• Gentse Feesten!!!

    Jaja, vorig jaar kon ik een gedetailleerd dag-tot-dag verslag geven van de Feesten, maar aangezien vandaag mijn laatste dag at work en dus ook met internettoegang is deze maand, zal dat dit jaar niet mogelijk zijn. Het zal dus noodgedwongen en beperkt verslag zijn, en een uitgesteld!
     
    De eerste 2 dagen zijn ondertussen achter de rug, en het was super. Zaterdag stonden er echter eerst tal van andere activiteiten op het programma.
    Vanaf 's morgens stonden de 'schoonouders' al aan de deur om onze living met glasvezelpapier te komen behangen. Zelf moesten we onze slaapkamer dringend van de definitieve laag verf voorzien. Om 16u echter moesten al de werkzaamheden al dringend gestaakt worden, want om 17u30 werden we in Jabbeke al verwacht voor een trouwfeest (receptie). Haasten dus naar huis, de douche in, de vef afschrobben, kleren uitzoeken, de drukke straten door naar de auto en dan door de drukte proberen weg raken uit het centrum.
    Op de receptie handjes schudden van een boel mij onbekende mensen, 2 glaasjes fruitsap drinken en vooral anderhalf uur lang staan te staan, mij te vervelen. Soms moeten er nu eenmaal van die minder spannende actes de présence gegeven worden, volgend weekend overigens net hetzelfde scenario. Er wordt iets afgetrouwd van't jaar...
    Maar om 19u moest ik onverbiddelijk zijn en moesten we daar als de gesmeerde bliksem weg, om 20u echter zou Maxon Blewitt op Boomtown spelen en aangezien ik dat cd'tje al heb grijsgepeeld, kon ik dat niet missen.
    Eens in Gent natuurlijk de obligate parkeerproblemen (mensen, blijf alsjeblief eens WEG van die bewonersparkings, er zijn ondergrondse parkings genoeg, ga daar staan), maar met slechts 10 minuten vertraging op Boomtown aangekomen.
    Daar was tot mijn grote verbazing geen kat volk, we konden probleemloos tot aan de 3e rij raken.
    Het optreden was goed, maar niet geheel wat ik ervan had verwacht. Bjorn Ericksson is een echte frontman, kan gitaarspelen als een god, ziet er goed uit en heeft de nodige uitstraling, maar de groep kwam niet echt over. Naast Ericksson stonden er nog een stuk of 3 goeie muzikanten op het podium, en dan was er nog het zusje, die een gans optreden niet anders heeft staan doen dan knoeien (ze heeft meer aan haar gitaar staan pulken dan er op spelen, en het zingen wou ook niet altijd even goed lukken).
    Het zal dus geen van hun beste optredens geweest zijn, maar toch blijf ik erbij dat het een erg fijn groepje is. Helaas waren de publieksreacties eerder lauw.
    Voor Absynthe Minded kwam er wel volk opdagen. Deze mannen had ik nog nooit gehoord, ondanks hun alomtegenwoordigheid, dus ik was best wel benieuwd.
    En het was de moeite, na dit concert ben ik overtuigd en mag de cd een dezer worden toegevoegd aan de collectie. Echt goede miziek, origineel, leuk, goed gespeeld. Slechts met momenten gingen ze wat uit de bocht, toen de sfeer wat te kampvuurachtig werd. Maar al bij al echt een aanrader.
     
    Daarna nog wat rondgelopen, oa de man die uit zijn ogen ademt gezien, maar wijselijk besloten daar geen geld aan uit te geven...
     
    Ook zondag was het eerst werk en dan dan pleasure. Ik heb me een ganse dag toegelegd of zen, of de kunt van het verven van een oude deur met een veel te klein borsteltje. Een deur voorzien van veel 'reetjes' dan nog. It's an art...
    Maar ondertussen is onze slaapkamer bijna af, en we mogen er met recht en rede fier op zijn denk ik, van een geel-groen oud kot naar een mooie, moderne kamer...
    's Avonds was het weer Boomtown-tijd. Weer niet al teveel volk, maar dan ook geen echt grote namen.
    Eerst waren The Van Jets aan de beurt. Leuk groepje, nothing out of the ordinary, maar best wel leuk. Al waren de groepsleden behoorlijk freaky (die bassist!) en waren de bindteksten van het zangertje echt niet verstaanbaar. Maar lekker stevig, ideaal om de avond mee te beginnen.
    Daarna was het de beurt aan Waldorf, eveneens een groep die we nooit eerder aan het werk hadden gezien. Ondertussen deed mijn rug wat te zeer (ja, ik word oud) en hadden we ons achteraan op een houten verhoogje neergeplant. Zo konden we rustig keuvelen en de groep toch nog horen. En ik moet zeggen dat het echt wel meeviel, bij wijlen erg aanstekelijke muziek, en van de vage beelden op het schermpje af te leiden hadden de heren een kleedje aan, iets waar ik ook al niet geheel ongevoelig aan ben! Een groep om in de gaten te houden volgens mij. Wat overigens niet moeilijk is, wie wil kan ze deze Feesten NOG 2 keer aan het werk zien (maar ik neem genoegen met een keer).
    Daarna onze toekomstige en eveneens verbouwende buurman tegen het lijf gelopen en wat tips en ervaringen uitgewisseld, en dan was het tijd voor een lekkere reuzenpannekoek van een van de eetkraampjes...
     
    Voila, dat was het dus zowat voor de eerste 2 dagen. De komende 8 ga ik er zeker opnieuw bijzijn. Er staat nog tal van lekker op het programma, onderandere Sioen, De La Vega, Stash, Daan, DAAU, Jerboa, Arsenal, Bolchi,...
     
    Ondertussen is het vandaag ook mijn laatste werkdag van de maand, en gaan we de laatste rechte lijn naar de verhuis in. Het zullen dus zware dagen worden: overdag verbouwen, 's nachts optredens ed gaan meepikken. En dan hét grote werk, het effectieve verhuizen. Hopelijk zijn er niet teveel gebroken ruiten, kapotte dingen en hernia's!!!
    Ergens tussen 25 en 31 juli gaan we pogen te verhuizen, en vanaf 1 augustus begint er dus een gloednieuw en veelbelovend hoofdstuk, in ons eigen nieuwe stekje...
     
    Dus aan iedereen veel plezier en CU later!

  • Boomtown, here we come!

    De verhuis komt dichterbij... Vandaag al begonnen met adreswijzigingen doorgeven. Hopelijk vergeet ik er niet teveel!!
     
    Een druk weekend kondigt zich aan. Wat staat er allemaal op het programma? Wel, zaterdagochtend: de slaapkamer verder afwerken. Die dag komen ook de 'schoonouders' om onze living te behangen, een karwei dat ik hen liever zie doen dan mij (als kind kon ik al niet binnen de lijntjes kleuren, laat staat grote stroken papier rechtkleven). Om 17u moeten we dan ergens in een feestzaal in Jabbeke zijn, een collega van Teerbeminde geeft die dag haar ja-woord en wij worden verwacht op de receptie.
     
    Al te lang mag dat daar niet duren, want het is ook de 1e dag van de langverwachte Gentse Feesten en ik moet en zal om 20u op Boomtown zijn voor Maxon Blewitt. Ben diep onder de indruk van hun cd en ze hebben nog bijna nergens live gespeeld (toch niet ergens waar ik kan raken that is) en ik laat deze kans niet voorbij gaan om ze eindelijk eens live te zien.
    Daarna zijn Absynthe Minded aan de beurt, heb ik nog nooit gezien, en volgt Giant Sand, een groep waar Teerbeminde wel voor tekent
     
    Wat we zondag precies gaan doen, weet ik niet, maar het zal alleszins te maken hebben met hard werken in ons huisje. Hopelijk raken we dus voor de middag ons nest uit om er voor de hitte aan te beginnen. 's Avonds zal het ook wel Boomtown worden denk ik.
     
    Voor de rest weinig speciaals. Ik begin hier langzaam aan te smelten, nu de zon volop op de ruit begint te schijnen. Ik hoest ook nog steeds, maar nu ik weet wat het is, stelt dat me wel gerust. Spectaculaire beterschap is er niet, maar het is toch al veel minder dan in het begin. Het gaat nu met periodes: 3 uur bijna niks en dan een kwartier er bijna inblijven... Maar al bij al gaat het wel goed. Ik doe dan ook braaf wat de dokter heeft gezegd: ik probeer stof te mijden en maak me niet al te druk... Overigens moest ik gisteren op controle bij diezelfde dokter, maar meneer gaf niet thuis, er hing een kort briefje aan de deur. Charming. Kon die dan die afspraak niet afbellen als een normaal mens neen...
     
    Vandaag hebben Teerbeminde en ik ons ook ingeschreven voor een soort wedstrijd. De inzet is: een trouwfeest. I kid you not. Een officieel trouwfeest, alles erop en eraan, verzorgd door het theatergezelschap Victoria en de Handelsbeurs. Ik hoop er maar niet te hard op dat we gaan winnen (we zijn niet bepaald een arty-farty glad koppel), maar zelfs het idee dat we meedoen is al spannend...

  • People who care

    Nu de zomer er weer is en mensen en masse naar de Spaanse Costa's trekken, zouden alle mensen met een hart/dierenvrienden/hondenliefhebbers eens deze link moeten open klikken: http://www.artisan-marketing.at/lasnieves/index_en.htm
    Een petitie tegen het gruwelijke lot van de Spaanse windhonden, de galgo's...

  • Een lang weekend van hard werk

    Weer heel wat in het huis bezig geweest van’t weekend. Helaas ging het niet altijd even vlot natuurlijk…

    Zondag was een goeie dag. Twee muren een definitieve laag verf gegeven, alles verliep vlot.

    Maandag was het andere koek. Toen we toekwamen viel meteen op dat 1 van die pas geverfde muren niet perfect was geschilderd, in het licht hadden sommige delen een bepaalde schijn. Dat moest dus al bijgewerkt. Toen we dan aan de resterende muren begonnen, bleek mijn verfrol water te bevatten (van het uitwassen de avond ervoor) en dat verft dus vlekken. Tot overmaat van ramp zat er in de rol van teerbeminde ondanks minutenlang afwassen en uitspoelen nog donkere verf (we schilderen in 2 kleuren) en dat gaf eveneens vlekken. Heel erg frustrerend om zo je energie in iets te zitten steken (als je bovendien al redelijk moe bent) en dan te weten dat je het toch allemaal opnieuw gaat moeten doen.

    Tot overmaat van ramp bleek dan de gamma-afplaktape absoluut niks waard, toen we de tape aftrokken, kwam zowat de helft van ons zo zorgvuldig geschilderd plafond mee, en zelfs stukken pleister. Dus ook daar is werk aan…

    De slaapkamer had dus gisterenavond ongeveer af moeten zijn, maar is het totaal niet…

     

    We lieten het echter niet (te zeer) aan ons hart komen en trokken naar een verwarmings-installateur. We hadden al beslist wie het zou mogen doen, maar nog niet welke nieuwe verwarmingsketel we precies zouden installeren. Bovendien bleken we verkeerd ingelicht en kostte de ketel die we op het oog hadden niet een paar honderd, maar 1000 euro meer dan het goedkopere model. En ook iets meer dan de vergelijkbare ketel van een minder goed merk. Slik. Wat nu…

    Uiteindelijk toch de knoop doorgehakt en gekozen voor de zuinigste, duurdere ketel van het goede merk. Het is ten slotte een investering in de toekomst, en het ziet er allesbehalve naar uit dat de energieprijzen de komende jaren zullen dalen.

    Maar zo hebben we toch weer een pak meer geld uitgegeven dan gepland…

    In september komen ze hem installeren, hopelijk wordt het niet te koud in tussentijd, want momenteel hebben we dus helemaal niets van verwarming!

     

    Zondagavond viel er een klank-en lichtspel annex vuurwerk mee te pikken. Het was entertainend, maar ook weer niet van een hoogstaand niveau. Vooral de vertelstem was soms grappig, meermaals spreken over de riante jachthaven (wat een marketing!) terwijl het in de praktijk gaat om een paar zielige aanlegsteigertjes. Maar toch had het wel iets, de laserstralen, de lichtjes op het water, de muziek, het vuurwerk...

     

    Ondertussen zien we hoe de stad zich opmaakt voor het komende feestgedruis. De al schaarse parkeerplaatsen verdwijnen helemaal en moeten plaats maken voor tenten en kraampjes. Gisterenavond op een terrasje kwam er om de haverklap een vorklift voorbij gedenderd met materiaal om een podium op te bouwen. De eerste spandoeken en wegwijzers zijn ondertussen ook al verschenen…


  • Jarig

    Morgen bestaat deze blog al 2 jaar!!!
    Time flies...

  • Go see the docter...

    Woensdag wist ik echt niet meer van welk hout pijlen maken, die verdomde verkoudheid wou niet wijken: hoesten, keelpijn, snotteren, hoofdpijn,... Bovendien voelde ik me algemeen rotter dan rot, overstuur en down, verward, doodmoe, op, geen concentratie meer. Na een telefoontje aan mijn ma (in zo'n gevallen kunnen moeders wonderen doen) dan besloten toch naar de dokter te gaan, ook al geloof ik niet dat die veel kunnen doen aan een verkoudheid.
    Ik dus de nr opgezocht van een dokter in de buurt en gebeld, maar helaas, die dag zat hij al helemaal vol afspraken, er kon niemand meer bij. Ten vroegste donderdagavond was er plaats.
    Ok dan maar.
    Donderdagavond dan naar de dokter (ik haat dokters!). Het bleek een humoristisch exemplaar. Hij nam alleszins zijn tijd om overal eens naar te kijken, te luisteren, op te tikken,...
     
    Het verdict dan was niet super. De verkoudheid was ondertussen wel weg (zoals ik al had gedacht), maar het hoesten werd  veroorzaakt door iets anders. Door de verkoudheid, het stof van de verbouwingen en de algemene en constante stress vanaf mei waren de trilhaartjes in mijn luchtwegen verdwenen. Gone. Kapot. En blijkbaar geneest dat niet, maar moeten die gewoon terug groeien. En dat gaat moeilijk.
    Nu ja, geen erg, ik heb een soort astmapuffertje met cortisone gekregen en dat zou op termijn moeten helpen. Ik heb altijd nogal gevoelige luchtwegen gehad, dus een beetje hoesten ben ik nog wel gewend.
     
    Ook de rest van het oordeel stond me niet aan; ik zag er slecht uit volgens de dokter, doodmoe, en volgens hem is mijn weerstand daardoor slecht en ga ik binnenkort nog wel ziek worden. Huh? Ik ga naar de dokter om me te genezen en die zegt me dat ik nog zieker ga worden. Ik vraag dan wat ik eraan kan doen. Niets!
    Rusten zegt hij. Ja hoor, als er iets is dat ik niet kan de komende maanden, dan is het rusten. Over 3 weken moeten we verhuizen en het huis is nu nog een werf, dus ook augustus zal er hard gewerkt moeten worden, en dan sept en okt die vervanging. In november kan ik rusten ja.
    Dat vond de dokter echter allemaal geen argument, rusten zei hij, want je zit tegen een muur aan te lopen en het is niet de muur die zal breken, het ben jij.
    Opbeurend nieuws!!!
     
    Nu ja, het heeft alleszins effect gehad, ik doe mijn best me minder op te winden in al wat dat er fout gaat en de dingen gewoon een per een aan te pakken en op te lossen. Niet te hard te stressen in zaken die het uiteindelijk allemaal niet waard zijn. Te focussen op de dingen die echt tellen en die wel goed gaan.
    En ja hoor, ondertussen toch al een paar nachten veel beter geslapen, en zelfs al een paar verbouwingsknopen doorgehakt, dus we zijn best wel goed bezig. Volgende week moet ik op controle...
     
    Ik probeer het dus rustiger aan te doen, maar stilzitten is natuurlijk geen optie. Vandaag werken, maar deze voormiddag eerst gaan paardrijden. De piste lag te slecht door de regen, dus een les kon er niet doorgaan, maar mijn lesgeefster stelde dan voor om een buitenrit te maken, ze kwam trouwens zelf terug van een wandeling samen met een paar van de andere bewoners van de manège. Dus ik een van hun paarden overgenomen en voor het eerst in tijden nog eens buiten gaan wandelen. Lekker rustig, stap, een klein vinnig drafje, genieten van de dieren en de natuur. De paarden stonden wel wat schrikachtig, maar het viel goed mee. Het deed alleszins enorm deugd.
     
    Verder naast belangrijke discussies over het huis dus ook de tijd genomen om leuke dingen te doen. Een ijsje gaan halen, een dvd huren. We hadden Ma mère gekozen, een film die we in de cinema hadden gemist een tijdje terug.
    Een behoorlijk rare film. De jongen die de hoofdrol speelt, heeft meer scènes naakt dan met kleren had ik de indruk. Neen serieus, ik hou van alternatieve, kleine films, maar deze film snapte ik niet altijd. Enorm raar en freaky. Pas na de film als we er wat over discussieerden en nadachten konden we er iets van een verhaal in reconstrueren. De film op zich was interessant en speciaal, vooral naar het einde toe werd het echt geschift. Het einde zelf was een verschrikking. Maar toch een interessante ervaring. Een film mag best vragen oproepen. Al was deze film toch net iets te bizar...

  • kuch kuch

    Ja zeg, de keelpijn is weg. Maar niet het ziek-zijn! Ik hoest nu zowat elke minuut, en dat luider dan een oud ventje van 80. Voor de rest lijkt het of ze vers beton in mijn kop hebben gestort en zit mijn neus compleet dicht. En toch ben ik content, want het is toch al minder irritant dan keelpijn :-)
     
    *kuch*
     
    Vrijdag hebben we in de solden al enkele superkoopjes kunnen doen. In een winkel op nog geen 5 minuten van onze voordeur hadden ze een pak interessante elektro-aanbiedingen. We hebben een frigo-diepvries-combinatie (100€ goedkoper dan bij een andere winkel!), een microgolfoven en een wasmachine. Nu moeten we nog een fornuis hebben, maar die dingen blijken een pak duurder dan gedacht (500 tot 1000€) en we weten nog niet 100% wat we precies willen. Ook een strijkijzer moet er nog komen, maar dat is nu absoluut geen prioroteit! Heb toch nog nooit echt gestreken, lol!
    Ik ben alleszins enorm in mijn nopjes met die aankopen!
    Zaterdag dan ook een iets minder nobel item aangekocht, een wc! Keuze dat daar in is, en prijsverschil, ongelofelijk. We moesten in elk geval een nieuwe hebben, want die van de vorige bewoners is te vies voor woorden...
     
    Vrijdagavond doodmoe en al een beetje ziek dus naar de cinema geweest. Mijn hoofd stond op ontploffen, dus ik liet me vermurwen om naar het oord des verderfs te gaan, kinepolis, waar ik anders liever niet kom. Maar de film die ik op het oog had, A Dirty Shame, draaide nergens anders. Het is een over the top hilarische komedie over seks, en ik heb bij momenten echt enorm goed kunnen lachen, maar een meesterwerk was het helaas niet...
     
    Goed nieuws op het werk! Het zit zo, ik heb een parttime job. Om de simpele reden dat er toen ik werd aangenomen enkel parttime contracten werden gegeven. Op onze baas na werken ook al mijn collega's trouwens parttime.
    Nu is de zee van vrije tijd wel bijzonder aangenaam, maar eigenlijk ben ik al lang vragende partij om meer uren te mogen werken. En bij gelegenheid gooi ik dat dan ook eens op tafel. En blijkbaar is het niet in dovemansoren terecht gekomen, want alhoewel er structureel (= meer subsidie dus meer mogelijkheden) het komende jaar niets kan veranderen, mag ik hoogst waarschijnlijk (het moet nog formeel worden goedgekeurd) in september en oktober een vervanging doen, en die maanden dus fulltime werken. In het verleden heb ik trouwens ook al een paar vervangingen gedaan.
    Goed nieuws, want we zijn onderbemand en zo kan ik eindelijk eens wat werk gedaan krijgen, want zo blijkt dat er naar me wordt geluisterd en rekening met me wordt gehouden, en want zo komt er extra geld in het laatje, geld dat enorm hard nodig is om ons huis te verbouwen, om van al de rest nog maar te zwijgen.
     
    Enig nadeel: vakantie. Vorig jaar heb ik 3 vakantie dagen niet opgenomen, dit jaar ook nog geen enkele, en in die 2 maanden is het dan ook al niet opportuun om vakantie te nemen. Eind juli heb ik wel verlof om te verhuizen, maar al de rest van mijn vakantiedagen zal dus moeten wachten tot november en december. En een reis zit er dan niet meer in vrees ik. Maar dat wist ik eigenlijk al... Ook het hondsitten zal niet kunnen doorgaan (mijn ouders gaan eind september op vakantie en ik zou de hond dan opvangen), enorm spijtig, ik zat er eigenlijk al naar uit te kijken...