• Puglia 17-24/09/2011 - Alberobello en Locorotondo

    Meer als een maand zit onze reis er alweer op en nog steeds niks over geblogd, je zou zeggen dat het een saaie vakantie is geweest! Maar niets is minder waar, het was een enorme aanrader en net daarom dat ik er toch nog een stukje over wil schrijven, beter laat dan nooit.

    De heenreis verliep supervlot, om 4u opgestaan, honden afgezet bij de schoonouders, schoonbroer ons opgepikt en naar Charleroi gevoerd, 7u30 opgestegen, 9u30 geland in Bari, huurauto opgepikt (een geweldig ding, een knalrode Totyota Aygo), een uur en een kwart gereden en aangekomen in Alberobello, onze bed and breakfast uitbater opgebeld en die is ons dan meteen komen oppikken in het stadscentrum, parkeerplaats gewezen en wegwijs gemaakt in ons huis van die week, de bovenste verdieping van een Cummersa op enkele meters van de grote kerk van Alberobello, stad van de trulli.

    IMG_4146.JPG

    We waren toch een beetje moe van de reis en zijn dan meteen op zoek gegaan naar eten, op het centrale pleintje pasta gegeten (gnocchi in auberginesaus) op het terras (30 graden) en dan een uitgebreide siesta gedaan. 's Avonds een boterham gegeten op ons eigen terrasje, een alcoholvrije cocktail gaan drinken en dan tot een kot in de nacht wakker gelegen omdat we om de hoek aan de kathedraal een verschrikkelijk valse en amateuristische musical aan het opvoeren waren over het leven van Don Bosco, in open lucht uiteraard.

    Zondag zoals elke dag ontbeten op het terras van een leuk, authentiek koffiebarretje met een Illy cappucino en een cornetto oftewel italiaanse versie van de croisant. Daarna een hele voormiddag op sleeptouw genomen door Flavio, de eigenaar van onze bed and breakfast die ons bijvoorbeeld in het kleine winkeltje van een kaasmakerij de ricotta liet proeven die die ochtend nog gemaakt was en twee keer per dag vers geleverd werd in de winkel. De beste ricotta ooit... Hij liet ons ook de beste bakker voor brood, voor de zoete gebakjes of dolci zien, de beste slager,... en nam ons mee op wandel door de twee Trulli districts voor wat historische uitleg over de befaamde Trulli.

    IMG_4134.JPG

    's Namiddags naar een dorpje verder gereden, Locorotondo, bekend van de wijn en uiterst pittoresk gelegen op de top van een heuvel, zoals zoveel dorpjes daar. Door een oud mannetje aangesproken die op basis van mijn buik wist welk geslacht onze baby heeft en hoe ver ik al was (7 maanden op dat moment) en rondgezworven door de kleine, neuwe straatjes. Het was siesta en het dorpje was volledig uitgestorven.

    IMG_4019.jpg

    's Avonds in La Cantina gaan eten, een leuk klein restaurantje in Alberobello met een open keuken. De keuken van Puglia is zeer eenvoudig, een echte boerenkeuken of arme mensen keuken, maar wel zeer zeer puur en lekker. Ik at een gerechtje van groenten met kaas en ei, zo simpel als het klinkt en toch om duimen en vingers bij af te likken. Mijn wederhelft koos voor de orechietti of oortjespasta met ricotta forte, een gefermenteerde vorm van ricotta. Daarna elk nog een zalig dessertje.

  • bweikes

    Keelpijn, bweikes, geen zin om nu ziek te worden!!! Vannacht niks geslapen, vandaag wel ietsje beter heb ik de indruk, hopelijk morgen nog wat beter zodat ik kan gaan werken, veel deadlines en nog maar 10 werkdagen voor mijn bevallingsverlof!!!

  • Goed gedekte honden

    honden,hondenverzekering,kbc,bank,verzekeringKBC dekt uw hond, zo kon ik al een tijdje op mijn Facebook lezen. Ik vond het nog een van de betere slogans. Voor een hondenverzekering, zo blijkt. Een tijdje later contacteerde een medewerker van BuzzParadise me via deze blog om iets over dit nieuwe product te schrijven. Daar moest ik niet lang over nadenken. Ik heb twee honden die ik met plezier rot verwen en in het verleden heb ik al eens een  verzekering gehad voor een dier, zij het wel een paard.  Ik kan mezelf dus ervaringsdeskundige noemen.

    Wat biedt KBC nu? Voor een premie van 35 euro per jaar zijn alle honden van het gezin, of het nu om een poedel gaat of om vier Deense doggen, verzekerd. Mensen die beroepshalve honden houden zijn wel uitgesloten. Maar 35 euro per jaar vind ik persoonlijk wel meevallen, temeer aangezien er geen franchise is, de kosten worden vanaf de eerste euro vergoed.

    Welke kosten worden vergoed, dat is natuurlijk essentieel om te weten. Mijn paard was voor zowat alles verzekerd, toen het beenproblemen kreeg en daarvoor moest worden opgenomen in de kliniek, heeft de verzekering zonder morren betaald, dat heeft ons serieus wat geld gespaard. Bij de KBC hondenpolis is het aantal gevallen waarin ze betalen echter gelimiteerd tot enkele volgens hen de meest voorkomende situaties. Zoals de hond die een verkeersongeval krijgt. In dat geval betalen ze dierenarts in het goeie en crematiekosten en een nieuwe hond in het slechte geval. Sta me toe dat laatste een beetje harteloos te vinden, wanneer een van mijn honden iets zou overkomen is het me echt niet om een nieuwe  pup te doen. Maar kom, er zijn vast mensen met dure rashonden die daar wel het nut van inzien. Spijtig natuurlijk dat andere zware ziekten niet verzekerd zijn, maar dan zou de premie wellicht hoger oplopen dan die luttele 35 euro per jaar.

    Ook verzekerd zijn bijtincidenten, zowel bij gezinsleden als bij derden. Ik moet er niet aan denken dat er ooit zoiets zou gebeuren bij mijn honden, maar het lijkt me inderdaad wel beter. Al zijn kosten aan derden bij mij sowiso al gedekt omdat ik een familiale verzekering heb denk ik.

    Ook handig; moet je zelf het ziekenhuis in voor een ingreep en heb je niemand die op de hond kan passen, dan vergoedt KBC de kosten van een hondenpension.

    Interesse? Check dan zeker deze info van KBC voor alle details!

  • we blijven bezig

    Vanavond op restaurant, Teerbeminde heeft gereserveerd en ik weet nog niet waar aangezien het een verrassing is. Misschien het laatste etentje onder ons tweetjes voor een tijdje, al is de kans groot dat we nog wel eens ergens belanden voor een snelle pasta wegens niets eetbaar in huis, ons kennende.

    Gisteren had ik een dagje vrij. Het voltijds werken wordt zwaar met de 2.5 kilo baby die ik elke dag meezeul in mijn buik. Niet zozeer het werken op zich (dat ook wel), maar vooral de dagelijkse verplaatsing, het voor- en na (honden uitlaten, koken, opruimen, afspraken in de kliniek of bij de kiné,...). Dus vanaf nu elke week een dagje vakantie. Gisteren werd ik alvast beloond met redelijk mooi herfstweer en twee enthousiaste maar veeleisende honden. Hen uitgelaten, even de stad ingetrokken voor wat inkopen, de dag vloog voorbij.

    Ondertussen is het ook weer FilmFestival, iets wat ik iedereen van harte kan aanbevelen. Het lijkt echter of ikzelf elk jaar minder films doe op het Festival. Van meer dan 10 enkele jaren geleden naar een vijftal de laatste jaren naar eentje dit jaar naar ?? volgend jaar. Maar toch, we doen er één, we gaan er op zijn minst geweest zijn, da's al iets.

    Iets anders waar ik naartoe zou willen is het Autumn Falls festival in november in Brussel en dan vooral naar Pinback en Low. Die 1 dag voor mijn uitgerekende datum spelen. Zou dat niet uitverkopen zodat ik de dag zelf nog een kaart kan komen als de mini besluit nog een dag te blijven zitten?

  • Mijn dag(en) niet

    Deze morgen maakte ik van dichtbij kennis met de grond. Uitgegleden, op niets in het bijzonder, tijdens het uitlaten van de honden voor het werk. Eerst schoof mijn been onder me weg, viel ik op mijn knie, gevolgd door een tweede plof op mijn achterste omdat ik te beduusd was om mezelf op te vangen en ik ook nog eens twee leibanden in mijn hand had. Het deed aardig pijn en ik bleef daar even zitten, vooral opgelucht dat mijn buik niet geraakt is. Ik moet er niet aan denken...

    Op naar het station daarna, redelijk vroeg voor een keer, een eerdere trein dan normaal dus massa's tijd om over te stappen. Had ik gedacht. Tot de trein eeuwen bleef staan tussen stations en ik uiteindelijk nog 2 minuten had om van spoor 1 naar spoor 9 te raken. Mijn medereizeigers zetten het allemaal op een lopen, dus ben ik met dikke buik en blauwe knie en nog een beetje de daver op het lijf er maar achter gelopen. Stressloze ochtend, not quite.

    Het begon eigenlijk al gisterenavond, crossen om de trein te halen, daardoor mottig op de trein, thuis komen en een grote gele plas hondenpipi ontdekken, de daders in kwestie uitlaten terwijl de wereld al voor mijn ogen draait van vermoeidheid en dan thuiskomen en in de zetel crashen, niet meer de puf om te dweilen, laat staan te koken. Gelukkig heb ik een wederhelft die op zo'n moment even overneemt, ook al duurt het nog anderhalf uur omdat die eerst van Brussel moet komen. Maar alle lof voor de wederhelft die dan de moed niet laat zakken en om 21u nog een lekkere pasta uit zijn pot tovert.

    Zo lang de NMBS braaf meewerkt (nooit dus) en de honden hun enthousiasme en blaas onder controle houden, zo lang het geen pijpestelen regent valt het allemaal nog mee. Maar van zodra er zoiets fout begint te gaan en mijn slaapgebrek stapelt zich om naarmate de week vordert, dan kan het beginnen doorwegen.

    Maar geen nood, vanavond is er Astrid in Wonderland, mijn favoriet brainless programma en dan begint het weekend. Weekend, hoe aanlokkelijk klinkt dat, zeg. En vanaf volgende week werk ik 4/5e, elke week 1 verlofdag tot aan het bevallingsverlof. Dat zal wel serieus helpen vermoed ik.

  • Beirut @ AB

    Het is al enkele weken geleden, maar wie nog wil weten hoe Beirut klonk in de AB in september kan mijn review hier nalezen.