• Vermoeidheid is...

    ... in slaap vallen tijdens De Slimste Mens met Bent Van Looy (iets waar ik normaal dus super wakker en aandachtig van zou worden).

  • We all love Henry!

    220px-HenryRollins_Singing
    Voor zij die Henry Rollins niet kennen, kan ik hem misschien voorstellen zoals het hoofd van een Californische universiteit waar Rollins de pas afgestudeerden mocht toespreken maar hem niet echt bleek te kennen het aanpakte; aan de hand van de info op wikipedia. Henry Rollins is een zanger, schrijver, acteur, spoken-word-artiest, radio-dj en activist. Indrukwekkend, toch? Hij was de frontman van Black Flag en Rollins band, maar acteerde ook in een tv-serie en deed nog 5000 andere dingen … Rollins is een man die al vele watertjes heeft doorzwommen. Een man die zich ook als bijna-vijftiger nog met zoveel gedrevenheid in zoveel mogelijk onbekende watertjes stort dat je er alleen maar met veel bewondering en open mond naar kan zitten luisteren.

    Rollins mag de hardcorepunk dan achter zich hebben gelaten en tegenwoordig als spoken-word-artiest op het podium klimmen, hij doet dat niet minder energiek. Tijdens zijn tweeënhalf uur durende show neemt hij geen seconde tijd voor een pauze of een slok water, soms zelfs niet om te ademen. Zo lijkt het toch.

    Twee jaar geleden stond deze man ook op Pukkelpop en het lijkt alsof hij gewoon verdergaat waar hij toen is gestopt. Zou je mij vragen om aan een zaal onbekenden de afgelopen twee jaar van mijn leven te vertellen, ik zou aan een kwartiertje (of drie minuten?) waarschijnlijk genoeg hebben, maar de avonturen van Rollins lijken wel eindeloos. Hij is enorm gepassioneerd door zijn land en de daar verheerlijkte freedom of speech en beschouwt het niet enkel als een recht, maar ook als een plicht om mensen bewust te maken van alles wat er verkeerd gaat in de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Rollins spreekt aan een ontzettend hoog tempo, en als we niet kunnen volgen, moeten we maar wat sneller leren denken. Hij vertelt zijn verhaal met veel omwegen (feestjes bij William Shatner, de mening van de hele wereld over Obama, wetten in Tsjechië) maar keert wel steeds terug naar de essentie: opkomen voor waar je in gelooft, bewustwording en je luie kont opheffen om iets te doen aan de dingen die niet kloppen.

    Lees de rest van dit artikel op Gentblogt.

  • Op de lappen

    En dat er niemand durft te beweren dat die luie thirty-somethings hun kot niet meer uitkomen en saai en vervelend zijn he! Want dit exemplaar heeft voor de komende weken en vooral dagen een volgeboekte agenda!

    Vanavond bijvoorbeeld iets gaan drinken na het werk en morgenavond uitgebreid gaan eten met de collega's en onze vrijwilligers. 't Is in een resto zonder expliciet veggie aanbod, maar we hebben gevraagd om een menu met veggie voor- en hoofdgerecht te voorzien, ik ben benieuwd... In het verleden helaas al enkele keren uitgehongerd thuisgekomen na zo'n etentje...
    Zaterdag dacht ik naar de cinema te gaan, maar bij nader inzicht twijfel ik, misschien dat ik mezelf toch één avond in de zetel moet toestaan... Zondagavond hebben we afspraak met de fantastische Henry Rollins voor zijn drie uur durende Spoken Word in NTGent. 

    Staan verder op het programma de komende weken: feestje voor mijn ma die er 60 wordt nu maandag, de jaarlijkse greyhoundwandeling aan zee, theater,...

  • Gran Canarian Galga op bezoek

    Zondag stond ik zoals afgesproken voor een Gents hotel. Een meisje uit Gran Canaria dat op doorreis was naar Schotland met haal windhond en die ik ken via Flickr, had mij gecontacteerd om wat uitleg te krijgen over met de hond het openbaar vervoer nemen in België en na wat heen- en weer mailen had ik haar niet enkel overtuigd om Brugge links te laten liggen en Gent te bezoeken in de plaats, maar hadden we ook afgesproken voor een standswandeling met de drie galgo's.

    Gelukkig zat het weer mee en liepen we met drie meisjes (ze had een vriendin mee, die helaas geen Engels sprak en ik geen Spaans) en drie Spaanse windhonden (galgo's) gezellig keuvelend twee uur lang langs de leukste plekjes van Gent. Hier en daar vonden de mensen het zo'n opmerkelijk zicht dat er foto's werden genomen en mijn Spaanse bezoeksters namen uiteraard ook veel foto's van de honden en de stad.

    Ik was op voorhand wat zenuwachtig, toch niet evident zo afspreken met mensen die je eigenlijk van haar noch pluim kent, maar in feite was het supergezellig en werd er wat afgebabbeld. Onze liefde voor de galgo en voor dieren meer algemeen hadden we alvast gemeen en mijn gezelschap bleken gewoon ook twee hele toffe vrouwen te zijn.

    We eindigden de tocht thuis in de living met een tas koffie en de honden elk een knaagbot en een snoepje. Himarisch om te zien hoe Eli, die veel kleiner is dan Figo maar wel dezelfde kleur heeft, zonder aarzelen in Figo zijn favoriete zetel sprong, waardoor het leek alsof Figo in zijn zetel lag te slapen maar wel serieus gekrompen was...

  • Reisplannen en blind dates met galgo

    • En de reisplannen gaan verder, vandaag de huurauto vastgelegd. Onvoorstelbaar hoeveel prijsverschil daar soms opzit, 500€ tussen de duurste en de goedkoopste firma, dat is een onvoorstelbaar bedrag he...
    • Gekozen voor Herz omdat die momenteel blijkbaar een actie hebben lopen waarbij er 20% korting is als je nu boekt en betaalt voor een auto in de VS.
    • Ontdekt dat mijn Mastercard daar bovenop nog eens 10% korting gaf, maar na een telefoontje naar de helpdesk ontdekt dat dit helaas geen optie was wegens betaler moet dezelfde zijn als bestuurder, geen gratis tweede bestuurder bij dit tarief, en ik heb geen rijbewijs en mijn wederhelft heeft Visa. Maar de vriendelijke dame van de helpdesk heeft ons een andere manier aan de hand gedaan om korting te krijgen, via Delhaize godbetert!
    • Morgen afgesproken met een meisje van Gran Canaria die ik ken via Flickr omdat we beiden galgo's hebben. Ze is op doorreis naar Schotland, en met een hond erbij bleek het goedkoper om op Brussel te vliegen en dan verder te gaan met trein en boot dan rechtstreeks naar Edinburgh te vliegen... Ze wou eerst in Brugge overnachten, maar ik kon haar vrij makkelijk overtuigen dat Gent niet enkel mooier, maar ook veel interessanter is. Vanavond komt ze aan en morgen ga ik haar, haar vriendin en hond de stad laten zien. Hopelijk is het een beetje droog, anders gaat het zonder de honden moeten...
    • Vanavond zin in cinema, Mr Nobody of Capitalism, a love story, wat zou het worden...

  • Here we go again

    Nothing new; de reisplannen ontvouwen zich verder, na heeeeeeel lang zoeken hebben we een betaalbare bed and breakfast gevonden in Charleston, en momenteel zijn we aan't kijken in Asheville, nadien nog Nashville en Memphis. Ondertussen zijn de twee Lonely Planets toegekomen die we besteld hadden bij The Book Depository. Hoe meer ik lees, hoe meer ik merk dat onze drie weken wel heel krap zijn voor die trip en we onmogelijk streng gaan moeten selecteren tussen de dingen die we gaan zien en doen en al de rest die we zullen moeten laten voor wat het is...

    Op't werk is het drukker dan druk; verschillende deadlines van mijn project, last-minute vergaderingen die uitlopen, stagebegeleidingen van de lichting nieuwe vrijwilligers,...

    Maar op zich heb ik er allemaal zin in; een nieuw jaar, een nieuwe dosis energie en motivatie, nieuwe avonturen, zo voelt het toch. Begeleid door uitstekende muziek van Mumford and sons and Lady Linn and her Magnificent Seven, die ik pas nu helemaal begin te appreciëren. Het moet niet altijd rock zijn...

  • Vakantieplan 2010

    Al dagen (weken?) popel ik om hier iets te schrijven, maar het komt er gewoon niet van. Naast druk druk druk op het werk, werk ik namelijk nog aan een ander plan. Een vakantieplan! Plannen zijn echter nog veel leuker als je ze kan delen, dus hier gaan we dan.

    Al een dik half jaar (of langer) speel ik met het idee om dit jaar opnieuw naar Amerika op reis te gaan, en de laatste weken is alles wat in een stroomversnelling te gaan. Dankzij een folder van Connections met daarin Selfdrives, kreeg ik concrete inspiratie. Na lang twijfelen tussen verschillende streken, koos ik voor de “Deep South”. New Orleans, Nashville, Atlanta, die regio.

    De vlucht is ondertussen geboekt (Atlanta). Volgende stap was het concrete traject. Na wat opzoekwerk, bleek het traject van Connections ons niet 100% te liggen. Zo blijven ze te kort op bepaalde plekken (amper 2 nachten New Orleans!), wat uiteraard makkelijk te verlengen is, ze deden ook enkele plaatsen aan waar naar ons aanvoelen totaal niets te beleven valt. Zoals Pensacola en Tallahassee in Florida. Twee dagen aan het strand, misschien een leuk rustpunt tussen het vele rijden voor sommigen, maar echt niet ons ding. Op het internet vond ik op een Amerikaanse site inspiratie voor een andere trip, en dus smolten we beiden samen en stelden zelf een ideale trip samen. Florida slaan we over, en in de plaats daarvan doen we het Great Smokey Mountains National Park (North Carolina). Punt was ook dat we ons naast de route ook in de hotelkeuze van Connections niet helemaal konden vinden en gewoon liever zelf op zoek gaan naar bijvoorbeeld een kleine, gezellige bed and breakfast dan een anoniem hotel van een grote keten. ’t Is meestal nog goedkoper ook (niet altijd). En met de huidige dollarstand is zelf boeken ook nog eens goedkoper dan via zo’n reisbureau gaan. Nadeel is natuurlijk dat je er eindeloos veel tijd in steekt om zelf route te plannen, roadbook samen te stellen en in elke stad een leuk logeeradresje te zoeken, maar voor we het zelf beseften waren we hier al aan begonnen, dus ja…

    Geen vooraf geplande toer dus, maar alles zelf opzoeken, en dat is dus waar de afgelopen weekavonden en weekends bijna integraal aan besteed werden. De bed and breakfast in New Orleans en Savannah ligt al vast. Charleston blijkt zeer moeilijk; enorm dure stad, enorm chique ook, elke b&b lijkt ingericht met minstens een hemelbed (I kid you not), antiek meubilair en dikke tapijten. Niet enkel duur, ook niet echt ons ding. De betaalbare en meer down to earth opties liggen echter al gauw op 10km rijden, ook niet ideaal. Maar kom, we hebben ook hiervoor een shortlist opgesteld, nu nog de knoop doorhakken en boeken.

    Andere bestemmingen die we nog aandoen en moeten regelen zijn Nashville, Memphis, Atlanta en Asheville (aan dat National Park). De laatste rit van New Orleans naar Atlanta is dikke 700km, en we twijfelen nog om die op te splitsen en onderweg een nacht te logeren. Probleem is dat er onderweg weinig echt te zien is, behalve Montgomery, Alabama.

    Ook nog te doen: huurauto boeken.

    Voila, dat is in het kort ‘het plan’. Ik ben ongelofelijk enthousiast over deze trip, dus het is ook wel best leuk om er zo constant mee bezig te zijn. De twee Lonely Planets die we hebben besteld, liggen al klaar in het postkantoor. Maar als er mensen zijn met tips, laat maar komen he!!!