• The beast is coming!

    Het kan hier 2 weken een beetje windstil worden, want ik heb verlof en dus geen toegang tot het internet (tenzij ik natuurlijk andere mensen thuis ga ambeteren en hun pc inpalmen, da's natuurlijk ook altijd een optie he...).
     
    Vandaag was de staking eerder een deugd dan een vloek, er bleek amper volk op de baan. Op de grote ring van Brussel was het zelfs rustiger dan op een doorsnee zondagmiddag, je kon overal vlot passeren. Ongezien!!
     
    Enig probleem is dat ik ongelofelijk moe ben, de studenten-buren hadden blijkbaar een of andere kotfuif gisteren en het gebral, gezang, gegiechel en geroep heeft me tot diep in de nacht uit mijn slaap gehouden. Maar geen probleem, eens ze in de blok zitten vind ik wel een fijne wraakmanier hoor... (er moet nog veel verbouwd worden bijvoorbeeld, altijd leuk, een drilboor naast je kop als je aan het blokken bent, en ik spreek uit ervaring...).
    Denk nu niet dat ik studenten geen feestjes gun, integendeel, maar kunnen ze het dan niet op café gaan doen, zodat de arme werkmens met slaapgebrek niet helemaal verglijdt tot apathische zombie...?
     
    Voor de rest was het allemaal best gezellig gisterenavond, lekker gaan eten (mischien wel de laatste keer in lange tijd, aangezien ons huisdier morgen komt) en dan met fijn gezelschap gezellig op café gezeten. Daar genoten van uitzicht op onze respectievelijke favoriete barman/vrouw en een lekkere verse muntthee (!!).
    De volgende keer dat we iets gaan drinken, zal onze langbenige spaanse schone er dus bijzijn, waardoor ons gezelschap meteen de prille kennis van de spaanse taal zal kunnen oefenen ;-)
     
    Jaja, D Day is bijna aangebroken, nog 1 nachtje slapen en morgen vanaf 11u mogen we Luca gaan halen in Aalter. Ik begin behoorlijk nerveus te worden, maar op een positieve manier dan wel. Vanavond en morgen vroeg de laatste voorbereidingen treffen, en dan storten we ons morgen in een nieuw, onbekend avontuur. Een spaanse windhond in huis!
     
    Ik ben dan die eerste week alle dagen thuis, om de aanpassing wat vlotter te laten verlopen, en ook wel om onze meubels te beschermen tegen sloopgrage galgo-tandjes. De week erop al meteen een eerste grote test, een midweek Centerparcs met de 'schoonouders' en 'schoonbroer' met gezin (vrouw en 2 kleine kindjes). Ook zij hebben trouwens een hond. Dat wordt dus 2 grote honden, waarvan 1 amper een week in België, 6 volwassenen en 2 kinderen in zo'n vakantiehuisje. Als dat maar goedkomt!
    Bovendien het idee van 5 dagen met de 'schoonfamilie' onder 1 dak, brrrr, het is ook een behoorlijk akelig vooruitzicht lol...
     
    In die periode staat er dan ook nog enkele paardrijlessen en een portie cultuur op het programma: http://www.dekoe.be/de%20koe/seizoen56.aspx?voorstelling=3
     
    Het beloven dus spannende en drukke dagen te worden!

  • Hoe zet je 's nachts je living onder water in 5 stappen

    1. kom erg laat thuis van het werk (23u)
    2. besluit dat je toch nog een bad/douche wil nemen, meer nog, het eerste bad in je eigen badkamer (omdat we pas sinds maandag warm water hebben, zie vorige post).
    3. ontdek dat de douchekraan behoorlijk aangenaam is: superkrachtige straal, veel verschillende standen, zalig! Zet die kraan dus ook lekker open.
    4. Ontdek veel te laat dat een deel van die straal recht over de badkuip spuit (wegens vies douchegordijn van vorige eigenaars) en kom na het douchen tot de conclusie dat je een klein meer hebt in je badkamer.
    5. Ga nadien naar beneden naar de living en ontdek daar een plas op de vloer die via het plafond is doorgelekt!!!
     
    Een oud huis, elke dag een nieuwe verrassing...

  • De verwarmingssaga...

    Het heeft wat voeten in de aarde gehad, maar sinds gisteren hebben wij nu dus eindelijk verwarming!

     

    Het hele verhaal? Wel, wij hebben ons huis gekocht met enkel op de eerste 2 verdiepingen centrale verwarming, een oude ketel in de kelder, geen verwarming in de keuken en op de hoogste verdiepingen een aansluiting voor gaskachels (maar de kachels zelf waren uitgebroken…).

     

    Eerst zouden we de situatie zo houden, maar dan toch beginnen denken over de verwarming doortrekken (omdat we dan al de gasleidingen konden weghalen, op 1 na) en dus ook over de aankoop van een nieuwe ketel.

     

    Na lang wikken en wegen en diverse installateurs met verschillende soorten en merken ketels over de vloer gehad te hebben dan eindelijk een contract getekend, einde van de zomer. Die zou dan in september komen. Maar eerst moesten de radiotoren geïnstalleerd, en dat zouden we zelf doen, met hulp van de familie. Natuurlijk loopt die familie serieus wat vertraging op (vakantie etc) en pas op 6 oktober is alles in orde. Hierdoor kan de professionele installateur pas  op 10 oktober komen. Maar ook die belt af en komt uiteindelijk op 12 en 13 oktober. De boel raakt niet af, 14/10 gaan wij op vakantie, dus de week daarop, 19/10 komen ze alles afwerken.

     

    Maar wanneer ze vorige woensdag dan alles willen inschakelen, gebeurt er niets. De installateurs gaan op onderzoek, en wat blijkt, er zit een constructiefout in de ketel. Er zit een onderdeel voor een aansluiting naar een boiler in terwijl we een doorstromer hebben, en dus geen boiler aanwezig is. Na heel wat consternatie en heen- en weer gebel met hun baas en met de fabriek, beloven ze de oude weg te halen en een nieuwe te komen installeren. Maar de nieuwe ketel is er pas vrijdag en wij kunnen niet zomaar verlof krijgen, dus het werd ineens vastgelegd voor maandag.

     

    En zo geschiede, maandag kwamen onze vrienden van de verwarming voor de 4e keer op bezoek, en deze keer verliep wel alles naar wens. Nog een ganse halve dag installatiewerk, en op de middag begon onze halve computer annex ketel gezellig te zoemen, de radioatoren te pruttelen en ons kille huis zich te vullen met een gezellige warmte. Toen ik van het werk thuiskwam, was het verschil duidelijk merkbaar. Ondertussen waren we de kou eigenlijk gewend, maar onbewust voelt een mens zich toch prettiger en meer ontspannen als het gezellig warm is…

     

    Gisterenavond dan de handleiding doorploegd, en nu een dezer dagen ga ik ons hightech beestje eens programmeren. En hopelijk loopt alles dan naar wens en hebben we er niet teveel kosten meer aan!

     

    ps: op foto ons nieuw machien :-)


  • Filmfestival

    Druk!!! Straks eerst naar huis, dan warm eten, dan naar de manège haasten voor de rijles van 20u, dan weer naar huis crossen om de film van 22u30 te halen.
     
    Vandaag gaan we naar A cab for three:
    Zowel lokaal als internationaal was “Taxi Para Tres” een van de populairste Chileense films van de jongste jaren. Begrijpelijk, want het gaat om een niet zo vrijblijvende zwarte komedie die lachend vertelt over schrijnende maatschappelijke toestanden. Taxichauffeur Ulises Morales schrikt zich een hoedje als twee klanten hem tijdens een rit voor de keuze stellen. Ofwel voortrijden naar de bestemming die zij kiezen ofwel in de koffer belanden. Zo wordt Ulises tegen wil en dank de medeplichtige van twee bandieten die zich graag als moderne Robin Hoods voordoen. Ulises proeft ook van een leventje zonder financiële zorgen. Geleidelijk aan laat hij waarden los die voordien voor hem belangrijk waren. Zijn vrouw is daar het slachtoffer van. Blijft nog die vervelende flik die hem voortdurend op de hielen zit. En hem chanteert. Op de duur weet Ulises met zichzelf geen raad. Welke keuze maakt hij? Regisseur Orlando Lübbert hanteert vlot de camera en zijn acteurs geloven in hun personages. Op ieder festival een hit. Dus…
    http://filmfestival.telenet.be/nl/program/detail.php?id=05-132
     
    Morgen dan shoppen, spulletjes gaan halen voor ons hondje, dat over amper 8 dagen (hopelijk) al zal aankomen... Het zal nog geen sinecure zijn, aangezien de gewone leibanden niet volstaan voor een angstige windhond. Helaas zijn er reeds enkele losgerukt door het schrikken en zo onder een auto aan hun einde gekomen. Dus raden ze aan de gewone sluiting van de leiband te vervangen door een veiliger exemplaar, genre die ze bij bergsport gebruiken. Dus naast de dierenspeciaalzaak morgen ook naar de bergsportwinkel, want ik wil geen enkel risico nemen...
     
    En dan zondag staat er weer Cultuur op het programma, de tweede voorstelling van ons dansabonnement: Zero Degrees van http://www.lesballetscdela.be/

  • De Slimste Mens

    Eindelijk, vanavond komt Wouter weer op TV!!!!!!!!!!!
    Spannend...
     
    Mmmmmmm...
     
    Windhondennieuws: zie windhondenblog :-)

  • Filmfestival

    Straks nog op het programma (info via http://www.filmfestival.be/ ): Little bits of light: Nieuw-Zeelands drama:
     
    Alex en Helen brengen de winter door in een huis op het platteland. Zij hopen in alle rust vat te krijgen op de slopende depressie van de suïcidale Helen. Haar angsten en neuroses maken de nachten tot een hel. Tussen het lijden door schemert de liefde als ‘kleine deeltjes licht’, die niet ontsnappen aan de camera van Campbell Walker. Deze no-budget regisseur uit Nieuw-Zeeland die onder meer reeds "Uncomfortable comfortable" maakte, schreef dit scenario samen met stripauteur Grace C. Russell. Walker laat zijn acteurs tot op het bot gaan. Robyn en Jerram zijn uitzonderlijk goed op elkaar afgestemd. Zijn aandacht voor de twee geliefden heeft het effect van een psychologische studie, waardoor de kijker een voyeur wordt, die met zijn neus heel dicht op de relatie van het koppel gedrukt wordt. Lange registraties van kwetsbare dialogen doen denken aan het werk van John Cassavetes en Ingmar Bergman. De intense pauzes, het gebruik van video en de emotionele songs van ‘The Mountain Goats’maken deze film confronterend en ondraaglijk intiem.

  • Heeeeeeeeeerlijke vakantie

    Ons lang weekend Normandië heeft echt deugd gedaan, maar zoals steeds weer te vlug voorbij...
     
    Het doel was ontspannen en enkel bezig zijn met elkaar, en dat is dan ook voor 200% gelukt. De streek hadden we twee jaar geleden eigenlijk al deels verkend, en na een bezoek aan de toeristische dienst kwamen we tot de conclusie dat er in de onmiddellijke omgeving niet direct nog iets was dat we perse nu wilden bezoeken (er zijn altijd interessante dingen natuurlijk, maar de tijd was ook beperkt en we hadden niet de tijd gehad op voorhand iets op te zoeken op het net ofzo). Dus ipv onze gewoonlijke actieve vakantie met veel cultuur opsnuiven, hebben we nu heerlijk geluilakt, en om eerlijk te zijn, het was super!
     
    Ons hotel in Villers sur Mer was in orde; enorm rustig gelegen (vannacht was de aanpassing aan de drukte van de stad dan ook iets te groot), spikslinternieuw maar volgens traditionele stijl met enorm veel oog voor details en mooie materialen. Enige hilatriteit omdat het cadeau van Teerbeminde voor mij verpakt zat in een enorme doos die dan nog eens verpakt zat in krantenpapier, samen met 2 schoendozen sleurde ik die handel het chique hotel in, we waren even bang dat ze ons zouden aanzien voor louche terroristen ;-)
     
    De eerste avond enkel het dorpje verkend, maar dat was niet veel zaaks; ontzettend mooie architectuur, dat wel, maar voor de rest een eerder verlaten indruk. Ook het eten bij de plaatselijke Italiaan was niet echt super. De rest van de vakantie hebben we dus hoofdzakelijk in Deauville/Trouville doorgebracht, de leuke stadjes amper 6 km verderop. Daar hebben we 2 namiddagen rustig op het strand gezeten (volle zon, nog 23°, ook dat was even aanpassen vanmorgen weer in België)(ik haat stranden in de zomer, maar zo in de hersft/winter kunnen ze me wel bekoren, wanneer er meer honden dan mensen lopen en de sfeer wat melancholischer is) en een aantal keer heel lekker gegeten; rustig in het zonnetje, superlekkere expresso achteraf, wat wil een mens dan nog meer...
     
    Enkel zondag moesten we een kleine strandwandeling onderbreken wegens plensbui. Dat was een tegenvaller, want die namiddag hadden we een wandeling te paard geboekt. Maar we zaten nog maar net op ons paard, toen de zon er weer doorkwam. Samen te paard de groene heuvels van Normandië verkennen, ook dat was genieten.
    Grappig detail hier: onze begeleider had -uiteraard- een heel mooi groot paard, ook ik kreeg een heel mooie grote merrie (een eigenaarspaard zo bleek), maar Teerbeminde moest het stellen met een zwartwitte manègepony, al was het een uiterst vinnig ding zo bleek...
     
    Die grote doos dan, ik hoor jullie hersenen knisperen zich afvragend wat er daar in gezeten kan hebben. Wel, naast een hele hoop papier, onze tochthond en oude badmat als vulling, zaten er ook 2 pakjes in, zijnde een heel mooie kaartje en een reisgids van Budapest. Ik viel bijna van het bed van pure choque, maar Teerbeminde heeft ons zowaar een nieuwe reis cadeau gedaan, een ganse week Budapest, een stad die al sedert 10 jaar in de hoogte regionen van mijn reiswishlist prijkt... Ik ben verwend he, ik weet het...
     
    Na 4 dagen zalige romantiek was de overgang naar het leven van alle dag en het werk helaas wat te bruusk, en zit ik de dagen alweer af te tellen naar een volgende reisje...
     
    ps: foto: uitzicht vanuit het hotel (niet zelf gemaakt)