Wanikan van 4Hoog

Ik vind veel dingen fijn aan de school van mijn kinderen, dat heb ik al meermaals verteld dacht ik. Eén van die dingen is het feit dat ze regelmatig met de kinderen naar buiten gaan en dat ze meer bepaald meerdere keren per schooljaar naar theater gaan. Vanaf de eerste kleuterklas. Dat vind ik zo fijn en zo belangrijk.

Tot nu toe was het me niet gelukt om mee te gaan als begeleidende ouder. Ik laat altijd maar het werk voorgaan en zo heel veel verlof heeft een mens doorgaans ook niet; elke dag verlof door het jaar is een vakantiedag extra in de opvang natuurlijk. Maar vorige week besloot ik dat ik toch mee zou gaan met de jongste naar Wanikan van 4Hoog. Want voor je het weet zitten ze in de lagere school en willen ze niet meer met mij gezien worden ofzo (als ik naar de nichtjes kijk, zo snel dat zo'n dingen gaan).

En ik ben superblij dat ik dat heb gedaan. Niet alleen omdat het tof is om te doen voor mij en mijn dochter, omdat het handig is voor de begeleider om genoeg mede-begeleiders te hebben. Maar ook omdat de dochter van net 3 zwaar onder de indruk was, bijvoorbeeld van die verschillende klassen in het café van het theater (decibels swingden de pan uit, overal kleuters die jassen aan en uit moeten doen en wachten tot het begint op een zeer krappe oppervlakte).

Het was vanuit de school 1km stappen tot het theater en dat was al een avontuur op zich, mijn mevrouw laat zich meestal dragen voor zo'n afstand. Ik kreeg aan elke hand een kleuter en ik moet zeggen dat zowel mijn eigen gebroed als haar vriendje en ook gewoon alle kindjes superflink gestapt hebben. Want met 12 eerste kleuters en 24 tweede en derde kleuters is het wel een onderneming moet ik zeggen.

Helaas vond ze het na afloop niet leuk en niet grappig. Ik vermoed vanwege die stressmomenten vlak voor en na het stuk. Want tijdens het toneel zelf zat ze toch heel erg gebiologeerd te kijken. Een klein jaar geleden nam ik haar al eens mee naar een theaterstuk van het Spekken festival en toen kon ze geen 10 minuten stilzitten en heeft ze de halve zaal verkend, maar nu bleef haar aandacht echt wel bij de twee acteurs.

Ikzelf was behoorlijk moe, maar heb toch wel genoten. Ik vond het een ideaal stuk voor deze leeftijd. Het gaat heen- en weer tussen slapstick en dans en het wisselt heel snel van soort beweging en focus. Wat maakt dat de aandacht van die kleuters toch wel bij de zaak blijft. Er zat ook zeer veel humor in, eigenlijk was de zaal de helft van de tijd aan het schateren. Ik zag van 4Hoog reeds Woesj, wat net als dit stuk 3+ is, en dat is wel nog van een hoger niveau. Dat was echt genieten. Als dat 4 sterren kreeg dan dit eerder 3. Maar er zaten bij momenten toch wel pakkende beelden in en ik kan het zeker aanraden. Alle kindjes in de zaal waren wel mee in de voorstelling naar mijn idee.


Post een commentaar

Optional