• Waarom het hier soms stil is

    Het is hier weer stil. Omdat het leven zo druk is en ik zo uitgeteld ben. Druk, met vorig weekend twee verjaardagsfeestjes en het weekend ervoor Pasen. Met teambuilding op het werk. Met afspraken bij vrienden en Kind en Gezin. Met het regelen van belastingscontroles, verloren gegane dienstencheques, subsidieaanvragen voor wasbare luiers enzovoort enzoverder. En uitgeteld, omdat ik al zoveel nachten slecht geslapen heb dat ik de tel kwijt ben. Dochter en Zoon zijn al meer dan een maand op en af verkouden en koortsig en slapen dus slecht. En nu zijn ze genezen, maar toch kan Dochterlief niet slapen als ze niet naast mij ligt in bed en vrij kan drinken. Ondertussen ben ik helemaal geveld. Hoofdpijn, spierpijn, keelpijn, ... En toch maar aan het werk want druk...

    Maar ik ben content. Want ik heb twee schatten van kinderen en over anderhalve week zit er een reisje in voor ons viertjes.

  • Test Finish Power & Pure

    Het heeft wat voeten in de aarde gehad om het pakketje van The Insiders in het Kialapunt te gaan halen (alle dichtbijzijnde sluiten de deuren, zowel thuis als op het werk en dat van de wederhelft) maar ik heb eindelijk de vaatwastabletjes van Finish Power & Pure kunnen testen.

    Ik moet zeggen dat ik de eerste dagen dan nog niet goed durfde testen, na het lezen van dit verslag van geroest bestek bij een medeblogger. Uiteindelijk dan toch maar gedaan en na twee testen is er gelukkig niets geroest of beschadigd.

    Het product wordt in de markt gezet als 'aanbevolen door mama's' omdat het minder chemische troep zou bevatten dan reguliere vaatwastabletten. En dat is nu eens een argument waar ik zéér gevoelig aan ben. Aangezien niet alleen ons eigen vaat maar ook bordjes etc van de twee kinderen in de vaatwas gaan. En ik al artikels heb gelezen van opstapeling van chemicaliën in het lichaam van kinderen door de vaatwas. En geef toe, er is toch weinig dat zo hard stinkt als een pas gewassen vaat. 

    Vanuit dat argument was ik al overgeschakeld van Finish op Ecover. En ik was wel tevreden. Maar nu er een ietsje ecologischer Finish op de markt gekomen is, wou ik die wel testen.

    De eerste test was geen succes. Ik heb het vaak voor dat van die filmomhulde tabletten niet oplossen als ik ze gewoon in het daarvoor bestemde bakje doe. Vaak knip ik de folie los, maar er staat expliciet op dat dit niet mag, dus dan testen we het maar zoals het bedoeld is. En het eerste tablet kleefde dus voor de helft nog in de vaatwasser. Balen. Desondanks was alles wel proper! Aangename verrassing. Want ik gebruik enkel ecologische programma's en daarmee krijg ik de vaat toch regelmatig niet voor 100% schoon.

    Toen ik gisterochtend de tweede vaat uitlaadde, was ook die helemaal proper. Goede punten dus. En het tabletje was ook helemaal opgelost. De fabrikant geeft overigens als tip om bij korte programma's het blokje op de bodem van het toestel, naast de filter te plaatsen. Geen idee of dat ook beter is voor eco programma's op lagere temperatuur. Moet ik nog eens testen.

    Mijn conclusie? Een wondermiddel der ecologie is het volgens mij niet, want het ruikt even smerig en het zakje staat vol waarschuwingen hoe irriterend het product is. Maar het doet zijn werk goed en minder rommel erin is minder rommel. Gematigd positief dus.

    finish.jpg

  • Ons Fordje laat ons in de steek

    Onze auto is kapot. Gisterenavond komt de wederhelft me op het werk ophalen, de kinderen zitten op dinsdag bij de oma. We zijn nog geen 5km ver wanneer ineens de motor begint te kloppen en alle vermogen wegvalt. Nergens uitwijkmogelijkheid (we zitten aan Van Praet in Brussel). Ik zie nog een kleiner wegje dat naar beneden gaat en waar beneden een vrij parkingplekje is achter een aantal vrachtwagens. De auto start nog maar maakt een vreselijk geluid.

    Ford Assistance gebeld en 40 minuten gewacht tot er een vriendelijke meneer kwam die vond dat het er heel erg slecht uitzag en zei dat hij de sleepdienst moest bellen. Nog eens drie kwartier wachten op de sleepdienst. Per toeval waren we in panne gevallen aan de overkant van de straat van de sleepdienst dus dat viel mee.

    Vervangwagen gekregen die we morgenavond alweer moeten inleveren (anders kost het 50€/dag). Tegen 21u45 waren we eindelijk bij de schoonouders thuis. De vervangwagen is echter te klein dus de honden zijn daar moeten blijven, twee kinderen en twee grote honden is te veel voor een Ford Fiësta.

    Onze auto zou naar onze Ciac garage gesleept worden, maar ik kreeg vanmorgen bericht dat die toe was. Geen nood, we hadden op de site gezien dat ze verhuisd waren dus ik gaf het nieuw adres mee. Een half uurtje later keurig sms dat de auto was afgeleverd. Tot de wederhelft belde dat de garage onze auto ten eerste niet had gezien en dat ze ten tweede nog niet open waren op de nieuwe locatie en nu een tijdelijke noodgarage hadden elders. Ze zijn onze auto dan gaan ophalen maar door de verhuis waren ze eigenlijk zo goed als gesloten, alle personeel was op vakantie gestuurd en de komende tien dagen zouden ze weinig of niets voor ons kunnen doen.

    Wat googlen heeft de wederhelft dan weer geleerd dat als het is wat de mens van de wegenhulp dacht dat het was, het wel eens zeer grote kosten zouden kunnen zijn, mogelijk in de grootteorde dat we beter een nieuwe auto kopen. Maar dan hebben we die onmiddellijk nodig en onze bankrekeningen staan bepaald laag na al het verbouwen.

    Dikke shit dus.

  • Alweer een jaar van gemis

    It's that time of the year again. Gisteren was het twee jaar geleden dat mijn mama is gestorven. Twee jaar al.

    Rond deze tijd van het jaar mis ik haar precies nog een beetje meer dan anders. Of denk ik er op een andere manier aan. Het is iets raar.

    Het meest heb ik spijt van al de dingen die ze nu moet missen en die ik zo graag met haar had willen delen. In het gezicht van mijn dochter zie ik haar. De kleindochter waarvan er nog geen sprake was toen zij nog leefde maar wiens komst haar ongetwijfeld ongelofelijk blij zou gemaakt hebben. De dochter die haar naam meekreeg als tweede naam, als stil eerbetoon.

    De dag dat van haar uitvaart werd Zoon net 5 maanden. Dochterlief is er dit weekend al 6 geworden. Beetje zelfde fase dus. Ik heb er zo'n spijt van dat ze Zoon enkel als baby heeft gekend, met al de babyopstartprobleempjes die we toen hadden van huilen en reflux en flesweigeren. Ze zou hem nu moeten kunnen zien. De flinke peuter die al bijna naar school mag en die zoveel al kan. Ze zou zich krom lachen met zijn fratsen, hem overstelpen met liefde maar hem evengoed proberen meer in de pas te doen lopen, want dat was zij ook, een fan van orde en regelmaat in tegenstelling tot de wandelende chaos die ik ben.

    Onlangs wees Zoon op haar foto en zei hij haar naam, de Wederhelft had hem dat geleerd. En dan breekt mijn hart. Omdat zij hem wel nog heeft mogen kennen, maar hij het zich nooit zal herinneren. Voor hem zal ze nooit meer zijn dan enkele foto's in het boekje over zijn eerste levensjaar.

    Pffff mama ik mis je nog steeds zo hard dat het pijn doet. En ik denk eerlijk niet dat dat ooit beter zal worden.

  • De 5 van de jaren 90

    Everybody is doing it! En bij elk lijstje denk ik van 'jaaaaa, dat zijn inderdaad dé platen van de jaren '90! Ik denk dus dat ik in plaats van de 5, makkelijk de 50 kan samenstellen. Oftewel kan ik gewoon heel slecht kiezen. Maar het moet. Dus hieronder mijn vijf!

    1. Zita Swoon, toen nog Moondog Jr, met TV Song. Geweend dat mijn tienerhart heeft op die muziek, geweend!


    2. dEUS, Houtellounge

    dEUS-fan van het eerste uur. Grijsgedraaid. Op staan springen op fuiven en festivals. Met mijn paarse Doc Martens en stretch jeans aan. En oversized t-shirts die toen heel langzaam begonnen krimpen richting girlie shirts.


    3. Afghan Whigs - What jail is like

    Tot op vandaag een van mijn all time favourites


    4. Radiohead - fake plastic trees


    5. Counting Crows - Mr Jones


  • Bezige bij modus

    Zoon afzetten in de creche. Op de terugweg langs de bakker. Honden laten plassen. Naar de apotheek. Slapende dochter uit de draagdoek halen en in haar wieg leggen. Wachten tot ze wakker wordt. Weer in de drager en pasfoto's gaan laten maken en kids e-id aanvragen. Nog enkele boodschappen doen daar in de buurt. Eten. Nog een slaapje laten doen. En nu wachten tot mevrouw, die overigens weer een beetje ziekjes is, wakker wordt om de vereiste wasbare luiers te gaan kopen die we nu plots zelf moeten betalen sinds de creche IKG geworden is sinds deze maand. En dan honden wandelen. Zoon weer gaan afhalen. Stilzitten, daar doen wij vandaag niet aan (tenzij nu dus om dit te typen).