• 200 000

    Nog 76 bezoekers en de teller van dit blogje staat op 200 000. Een immens getal vind ik dat eigenlijk.
    Op de drie jaar en 233 dagen (om in de cijfersfeer te blijven) dat dit dagboekachtige ding online is, is er dus al wat volk over de vloer geweest. Schoon volk hoop ik dan stilletjes... In elk geval: bedankt aan alle bezoekertjes!!!
    En ik ben benieuwd wie nr 200 000 zal zijn.

  • weekenders

    Luca heeft zich de ganse zaterdag nog opvallend stil gehouden, eigenlijk is ze haar mandje enkel uitgekomen om te eten, maar zondag was ze gelukkig weer helemaal de oude. Ik ben toch benieuwd of en hoe de groendienst zal reageren. Het was alleszins even schrikken, die hele hoop honden plots zien manken en aan de pootjes likken...
    20070224_0018web

    Foto: Luca likt de pijnlijke pootjes na een bezoek aan een verdachte losloopweide

    Dagje thuis vandaag. De soep staat te pruttelen. Soep van pastinaken, prei, wortel en knolselder. Ben eens benieuwd. Ze ruikt alleszins héél lekker...
    Dankzij ons biogroentenpakket zijn we eigenlijk helemaal anders gaan eten. Veel meer seizoensgroenten, inheemse groenten. Vroeger wist ik helemaal niet welke groenten wanneer groeiden. Omdat ik vrij weinig groenten lustte, aten we eigenlijk elke week hetzelfde: pasta, kool, wortels, boontjes en spinazie. Winter en zomer.
    Ondertussen hebben we een heleboel superlekkere groenten leren kennen, die ik niet meer zou kunnen missen: pastinaak, venkel, postelein, boerenkool, koolrabi,... Onze maaltijden zijn er veel gevarieerder en gezonder op geworden, en beter voor het milieu, aangezien we nog zelden dingen eten die per vliegtuig naar België gekomen zijn...

    Gisterenochtend genoten van het cadeautje dat ik mijn wederhelft had gegeven voor Valentijn, twee uurtjes sauna. Het duurde een eindje eer ik tot rust begon te komen, maar het was absoluut zalig... En het cadeautje werd ook door diegene voor wie het bedoeld was, duidelijk geapprecieerd. Moeten we echt meer doen.

    Daarna trokken we naar de schoonouders, voor het tweewekelijkse bezoek. Aangezien de rest van de kliek zaterdagavond paling was gaan eten en enkel wij niet (want er was niks vegetarisch te krijgen in dat palinghuis) was het rustig. Goeie gelegenheid dus om onze trouwplannen nog eens te overlopen, meer bepaald de gastenlijst, het eten en de wijnen.
    Man man man, duur dat trouwen is... Ben nog wanhopig op zoek naar een manier om te besparen, maar ik vrees dat we er enkel hier en daar een euro of twee gaan kunnen afknibbelen... Gelukkig betalen zowel mijn ouders als schoonouders een deel. Nu ja, zo lang het dan tenminste onvergetelijk en lekker wordt...

  • Vermelding in Zap Magazine

    Op 31/01 meldde Fairytale Girl in de reacties: "Leuk blogje! (Ontdekt via je vermelding in het tijdsschrift ZAP)". Wat bijzonder fijn van haar is, want anders had ik dit dus niet eens geweten...

    Eerst snapte ik er weinig van, in welk magazine, zap?!? Wat ge-google maakte me alvast een beetje wijzer. En na een mailtje aan dit magazine kreeg ik de bevestiging, en ze zouden me een exemplaartje toesturen.

    Ondertussen heb ik dat exemplaar thuis aangekregen, en het ziet er best wel leuk uit. Mijn blogje naast dat van Lilith en nog twee andere.
    Toen ik het kleine magazine onder ogen kreeg, werd meteen ook een vermoeden bevestigd. Dit is niet mijn eerste keer in Zap! Enkele jaren geleden zijn die mensen me eens komen interviewen over het vrijwilligerswerk dat ik toen deed... Hoe toevallig! Maar ik vind het wél leuk. Bedankt he mannen...

    zap_bewerkt-1

     

  • Losloopplezier???

    Vandaag met een heleboel windhondenbaasjes en hun honden uiteraard afgesproken om een nieuwe losloopweide in de buurt van het Rozebroekenzwembad eens uit te testen. Helaas geen onverdeeld succes. Na een tiental minuutjes van groot plezier en gecross, zagen we dat Luca zwaar aan het manken was. Behoorlijk ongelukkig stak ze om de beurt twee van haar pootjes in de lucht. Teken dat ze pijn doen dus. Na een tijdje ging ze zelfs in de regen in de modder liggen, iets wat ze anders nooit zou doen. Ook andere honden gingen aan het manken.

    Omdat Luca zo onvoorstelbaar zielig begon te zijn, zijn we dan maar meteen weer naar huis vertrokken. Daar volgden nog enkele hartverscheurende pijnkreten, alvorens ze bibberend als een hoopje ellende in haar mandje verdween. Na een half uur volgde dan een uitgebreide sessie pootje-likken.

    Ik kom net op het forum van Greyhounds in Nood, en ik lees dat al drie van de andere aanwezige honden van vanmiddag een anti-allergie spuitje hebben gekregen van de dierenarts. Ook bij veel andere waren er problemen met manken en jeukende poten. Sommige spreken van brandnetels, andere van stenen of van pesticiden. Wat het ook geweest is, het heeft mijn dag grondig verpest. Super van stad Gent om zo'n mooie, grote, propere losloopweide te voorzien. Maar dat nu bijna alle honden problemen hebben, dat vind ik totaal niet kunnen. Ik heb dan ook meteen een e-mail gestuurd om informatie. Wordt vervolgd...?

    Op de windekindblog kan je Luuk haar zere pootjes zien likken in een filmpje...

  • Petitie tegen de verkoop van honden en katten in winkels

    GAIA, Animaux en Péril, Veeweyde, Help Animals en de Dierenbescherming van Charleroi starten samen een petitie voor het verbod op de verkoop van honden en katten in winkels. Er wordt opgeroepen om ook andere (dierenbeschermings)organisaties zo veel mogelijk handtekeningen te laten verzamelen. Dat is nodig want het Parlement moet zich nog uitspreken over het wetsvoorstel van volksvertegenwoordiger Magda De Meyer.

    Dit verbod is echt broodnodig om het povere lot van de honden en katten die via winkels verkocht worden, te verbeteren. Deze dieren hebben soms een meer dan twijfelachtige oorsprong (broodfok!), worden impulsief aangekocht en komen al te vaak later in de asielen terecht.

    Tekenen kan via deze link.

    20070128_0008avatar

     


  • Ringen gekocht

    Gisteren beiden een dagje verlof om in Antwerpen de ringen van Wim Meeussen eens te gaan bekijken. Twee weken geleden hadden we al eens erg mooie ringen gezien bij een juwelier in Sint Niklaas, maar ik wou toch niets kopen eer ik bij Meeussen was geraakt, omdat zijn ringen al meer dan een jaar in mijn hoofd zitten...

    Omdat we onze weg per auto niet kennen in Antwerpen en enorm opzagen tegen het parkeergedoe, namen we de trein. Toch een stuk relaxter...

    We kwamen tegen 11u in Antwerpen aan, en mijn maag begon zich al te roeren. Omdat ik geen belangrijke beslissingen kan nemen op een nuchtere maag, besloten we eerst een broodje te eten in de Foodmakers. Dan trokken we naar het klein uitziende maar uiteindelijk toch behoorlijk ruime winkeltje.

    De ring die ik al in de catalogus had gezien, was ook in werkelijkheid supermooi. En hij paste ook héél mooi aan. Maar mijn wederhelft vond de mannenversie ervan helemaal niet mooi, en ik hecht nogal veel belang aan het symbool van de trouwring, ik wil dan ook twee identieke ringen...
    Nog een hele hoop ringen gepast. Het probleem was eigenlijk dat ze allemaal mooi waren... Na verloop van tijd kwam ik steeds weer bij dezelfde ring terecht. Ook mijn lief vond die héél mooi... Maar er was nog een andere ring die hij ook heel mooi vond...

    Voor mij was de keuze gemaakt. Nu hij nog. Werd het het mannenmodel van mijn ring, of een ander model, dat weliswaar nog goed leek op mijn ring, maar toch andere accenten had, een ander gevoel gaf...
    Uiteindelijk koos hij er toch ook voor om dezelfde ring te hebben. Nog even denken aan die ringen die we de vorige keer gezien hadden. Waren die nu toch niet nóg mooier? Moeilijk... En aan welke vinger zouden we de ring dragen?

    Uiteindelijk besloot mijn lief dat hij zijn ring beter aan de rechterhand vond zitten, en was ook die knoop doorgehakt.

    En dus zijn we weer een grote stap dichter bij onze grote dag, nu de ringen gekozen zijn.

    Bij het verlaten van de winkel werd ik helemaal overspoeld door een melige, romantische bui. Dolgelukkig voelde ik me. Want uiteindelijk is zo samen een trouwring kiezen toch een uniek moment. De ring kiezen die je de rest van je dagen zal dragen... Een mens zou van minder een beetje melig worden...

    Op weg terug naar het station passeerden we dan nog een winkeltje met kaartjes, posters en kaders, uitgebaat door een bejaard vrouwtje. In de etalage stond een zalig schilderijtje van twee erg kleurige honden, voor geen geld. Heb dat dan maar meteen ook gekocht. Het was nog een klein probleem, want de versie in de etalage was de allerlaatste, en dus moest dat dametje in haar etalage klouteren en vanalles opzij schuiven om mijn kadertje er vantussen te halen. Maar het is toch gelukt. Dus weer een tof hebbeding erbij...

  • Dagje verlof

    Een rustig dagje verlof vandaag. Niks speciaal gepland, ga gewoon wat tijd doorbrengen met mijn ouders. Eens samen met de honden wandelen, als het niet te hard regent tenminste. Wat uitrusten.
    Normaal zouden we vandaag nog eens naar trouwringen gaan kijken, maar dat is uitgesteld tot morgen.

    Stom trouwens, dat de boekentoren eergisteren op Monumentenstrijd niet heeft gewonnen. Derde zijn we maar geworden, derde, schandalig. Op 200 stemmen na waren we tweede... Hoe is het mogelijk?
    De bijdrage van Nic Balthazar zal er alleszins geen deugd aan gedaan hebben. Heeft niemand hem ooit verteld dat negatief doen niet werkt? Dat het behoorlijk slecht overkomt om te zitten afgeven op de concurrentie, terwijl die wel hoffelijk is en zich vooral concentreert op sympathiek overkomen, de eigen positieve kanten in de verf zetten en een guitig liedje zingen... Ook al was de boekentoren echt wel het beste monument, de beste peter had het helaas niet...
    Maar ik gun de stoomstroopfabriek de overwinning. Veel liever zij dan die vieze oude cinema. Niet dat ik iets heb tegen cinema's, en al helemaal niet tegen kleine cinema's. Maar toch. Stroop is lekker. Ik kijk al uit naar die gratis pannenkoek met Loonse stroop...