• Op een rapke

    Net een uur gewandeld. Met de dochter in de draagdoek. Puur genieten. Ik heb dan wel vrij veel bekijks, zeker met de twee honden erbij, moet een zicht zijn. Maar ik doe niets liever, dochter dicht bij mij, handen vrij, wat wil een mens nog meer. Vooral als ik andere mensen zie sukkelen met een lompe koets op de tram of op een trap ben ik driedubbel content dat het allemaal zo vlotjes gaat met de doek.

    Nog 2,5 weken en ik moet weer gaan werken. Aaaaargh! Kijk er zo naar uit om weer wat dingen van mezelf te hebben, werk, een uur op de trein om te lezen, eten zonder krijsende baby op schoot. Maar langs de andere kant, dat klein mensje nu al achter moeten laten in de creche, pfffffffffft! Bovendien kost de creche ons dan zowat 2/3e van mijn maandloon, gezellig, haha...

    Ik tel precies de dagen af, langs de ene kant vol vrees, langs de andere kant ben ik er toch ook wel erg klaar voor. Vreemd, zeer vreemd...

  • Laatste maand thuis - reisplannen

    Man man, ik hoest me de longen uit het lijf maar kan geen medicatie nemen (borstvoeding). Weleda tijmsiroop mag ik wel nemen en dat helpt wel iets. Hopelijk betert het snel. Vannacht ook weinig geslapen, Dochterlief op tot 2u, om 5u alweer en om 8u weer. Anders slaapt ze makkelijk 6 tot 8u aan een stuk maar vannacht dus niet. En zij ligt nu nog lekker bij te slapen maar ik niet natuurlijk...

    We zijn aan het kijken om in mei een reisje te doen, naar Sardinie. Niet te ver vliegen, toch mooi weer normaal gezien, rustig. Hebben een appartementje op het oog in het oosten van het eiland, in een havenstadje. Helaas is de wederhelft ondergesneeuwd in het werk, anders konden we misschien al boeken. We zien wel. Het wordt wel een hele onderneming, met een dochter van 7 maanden en een zoon van 2,5. Maar ik zie het eigenlijk wel goed zitten.

    Ik ben ondertussen uit moederschapsrust en begonnen aan mijn maandje ouderschapsverlof. Bij Zoon was ik nu ongeveer terug aan het werk. Kan het me echt nog niet voorstellen. Zelfs volgende maand lijkt veel te vroeg. Te vroeg voor dochter, die nog zo klein is. Voor mijn eigen mentale gezondheid kan het niet snel genoeg gaan, want ik ben die lange, eenzame, donkere dagen thuis nogal beu. Als de zon schijnt en we lange wandelingen kunnen maken is er niks aan de hand, maar zo dat grijze en die regen, bah...