Gelukkige verjaardag Figo

figo.jpgVandaag 11 jaar geleden adopteerden we Figo, onze galgo reu. Als gezelschap voor Luca, die we een half jaar eerder mochten verwelkomen en intussen helaas al bijna anderhalf jaar gestorven is. En dus vieren we vandaag Figo zijn 13e verjaardag. 

Daarbij overheerst vooral het gevoel van dankbaarheid dat hij nog bij ons is. De laatste twee jaar en dan vooral het afgelopen jaar is hij echt heel oud geworden. Slecht ter been, kwaaltjes, nierproblemen, noem maar op. Echt een oud ventje met alle bijhorende verhalen. Maar hij is er nog en daar ben ik ontzettend blij mee.

Misschien is dit wel de laatste verjaardag die we mogen vieren met hen. Dat soort gedachten hoort er nu helaas ook wel bij. 13 jaar is best oud voor een grote hond. Ik denk nu eerder in termen van maanden dan van jaren. Maar toch hoop ik ook wel dat hij nog een tijd bij ons mag zijn. Mijn eerste hond is 15 geworden, die erop 13 dacht ik, Luca 12, ik ben dus wel wat verwend op dat vlak.

Sinds deze week zijn we gestart met pijnstilling. Ik had nieuwe medicatie voor de nieren nodig en de dierenarts vroeg aan de telefoon hoe het met Figo ging. Het grootste probleem tegenwoordig is dat hij door zijn poten zakt. Ik heb eigenlijk niet de indruk dat hij veel pijn heeft, maar om dat echt te kunnen uitsluiten ga ik hem nu enkele weken tweemaal daags een pijnstiller geven en dan proberen uitmaken of hij zich daar beter door voelt. Want voor zijn nieren is dat natuurlijk niet goed. Maar ik wil toch ook zeker zijn dat hij comfortabel is. En soms weet ik dat niet zo goed.

Maar ruk de vleespastei maar aan want mijn knuffel, mijn schaduw, mijn trouwe metgezel is jarig vandaag. 

 

Commentaren

  • Hiep hiep hoera voor Figo!!!

Post een commentaar

Optional