•  

    6u30: wekker.
    6u40: gestommel, mijn wederhelft staat op.
    6u45: wederhelft verlaat het huis. Ondertussen is zijn plaats in bed ingenomen door Figo, die behoorlijk veel plek inneemt ook *zucht*. Nu ja, niet aantrekken, slapen!
    7u20: Luca begint te piepen op haar kussen. Ik denk dat ze jaloers is, en roep ze op bed. Ze vind niet direct een plaatsje aangezien Figo in het lang en het breed ligt uitgestrekt en zij er niet van houdt te dicht bij hem te liggen. Vannacht heeft ze ons al een paar keer wakker geblaft omdat Figo het had gewaagd te bewegen op zijn kussen...
    7u30: na veel gewroet liggen beide honden stil. Slapen dus!
    8u: Luca begint weer te piepen. Oh nee... Er begint me iets te dagen. Gisterenavond heeft Luca een groot knaagbot gekregen, en daarna een halve bak water opgedronken. Dat was echter na de avondlijke wandeling. Kort daarop zijn we gaan slapen. Dat meest moet dus dringend plassen. Er zit weinig anders op dan op te staan... Maar heb geen zin, het is amper 8 uur!
    8u10: Luca houdt vol, en uiteindelijk kruip ik uit bed. Er is haast bij, want zelfs terwijl ik me snel snel aankleed, houdt het gepiep aan.
    8u20: ik loop met twee honden door de stad en Luca kan eindelijk het hoogdringende doen. Waarom hebben we nu geen tuin...Weer het bed in kruipen trekt me niet aan, dus zit er weinig anders op dan iets te gaan doen.

    Ik had beloofd een voorbeschouwing te schrijven over de wandelingen tijdens de Gentse Feesten voor het zogehete Project. Dat leek me een koud kunstje, aangezien ik op het net 3 wandelingen had teruggevonden, van 1 organisatie. Nader onderzoek leerde echter dat er veel, veel, veeeeeel meer wandelingen worden georganiseerd. Uiteindelijk is het 12u45 eer ik het artikel afwerk...

    Vanmiddag staan er nog wat klusjes op het programma: de honden een borstelbeurt geven, hun tanden poetsen, ze uitlaten, eens stofzuigen, douchen,...

    Morgen is het dan zover, de muzikale hoogmis van het jaar, Rock Werchter.
    Ik kijk vooral uit naar Arsenal, Absynthe Minded en natuurlijk, dEUS. Daarnaast zullen wellicht ook Arctic Monkeys, The Raconteurs, Placebo en Franz Ferdinand de revue passeren. Ze voorspellen 30°, en dat is van het goeie net wat teveel. Puffen dus. Nu ja, beter dat dan regen natuurlijk. Om de een of andere reden kijk ik er niet echt naar uit dit jaar. De affiche is nochtans veelbelovend, en andere jaren was het steeds eenb absoluut hoogtepunt van de zomer en bij uitbreiding het ganse jaar. Maar nu, neen, ik voel de kriebels nog niet. Maar dat zal vast wel komen eens we morgen aankomen op de wei!

    Foto: Luca onder het dekbed in de winter...

  • My brain (gezien bij Kerygma)

    Your Brain is 67% Female, 33% Male
    Your brain leans female
    You think with your heart, not your head
    Sweet and considerate, you are a giver
    But you're tough enough not to let anyone take advantage of you!

  • Cultuur @ Vooruit

    Ik heb net de bevestiging binnengekregen voor ons cultuurabonnement voor het komend seizoen van Vooruit. Al wat we vroegen, hebben we gekregen, dus ik ben in mijn nopjes.
    Een woordje uitleg: wat de abonnementen betreft, kan je kiezen uit enkele vaststaande pakketten, of je kan zelf een pakket samenstellen. Meer uitleg over dit systeem heb ik elders reeds gegeven.

    Vorig jaar had ik voor het dansabonnement gekozen, aangevuld met wat theater, dit jaar is het omgekeerd. In het theaterpakket zitten bijvoorbeeld 'Trouwfeesten en processies', van de gloednieuwe Compagnie Cecilia van Arne Sierens. Vorig seizoen zagen we van hem 'Maria eeuwigdurende bijstand', en dat vond ik geniaal, dus ik ben benieuwd naar dit stuk. Ook Mefisto forever, van Tom Lanoye zit erin, net zoals een nieuw stuk van De Roovers en De Koe.

    Daarnaast hebben we ons abonnement uitgebreid met twee dansvoorstellingen van Les Ballets C de la B, Geletterde Mensen met opnieuw Tom Lanoye (kan niet anders dan geestig zijn) en een Engelstalige monoloog van een jonge actrice.
    Alles tesamen gaan we dus naar 10 stukken kijken, niet weinig dus!

    Ik vind het wel leuk om zo lang op voorhand al dingen vast te leggen. Anders verlies ik die dingen uit het hoog, en het is al te vaak gebeurd dat ik dan enkele dagen op voorhand plots op iets stuit, tickets wil bestellen en dat het al lang uitverkocht is. Bovendien biedt de winter voor de rest weinig entertainment, er zijn dan immers geen festivals, geen terrasjes aan de waterkant, geen leuke wandelingen in de zon, en een mens komt dan al te vaak achter zijn tv te zitten. Dan vind ik het wel zo gezond af en toe eens in een theaterzaal te zitten en daar de avond te slijten bij een ontspannend, grappig, ernstig, deprimerend of net vrolijk stuk.

    Gelukkig is de zomer ook niet zonder cultuur en vertier. We tellen af tot de Gentse Feesten en hebben alvast een eerste programma uitgestippeld dat vooral langs Boomtown zal leiden.
    Maar eerst is het nog Werchter, waar we zaterdag zullen vertoeven. Ik heb gehoord dat ze al 30° opgeven, dus dat zal puffen worden...

    Foto: Luca is weer fotogeniek...


  • Beestig weekend

    Van’t weekend geen tijd gehad om te bloggen, wegens véél te druk, maar nu ben ik er dus weer. Letterlijk nog helemaal nagloeiend van het weekend… Van contentement, omdat het werkelijk de max was, van het zonnetje, dat toch wel voldoende geschenen heeft, van de ontspanning en de activiteit,…

    Zaterdag zijn we even langs de braderij geweest, maar daar viel op het eerste zicht weinig te beleven en we hadden vooral weinig tijd. Voor het middageten werden we al bij de ‘schoonouders’ verwacht. Daar kregen we een bord pasta en een lekkere zelfgebakken taart voorgezet, en zijn we met de 3 honden nog eens gaan wandelen. Na de koffie was het alweer tijd om te vertrekken, want om 18u werden mijn wederhelft en ik dus verwacht op de jaarlijkse BBQ van onze manège. Blijkbaar zijn jullie best wel benieuwd hoe het ons daar is afgegaan op de grote voorstelling, en dat doet best deugd om te lezen J
    Wel, het is echt goed gegaan! Foutloos was het niet, maar ik denk niet dat het publiek de fouten echt zo goed kon zien, en vooral, ik was helemaal relax en in mijn nopjes. Teerbeminde was helaas een stuk nerveuzer: we moesten de paarden overnemen van onze voorgangers, en blijkbaar zat het zadel los, waardoor het nog voor hij er goed opzat aan het schuiven ging, waarna ook nog eens een stijgbeugel losschoot. Hij had dus de nodige hindernissen te overwinnen eer hij aan onze oefening kon beginnen, was daardoor de kluts kwijt en de dressuurfiguren vergeten, die hij als beginnend ruiter ook niet zo heel goed kent. Maar hij hield zijn paard mooi naast het mijne, en ik had niet eens iets gemerkt, dus ik ga ervan uit de rest evenmin! Mijn paard gedroeg zich overigens voorbeeldig, mooi met zijn hoofdje onderin lopen en alles…
    Daarna schoven we gezellig aan voor de grote bbq en sloegen nog een praatje met sommige mensen die in augustus ook meegaan op de driedaagse, heel leuk. Van de kinderen zijn er overigens 2 al spelend van hun paard gevallen, gelukkig zonder echt ernstige gevolgen…

    Zondag was het dan vroeg dag, onze wekker ging al om 8u20, wat voor mij veel te vroeg is, en al helemaal op een zondag. Om 10u zaten we al in de auto richting mijn ouders. We stapten over in hun auto (4 mensen en 2 honden in 1 auto, faut le faire) en trokken richting Diepenbeek, waar het de jaarlijkse Greyhounds In Nood restaurantdag was. Na een eerste verkenning van het terrein (je kon niet missen, je zag sommige windhonden al van ver toertjes over het gras crossen) zochten we een plekje om te eten. Het was geen haute-cuisine, maar al bij al best lekker, en zeker genoeg. Mijn ma sponsorde de organisatie nog enkele keren, en daarna togen ik, mijn wederhelft, onze honden en mijn pa op wandeling. We kozen voor het parcours van 8km, en blijkbaar waren we daarin een van de enigen, aangezien we maar 1 andere groep wandelaars tegenkwamen. Op het parcours van 4.5 km, dat een klein stukje gelijk liep, was het wel lekker druk.
    Anderhalf uur later, helemaal uitgedorst en met een rood hoofd van het zonnetje, kwamen we al terug. Mijn ma had al die tijd op ons zitten wachten, want zij kan helaas sinds haar operatie nog steeds niet voldoende goed stappen. Maar ze had zich gelukkig niet verveeld, met de honderden mensen en honden in de buurt…
    We zochten een leuk plekje in het zonnetje, en ik kwam net aan met mijn verdiende stukje taart, toen ik mijn naam hoorde. Enkele mensen die ik ken van het Greyhounds forum hadden mij herkend en kwamen even een babbeltje slaan, superleuk om zo de honden en baasjes eens in real life te zien!
    Tegen 16u trokken we dan terug naar huis, en waren zo net het onweer voor…

    Een weekend geweid aan fijne gelijkgestemde zielen, mijn passie (paardrijden) en mijn favoriete honden, meer heb ik niet nodig om de ganse tijd volop te genieten en op wolkjes te lopen… Blijkbaar mijn ouders ook niet, want gisterenavond begon mijn pa erover om ook een windhond te adopteren. Mijn pa, die ons 2 maanden geleden voor gek verklaarde toen wij een tweede galgo in huis namen. Helaas probeert mijn ma, met haar ‘gezond verstand’ hem ervan de weerhouden. Spijtig, anders kon ik nog eens mee naar een adoptiedag J

  •  Weekend!

    Vorige week tijdens het paardrijden vroeg onze lesgeefster of mijn wederhelft en ik geen zin hadden om samen een demonstratie te geven tijdens de jaarlijkse bbq; toevallig liet ze ons naast elkaar allerlei oefeningen doen (carroussel rijden zoals ze het zelf noemen, of een pas-de-deux). Enthousiast als ik was omdat het rijden zo goed ging, zei ik natuurlijk ja, volop in de waan dat het er allemaal wel niet van zou komen. Gisterenavond waren we weer in de manège, en ze was het dus niet vergeten... Toen we ons gezicht lieten zien, begon ze met een draagbare cdspeler en verlengkabels enzo te slepen. We zouden dus onze oefening nog eens doen, op muziek deze keer, als voorbereiding voor de bbq morgen!
    Omdat we zo weinig tijd hebben, kunnen we geen oefening uit het hoofd leren, en zal de lesgeefster ons op het moment zelf zeggen wat we moeten doen. Brrr, het belooft spannend te worden. Om de een of andere reden, verpest ik het altijd als ik voor publiek moet rijden, hopelijk kan ik deze keer met die traditie breken...

    Blikvanger zal natuurlijk mijn Teerbeminde zijn, die in augustus vorig jaar voor het eerst op een paardenrug kroop en nu al zijn kunsten mag laten zien. Ikke trots natuurlijk. Zelf wacht er mij ook een kleine uitdaging, het paard dat ik tegenwoordig rij, heet een koppigaard te zijn, en daarom niet zo geliefd. Nu wil de lesgeefster dat ik hem perfect volgens de regels van de kunst rij, hoofd mooi onderin enzo, zodat iedereen kan zien dat hij dat wel degelijk kan. Nu is een paard onderin rijden iets wat ik nooit graag heb gedaan en dus ook niet echt goed in ben. Wat dus driedubbele stress geeft: de oefeningen correct rijden, ervoor zorgen dat mijn paard op hetzelde moment hetzelde doet als dat van mijn wederhelft (die de dressuuroefeningen nog niet goed kent en soms dus vooral let op wat ik doe lol) en dan nog zorgen dat het paard loopt zoals het hoort. To be continued...

    Ondertussen ben ik al bijna genezen, maar nog niet helemaal. Naar aloude gewoonte volgt op een keelontsteking bij mij een kanjer van een hoest... Raakte er gisteren niet door in slaap, en ik denk de ganse straat niet, lol...

    Foto: pas-de-deux door professionals...


    Voor de rest belooft het ook een ontspannend weekend te worden. Morgen zouden we nog eens naar de schoonouders moeten, aangezien dat ook weer 3 weken geleden is en we in feite nog wat dingen te bespreken hebben. Dan kunnen de honden nog eens lekker ravotten in de tuin ook bovendien.
    Zondag moeten we dan al heel vroeg naar mijn ouders, omdat zij dichter bij Diepenbeek wonen dan wij, waar het zondag Greyhounds In Nood restaurantdag is en waar ze gezellig mee naartoe gaan. Helaas nemen ze hun eigen hond niet mee, omdat die een paar gedragsprobleempjes heeft en enorm nerveus en angstig wordt van te veel honden in de buurt. En ik schat dat er wel een paar honderd wind- en andere honden gaan zijn, dus ja...

  • Greyhounds in nood

    Als trotse adoptie'ouder' van twee windhonden en grote fan van de organisatie Greyhounds In Nood, volg in hun website en het bijhorende forum zo goed als dagelijks. De mensen van de organisatie zijn momenteel in Spanje en vertrekken morgen met 64 hondjes naar België, die nu zaterdag in Aalter mogen kennismaken met hun nieuwe gezinnen.
    Helaas moet ik bij het lezen van het laatste nieuws op de site al te vaak vechten tegen prikkende tranen in mijn ogen en gevoelens van wanhoop en machteloosheid. Zo is er onlangs in de kliniek in Spanje een teefje binnengebracht dat het slachtoffer is geworden van hondengevechten. Wie graag gruwelijke dingen ziet, de foto's staan op de site. Het dier is helemaal opengereten en kremt van de pijn, het is niet zeker of ze erdoor zal komen.
    De zalige, schattige puppies waar ik het eerder over had, zijn ondertussen ook allemaal reeds geadopteerd. Blijkbaar kunnen andere mensen net zomin als ik weerstaan aan de schattige, oneindig lieve snoetjes. Je vraagt je natuurlijk af waar de moeder is van deze schatjes. Helaas is ze niet meer in leven. Ze is door Spanjaarden afgemaakt met een bijl. Een bijl. Gruwelijk.
    Hoe lang moet dit eindeloze dierenleed nog verdergaan vraag ik me af. Een land waar jaarlijks duizenden Belgen met veel plezier op vakantie gaan, een jaar dat tot de EU hoort, een land dat hier helemaal niet ver vandaan is en doorgaat voor een beschaafd, cultureel zeer rijk land. In dat land worden de dieren zo schandalig slecht behandeld, gefolterd, vermoord, dat andere organisaties uit gans Europa zich over hun dieren moeten ontfermen. Ik wou dat ik er iets aan kon doen. Nu ja, ik doe wat ik kan, ik blog erover, ik heb twee slachtoffetjes in huis, zondag gaan we eten ten voordele van de organisatie, maar de machteloosheid, het is gewoon niet plezant...

    Foto: Figo: gered, gelukkig en wel...


  •  

    Vandaag voor het eerst in meer dan een week een dagje thuis. Ik ben van plan me -in de mate van het mogelijke- heel rustig te houden, en hoop dat dan in de komende dagen die vervelende zomerverkoudheid/keelontsteking/toestand eindelijk helemaal wegtrekt...

    Toch staat mijn agenda weer lekker vol, haha. Maar vandaag niet. Hopelijk volstaat 1 dag rust?
    Morgenavond moeten we vlak voor sluitingstijd even snel naar de bank. Die zouden een deel van onze belastingsbrief hebben ingevuld, en zouden ons eens snel uitleggen hoe we dat moeten doen, met onze lening en schuldsaldoverzekering en van die toestanden. Dan moeten we zelf ook nog eens zien uit te vissen hoe het zit met die belastingaftek van energiebesparende maatregelen, aangezien we nieuwe ramen en een nieuwe verwarming hebben gestoken... We weten grotendeels hoe het zit, maar hoe je dat nu precies moet inbrengen en van die bureaucratische nonsens...
    Daarna snel weer naar huis spurten en omkleden, want tegen 19u30 moeten we in de manège zijn voor een paardrijles. Tot mijn allergrootste verbazing heb ik zo goed als geen spierspijn gehad van de 4u paardrijden zondag, enkel rugpijn, dus hopelijk betekent dat dat we voor de driedaagse trektoch in augustus voldoende voorbereid zijn...

    Zondag is er in Diepenbeek de jaarlijkse restautantdag van de Greyhounds In Nood. Uiteraard zullen we er met onze twee windkindjes bij zijn... Het weer ziet er niet te warm uit, wat goed is voor de honden, als het nu nog droog wil blijven, zijn we er helemaal...

    Ergernis van de dag: hier in België heeft men beslist dat rituele slachtingen moeten kunnen, omdat de zogezegde godsdienstvrijheid belangrijker is dan het welzijn van de dieren. Excuse me? Dit gaat mijn petje VER te boven. Er zijn hier in dit land regels, wetten, waarden en normen. Er zijn wetten die het welzijn van de dieren proberen te garanderen. Maar wanneer bepaalde groepen uit naam van een bepaald geloof menen die wetten mogen te overtreden, worden ze nog in het gelijk gesteld ook. Dieren zijn dus helemaal niets waard? Onder het mom van 'traditie' (denk aan de visjes van Decroo, aan de stierengevechten in Spanje) en 'geloof', wat toch weinig levensnoodzakelijke dingen zijn, is dus alles toegestaan, ook alle wetten en gebruiken aan je laars lappen. Fijn. Te gek voor woorden...