UA-104319606-1

The Shape Of Water

Ik zag twee namen en ik was direct verkocht, zelfs eer ik de lovende review in de krant las. Guillermo del Toro als regisseur en de fantastische Sally Hawkins (Happy Go Lucky en recenter Paddington) in een van de hoofdrollen. Dus toen maandag de kinderen uit logeren waren, haastte ik me van het werk om tegen 20u in de cinemazaal te raken.

De film is gesitueerd in 1962 maar dat wist ik eigenlijk niet en het universum dat geschapen wordt op het scherm deed voor een stukje ireëel en sprookjesachtig aan. Poëtisch ook. Alleen al daarvan kon ik enorm genieten. Maar de acteerprestaties zijn ook top en de mooie oude muziek maakt het compleet.

De film volgt een bijzondere schoonmaakster die niet kan spreken en na de werkuren gaat poetsen in een soort wetenschappelijk onderzoekscentrum van de overheid. Bijna gelijktijdig komen daar een ambitieuze sadistische onderzoeker en een waterwezen toe.

De film is een bijzonder geslaagd fusion-gerecht met vele invloeden; sprookjes, fantasy, comics, horror, romantiek. Een onwaarschijnlijke combinatie, maar die zijn vaak de lekkerste wanneer ze slagen.

Ik wil er eigenlijk niet veel meer over kwijt want ik vond het zelf net een heel fijne ervaring om heel onbevangen aan de film te beginnen.


 

Post een commentaar

Optional