kinderen moeten dan voor één keer niet tot 18u naar de opvang maar kunnen om 15u40 al afgehaald aan de school dus die wellicht ook blij en dan kunnen we nog even samen vieren eer de Wederhelft en ik 's avonds ons voor het allereerst in een sterrenrestaurant gaan wagen. De reservatie is 2 maanden geleden gemaakt en ik ben dus al 2 maanden ongelofelijk hard aan het uitkijken!

    Vrijdagavond mag ik bij een vriendin thuis gaan eten. Beentjes onder tafel steken en uren bijkletsen, meer moet dat niet zijn.

    Niet echt strikt me-time maar toch iets om heel hard naar uit te kijken, we gaan voor het eerst in 3 jaar nog eens met enkel ons gezin naar het buitenland. Ineens begon het te kriebelen. Paar avonden rond gesurft en inspiratie opgedaan. Eerst moesten we er wat uit raken wat we wilden. Grote touroperators genre Tui geven nu bijvoorbeeld heel mooie kortingen tot -60%. Maar dan kom je terecht in een hotel (volwassenen en kinderen op 1 kamer) met half pension vaak (en ik en Zoon zijn vegetarisch) in een toeristische streek waar je dan mee kan op begeleide busuitstappen. Conclusie: ik zie zo'n halfpension of all-in toestand in een groot complex waar je dan vast zit nog steeds totaal niet zitten.

    Maar wat dan wel?

    forte sognano.jpg

    Gelukkig vond de wederhelft snel het antwoord. Een kleinschalige agriturismo bovenop een heuvel in Umbrië. Op een domein met een kasteel met wortels in de 8e eeuw. Op het einde van een 4km lange onverharde weg. Tussen weilanden en bossen maar niet zo ver van Perugia en Assisi. Met ons eigen appartement met 2 slaapkamers en een eigen tuintje, een keuken en een gedeeld zwembad. Maar een chique restaurant op het domein voor als we toch niet willen koken en een speeltuintje en boerderij waar de kinderen zich kunnen uitleven.

    In mei zijn we weg voor een weekje. De laatste keer nu het nog kan gewoon tijdens het schooljaar voor Zoon naar de lagere school moet. In een week waarin er toch maar 2 dagen school is en ze de rest vrij hebben dus ze missen niet veel.

    Ik begin nu al te dromen.

  • Frankrijk 2016 - einde

    Ondertussen zijn we alweer een halve week terug in het land en terug aan het werk. Maar ik merk dat ik het relaas van onze laatste dagen in la douce france nog moet doen. Hier gaan we dan.

    Donderdag 7 juli trokken we eerst nog snel naar de markt in Isle sur la Sorgue. Mijn grote blok nougat die ik de week ervoor had gekocht, was al op en ik wou ook nog wat lavendelzeep mee naar huis doen. Daarna reden we door naar het nabij gelegen Le Thor, voor de grot van Thouzon. Verblijf je op minder dan een half uur rijden van deze grot, dan is het een prima uitstap. Maar verder zou ik er niet voor rijden. Dan waren de grotten van Clamouse vorig jaar een pak indrukwekkender. Maar de gids was enthousiast en een grot is een grot, stalagmieten en dito tieten, een miniem klank- en lichtspel en een breed pad maken deze grot geschikt voor iedereen.

    De rest van de namiddag spendeerden we weer in het zwembad en 's avonds gingen de wederhelft en ik samen op restaurant om ons 9 jaar huwelijk te vieren. We streken neer in een gezellig restaurantje aan het water en waren live getuige van de overwinning van de Fransen in de halve finale van het EK in de omliggende bars op tv...

    Vrijdag was het alweer de laatste dag. Iedereen splitste op deze keer. De grootouders gingen fietsen, de schoonbroer trok naar Fontaine-de-Vaucluse en zelf gingen we naar Pernes-Les-Fontaines. Een dorpje vlakbij dat meer dan 40 fonteinen in zijn oude straatjes heeft, samen met een oude toren, twee oude stadspoorten, een gratis museumpje bestaande uit een oude stoffenwinkel beneden en op de verdieping enkele oude jurken (zeer charmant maar je bent er wel direct door), een glasblazer, een bakker met eeuwenoude houtoven,... Toen wij er waren was er nergens volk, maar dit was wel een op en top toeristisch dorpje. Maar volkomen terecht, want het was ook echt wel heel mooi en charmant.

    pernes1.JPG

    pernes2.JPG

    's Avonds gingen we nog een laatste keer samen eten. Het was wel de eerste vakantie sinds we kinderen hebben dat we zoveel op restaurant gezeten hebben en het is wonderwel verlopen. Daarover later nog een klein stukje trouwens, over vegetarisch eten in het land der andouillette en maigret de canard,...

    We belandden weer aan het water in Isle Sur Sorgue in een supergrote brasserie en het werd opnieuw een supergezellige avond, zo met zijn tienen... Zo gezellig dat de schoonzus en ik afsloten met een cocktail :-) Naar goede gewoonte lagen de kinderen daardoor pas tegen tienen in hun bedjes, nogal een geluk dat ze er zeer goed tegenkunnen. Want wij zijn niet echt ouders van structuur muss sein... Hoe je dat doet in het Zuiden, trouwens, waar de restaurants pas om 20u openen...

    Enfin. Het was een super vakantie. Elke dag een kleine uitstap. Gewandeld, geklommen en gezwommen. Ijsjes gegeten. Veel samen met de familie gedaan en soms ook eens iets met ons gezin. +30 graden en zon. Zomerjurkjes. Helaas ook wel bijna elke avond voetbal op tv maar dat maakte dat ik ontzettend veel heb kunnen lezen. Goed gemutste kinderen. Zalig.

  • Gorges du regalon - Cavaillon

    Gisteren wisten we niet goed wat gedaan. Zoon ging de hele dag mee met zijn tante, Peter en nichtjes naar Sainte Marie de la mer maar zelf zijn we zo geen zee-gangers en zochten we een kleine activiteit voor onszelf en de peuterdochter. Uiteindelijk trokken we naar Cavaillon, op 5 minuutjes rijden van ons huis in La Isle sur la Sorgue. Cavaillon bleek zeer arm aan toeristen. We volgden er een soort wandeling langs de grote bezienswaardigheden. De kerk, het klooster met gratis expo over dinosaurussen, 1 op de 3 winkeltjes, alle deuren bleken gesloten. De stad gaf een beetje een troosteloze aanblik hier en daar, alhoewel er best wel mooie en interessante gebouwen waren zoals de synagoge, het stadhuis, een stadspoort, resten uit de Romeinse tijd,... Enkel de triomfboog uit die tijd hebben we niet gevonden.

    het was weer warmer dan warm en de dochter had er allemaal niet zo heel veel zin in. We zagen veel bars en restaurantjes, dus ik vermoed dat Cavaillon 's avonds best nog wel een levendige plek kan zijn. Maar een peutervriendelijk terras met veel soorten ijsjes vonden we niet direct en dus keerden we vrij snel terug naar het veel toeristischere Isle sur Sorgue voor een ijsje in wat ondertussen al onze vaste stek wordt, Gourmand L'isle. Ik at er ook een heerlijke Salade du Sud met feta.

    Vanmorgen hadden de oma en de opa het idee opgevat om de Gorges Du Regalon te gaan bezoeken. We hadden et helaas geen documentatie of kaartje van, enkel wat info van het net die ter plaatse niet consulteerbaar was zonder internet. Maar dat bleek geen probleem, al was er hier en daar wel een zijweg en liepen we 1 keer kort verloren, meestal vonden we vrij makkelijk onze weg.

    Deze kloof is een wilde kloof, geen wegwijzers, geen menselijke ingrepen, heen toeristisch kantoortje meer. De kloof is ook al 2 keer gedurende meerdere jaren gesloten omdat ze gevaarlijk was geworden door vallende stenen. Ook nu nog hangen er waarschuwingen aan de ingang en betreedt je dit stuk natuur op eigen risico.

    Het was toch wel de meest avontuurlijke kloof die ik al heb bezocht. Het pad is soms heel smal wurmen en echt klimmen tussen de stenen. Je moet geen ervaren klimmer zijn en op zich is alles wel doenbaar, maar stevig schoeisel is belangrijk en sommige mensen hadden speciale wandelstokken bij.

    De dochter zat met haar 11 kilo gezellig op mijn rug in de draagzak en ik was voor de zoveelste keer doodblij met mijn kokadi Flip toddler. Hoe stijl de klim ook, mevrouw zat comfortabel en veilig op mijn rug en ik had zelf alle bewegingsvrijheid. Zalig. Kan me echt niet voorstellen hoe mensen het zonder doen.

    gorges du regalon,kloof,toddlerwearing,babywearing,kokadi flip,draagzak,ergonomisch dragen,provence,france

    Omdat we geen kaartje hadden van de wandeling terug naar de parking rond de kloof heen, zijn we na een dikke drie kwartier klimmen en klauteren omgekeerd en terug door de kloof gegaan. Naar beneden was een zo mogelijk nog grotere uitdaging dan naar boven. Dochterlief was ondertussen op eigen benen. Eigenlijk klimt er doodgraag, en nu zag ze ineens in hoe geweldig leuk al dat klauteren en berggeiten is. Aan opa's hand dribbelde ze al kwetsend en zingend de kloof door. Het beviel uitstekend al vond ze het wel moeilijk. Na een tijdje kroop ze toch weer veilig op mijn rug en viel ze daar prompt in slaap.

    image.jpg

  • Frankrijk 2016 - ridders en kastelen

    Op maandag trokken we naar Mornas. Een eeuwenoud dorpje tegen een steile rotswand aan gebouwd let bovenop die rots een fort. Het ligt aan de N7, de oude weg van Parijs naar het Zuiden, maar tegenwoordig wordt het ook versmacht tussen de A7 snelweg en de treinsporen waar met veel geweld TGV's voorbij denderen.

    image.jpg

    we hadden het fort de dag voordien zien liggen vanop de snelweg toen we naar de Ferme aux crocodiles reden en toen zagen we ook dat we te laat waren; die dag was er het grote jaarlijkse middeleeuwse feest. Toen wij in Mornas aankwamen, waren de straten helemaal verlaten. Geen idee of iedereen nog aan het bekomen was van het feest of het om een diepgaander probleem gaat. We merkten in elk geval flink wat leegstand op. We parkeerden aan het begin van het oude centrum (lees 1 straat). De verkeerde kant blijkbaar. Als je langs de andere kant de stad binnenrijdt kan je al een stuk van de klim met de auto doen... Enfin, wij wandelden de hoofdstraat door en begonnen dan aan de klim van 137 meter, ik met 11 kilo peuter in de draagzak, die op dat moment behoorlijk doorwoog. Toch lijkt de toch me met buggy niet bepaald handiger gezien het kasteel ook niet echt buggy-toegankelijk is.

    image.jpg

    in de zomermaanden bezoek je het kasteel met gidsen in middeleeuws uniform die uitleg geven over hoe er toen geleefd, gegeten en gevochten werd. Blijkbaar is de burcht nooit ingenomen, alleen enkele keren uitgehongerd en hebben ze ook een keer alle dorpsbewoners van de rotsen naar beneden gekegeld. Zoon vond het wel boeiend, Dochter toonde enkel en alleen interesse voor het zand en de stenen op de vloer. We zijn dus bezig met haar zindelijkheid en gaan zonder pamper op stap en uiteraard moest ze plassen. Geen toilet aanwezig maar ze deed flink haar plas in het zand achter een hoekje, ik blij. Ik had het dan ook totaal niet zien aankomen toen ze plots met haar zand en stenen zat te spelen in een plas pipi, op haar hurken dus haar jurkje ook helemaal nat...

    image.jpg

    na het bezoek wilden we nog iets gaan eten in het spotgoedkope plaatselijke restaurantje, maar andere gasten die net vertrokken waarschuwden dat het er enorm traag ging dus reden we maar met de doodvermoeide dochter die in de draagzak al in slaap was gevallen, natte slip en al, naar huis.

    's avonds gingen we weer op restaurant, best gewaagd met een peuter die maar een half uur had geslapen. Living on the edge met peuters... Maar het viel enorm goed mee. Als je wil gaan eten in l'isle du Sorgue is Le Carré aux herbes de perfecte plek. Best wel reserveren, want zonder reservatie deze maandagavond belandden we op het snikhete terras ipv op de plekjes onder de schaduwrijke bomen. Dit etablissement ligt op een binnenkoer dus ook geen voorbijrazende auto's voor de kinderen.

    heel origineel en mooi ingericht met antiek en ook de borden werden bijzonder origineel geschikt. Er stond niets vegetarisch op de kaart bij mijn weten, maar op vraag stelden ze een 'assiette vegetarienne' voor en dat bleek echt een fijn gerecht; gewokte groenten geserveerd in een weckpot begeleid door puree en nog andere hoopjes groenten.

    image.jpg

    Voor de kindjes werd het vlees bij de frieten probleemloos en met de glimlach vervangen door een lekkere omelet. De dochter eet nooit frieten en had zelf een ijsje besteld, maar nu liet ze het zich toch smaken. De rest genoot van een wokgerecht, een stuk vis of een biefstuk.

    iedereen had nog zin in een dessert. Bij de kinderen wad een ijsje of een brownie onbegrepen en zelfs het kinderijsje werd kunstig geserveerd op een smal lang bordje met nootjes en een snoepbrochette erbij. Dat deed zoon even raar opkijken, terwijl de dochter haar plezier niet op kon, eindelijk dat ijsje dat ze anderhalf uur ervoor had besteld... Ze waren ook de hele tijd rustig, zij het dat de dochter aan het spelen was met haar aardbeienwater, maar als ze daar gelukkig van wordt...

    zelf had ik een perzikparfait met spongecake en kardemom en gekonfijte perzik en het was gewoon subliem.

    image.jpg

  • Frankrijk 2016: rousillon en la ferme aux crocodiles

    Zaterdagochtend trokken we naar de okergroeve van Rousillon. Daar kan je een wandeling maken (betalende toegang) tussen de rode rotsen. Trappen op, trappen af, soms is het best heet in de groeve maar als je zoals ons smorgens gaat is het heel goed te doen. Er zijn heelder stukken waar bomen de nodige verkoeling bieden.

    Er zijn 2 paadjes, een van een half uur en een van een klein uur. Tenzij je de 70 voorbij bent of in een rolstoel zit, kan je gerust de grootste wandeling kiezen, zelfs de dochter van 2,5 heeft die grotendeels zelf gestapt. En zoon liep als strenge gids op kop. Wanneer mevrouw toch geen zin had, kon ze in de draagzak. Fijn trouwens dat er nog twee andere vrouwen waren met het nageslacht in de draagzak, zij het wel telkens nog vrij kleine babietjes. Een had hetzelfde hoedje als de dochter en de mama lachte naar ons, de lach van een mede-draagster.

    spannend dit jaar is trouwens dat de Dochter sinds twee weken luierloos door het leven gaat maar dat nog niet voor de volle 100 procent onder de knie heeft. Zeker als er nog geen kaka is geweest die dag... Maar we hebben het al alle uitstappen droog gehouden.

    na een glaasje in een café naast de groeve naar ons ruim en gezellig vakantiehuis voor stokbrood, kaas en fruit. We zitten hier echt in een fruitstreek en de verse kersen en meloenen verkopen ze overal langs de kant van de weg. Dan een dut voor de jongste en de oudste proberen te overtuigen om niet te gaan zwemmen op het heetste van de dag. Een keer 15u dook het jonge geweld toch het water in en bleef daar de rest van de namiddag en avond. 

    Vandaag, dag 5 alweer, een rustige ochtend in huis. Er zit een straffe wind buiten die het merkelijk frisser maakt; we moesten zowaar zelfs binnen ontbijten. Tegen 11 u reden we naar het centrum, waar op zondag een hele grote markt is en het over de koppen te lopen is ( tip: parkeer buiten het dorp en neem de gratis shuffle, waar toch helemaal niemand anders gebruik van blijkt te maken). Nog een beetje rondgewandeld in het dorp en dan gaan eten op het terras van Casa di paolo. Historisch moment, de eerste keer ooit dat de dochter meer 10 minuten in haar eetstoel bleef zitten. Historisch ook omdat ze zowaar meer dan de helft van haar kindermenu heeft opgegeten. Wauw. Echt gezellig was dat. Want we hebben daar uiteindelijk zeker anderhalf uur zitten tafelen, met zijn tienen. Daarna reden we door naar La ferme aux crocodiles, op een uurtje rijden. Heel leuk voor de kindjes. In een heel grote gekoelde serre zitten verschillende soorten krokodillen, reuze- schildpadden, slangen en vogels. Het is toch weer eens iets anders dan de traditionele dierentuin. Krokodillen zijn wel degoutant luie beesten en meestal te lam om zelfs maar te knipperen, maar af en toe bewoog er eens een en dat was wel indrukwekkend. En met een twee- en een vierjarige is het een schot in de roos, alhoewel de nichtjes van 11 en 13 zich ook prima amuseerden.

    in de late namiddag wilden de kindjes nog gaan zwemmen maar de dochter kwam er dankzij de stevige wind letterlijk blauw en onderkoeld uit. Nog wat spelen, film kijken, uiteindelijk was het 21u30 eer ze in hun bedje lagen. Al vrees ik dat ze daardoor morgenvroeg geen half uur langer gaan slapen...

    image.jpg

    image.jpg

     

  • Frankrijk 2016 dagen 1-3

    Amper een oog dichtgedaan, dus toen de wekker om 4u ging woensdagochtend bleven we nog een klein half uur liggen. Om 4u30 deed het opstaan nog altijd zeer, maar kom. Koffer inladen en de dingen verzamelen die we de avond voordien nog niet konden inpakken (tutjes van de dochter, bedhek van de zoon,...). Koffer inladen. Kinderen inladen. We hadden gepland om tegen 5u te vertrekken maar het werd 6u...

    uitereraard vielen de kinderen, nochtans nog steeds in pyjama, niet opnieuw in slaap en werd er op de achterbank vooral door de oudste al vrolijk gekwetterd. Eerst de auto volgooien in een uitgestorven Gent en dan begonnen we aan onze 1040 km.

    Een beetje aanschuiven vlak voor de Franse grens, maar verder hadden we een ontzettend vlotte rit. Op sommige stukken amper volk en voor de rest nooit ergens aanschuiven, niet verkeerd gereden en niet te warm. Alleen waren we moe. Zo moe. Dus werd er bijna om het uur gestopt om te verhinderen dat de wederhelft in slaap sukkelde. Met 2 koffies, 2 redbulls en een cola werd de aanbevolen hoeveelheid cafeïne wellicht wel overschreden...

    Zoon vroeg naar schatting 5000 keer hoe lang het nog rijden was en keek minder ipad dan gewoonlijk. Dochter keek wel beide iPads plat. Maar tegen 17u30 kwamen we eindelijk aan in Isle Sur Sorgue. De kinderen besloten de dag met een plons in het zwembad.

    Veel slaap was ons helaas opnieuw weer niet gegund want dochter werd om 1u wakker en was bang in het plooibedje en besloot enkel nog naast mama verder te slapen...

    Donderdag gingen we naar de markt in het stadje. Ik liet me gaan met plaatselijk lekkers; nougat van montelimar, meloenen van het palbij gelegen Cavaillon, kersen, aardbeien,... De rest van de dag laat zich in 1 woord samenvatten: zwembad. Zoon en dochter zijn ingeschreven voor wategewenning maar veel wennen zal er niet nodig zijn; ze springen allebei zonder aarzelen nu al in het diep en proberen te duiken en dobberen alleen rond...

    Vanmorgen trokken we opnieuw naar het stadje. Zoon wou fietsen maar er zijn te weinig wegeltjes in de buurt van ons huis en er wordt goed doorgereden op de kleine wegen, dus dan maar in het stadje terwijl wij meewandelen. Dat was niet helemaal naar de zin van de dochter; ze kan niet volgen als ze stapt maar als we haar fiets meedoen is ze het al na 200meter beu. Uiteindelijk zat ze het merendeel van de tijd op mijn arm of on de draagzak; buggy is niet mee gezien plaatsgebrek in de auto.

    Inmiddels slaapt de kleinste en is de oudste mee naar de supermarkt. Van zodra die terug is, is er weer zwembadpret. Straks komen de nichtjes toe en is het spaghetti en dan spelen de Belgen, zoon loopt al de hele dag in zijn duiveltenue.

     

    Ik zit nu trouwens binnen want op ons terras is het 40 graden...

    Nog geen idee wat we de volgende dagen gaan doen. Ik denk dat zwemmen wel een van de activiteiten zal zijn...