• home sweet home

    Voila, nog eens even de tijd om hier iets te komen schrijven. Wel vrees ik dat ik weinig te vertellen heb, geen spectaculaire gebeurtenissen in mijn leven de voorbije dagen.

     

    Zaterdag de ganse namiddag gewerkt, tot ’s avonds. Daarna niet meer de puf om nog buiten te komen en gewoon een DVD’tje opgezet: Seabiscuit. Ik had die dag immers zo fijn paardgereden en zo bleven we nog wat in de sfeer, haha…

    Geen topfilm, maar toch mooi, zeker als je wat geïnteresseerd bent in paarden. Het boek is wel een absolute aanrader trouwens.

     

    Zondag dan bezig geweest in ons huis: in de slaapkamer al de muren en het plafond afgewassen. Alle plafonds in ons huis zijn nogal hoog, dus het is niet altijd even makkelijk als het klinkt. Ik heb bovendien wat hoogtevrees, dus zo op een ladder staan wankelen is niet echt iets waar ik dol op ben (omdat in ons gans huis geen enkele vloer recht ligt, kan die ladder akelig staan wankelen hoor). Ik heb me dus vooral toegelegd op de muren, lol.

     

    Bovendien dringen er zich een aantal beslissingen op. Mensen die tips hebben, altijd welkom.

    Zo ligt de plankenvloer in de slaapkamer dus slecht. Op een bepaald punt zweeft hij, er is iets mis met de dragende balk eronder. Wat weten we natuurlijk niet. En je kan niet gaan kijken zonder die vloer stuk te maken (er is toch veel kans dat die dan stukgaat). Bovendien is het een vloer van dennenhout, en horen we hoe langer hoe meer negatieve berichten daarover: je zou het niet kunnen opschuren omdat het hout te zacht is, het is ook niet geschikt om te behandelen. En die balk moet hoe dan ook gemaakt. Dus hebben we besloten een nieuwe vloer te leggen. De vraag is dan nog, wat gaan we gebruiken. Na wat opzoekingswerk blijken er 500 oplossingen te bestaan, allemaal met hun voor- en nadelen en prijskaartje.

    Voorlopig gaat mijn voorkeur uit naar gewoon nieuwe planken. Maar dan nog rest de vraag, van welk materiaal. De prijzen lopen nogal sterk uiteen (van 15-80€/m²).

     

    Ook wat betreft nieuwe ramen en verwarming zijn er nog geen knopen doorgehakt, integendeel, er rijzen enkel nieuwe vragen!

     

    Tot slot heb ik me bezig gehouden met het uitkiezen van een energieleverancier voor electriciteit en gas. De vorige bewoners hadden electrabel, maar je ziet van hier dat ik bij dien afzetters ga blijven. Mijn voorkeur gaat uit naar Citypower: belgisch, groen en goedkoop.

    Wie is er nog veranderd van leverancier en wat zijn jullie ervaringen?

     

    Zoals je merkt, geen spannende verhalen he…
  • Jaja...

    Gelezen in de Standaard (wel exemplaar van enkele dagen oud): de Deense spermabank zou het bedrag van de vergoedingen die ze uitkeren aan hun donoren openbaar moeten maken. Zo kunnen de donoren belast worden op hun inkomsten. Al is het wel mogelijk dat ze de aangifte gaan kunnen aftrekken...
    Grappige woordspeling toch...

  • Hot hotter hottest...

    Ik ben een beetje een reptiel. Neen, ik heb geen schubben en mijn tong is niet gespleten. That's not what I mean. Ik bedoel dat ik nogal koudbloedig ben... Als het fris weer is, zijn mijn uiteinden steevast half bevroren: mijn tenen zijn van ijs, ook al zitten ze de ganse dag in dikke kousen en warme schoenen, mijn vingers idem dito en zelfs mijn neuspuntje lijkt wel een ijspegel.
    Zou het dan logisch zijn dat ik, in dit weer, helemaal in mijn nopjes zou zijn en in de zon gaan liggen genieten?
    Ik weet het niet, maar ik ben niet in mijn nopjes. Ik functioneer niet als het erg koud is, maar bij hitte schakelt mijn bioritme automatisch naar 50%. Alles gaat trager en moeizamer. En ik hou er gewoon niet van, van het plakkerige van zweet op mijn huid, van de rode kaakjes die ik krijg van inspanningen te leveren in de zon, van de oververhitting in mijn hersenpan...
    MAAR, eigenlijk wil ik niet klagen hoor, na die lange grijze en natte lente doet de zon me echt wel deugd. Ik ben veel beter gezind als ik 's morgens opsta en ik zie een blauwe lucht en een stralend zonnetje. Dus we nemen de hitte er voorlopig met veel plezier bij...
     
    Een van de aangename neveneffecten van warmte is immers... terrasjes. My favourite waste of time. Gisteren dan ook uitgebreid de kunst van het op een terrasje zitten beoefend, eerst gezellig onder ons tweetjes, dan nog een uurtje in bijzonder aangenaam en goedlachs gezelschap. Bovendien in de mensenmassa een oase van rust gevonden, perfekt...
     
    Deze voormiddag gaan paardrijden. Net voor de grote hitte van de middag. Het was warm, maar echt wel aangenaam. De frisse wind maakte het draaglijk.
    Paardrijden blijkt een van de enige dingen te zijn die mijn geest volledig leegmaken. En dat is echt pure luxe, als je een geest hebt die anders overuren maakt en zich maar al te graag verlustigt aan piekeringen en duistere gedachten... Maar eens ik met een paard bezig ben, verdwijnen al de zorgen, twijfels en stress, en is er enkel nog ik, de lesgeefster en dat dier. Bovendien was vandaag een ongelofelijk geslaagde les, ik zat er echt 100% relax op en alles ging dan ook erg goed. wat dingen geprobeerd die ik nog nooit had gedaan: bitloos gereden, een stukjes zelfs compleet zonder teugels. Helemaal niet makkelijk, maar wel goed voor het vertrouwen. Op zo'n momenten voel ik me echt volledig goed in mijn vel en kan ik eigenlijk niet wachten op de volgende les. Nu hopen dat de aangekondigde onweders geen roet in het eten komen gooien!
     
    Gisteren was het dan Fnacledendag, wat evenveel wil zeggen als 6% korting op bijna alles. Pal op de middag besloot ik te gaan, om de dichte drommen kooplustigen die er soms zijn compleet te vermijden. Zeker met dit weer heb ik geen behoefte aan teveel zwetende lijven in mijn directe omgeving! Maar ik had dus geluk, het was er lekker aircocool en immens rustig. Op het gemakje wat cd's bij elkaar gezocht en 50€ armer maar behoorlijk in mijn nopjes huiswaarts gekeerd.

  • Weet niet meer waar mijn kop staat...

    Neen, ik zit niet in de blok, die merde heb ik gelukkig al even achter me gelaten, maar ik meen me toch wel te herinneren hoe het voelt, en ik voel me vandaag net zo. Moe, leeg, op, wanhopig en vooral een absoluut onvermogen om die arme hersenen nog verder te pijnigen, om nog na te denken. En dat wanneer de nood hoog is.
     
    Ik wéét enkel nog dat er 1001 belangrijke en dringende zaken zijn die ik moet doen en waar ik over moet nadenken, knopen om door te hakken, zaken om te analyseren, maar ik weet begot niet meer WAT. Of hoe. Ik vermoed dat mijn brein op vakantie is. Naar de zon probably. Italië ofzo, het is daar graag. Het is alleszins niet meer aanwezig in mijn hoofd. En dat laat zo zijn sporen na.
     
    Ja, wanneer zelfs grote mokken straffe koffie geen effect meer lijken te hebben, dat wil al iets zeggen.
     
    Oorzaak van dit alles is nog steeds ons huis, en dat zal het nog wel enkele maanden blijven, tot na de verhuis. Al zeggen ze ook wel eens dat een oud huis renoveren een levenswerk is. Op dit moment heb ik er eigenlijk even geen zin meer in. De vloeren, ramen, verwarmingsketels, potten verf, lampen, vinyls, gordijnen, trappen, vochtproblemen en afvoerleidingen komen me de strot uit...
     
    Op de koop toe (jaja, ik ben op dreef) blijken de goeie namen op Pukkelpop op schandalige wijze verdeeld over alle 3 de dagen (en je ziet van hier dat ik daar volle 3 dagen ga kamperen) en komen Stash en Sioen een gratis concert geven op momenten dat ik andere, meer dringende dingen te doen heb. Misschien dat we Freebee nog kunnen meepikken nu vrijdag, op de Fnac ledendag. Daar ga ik alleszins eens lekker wat geld uitgeven. Ten prooi aan de consumptiemaatschappij. Geld uitgeven dat ik eigenlijk niet heb dan nog...
     
    Maar we blijven vrolijk ende goed gezind, want de zomer zou dan toch uit zijn vuil hol aan het kruipen zijn. Al is 30° dan weer teveel voor deze Corneel. Maar we gingen niet zagen was het niet...

  • Honesty

    Stel: je komt met je winkelkarretje aan de kassa. In je karretje liggen wat kleinere dingetjes (waarde bijvoorbeeld 40€), onderaan staat een grote pot, 100€ waard. De kassajuffrouw scant al de dingen die boven in je karretje liggen en vergeet duidelijk die grote pot.
     
    Dilemma: wat doe je:
    - zelf op de grote pot wijzen, motto: eerlijk duurt het langst?
    - gewoon je mond houden motto: weer eens 100 euro gespaard?
     
    ...

  • P magazine for ladies

    Humo van vorige week: dubbelinterview: Roos van Acker en Evi Hansen.
    Twee interessante dingetjes uit dit interview die mooi samen te brengen zouden zijn:
    1. beide dames houden wel van 'rockertjes': de mooie Vlaamse rockgoden die er hier wel eens durven rondlopen.
    2. als reactie op ooit gepubliceerde foto's in P magazine vertelt een van beiden dat het goed zou zijn moesten er soortgelijke boekjes bestaan met mannen in. Zodat ze eens aan den lijve zouden ondervinden hoe het voelt om tot lustobject gereduceerd te worden. Maar dat zo'n magazines niet verkopen. En dus niet gemaakt worden.
     
    Aangezien ik met deze dames de voorliefde voor schone venten/rockertjes deel bedacht ik: "Zou het nu niet prachtig om deze twee feiten samen te brengen?". Een magazine for girls only, niet van het lage niveau van de P, geen ordinaire naakte spierbundels, maar met foto's en interviews met interessante mannetjesdieren. Welke foto's hangt af van de man in kwestie: aristiek verantwoorde foto's van de ene, grappige Humo-achtige foto's van de andere, een beetje stoute/kinky foto's van de iets meer durvende, fijne artikels erbij,...
    Ik zou alvast een hele jaargang kunnen vullen, schoon volk genoeg in ons Belgenlandje... Heb al enkele centerfolds in my dirty mind, haha...
     
    Gewoon om te zeggen, moest dit boekje bestaan, ik zou het alvast kopen!

  • Zucht zucht zucht, wat een -bij momenten- ontmoedigend weeke

    Zucht zucht zucht, wat een -bij momenten- ontmoedigend weekend achter de rug. Bij momenten zakte de moed zeer diep in onze schoenen en was een sprankeltje hoop ver te zoeken. We werden geconfronteerd met de ene tegenslag na de andere: een aap van een ramenman die vond dat ons ingenieus uitgedacht plan lelijk was, daarna een zoektocht door de stad naar producten en materialen zonder veel resultaat. Ik besloot mezelf te troosten met een uurtje shoppen naar kleren, maar na twee winkels was ik zo slecht gezind dat ook dat idee weer werd afgevoerd (zelden zo lelijke kleren gezien als dit jaar, dat wordt dus gewoon weer de kleren van vorig jaar dragen)(tenzij een mens gaat naaktlopen), dan maar mijn heil in de fanc gezocht, maar ook daar niks troostends gevonden. Dan dus maar weer functioneel shoppen, wat wil zeggen: spullen voor ons huis. Dus op naar een parketwinkel die volgens een advertentie ook advies geeft over oude plankenvloeren. Na 5 minuten stonden we nog meer gedesillusioneerd op straat: die mens noemde onze mooie plankenvloeren goedkoop en van slechte kwaliteit en raadde af om ze zelf op te schuren. Neen, dat kan enkel professioneel gebeuren, zijn bedrijf wil dat wel doen. Voor 25 euro/vierkante meter.
    Thanks, but no thanks. Dat soort geld kunnen we niet uitgeven aan onze vloeren vrees ik! En wat een eikel die vent was, designbrilletje met blauwe glaasjes, netjes in kostuum gestoken en een arrogantie van hier tot in Timboektoe. Dan stook ik mijn geld nog liever op dan het aan zo'n individu te geven...
    Dan maar gaan shoppen in de bioplanet, waar we voor 100€ nauwelijks een half karretje vol hadden. Maar toch een goede deal gedaan aangezien mijn vaste biolimo en cola daar een stuk goedkoper bleken te zijn.
     
    's Avonds onzelf dan getrakteerd op een cinema'tje, naar Kinsey geweest. Goeie film, geen meesterwerk, maar zeker meer dan de moeite. Boeiend ook wel!!!
     
    Zondag dan brachten mijn ouders een ex-collega van mijn vader mee, die ons plafond in de living zal maken. Die mens ook eens naar de houten vloeren laten kijken, in de hoop nu eindelijk eens wat goed nieuws te krijgen. Ijdele hoop zo bleek. Na een inspectiebeurt bleken enkele planken volledig los te zitten. Wat erop wijst dat er hoogst waarschijnlijk een van de balken daaronder stuk is. En dat is natuurlijk geen goed nieuws. We kunnen moeilijk onze vloer opbreken en ganse balken gaan repareren, niemand in de familie is hierin thuis. Godweet wat we allemaal aantreffen daar in die balken. Enige (tijdelijke) oplossing: bed over de zwakke plek zetten en zo de vloer met rust laten, tot er tijd/geld/energie is om het probleem grondig aan te pakken...
     
    Zondagavond raakten we dus allebei in een dipje, al leek het op het moment zelf eerder een duizelingwekkend ravijn. Een gans weekend niets dan slecht nieuws, grote kosten, verborgen gebreken,... Dat bleek meer dan voldoende om ons enthousiasme en onze werklust even grondig de kop in te drukken.
     
    We moeten het dus stapje voor stapje aanpakken, en concrete plannen maken. Eerst de ruimtes die we onmiddellijk nodig hebben. Zo zijn we nu onderandere op zoek naar verf. De collecties van Levis staan ons enorm aan: Colores Del Mundo voor de living (http://colores.hostit.be/nl/landen/toscane.htm) en iets van de Raw Collection voor de slaap- en de studeerkamer (http://www.fashionforwalls.be/NL/). Denken we. We hebben alvast een paar testertjes mee...
     
    Voor de rest staan enkele vochtwerkzaamheden, het verder afhandelen van afspraken voor nieuwe ramen en een nieuwe verwarming en toch het zelf opschuren van de vloeren op onze lijst.
     
    Echt spannende, niet-verbouwing-gerelateerde dingen heb ik momenteel dus niet te vertellen. Er is gewoon weinig tijd om andere dingen te doen! Al snak ik er soms echt naar, want enorm lang gefocust zijn op hetzelfde ligt niet echt in mijn aard...