UA-104319606-1

  • Spekken theaterfestival kerst 2016

    De eerste week van de kerstvakantie zit er alweer bijna op. Ik word onrustig van rust, dus het was een goedgevulde week. Zo trokken we twee keer naar theater Tinnenpot voor het Spekken festival, ondertussen een jaarlijkse traditie. De dochter mocht voor de tweede keer mee, Zoon zit aan zijn derde editie. Vorig jaar was de Dochter er echt niet klaar voor en kon ze geen tien minuten op haar stoel blijven zitten. Dat viel dit jaar -gelukkig- al een pak beter mee.

    We zagen "De kluizelaar"' een voorstelling voor 2 tot 6-jarigen. Op het podium stond een grote houten doos waarin allerlei vreemde dingen gebeuren. Luikjes die open en dicht gaan, belletjes die verschijnen, licht waarmee gespeeld wordt. De kinderen vonden het heerlijk. Op het einde van de voorstelling mochten ze - eveneens een Spekken traditie- het podium op en het houten huisje verkennen. Deze voorstelling was bekroond en twee keer uitverkocht. Ik vond het prima maar ook niet het beste dat ik ooit heb gezien voor die doelgroep.

    Woensdag trok ik opnieuw naar het theater met alleen Zoon. Ik was wat bang dat twee dagen na elkaar teveel zou zijn voor de jongste maar bij nader inzicht was het wellicht wel gelukt. Deze keer zagen we "Ik ben een held" van Anna's Steen. Dit was een voorstelling voor 5plus. Een schot in de roos. Alles klopte aan dit stuk. 

    Een meisje en haar papa vertellen vier verhalen. Telkens is het meisje veel heldhaftiger en moediger dan de papa. Muziek zorgt voor herkenbaarheid en een vlotte pas. Het decor is eenvoudig maar wordt heel creatief gebruikt. Alles in dit stuk pikt in op de fantasie en de leefwereld van een vijfjarige. We genoten van begin tot eind.

    Volgende week pikken we nog een laatste stuk mee in het Gravensteen, benieuwd wat dat nog wordt.

     

  • School als een warm nest

    "Er is altijd wel iets te doen op de school van je kinderen" merkte mijn collega op toen ik vanmiddag enthousiast vertelde over het ontbijt in de klas van de jongste. Ik heb de laatste maanden effectief wel al enkele leuke dingen gedaan bedacht ik toen; met de jongste naar toneel, met de oudste naar de bib, ontbijten, mee de sint gevierd op school. Als werkende mama kan ik er vaak helaas niet bij zijn. Maar soms lukt het toch en dan vind ik dat echt wel geweldig, ook eens deel te kunnen nemen aan het schoolleven van mijn kinderen, daar niet alleen over horen vertellen van ofwel de begeleiders ofwel de kinderen zelf maar het ook gewoon te zien en te beleven.

    Vanmorgen dus het ontbijt. Aan de allerkleinste kleutertafeltjes. Met lekkers meegebracht door iedereen, gezond en een tikje minder gezond. En pannenkoeken en heel speciale lekkere thee gemaakt door de mama van een klasgenootje uit Nepal. Toevallig was ik wat in de internationale hoek terecht gekomen, met kindjes en ouders uit Nepal, Tsjechië, Slowakije, Turkije,... Fijn dat alle ouders die enigszins konden, er toch ook graag bij waren.

    Een warm nest vind ik zowat het belangrijkste wat ik mijn kinderen kan geven. Geweldig toch dat ook de schoolomgeving dit probeert te bieden.

  • Uitspraak van de dag

    De Dochter speelt graag met het beste vriendinnetje van Zoon. Hij vind dat wel een beetje lastig soms. Gisterenavond babbelden we wat over de dag en het ging over dat vriendinnetje en zijn zus. Waarop hij plots zei:

    "Ik denk dat zus met Sara wil trouwen. Twee meisjes samen, dat is wel gezellig. Maar dan komen er wel geen kindjes".

  • Fitbit Alta

    Een maand of misschien wel twee voor mijn verjaardag zat ik samen met de wederhelft thuis te werken, elk aan een kant van de keukentafel met onze laptop. Ik had al een tijdje zin in zo'n fitnesstrackerding en liet dat geheel niet subtiel vallen aan de wederhelft. Voor de volledigheid, ik ben luier dan lui en totaal onsportief. Maar omdat ik geen rijbewijs heb en fietsen haar, stap ik wel veel. En het leek me geweldig plezant om dat eens in kaart te kunnen brengen. Een gratis app op mijn iPhone daarvoor vond ik maar niks. En blijkbaar tracken die dingen ook je slaap en aangezien ik elke nacht wel eens wordt gewekt door kinderen en/of huisdier wou ik daar ook wel zich op krijgen. En ik vind dat gewoon heel plezant, zo'n hebbedingetjes.

    Maar zou de wederhelft iets doen met de tip? Spannend...

    En dan was het mijn verjaardag en kwam Zoon 's morgens vroeg op de proppen met de cadeautjes. En mijn geluk kon niet op want er zat zowaar een geweldig coole zwarte Fitbit Alta bij. Ik heb de beste wederhelft ter wereld dus. 

    IMG_4336.JPG

    Ondertussen heb ik het ding een week. En zoals te verwachten was, kan ik er al totaal niet meer zonder. Hij vervangt zelfs mijn horloge dat ik heel erg mooi vind, maar twee bandjes aan mijn pols de hele tijd was wat veel.

    Een eerste vaststelling is dat ik effectief meer beweeg door dat ding. Hij staat ingesteld op een doel van 10.000 stappen per dag en ik merk dat ik meermaals per dag check hoever ik al sta van dat doel en echt heel hard probeer dat ook te halen. Op sommige dagen lukt dat vrijwel moeiteloos en haal ik al eens 15.000 stappen, maar op woensdag bv wanneer ik geen kinderen naar school moet brengen, de hond niet moet uitlaten EN met de wederhelft mee kan rijden van het werk naar huis, keldert mijn aantal tot 5.000. 

    Overdag trilt hij ook als ik te lang stilzit en ik merk dat de neiging om dan in actie te schieten ook echt wel groot is. Het lukt niet altijd want ik vind het een beetje raar om heen en weer te banjeren door de gang op het werk, maar als het enigszins mogelijk is probeer ik dan wat te bewegen.

    Ook leuk trouwens is dat wanneer mijn iPhone binnen bluetoothbereik is, de Fitbit toont wie er mij belt of smst. Frustrerend daarbij is dan weer dat bij een sms enkel de eerste woorden verschijnen en ik dan toch nog mijn telefoon moet nemen om de rest te lezen.

    Ik vind het dus niet alleen geweldig leuk om mijn activiteit bij te houden, de Fitbit zorgt ervoor dat ik meer zin heb om te bewegen én actiever ben.

    Zijn er dingen die tegenvallen? Weinig. Ik vind het een beetje sneu dat je er niet mee kan zwemmen en dat hij geen traplopen kan bijhouden, wat ik nochtans heel veel doe. En her en der lees je dat hij minder acuraat is omdat er geen GPS inzit. En een hartslagmeter lijkt me leuk. Het slaappatroon is ook niet volledig accuraat; een theatervoorstelling registreerde hij als slaap terwijl het nochtans helemaal geen saaie voorstelling was. Bij tv-kijken maakt hij die fout niet. Ik durfde wellicht niet bewegen in de theaterzaal... Zo'n foute registratie kan je natuurlijk gewoon weer wissen. Maar zoals gezegd beperk ik me toch zowat altijd tot wandelen en dan lijkt de Alta me ook wel meer dan voldoende functionaliteiten te bieden.

    Conclusie? Ik ben zwaar fan. En nu moet je me even excuseren want anders haal ik mijn stappen voor dit uur niet...

  • Vrijmoed

    Na een op zich al heel geslaagde verjaardag, stak ik 's avonds mijn beentjes onder tafel bij Vrijmoed, een zaak met een Michelinster. Onze eerste keer bovendien in een sterrenrestaurant. Zowel ik als de wederhelft waren enorm benieuwd en al dagen op voorhand naar die avond aan het uitkijken.

    We kozen voor Vrijmoed omdat het vlakbij is, maar vooral omdat hij niet naast een 'gewoon' menu ook een groentenmenu aanbiedt. Wat maakt dat ik me daar als vegetariër enorm welkom voelde. Geen scheve blikken, geen flauwe afkooksels van vleesgerechten maar een echt eigen menu dat bovendien een prijs uit de wacht heeft gesleept. Dat zorgt voor hoge verwachtingen.

    En ik zal het al maar meteen verklappen. De verwachtingen werden helemaal ingelost. Eten bij Vrijmoed is echt een ervaring. Een toffe, jonge ploeg. Chique en speciaal maar niet stijf; iedereen was mooi opgekleed maar die das en dat zwart kostuum mogen in de kast blijven hangen en er was zelfs een ober met sneakers te spotten. Je voelt je dus gewoon op je gemak. Maar toch wordt je behandeld als een koning en is het talrijke personeel zich een hele avond uit de naad aan het werken om sublieme service te bieden. 

    Nog voor we de menukaart kregen, verschenen er al twee hapjes op tafel waarbij 'hapje' de lading echt totaal niet dekt. Een subliem soepje deed ons echt waar al zuchten van genot. En dat was nog maar het prille begin van een lange avond (in totaal hebben we toch drieenhalf uur zitten tafelen). Het aperitief van het huis met zwarte thee en verbena was trouwens ook subliem.

    De wederhelft ging voor de reguliere 5 gangen en ik dus voor de vegetarische variant. Ik heb alleen foto's van mijn gerechten, ik vond het al een beetje niet kunnen om in zo'n setting foto's te zitten nemen...

    Van de eerste gang heb ik geen foto (een sublieme linzensalade), maar de tweede gang was iets met maïs, paprika en noot en dat oranje deel was een soortement ijs.

    IMG_4297.JPG

    Mijn derde gang was de extra gang ten opzichte van de 4 gangen en het werd mijn favoriet. Flinterdunne schijfjes raap, als ik het goed heb gevuld met een hazelnootcrème en afgewerkt met een saus van citrus. Don't shoot me als ik hier in de beschrijving de bal geregeld mis sla, na 5 gangen en 3 hapjes weet ik het ook allemaal niet meer zo exact en op het moment zelf was ik gewoon heel hard onder de indruk.

    IMG_4298.JPG

    Na nog een tussengerechtje of waren het er nu twee, was het dan aan het hoofdgerecht. Gelukkig was dat niet echt omvangrijker dan de zogezegde voorgerechtjes want mijn maag begon al aardig gevuld te raken. Hier keek ik het minst naar uit, het was schorseneer met allerlei paddestoelen en dat zijn eigenlijk allebei dingen die ik gewoon niet lust. En het was ook mijn minst favoriete gang die avond, maar toch heb ik ook nu echt zitten smullen. Het is zo subtiel en anders dan anders en zo een combinatie van smaken dat je niet anders kan.

    IMG_4299.JPG

    De wederhelft kon de verleiding niet weerstaan en verving zijn dessert door een assortiment kaas en was daar zeer blij mee. Ik hield het bij een laagjesbereiding met chocolade, aardpeer en dropplant. Zo veel frisser en lichter dan het doorsnee chocoladedessert en daar was ik, ondertussen echt helemaal voldaan, enorm blij mee.

    IMG_4301.JPG

    We hadden na al dat eten wel trek in een koffie. Kwam daar nog een heel bord met macaron, flantaartje, groene thee marshmallow en nog iets anders aan te pas. Daar moest ik wel een beetje groen mee lachen want ik had echt alleen nog plaats voor en vooral nood aan koffie. Maar kan je in zo'n etablissement een doggiebag vragen??? Na een hap van zo'n taartje besloot ik dat er toch geen andere optie was. En dus nam ik al die kleine taartjes mee naar huis en heb ik ze vanmorgen als ontbijt gegeten. Geen stijl misschien, maar ik vond het echt te sneu om ze gewoon te laten liggen.

    IMG_4302.JPG

    Op het einde kwam Michael Vrijmoed langs elke tafel om te horen hoe het geweest was. We konden, net als iedereen rondom ons in het volle restaurant, alleen maar in superlatieven spreken.

    Conclusie? Ons zien ze hier zeker terug. Dit is echt eten op een ander niveau. Ik heb zo ontzettend hard genoten. Alleen jammer dat je smaak na verloop minder alert lijkt te worden; die eerste drie hapjes en gangen zijn gewoon een explosie van smaak, maar naar het einde toe kon het er precies allemaal niet meer bij, letterlijk maar ook gewoon qua openstaan voor nieuwe dingen en nog optimaal kunnen proeven. Toch zou ik zo opnieuw die 5 gangen kiezen, omdat je ergens gewoon wil dat het nooit stopt, dat lekkers. Omdat het menu nu uiteraard erg herfstig van inslag was, besloten we eens terug te keren in de lente of de herfst, omdat het dan wellicht weer een totaal andere ervaring moet zijn. 
    Het was prijzig. Het eten alleen al klokt af op 79€ voor de reguliere menu en 74€ voor de groentenmenu. Tel daar wijn, water, aperitief en koffie bij en je komt snel in de buurt van 250€ of meer voor twee personen. Was het dat wel waard?

    Absoluut.