• Zomeruur

    Luca had last van het zomeruur vanmorgen... Ik sta op (6u45), geef de honden hun eten, pak zelf mijn ontbijt, ga naar de living, en Luca loopt weer de trap op naar boven, naar haar bedje. Wat normaal is als het 5u is, of als er nog iemand in de slaapkamer is, maar dat was vandaag dus niet het geval!

    Had ik trouwens al gezegd hoe fijn het is om in de stad te wonen...? Je komt thuis, niemand heeft zin om te koken, en amper een kwartier later zit je al in een gezellig caféetje twee straten verder, te wachten op een lekker currystoofpotje. En een chocomousse achteraf. Geen afwas, geen stress, gezellig! I'm a citygirl!

  • Rock of love

    Wat is er beter om tot rust te komen na een lange en late avondlijke vergadering eer uitgeput maar tevreden je bed in te duiken voor de laatste dag van de werkweek... (en Temptation Island al gedaan is)

    Het gloednieuwe seizoen van The Rock of Love natuurlijk!!!

  • Plannen

    Ik ben zo iemand die perspectieven nodig heeft, leuke vooruitzichten, projecten waar ik me kan voor inzetten en waarnaar ik kan aftellen. Projecten zoals een huwelijk, een tattoo, een hond adopteren, een reis plannen, een verbouwing,...

    Wat dat soort plannen betreft, belooft lente/zomer 2009 een uitstekende periode te worden. Mijn agenda vult zich langzaamaan met leuke dingen die de dagelijkse grijsheid een stuk draaglijker helpen maken!

    Zo krijgt onze grote reis van dit voorjaar meer vorm. Dit weekend hebben we ons plan vastgelegd en logies geboekt. We starten met een volle week Montréal, waar we logeren in een gezellige bed and breakfast. Als ontbijt wafels en pannenkoeken met maple syrup, ik kan niet wachten! Na die wijk rijden we dan diep het Canadese binnenland in, naar the middle of nowhere, of alleszins naar Mont Laurier, een dorpje in Les Laurentides, een groene regio in Quebec. Daar maken we een tocht van twee dagen te paard, met een overnachting in een boshut. De laatste vier dagen brengen we dan door onderweg van en naar en in Quebec, alwaar we ook in een charmante b&b gaan logeren.

    Eind september gaan we nog eens drie dagen paardrijden in de Eifel, en begin september zit er misschien nog een weekje Frankrijk in, maar dat ligt nog niet vast. Meer dan genoeg reisambities dus!

    Maar er is uiteraard meer dan reizen alleen. Cultuur om maar iets te noemen. De komende maanden wachten ons nog enkele theatervoorstellingen (TG Stan met Stukken, Johan Heldenberg die iets met country doet, Atropa van Guy Cassiers,...) en een theaterconcert van Zita Swoon en enkele dansers. En concerten natuurlijk, samen met reizen een van mijn favoriete ontspanningsvormen. Ik ben supercontent met mijn tickets voor Beirut en Morrissey, en vorige week is ook de knoop doorgehakt dat we dit jaar vier dagen op de wei van Werchter te vinden zullen zijn. Jihaa!

  • Het gevaar in Facebook...

    Stel, je wil naar Rock Werchter. Samen met je wederhelft. Maar je hebt nog niets echt beslist. Edoch, in je hoofd is het ongeveer beslist; de groepen zijn niet slecht van't jaar en verspreid over alle dagen, dus de enige oplossing is een combiticket of thuisblijven. En thuisblijven is geen optie (Kings of Leon, The Killers, Nick Cave iemand?).

    Stel, je leest dat de vrijdag van het festival al is uitverkocht en je begint wat rond te surfen, eens kijken via welke wegen er allemaal aan tickets te raken is. Stel, je wederhelft zit in vergadering en het was eigenlijk toch al zo goed als beslist, niet? Je bestelt twee combitickets.

    Stel, je bent érg blij met dit zelfgenomen initiatief en wil het wereldkundig maken. En dus update je de status op Facebook en laat je vrienden weten dat je tickets hebt voor Werchter. Je hebt immers een Teerbeminde die maar eens in de drie weken op Facebook zit, dus geen probleem, vanavond na het werk kan ik hem rustig meedelen dat eerste weekend van juli vooral vrij te houden wegens door te brengen op een wei in Werchter.

    Stel dat net een uur later je wederhelft, nietsvermoedend, op Facebook zit.

    Betrapt!

  • Zita Swoon @ Novarock

    Zaterdagavond totaal onverwacht in Kortrijk beland. We hadden gepland om ergens te gaan eten voor de verjaardag van mijn Teerbeminde, maar het lot besliste daar anders over. Of, meerbepaald, deze blog, waar twee kaarten voor Novarock werden weggegeven en ik om 17u blijkbaar nog niet te laat was om die te krijgen. Af en toe mag een mens een dosis geluk hebben, toch? En zo stonden we amper drie uur later aan de Expo in Kortrijk, tussen het jonge grut en naast Jeronimo op de tweede rij naar Zita Swoon te kijken.

    Het was anderhalf jaar geleden dat ik de groep nog live had gezien, wat nu ik erover nadenk naar mijn normen best wel lang is. De eerste keer ook sinds Tom Pintens de groep heeft verlaten, en om eerlijk te zijn laat zijn vertrek een voelbare leegte achter in het geluid en op het podium. Ik mis de inbreng van Pintens in het geluid van Zita Swoon, veel meer dan de inbreng van andere groepsleden die in de loop van de jaren de groep verlaten hebben.
    Niettemin was het een goed optreden, met opnieuw een heleboel oude nummers in een nieuw, prettig gestoord kleedje (People are like slamming doors had ik al tien jaar ofzo niet meer live gehoord, en ook het nog oudere Moondance werd volledig getransformeerd) en een setlist die aangenaam verrassend veel afweek van het vorige optreden dat ik zag (november '07 in de Handelsbeurs).

    Met mijn gsm kon ik volgende povere fotootjes maken...
    zitaswoon1

    zitaswoon2

  • Nieuwe schoenen

    De dagen zitten weer propvol. Vorige week zowel donderdag- als vrijdagavond naar The Game is Up geweest in Vooruit, een schitterend festival met onbekende buitenlandse kunst; muziek, performance, tentoonstelling, ... Voor wie houdt van cultuur echt een driedubbele aanrader. Een eerste bespreking volgt vanavond op Gentblogt trouwens.

    Zaterdag ook niet stil gezeten, zowel ik als mijn wederhelft hebben ons blitse zomerschoenen aangeschaft. Ik heb besloten het nog eens te wagen met Campers, alhoewel al mijn vorige paren mij blaren geven. Ik kan het niet helpen, ze zien er gewoon zo cool uit...
    20719-011_C

     

    De rest van zaterdag ging naar was en strijk, naar de honden en naar het plannen van onze reis. Ons programma begint stilaan vorm te krijgen; we willen 6 dagen Montréal doen, dan 2 dagen gaan trekken te paard in een natuurpark enkele uren rijden van Montréal en eindigen met een drietal dagen Québec. Waar we niet goed uitraken, is het vervoer. Alles lijkt enorm duur te zijn; de trein is enorm kostelijk en heeft vooral de reputatie soms uren vertraging te hebben, de bus is iets goedkoper en sneller maar lijkt dan weer saaier en minder veilig en auto is ook niet goedkoop, maar lijkt me wel het handigst. Iemand ervaring met verplaatsingen in Canada??

    Zondag dan laadden we onze twee langpoters samen met dit individu in onze auto om naar de Australië-reisfoto's te gaan kijken van deze reizigster. Na wat problemen met een koppige beamer en onze honden die hun weg niet vonden op de zitzakken was het genieten van een hele resem prachtige foto's. Doet de zin om zelf de koffers te pakken en de wereld te verkennen meteen weer met 200% stijgen! Voor de rest gedroegen onze twee langpoters zich trouwens voorbeeldig; geen chips gestolen, geen katten gemolesteerd, echte stadshonden zijn het!