UA-104319606-1

Frankrijk 2017 deel 2: Montpellier en Aigues Mortes

Donderdag trokken we een dag naar het mooie Montpellier. We parkeerden aan een shoppingcentrum voor een bezoek aan het aquarium. We waren er om 10.30 en verbaasden ons een beetje over het gebrek aan volk aan de ingang. Tot een medewerker op ons kwam toegelopen en vertelde dat ze pas om 11u openden. We keerden op onze stappen terug, maar na 10 meter zag ik plots de eerste tekenen van een rij aan de ingang en toen zijn we maar braafjes gaan aanschuiven.

Om iets na 11 en iets meer dan 50 euro armer betraden we het aquarium. Blikvanger waren er uiteraard de haaien en voor mij ook wel de roggen. Hier en daar boden grote ramen een mooi zicht op hun grote aquaria. Er waren uiteraard ook tal van kleinere bassins met tal van vissen, zeepaardjes, kwalletjes,... Het aquarium is zeer geschikt voor kleinere kinderen, met hier en daar een tunnel waarin ze konden rondkruipen en hun hoofd in een bubbel steken in de tank van de inktvis. Er was in datzelfde aquarium ook een camera die zoon zelf kon besturen om de inktvis goed mee te besturen. En in de simulatie van de vissersboot in de storm bestuurd door onze eigen kleine stuurvrouw werd ik zowaar een beetje zeeziek.

montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

Op anderhalf uur waren we rond en dat was prima getimed want om half 1 hadden we een reservatie in het piraten thema-restaurant aan de overkant. Goede zaak trouwens dat we die reservatie hadden, want het enorme restaurant waar naar schatting zeker 200 mensen zaten te tafelen, zat helemaal vol.

Om 13u werden we verrast door een kannonshot en niet lang daarna werd er een show opgevoerd met geweer en nog meer kanonschoten en stak een van de piraten de vloer vlak langs Zoon in brand. Toen werd hij toch wel wat bang. Het eten was trouwens helemaal niet slecht voor zo'n massakeuken te zijn. De kindjes genoten van hun pizza en ijs en mijn pasta was niet slecht. De cocktails in lichtgevende glazen lieten we maar voor wat ze waren...

De kindjes kregen ook een jeton voor een cadeau uit een soort van kauwgomballenautomaat, maar wat de dochter ook koos, de automaat gaf niks, zelfs niet na nog een tweede jeton EN een euro. Gelukkig was er een jongen die niet blij was met zijn loombandjes en die aan de dochter schonk.

montpellier,aigues mortes,aquarium,vakantie,reizen,frankrijk,france,verargues,galargues le monteux

Na onze uitgebreide avontuurlijke lunch hadden de kindjes nog zin om naar de heel mooie en gratis zoo te gaan. We waren hier in 2015 ook al. Op een ochtend toen, en dat bleek pakken rustiger dan deze namiddag, nu was het even zoeken naar parking. Het was bewolkt weer wat maakte dat we hier en daar dieren zagen die de vorige keer in de verschroeiende hitte niet thuis gaven. Leeuwen, beren, aapjes, wolven, giraffen, genieten voor jong en oud. Alleen de dochter weigerde de stappen en met haar 14kilo begint ze, zeker op een warme zomerdag in het zuiden, wel door te wegen in mijn draagzak. Moest ze stilzitten wellicht niet, maar mevrouw eet, drinkt, zingt en danst dan op mijn arme rug...

Vrijdagochtend maakten Zoon en ik samen met de oma en opa een wandeling van ruim 7 km door de wijngaarden en meloenenvelden rond Verargues. We passeerden ook verschillende wijnchateaus. Al moet je die term ruim interpreteren, denk aan door de eeuwen heen uitgebreide landhuizen met boerderijgebouwen aan of in het geval van het chateau van Verargues zelf aan een schuur waar ze wijn maken en het dan ook stinkt...

Onderweg passeerden we honderden meloenen die na de oogst op het veld blijven rotten, een soortement wezeltje dat wegvluchtte van Zoons uitbundige gezang en werden we ook eens goed natgeregend in een korte onweersbui. Donderdag en vrijdag bleef de lucht heel de dag voorzien van een dik wolkendek en viel er af en toe eens wat nattigheid.

'S avonds trokken we naar het koddige Galargues-le-monteux, dorpje gelegen op een heuvel pal langs de snelweg. We vonden er superlekker eten bij Orchidea. Ze hadden zowaar een vegetarisch menu, met een superlekkere salade gevolgd door een wokgerechtje en dan een dessert met iets van fruit dat ik gelukkig kon ruilen met het dessert met chocolade en meer lekkers. Zoon was ook zeer tevreden met zijn kindermenu met wok en klein dessertbordje en ook aan de rest van de tafel zag ik ons gezelschap met veel smaak hun menu verorberen. Franse keuken met oosterse invloeden en een origineel decor waarbij we half binnen en half buiten zaten. Echt een aanrader dit restaurantje. Zeker de cocktail van het huis proberen. Het was uiteindelijk 23 uur eer onze kleuters in bed lagen, maar mede dankzij de ipad en de gsm van de nichtjes waren ze de hele avond superflink geweest.

Op zaterdag bezochten we Aigues Mortes. Op zich is het maar een half uur rijden, maar de manie van de Fransen om geen drie kilometer weg te kunnen bouwen zonder rond punt zorgde voor een beetje zieke kindjes op de achterbank en een balende wederhelft achter het stuur.

De overvolle parkings en de file op weg naar de stad deden het ons al vermoeden en de middeleeuwse optocht waar we bij het binnenwandelen van de stad meteen op stuitten bevestigde dat vermoeden, er was hier iets te doen. Het Fete de Saint Louis is een behoorlijk groot gebeuren waarbij de inscheping van de heilige naar De kruistocht herdacht wordt met optochten, een grote middeleeuwse markt en tal van workshops en demonstraties met middeleeuwse ridders en toestanden.

Zoon was overweldigd door de mensenzee en wou eigenlijk meteen weer naar huis, tot hij het eindeloze aanbod van speelgoedzwaarden en -schilden zag. De stadsmuren bezoeken zoals ik van plan was werd afgekeurd door meneer maar de hele markt afsnuisteren naar het perfecte zwaard en prinsessenkleed. We zagen zwaardvechters en boogschutters en 's avonds was er zelfs een heus paardentournooi, dat had ik nog wel graag gezien.

Intussen was het al bijna 14u en kreeg de wederhelft honger, maar vind maar eens een plekje in zo'n drukte. Uiteindelijk kwam er toch ergens een tafeltje vrij. Maar de dochter was al te moe en te oververhit om te eten en Zoon vond de kaas op zijn pizza om de een of andere reden niet lekker. Mijn salade was wel eetbaar.

Nadien werd dan het juiste zwaard en schild gekozen, een drakenketting en een roze handgemaakt prinsessenkleed. Zoon en ik kozen ook nog een flesje artisanaal gemaakte en overheerlijke muntsiroop. Dat doet me eraan denken dat we 's middags nog een ijsje hadden gegeten, ik had lavendelijs gekozen, ik hou wel van speciale smaken ijs en het was echt heel geslaagd.

Met twee tevreden en oververmoeide kinderen keerden we tenslotte tegen 16u huiswaarts.

Post een commentaar

Optional