• Spanje

    Mij zien ze daar niet meer, in Spanje. Niet zo lang ze de galgo's en de greyhounds schandelijk mishandelen en de regering geen vinger uitsteekt. Niet zo lang er stieren worden gemarteld voor puur entertainment. Niet zo lang Europa deze barbarij eindelijk een halt toeroept. Niet zo lang er dingen gebeuren die je hier bij Linda kan lezen...
    Kotsmisselijk word ik ervan, van die Spanjaarden... Neen, hoe mooi Barcelona ook is, never again...

  • Excitement...

    Lang leve Canvas! Vanavond (wel maar om 24u, maar ja) beginnen ze met het uitzenden van Monty Python's Flying Circus. Een hoogdag! Ik ben een absolute fan, en ik heb een sterk vermoeden dat ik niet de enige ben. Lang leve the dead parrot sketch. Nudge nudge, vanavond silly walk ik naar huis! Bij deze ben ik canvas eeuwig dankbaar, en de pythons natuurlijk nog meer...

    Daarnaast heb ik nog een andere reden tot onversneden geluk en uitkijken naar het thuis-komen-gebeuren! Ik verwacht een verrassing! Wat zeg ik, ik verwacht wel 15 verrassingen!!! Mijn teerbeminde wederhelft had op het werk vandaag een cd-uitverkoop, een heeft een hoop singletjes meegegrist, waaronder een aantal voor mij! Spannend! Ben eens benieuwd wat hij zo allemaal heeft opgedolven...

    Vandaag ben ik trouwens uitzonderlijk goed bezig. Omdat ik iets moest doen op het werk wat al veel te lang aansleept (try een dik jaar) en waarvoor ik vanalles nodig had wat was ondergesneeuwd geraakt in de stapels papier en de hopen mails, heb ik zowel mijn mailbox als mijn bureau eens goed opgekuist. In plaats van drie torenhoge stapels heb ik er nog maar 1. Ok, ondertussen is het weer anderhalf. Ik ben het soort mens die zijn werk voor zich moet kunnen uitstallen, opstapelen, wiens chaotische geest weerspiegeld moet worden in een chaotische bureau. Maar ondertussen is de chaos toch weer mooi overzichtelijk geworden! Ha!

  • killer queen

    En wat doet u op een zaterdagavond?
    Werken natuurlijk!
    Maar de verlossing is nabij, nog even en ik ga naar huis...

    Vandaag actie bij Fnac, 3 cd's/dvd's/boeken en eentje gratis. Alleen daarheen! En niks gekocht. Rien! Ik! Am I getting old?!?

    Nu. Mijn gezelschap heeft wel 4 cd's gekocht en daarvan is er ook wel eentje die mijn goedkeuring kan wegdragen (de nieuwe Tool). En ik had zelf ook wel eentje op het oog (A Brand), maar geen 4. Geen nood, over een week krijg ik een herkansing, dan is het ledendag...
    Het was trouwens, even tussen haakjes, de eerste keer dat we Figo ook bijhadden. Luca is het al gewend, een half uur lang door de Fnac gesleept worden, maar deze keer mocht onze grote vent ook mee. En hij heeft zich werkelijk voorbeeldig gedragen, véél rustiger dan ik had gedacht, amper mensen lastig gevallen, braafjes gewacht, super!

    En kan nu iedereen ophouden met die regendansen, want ik heb het wel gehad met dit weer...

    ps: Red Dragon gisteren was creepy. I must be getting old...
    pps: jongens die eenzaam op de drempel voor hun huis zitten, wekken altijd zo'n vaag gevoel van medelijden bij me op. Zeker als ze er een beetje triest uitzien...

  • Luie dag

    Wat doet een mens die verlof heeft (laatste dagen van mijn verlof van 2 weken om Figo op te vangen) als het ***weer is?
    Goeie vraag...
    Gisteren hebben mijn wederhelft en ik het huis eens onder handen genomen en een ganse dag gekuist. Is eigenlijk wel typisch iets voor ons, kuisen op de dagen dat andere mensen niks doen (meer bepaald feestdagen en luie zondagen). Niet dat we er een gewoonte van willen maken ofzo. Een keer om de 2 maanden zal wel genoeg zijn zeker (mensen met smetvrees dus gelieve niet op bezoek te komen)(afwassen, wassen en stofzuigen en dat soort dingen doen we uiteraard regelmatig, maar aan dweilen en stof afnemen hebben we beiden een broertje dood vrees ik)...
    Vandaag verdien ik mijn luie dag dus 5 keer zo hard. Heb al de blogjes al eens bezocht, en heb het afgelopen uur opgekruld in de zetel gelezen met een boek. Ik met een boek ja, je leest het goed.

    Ik en boeken, het is iets raars. De eerste 18 jaar van mijn leven was ik verslaafd aan lezen, elke twee weken naar de bibliotheek op zaterdagvoormiddag en terugkomen met een ganse stapel, je kent het wel (of niet natuurlijk).
    In mijn studententijd is dat langzaam aan veranderd. De eerste twee jaar las ik nog af en toe eens een boek, bij voorkeur 's avonds, maar daarna is dat helemaal doodgebloeid. Denk dat het komt door het vele blokken, kan gewoon geen boek meer lezen op een normale, ontspannende manier, ben te gewend geraakt die dingen op zeer korte tijd in mijn kop te moeten stampen (ik begon altijd maar heel laat op het jaar te studeren, als het kalf nog niet verdronken was maar toch al tot aan de buik in het water stond) en kon blijkbaar niet meer genieten van lezen op zich...
    Dat duurt nu toch al enkele jaren. Af en toe kan ik me niet houden en koop een boek, toevallig meestal non -fictie, en redelijk inspannend, en dan kan ik er natuurlijk weer niet van genieten... Ik wil die dingen dan weten, maar na een of twee hoofdstukken blijft het boek dan meestal liggen, beleef er weinig plezier aan...

    Maandag was ik nu bij mijn ouders, en ze waren er even niet, en heb toen het Harry Potter boek van mijn ma eens vastgepakt. En wonder boven wonder, maar sindsdien ben ik weer aan het lezen geslagen, ben al bijna door het boek heen... Wel niet meer dan een uur per keer, en uiteraard, het is 'maar' een erg ontspannend kinderboek, maar ik beleef er tenminste weer plezier aan, en dat is gewoon fijn... Denk dat ik de rest van de reeks ook ga lezen!

  • Belgische lente

    Met ochtendwandeling honden gewacht wegens regen. 11u30, kan onmogelijk blijven wachten, honden staan waarschijnlijk op ontploffen. Toch maar buiten. Geen regenjas aan, want het is niet ver (hoek van de straat) en het lijkt wel mee te vallen. We zijn aan de hoek van de straat. Het begint te gieten. Luca krimpt in elkaar, ze haar water, ze wil geen plas doen. We staan daar. Kleddernat te worden. Dan maar naar het park, 5' verderop. Ook daar weigert Luca iets te doen. Ze blijft ongelukkig kijkend staan, trekt om naar huis te gaan. Figo loopt vrolijk aan de bomen te snuffelen. Het park is modderig en helemaal verlaten. Of neen, een hopeloze jogger baant zich een weg tussen de plassen.

    Dikke 10 ' later, madame Luca verwaardigt zich eindelijk een plas. Mission accomplished. Doorweekt vatten we de terugtocht aan.

    10' later, de honden liggen me boos aan te staren vanuit hun mand en likken hun vacht droog. Ik ruil mijn natte en zware jeans tijdelijk voor een pijamabroek. Life sucks...

  • En ja hoor...

    Het regent...

  • ))<>((

    Nog steeds in verlof, om Figo te helpen aanpassen aan zijn nieuwe leventje. Een extreem rustige vakantie dus, want we kunnen niet weg zonder de honden...

    Vrijdagavond een DVD gehuurd, Me and you and everyone we know. Iemand gezien? Raaaaaaare film! Echt bizar. Maar wel enorm sympathiek, gaf wel een goed gevoel. Er zit niet echt een verhaal in, er worden gewoon enkele mensen gevolgd, mensen die raarder zijn dan doorgaans in een Amerikaanse film, maar ook weer geen freaks, eerder gewoon mensen zoals iedereen die niet bang zijn voor hun bijzondere kantjes. Heerlijk!

    Zaterdag is mijn wederhelft alleen naar de supermarkt geweest, terwijl ik op de honden lette. Normaal ga ik mee, maar ja, nu kan het nog niet. Vond het niet zo heel erg, want ik heb een enorme hekel aan de supermarkt. Terwijl mijn wederhelft dat best wel graag doet. Kan hij rustig snuffelen en overal blijven kijken en hoef ik me er niet in op te winden!

    In de namiddag zijn we dan naar de dierenwinkel geweest. Figo was blijkbaar jaloers op het feit dat Luca een bed heeft (een groot hondenkussen) en hij 's nachts in zijn mand moest slapen. Hij probeerde haar kussen steeds in te palmen. Dus zijn we hem een identiek kussen gaan kopen. Daarvoor moesten beide honden wel voor het eerst samen in de auto. Het gaf veel activiteit op de achterbank, en ook wel wat gegrom, maar uiteindelijk vonden ze toch een evenwicht: Luca languit en Figo opgerold op een bolletje. Girl power!
    Foto: beide honden op hun kussen


    Zondag dan, een drukke, familiaal getinte dag... Voor het middageten moesten we bij de schoonouders zijn. Honden dus weer in de auto en onderweg. Ginder moest Figo kennismaken met weer nieuwe mensen, een nieuwe hond, een nieuw huis. Dan weer naar huis, eten, en dan opnieuw de auto in. Mijn ouders waren immers ook al de ganse week aan het vragen om op bezoek te komen, ze waren ongelofelijk nieuwsgierig naar Figo. Dus tegen de avond ook naar hen gereden en daar gebleven tot maandagavond, heb toch verlof, dus dan kan dat he...
    Voor Figo was het allemaal wat veel, op een week tijd van Spanje naar België reizen, daar in een kennel terechtkomen, de volgende dag gescheiden worden van al de rest en door een koppel meegenomen worden naar een huis. Daar moeten wennen aan een gans nieuw leven. Meegesleept worden op de tram, in de auto, naar ouders en schoonouders, daar nieuwe honden leren kennen, andere mensen, andere huizen, gaan wandelen in de velden,...
    Met Simba, de hond van mijn ouders die nogal boos uit de hoek kan komen, vooral naar andere mannetjes, verliep de kennismaking ook ongezien goed. Op de ganse dag misschien 3 grommetjes, dat hebben we nog nooit gezien...

    Gisteren dan kwam een vriendin op bezoek. Dat was weer een half jaar geleden. Op die tijd heeft ze nogal een buikje gekregen. Nu ja, het is niet van te veel te snoepen ofzo, ze is zwanger, en ja, dan krijgt een mens al eens een buikje he. Heel leuk zitten bijpraten, over de geneugten van ouders, schoonouders, mannen en huisdieren. Helaas had ze bij het vertrekken een boete onder de ruitenwissers. Tja, hier zijn ze nogal streng. Stom!!! In elk geval was het een supergezellige namiddag, en daar kon denk ik zelfs die stomme boete nog weinig aan veranderen...
    's Avonds dan de honden nog eens uitgelaten, en dan wat voor tv gehangen, gekeken naar Dolmen (schitterende korte reeks op Vitaya) en dan Temptation Island, alwaar 70% weer bestond uit beelden die we al 10 keer hadden gezien. Nu ja, een mens is nieuwsgierig, wil weten hoe het nu zit, dus ja, dan blijf je maar kijken zeker...