UA-104319606-1

  • Mumford and sons @ AB

    Ik ben absoluut geen folkie, maar ik heb zo de indruk dat ik zeker niet de enige in die situatie was in de uitverkochte AB dinsdagavond. Wie erbij wou zijn voor Mumford and Sons had zich serieus moeten haasten bij de voorverkoop en ik was echt blij dat ik deze keer niet heb getwijfeld en dit concert niet moest missen. Want na single van het jaar Little Lion Man heeft ook de rest van de cd Sigh No More enkele weken op repeat gestaan en zich waarschijnlijk voor altijd in mijn gehoor gebetonneerd.

    Een divers publiek dus in de AB. iets ouder en vrouwelijker dan anders, maar vooral veel gevarieerder. Het was drummen voor een plekje, en helaas heb ik niet altijd evenveel van het podium gezien, maar gelukkig wel gehoord.

    De groep begon zeer straf, met enkele van mijn favorieten uit hun debuut; Sigh no more, maar vooral Awake my soul en The cave. Kippenvel kreeg ik van de samenzang, van de mooie teksten, van de stem van zanger Marcus Mumford. Grote hit Little Lion Man werd tot mijn verbazing niet tot de bissen gespaard, maar ergens halverwege het publiek in gesmeten. Dat publiek, dat al van voor de eerste noot ontzettend warm en enthousiast reageerde, schakelde toen meteen nog drie versnellingen hoger waardoor de AB op zijn grondvesten daverden door het meezingen, stampen, dansen en klappen.

    We hoorden ook nieuw werk, nieuw werk dat ook meteen overtuigt. Er zagen eigenlijk geen zwakke momenten in de set, net zoals ook in de CD geen minder stuk zit. De mannen amuseerden zich duidelijk op het podium en durfden ongegeneerd loos gaan op hun bas, banjo of gitaar, waardoor hun folkpop ook serieus durfde rocken en wild om zich heen slaan, iets wat mij enorm aan deze groep aantrekt, ze zijn alles behalve doodbraaf en saai qua muziek. Maar ook volledig akoestisch staan ze er, zoals in het bisnummer Sister, heel breekbaar en zonder versterking gezongen, het zoveelste kippenvelmoment, net zoals mijn persoonlijke favoriet Dustbowl Dance.

    De set duurde mij wat te kort, maar dat kan misschien ook komen doordat de groep nog maar 1 cd heeft om uit te putten. Ga op Pukkelpop in elk geval kijken naar deze groep, ze zullen niet teleurstellen...

  • To do list

    Mijn to do list voor vandaag:

    • zomerkleren en winterkleren verruilen in de kleerkast: check
    • kleren inpakken: bijna klaar
    • geld gaan wisselen
    • strijken
    • mijn ma bellen
    • de honden naar de schoonouders voeren
    • films op de iPhone zetten voor onderweg: check
    • online inchecken via site KLM: lukt maar niet, frustrerend
    • nog enkele laatste dingen opzoeken zoals wat zijn de verkeersregels en gewoontes in de VS en waar kan je in Memphis veggie eten
    • brief op de post doen
    • adressen overschrijven om kaartjes te sturen
    • de boeken uitkiezen die meegaan op reis
    • nog eens langs de bank
    • wachten op een mail die onze paardrijtocht in de Smokey Mountains bevestigt
    • hondenvoer kopen: check
    • batterij fototoestel opladen: check
    • paspoort zoeken: check
    • hondengerief inpakken

    Morgenvroeg zijn we weg. Terwijl wij weg zijn, wordt er goed op ons huis gepast, dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. De auto laten we bij de schoonouders staan. Morgen om 10u30 is de vlucht, en na een kleine 10uur landen we dan normaal gezien in Atlanta, half 3 plaatselijke tijd. Daar logeren we in een hotel aan de luchthaven en maandagmorgen pikken we onze huurauto op. En dan, dan begint het avontuur. Het weer werkt alvast mee, in Savannah, onze eerste halte tijdens de roadtrip, geven ze voor maandag 29° :-) 

    Ons traject:

    • Atlanta (1 nacht)
    • Savannah (2 nachten)
    • Charleston (2 nachten)
    • Asheville (2 nachten)
    • Nashville (2 nachten)
    • Memphis (2 nachten)
    • Natchez (1 nacht)
    • New Orleans (5 nachten)
    • Mobile (1 nacht)
    • Atlanta (1 nacht)

    Tot later!