UA-104319606-1

Les larmes du tigre

Aan de achterzijde van het justitiepaleis in Brussel ligt een bijzonder leuk Thais restaurant. Tot hiertoe had ik enkel ervaring met relatief goedkope Thaise eethuisjes, een beetje sjofel van interieur en wisselend van succes. Les Larmes du tigre echter is een behoorlijk chique restaurant. Het soort waar je moet bellen aan de voordeur, waar je vervolgens welkom wordt geheten en je jas aannemen...

Het eerste wat opviel, was het bijzonder mooie interieur. Het restaurant is opgedeeld in verschillende ruimtes, die weliswaar allemaal open zijn en in elkaar doorlopen, maar toch veranderen van sfeer. Wij zaten in een ruimte met witte muren en een dubbele rij foto's aan de muur. De ruimte daarlangs was dan weer rood geschilderd. Rood, wit en zwart waren de steeds weerkerende kleuren; zwart van de tafels, rode kaarsen in zwarte houders, witte parasolletjes aan het plafond, witte of rode muren,... Zelfs de toiletten waren volledig zwart en deden erg design aan...

Maar je gaat natuurlijk niet enkel op restaurant om van het interieur te genieten. Het eten is toch ook niet volledig onbelangrijk.... Omdat we in groep waren, konden we niet a la carte eten, maar kregen we een menu. Eentje voor de vleeseters en eentje voor de vegetariërs.
Beginnen deden we met twee miniloempiatjes, geserveerd in een vierkanten schoteltje en gedrenkt in een licht pikant sausje. De tweede gang bestond uit nog een drietal loempiatjes, deze keer uiterst kunstig geserveerd in een rieten houdertje, versierd met een orchidee, een blad en een wortel in een vormpje (een schildpad, een kraanvogel,...). Ook hier was er weer een lekker sausje voorzien.
Dan kwam er een bordje met één minuscuul bolletje sorbet op. Sommigen vroegen zich al bezogd af of hiermee de maaltijd al ten einde af, maar neen, die bleek bedoeld om te mond af te koelen.
Hierna kwam het eigenlijke hoofdgerecht. Een kom rijst en vier kommen met andere gerechten: een salade, gewokte groenten met tofu, noedels en een bereiding met kokosmelk. Heerlijk!
Daarna was het echter nog niet gedaan. Iedereen kreeg nog een vierkanten houten bord, met daarop vier hapjes. Een klein ijsblokje met daarin de heerlijkste sorbet die ik al ooit gegeten heb (maar van wat? Donkere bessen?). Een mini chocolademoussegebakje. Een brokje ananas en een brokje mango in een sausje en tenslotte een gebakje gevuld met ijs en overgoten met een beetje chocolade.
Ik vond het een bijzonder leuke ervaring om zo veel verschillende dingen te kunnen proeven tijdens een maaltijd, en ze waren allemaal bijzonder verfijnd en lekker. Geen aanslag op je smaakpapillen, maar net een streling ervan.
Ook de bediening was een verademing. In sommige restaurants word je als groep eerder als een pest dan als klant aanzien, maar hier werden we verwend. De schuchtere ober boog als en knipmes achter je schouders om je beleefd toe te fluisteren of je nog niets nodig had, in vlekkeloos Nederlands (in dit overwegend franstalige etablissement).
Een aanrader!

Les larmes du tigre, Wynantsstraat 21, 1000 Brussel.

Commentaren

  • Hier kan ik alleen maar zeer hard ja knikken!

De commentaren zijn gesloten.