UA-104319606-1

  • Tv perikelen

    De wederhelft is al maanden allerlei artikels en reviews aan het lezen over welke tv de beste zou zijn voor ons. Na lang debatteren (merk, grootte, winkel,...) was de kogel door de kerk, het zou een Sony worden, eentje in de aanbieding in de meeste winkels. Ondertussen was het zondag, maar een shoppingzondag en ik was het gepalaver beu en wou nu gewoon een toestel kopen. Fnac bleek gesloten dus trokken we naar Vandenborre.

    Daar was het zeer druk waardoor we twintig minuten moesten wachten eer er een verkoper ons opmerkte. Gelukkig ging het van dan af aan zeer vlot. Voorschot betalen en hup. De tv was wel niet op voorraad maar ze zouden ons contacteren wanneer dit het geval was om de levering af te spreken. Geen woord over levertermijn, maar aangezien dit doorgaans geen jaren duurt gingen wij ervanuit dat we tegen het volgend weekend of ten laatste dat erop een nieuwe tv in huis te hebben.

    Drie weken later hadden we nog steeds geen telefoontje gekregen van Vandenborre. We besloten zelf te bellen en kregen te horen dat onze naam niet op de lijst stond van bijbestellingen en dat er na deze bijbestelling geen meer zouden volgen. En dat we maandag zelf de winkel maar moesten bellen om te horen of er iets met Sony geregeld kon worden en wat ze voor ons konden doen.

    De dag erop, zaterdag, trokken we naar de winkel. De toestellen konden blijkbaar enkel per 50 besteld bij Sony en men had er geen enkel idee van wanneer en of er nog eens 50 verkocht zouden worden en hoe lang we dus nog zouden moeten wachten. Men bood ons een alternatief aan; we mochten een ander toestel kopen. Niet in de solden. Van een ander merk. Maar wij hadden gekozen voor een bepaald toestel aan een bepaalde prijs wat betekent dat we niet geïnteresseerd waren om veel meer te betalen voor iets totaal anders. Je zou denken dat een winkel dan een comerciële "geste" doet en je iets interessants aanbiedt, maar zelfs dat niet.

    Goed dan. We vragen en kregen ons voorschot terug (wel niet in cash maar via aanvraag tot terugstorting op de rekening) en trokken meteen naar het Sony Center. Alwaar de tv evenmin op voorraad was in die winkel maar wel in een andere vestiging en men ons garandeerde dat de we de tv woensdag zouden hebben. Aan dezelfde prijs.

    In die winkel wist men ons overigens te vertellen dat de miserie dus voor een groot stuk aan Sony zelf te wijten was. Ok, alle begrip, maar communiceer daar dan over. Als je een langere dan normaal levertermijn voorziet, zeg dat dan aan je klant. Wij twijfelden bijvoorbeeld tussen 2 Sony toestellen en hadden ze ons toen verteld dat we vrij lang zouden moeten wachten, dan hadden we gewoon het andere model gekocht, dat wel in voorraad was. En waren wij nu tevreden klanten geweest. Maar neen. Of doe de moeite om je klant na twee weken wachten een simpel mailtje te sturen met de boodschap dat het nog even zal duren. Of biedt een ontevreden klant een interessant alternatief. Maar neen.

    Het enige positieve is dat VDB de social media op de voet volgt (hallo beste medewerker die nu waarschijnlijk ook meeleest). Een uur of twee na mijn post op Twitter reageerden ze al. En boden aan om de zaak uit te pluizen. Die poot van het bedrijf is blijkbaar wel klantvriendelijk. Al maak ik me geen illusie dat ze gewoon alle vormen van negatieve publiciteit proberen weren, zo dreigden ze enkele jaren geleden met gerechtelijke stappen toen ik hier een andere negatieve ervaring van mijn ouders met hun winkel poste. Niks van gelogen, maar zij deigden direct met stappen. Tja.

  • School

    Vandaag wordt scholendag. Een tijdje terug bezochten we een leefschool, vanochtend worden we verwacht in een Freinetschool en in de namiddag in een katholieke school. In ons hoofd ligt de keuze eigenlijk al vast maar een mens moet de opties grondig verkennen en ik ben zeker naar de Freinetschool best wel nieuwsgierig. De katholieke school is eerder onze worst case scenario als we nergens anders een plekje krijgen. Want vanaf 1 februari mogen we Zoon online aanmelden en wordt bepaald waar welk kind terecht kan.

    Ik ben enorm benieuwd. Welke gaan de gelijkenissen zijn, waar zitten de verschillen; in theorie weet je wel waar je je aan kan verwachten maar ik wil het toch nog eens allemaal horen en zien. En vooral ervaren, welke sfeer hangt er in zo'n gebouw, hoe zijn de leerkrachten, hoe lopen de leerlingen erbij. Kunnen er dutjes gedaan worden indien nodig in het begin? Geeft de school een fijn gevoel? Kan er veggie gegeten worden? Waar leggen ze de voornaamste accenten? Hoe ziet de speelplaats eruit, de klaslokalen? Is het een school waar ik zelf graag naartoe zou gaan?

  • Bramborry

    Zondag trotseerden we een ondergesneeuwde E17 en trokken aan 60km/uur naar Antwerpen voor Zoons eerste echte theaterstuk (hij heeft de Kaatje theatershow al meegepikt maar daar was hij nog wat klein voor). We waren zo'n 10 minuten te laat maar de superlieve mensen van Theater De Spiegel hebben speciaal op ons gewacht en zo kregen we zelfs nog een plekje op de eerste rij waar Zoons vriendje plaats had gehouden (of toch zijn ouders).

    Ik moet zeggen dat ik zwaar onder de indruk ben van Bramborry. Het stuk wordt omschreven als muziek- en objectentheater waarbij drie saxofonisten op ontdekking gaan in een levensgroot prentenboek.

    Dat Zoon geen zittend gat heeft, is ondertussen wel geweten. Ik denk niet dat hij ooit langer dan 5 minuten stil heeft gezeten, tenzij wanneer hij vastgeriemd zit in zijn eetstoel. En dan kwamen we in de theaterzaal na een laaaaaange, zware autorit. Toen ik ging zitten op de tribune stribbelde meneertje de eerste minuut dus lustig tegen, hij moest en zou stappen.

    Het protest viel echter volledig stil van zodra de voorstelling startte en ik heb het kleine geweld een half uur lang niet meer gehoord. Met grote ogen heeft hij ongelofelijk gefascineerd zitten kijken. Echt reageren deed hij niet, maar het moet hem enorm geboeid hebben want hij zat muisstil.

    Bramborry is dan ook gemaakt voor een doelgroep van 1 tot 3 jaar en speelt helemaal in op de leefwereld van die allerkleinste gastjes. Drie witte decorstukken die naar hartelust gemanipuleerd worden door de eveneens in het wit gekleedde acteurs/muzikanten. Constante muziek die het woordeloze spel begeleidt. Véél actie. Kleine kleuraccenten. Dingen die opgebouwd en afgebroken worden, open en dicht kunnen, kleuraccenten, stappen en springen, alles is aanwezig om de interesse van de kleintjes vast te houden. Op een ontzettend mooie manier dan nog.

    bramborry.jpg

    Het was dan ook geen moeite om de zaal vol peuters muisstil te laten zitten, iets wat ik dus nooit eerder had gezien. Na de voorstelling mochten de koters dan wel gaan rondhossen op het podium tussen de acteurs en al eens een armpje in een saxofoon steken. En de installatie enkele deuren verderop was eveneens een groot succes.

    Knap, echt knap. Zo'n dingen wil ik zeker nog doen met Zoon. 

  • Auto

    Je kan niet vroeg genoeg met cultuur beginnen, dus gaan we zondag met Zoon naar Bramborry in Antwerpen. Zeer benieuwd wat hij ervan gaat denken.

    Ondertussen is het zoeken naar een autostoel voor meneer. We hadden een hele goeie besteld via Amazon maar de  gordels van onze auto blijken te kort voor dat model en de garage weigert ze te verlengen (want dan zijn zij aansprakelijk). Dus moet het zitje teruggestuurd en hebben ze vanmorgen een andere besteld. Hopelijk komt die snel want meneer is langzaam aan zijn babyzitje ontgroeid.

    Verder in het auto-departement is het wat balen. Vorige zomer reed een oude man tegen onze geparkeerde auto maar de verzekering zegt dat schadeformulier nooit gekregen te hebben en dus moeten we de 2.000 euro herstelling zelf dokken. Maar we hebben de nummerplaat op foto dus we gaan het er uiteraard niet bij laten. Maar dan denk je dat P&V de eigenaar aan de hand van de nummerplaat zelf kan opsporen, vergeet het maar, alles om niet te moeten betalen. Tssss.

  • Puntjes

    • Heeft een Zoon met 3 4 hechtingen boven zijn oog. Donderdag mogen de draadjes eruit. En laat ons hopen dat dit het eerste en enige bezoek aan spoed was dit jaar (en de komende 40 jaar).
    • Van mij hoefde het echt niet, die winter. Sneeuw vannacht. En temperaturen die niet boven het vriespunt uitkomen. De verwarming doet letterlijk overuren en Luca weigert haart trui/pijama nog uit te doen, zelfs binnen.
    • 1 dag nieuwe schoenen = een week later nog pijnlijke voeten.
    • Over exact een week wordt mijn ene oma 100! Spijtig dat er geen festiviteiten zijn voorzien maar ik voel me ook niet geroepen om ze nu zelf nog op poten te zetten. Niettemin toch een speciaal moment!
    • Zoals altijd ben ik nogal monomaan met muziek. Tegenwoordig luister ik alleen nog naar The XX. Op repeat die handen. Kan er nog wel een paar weken tegen.

  • Rauw?

    Een raw foodie kind van 12 op Telefacts, daar bleef ik toch even bij hangen. Om te ontdekken dat de moeder een compleet geflipte zottin is die haar kind afgepakt ziet worden door de rechtbank wegens mishandeling. En die gelooft dat je kanker krijgt van een keer gekookt eten of een glas melk. Way to go.

    Als je de reacties op Twitter checkt wil zowat iedereen die arme kleine meteen een biefstukske voorschotelen. Terwijl je van biefstuk evengoed kanker krijgt, om het nu eens serieus op flessen te trekken.

    Als vegetariër en als vegetarische ouder nog meer bots je op vooroordelen, vaak voortspruitend uit onwetendheid. Terwijl vegetarisch eten op zich een van de gezondste dingen is die er bestaan en vleesmatiging (neen, ik wil niemand zijn biefstukske afpakken) hoog op de agenda zou moeten staan voor iedereen.

    Ik ben verre van een raw foodie, zeer ver. Maar ik kan erin komen dat veel rauw eten wel degelijk gezond is. Maar blijkbaar was het dieet van deze jongen dan weer verre van gezond, te eenzijdig, misten er essentiële dingen aan. Ik ben geen voedingsdeskundige, ik kan me er onvoldoende over uitspreken, maar als men spreekt van een groeiachterstand van 12cm dan schrik ik serieus. En dat de moeder in kwestie bijzonder enggeestig was en haar ideëengoed nogal ver doordreef, daar kunnen we het allemaal over eens zijn.

    Maar dit betekent niet dat alle kindjes die geen vlees eten bleke ongezonde dingskes zijn die te beklagen zijn. Zoons crèche is veggie en het bulkt daar van de blije, gezonde, hyperactieve kindjes. Zoon zelf lijkt me daar ook een bijzonder goed voorbeeld van. Voor in motorische ontwikkeling, altijd actief. Ok, hij is klein maar volgens Kind en Gezin volgt hij zijn curve perfect. Ooit krijgt die wel eens een groeischeut.

    Ik vind het gewoon spijtig hoe er over zo'n thema nooit eens een interessante docu gemaakt wordt waar iedereen iets aan heeft, maar men altijd die paar mensen toont die compleet het noorden kwijt zijn zodat we ons allemaal kunnen verkneukelen. Niet alleen over dit thema hoor, over zowat elk thema dat Telefacts aansnijdt.

  • Solden

    Af en toe dan gaat Zoon een dag naar de creche terwijl wij er een verwendag voor onszelf van maken.Nadat Zoon ons voor 1 keer had laten slapen tot 9u (bij ons in bed weliswaar sinds 7u dus dat slapen is relatief) rustig ontbeten, hem weggebracht en dan de stad in op soldenjacht. Normaal zijn we zo geen eerste-dag-solden-shoppers maar nu had ik er best zin in.

    Eerst en vooral heel wat gerief voor Zoon gekocht, het merendeel op de groei want in zijn huidig maatje 74 hebben we ongeveer al wat we nodig hebben. We hebben hem voorzien van het soort kleurige hippe kleedjes die soms moeilijk te vinden zijn (vooral Duns vind ik de max, nu goedkoop te vinden bij Toetoe) en waar ik stekezot van ben. Zoals ik onlangs elders al las (ik weet niet meer waar) ben je voor jongenskleren vaak veroordeeld tot dingen met auto's en nummers op. Mexx bijvoorbeeld heeft voor de kleinsten nog redelijk leuke dingen, maar eens in de mini collectie dus een en al nummers en saaie jongensdingen. Nu, af en toe vind je er wel een leuke basic en de kwaliteit is behoorlijk, dus ook nu kochten we er wel wat. Ik ontdekte ook nog Fred en Ginger, nooit eerder geweest en bij Zara hadden ze leuk gekleurde broekjes al lijkt de kwaliteit daar wel een categorietje lager op het eerste zicht.

    Voor de lunch trokken we naar de Frietketel, de beste frituur van Gent naar het schijnt en al zeker voor veggies maar ik was er nog nooit geweest. Ik heb het veggie stoofvlees uitgetest en het moet gezegd, het is lekker. Al vind ik de frieten van Jozef op de vrijdagmarkt nog altijd iets lekkerder.

    Dan voor onzelf wat geshopt. Een warme trui voor op reis bij de AS Adventure, jassen voor de wederhelft, twee paar rode enkelbotjes voor mezelf en een paar zwarte campers voor de wederhelft en een zakje vol nieuwe lingerie. Na 10 maanden borstvoeding en 9 maanden zwangerschap had ik niet alleen het gevoel dat niks nog zat zoals het moest maar dat ik ook eens nieuwe outfits had verdiend, ook op dat vlak. In Princesse TamTam vond ik alles wat ik zocht voor schone soldenprijsjes.

    Afgesloten met nog een koffietje bij de Or en dan Mr E gaan ophalen, nog twee uur met hem gespeeld en dan zijn bedje in. Een zaaaaaaaaaalige dag.