• Dit is al de derde keer dat ik deze post mag typen, de twee

    Dit is al de derde keer dat ik deze post mag typen, de twee vorige keren ging skynet de mist in bij het posten. Of deze pc, ik weet het niet waar de fout ligt…

     

    Vorige week al van donderdag goed gezind: er stond een superweek voor de deur: maar 1 dag werken, voor de rest enkel leuke dingen!

     

    Maar nu, midden in de superweek, valt het maar tegen. Voel me al een paar dagen slecht in mijn vel. Kan er bovendien niet de vinger op leggen wat er precies scheelt. Dat maakt het nog lastiger.

     

    Deels heb ik last van een gevoel dat nogal typerend is voor mij. Heb het al sinds ik puber was denk ik. Terwijl ik hier dingen zit te doen; leuke dingen in het beste geval, vervelende dingen in een minder gunstig geval, gaat het leven in sneltreinvaart aan mij voorbij. Ik zit hier, en het echte leven is elders. Op een andere plek zijn andere mensen bezig, met zaken die oneindig veel boeiender, interessanter, spannender, opwindender, leuker zijn. Dát is wat ik wil. Maar daar zal ik nooit raken. Die onbekende plek lijkt steeds net een halve meter verder te zijn dan waar ik kan zien, kan zijn…

     

    Op zo’n manier redeneren zorgt er natuurlijk voor dat wat je ook zelf aan het doen bent, hoe leuk ook, eigenlijk per definitie saai en vervelend wordt. Dat de zin om op ontdekking te gaan volledig wegvalt, want toch op voorhand nutteloos. Dat elke activiteit frustratie inhoudt. Met andere woorden, je bent zelf het blok aan je eigen been, je zorgt er zelf voor dat de dingen saai en vervelend zijn. Wat dan weer nog frusterender werkt.

     

    Nu ik dit alles voor de DERDE keer (danku skynet) neertyp, moet ik er al bijna van lachen. Zelfmedelijden is dan ook een lachwekkend iets. Want uiteindelijk besef je goed genoeg dat je eigenlijk absoluut geen reden tot klagen hebt, integendeel. Maar het ligt dus in mijn karakter om nooit tevreden te zijn met wat ik heb en altijd meer te willen. Nu ja, is dan gewoon geen universeel menselijke trek?

     

    Ondertussen zit ik hier in een mij redelijk onbekend huis in een nog veel onbekender ***dorp, moederziel alleen. Nu ja, alleen, in het gezelschap van een eigengereide hond, een killercat, neurotische kippen, eenzame eendjes en tirannieke ganzen. Echt zo alleen is dat dus niet…

     

    Ik ga eens een leuk cd’tje opzetten en in actie schieten. Vaak een beter medicijn dat het oeverloos mijmeren en dromen….


  • Music baby!

    Lang niet meer online, dus veel te vertellen. Teveel koffie binnen, dus springerig! Dat belooft een warrige verteltrant…

     

    Zaterdag: 2e keer paard gaan rijden in die nieuwe manège: viel gelukkig weer enorm mee. Ik voelde me er zo goed bij dat ik de ganse dag super in mijn nopjes was. Zeker in combinatie met het zonnetje… En sinds het lente is, komen de mooie mensen (lees mannen) blijkbaar ook weer uit hun duistere holen tevoorschijn… Leuke exemplaren allerhande vrolijken zo’n namiddag shoppen aardig op!

     

    Even de Fnac binnen, en daar de nieuwe van Queens of the Stone Age buitengesleept. Samen met de oude van Sioen (leuk cd’tje en momenteel spotgoedkoop: 9€!).

    De nieuwe Admiral Freebee wilden we ook wel hebben, maar de ganse tijd dat we er waren (zo’n halfuur) had een rare snuiter de luisterpost ingepalmd. Dat zal dus voor volgende keer zijn.

    Ik ben ook te weten gekomen dat het Freebee concert in de handelsbeurs al uitverkocht is. Hoezo uitverkocht, ik wist weer van niks! Vond ik wel niet zo grappig, ik had zo’n zin om te gaan. Nu ja, hij speelt ook in de zwerver in Leffinge, misschien zijn er daar nog kaarten…

     

    Nu we het toch over muziek hebben, wil ik nog even kwijt dat de nieuwe Sioen, The Mars Volta en De La Vega ook schitterende cd’s zijn en zich voorgoed in mijn gehoorgang hebben geplant…

     

    Momenteel zijn er e-mailsgewijs trouwens drukke onderhandelingen met Teerbeminde welke concerten we wel en niet gaan doen de komende maanden… Zijn in de running: Dudstock, Freebee, Werchter (maar welke dag???), Lou Barlow,  The Dirtbombs,…

     

    Gisteren dus de ganse dag met twee knotsgekke honden rond onze kop (die van de ‘schoonouders’ –een teefje- en die van mijn ouders –een reu). Dat leverde geregeld behoorlijk grappige taferelen op, maar vooral enorm veel drukte. Na een wandeling door de Haspengouwse velden waren de beesten gelukkig even uitgeput als wij en bleven ze eens langer dan 5 minuten na elkaar neerliggen. Wat ons meteen de gelegenheid gaf om ons avondeten in rust te verorberen…

     

    Ik zou het bijna vergeten, maar van het weekend hebben we telefoon gehad van de vorige eigenaars van ons huis. Ze wisten te melden dat ze op 30/04 verhuizen. Dat is dus…over een maand! Slik! Plots komt onze verhuis ook wel erg dichtbij. Van ‘ergens in de zomer, nog geen idee wanneer precies’ naar 1 mei, da’s wel een verschil…

    Nu ja, het is wel goed om een beetje een idee van termijn te hebben. Zo weten we ook al meteen wat we in mei gaan doen. En juni. Werken!

    Handige harry’s en harriëttes kunnen zich hier trouwens aanmelden om te komen helpen, want ik ben naast niet handig ook behoorlijk lui … Ik denk dat ik vooral goed ben ik supervisie en animatie. Nee?

     

    En nu wat werken, want er ligt vanalles op mij te wachten (geen spannende dingen). Maar 1 dagje werken deze week, ik klaag dus maar niet. En onderdag naar Zita Swoon! Een van mijn all time favourites…

     

    Ps: beest op de foto is van hetzelfde ras als Zeta, ons adoptiekindje van deze week... Dit ras (riesenschnauzer) is behoorlijk groot, ze komen met hun kopje boven de tafel uit, dus niets van eten is veilig...




  • Niks speciaal meegemaakt vandaag, dus niks speciaal te melde

    Niks speciaal meegemaakt vandaag, dus niks speciaal te melden. Gewoon zin om hier nog eens te komen schrijven. Allow me...
     
    Enkele saaie updates:
     
    * Het werk-geldaftroggelengedoe: het dan toch maar afgedokt, blijkbaar durfde ook niemand van de collega's enige vorm van weerstand bieden. En ik als enige dan gaan dwarsliggen... Heb wél een mailtje gestuurd om uit te leggen dat die manier van doen me niet aanstaat en enkele suggesties om zo'n toestanden in de toekomst te vermijden. Waarmee ik dan mezelf wat kan troosten: ik heb toch al geprobéérd er iets aan te doen lol...
     
    * De struisvogeltruuk (dit wil zeggen de werkopdracht waar ik niet naar uitkijk en dus ook niet aan denk maar die overmorgen al daar is) :ben al 3/4 voorbereid, morgen het laatste 4e op het gemakje thuis. En dan zullen we wel zien. Ik zal donderdagochtend/woensdagnacht wel pokkenerveus ben, ik heb een zenuwachtige aard, maar ja, het zal wel meevallen zeker! Het zal wel moeten, ik raak er nu toch niet meer onderuit! 
    Ik heb van enkele vrienden al wat nuttige tips gekregen voor het spreken in publiek, gaande van, stel je die mensen gewoon voor terwijl ze op de wc zitten, over doe enkele ontspanningsoefeningen tot ontspan je tenen en dan volgt de rest... Ik ben benieuwd!
     
    Zondag vertrekken de 'schoonouders' op reis (lucky bastards) en mag ik samen met Teerbeminde hun kasteel gaan bewaken voor een week. Haha, weten die mensen wel wat ze doen, mij hun huis toevertrouwen. Bij deze is dus iedereen uitgenodigd voor een fijne party... Grapje hoor. Alhoewel, toch geen slecht idee...
    Reden waarom wij daar moeten zijn: er moeten een hoop kippen, wat eenden, 2 agressieve ganzen en vooral een eigenwijze riesenschnauzer verzorgd worden.
     
    Maandag wordt het dan hond van de 'schoonouders' ontmoet hond van mijn ouders. Dat is voorlopig het dichts dat ik bij zulke interparenaireontmoetingen wens te komen!
     
    Van de week iets leuks doen, heb alleen nog geen idee wat. Lord CMS ging eens op zoek naar een nieuw caféetje om daar de mensen wat te gaan ambeteren, benieuwd waar die mee afkomt.
     
    Volgende week eindelijk nog een concertje op de agenda: Zita Swoon in de AB. Ben al jaren nogal weg van die mannen, dus dat kan niet tegenvallen. Fijn dat er nog zekerheden zijn in het leven nietwaar.
     
    Voor de rest ben ik me een levercrisis aan het eten aan paaseitjes: overal liggen van die kleine chocolade-eitjes, en als ik die zie, dan moeten die op. Zo simpel is dat... *burps*

  • Weekend

    Ben me weer aan het opjagen in tal van dingen. Het is nochtans te mooi weer om slecht gezind te zijn…

     

    Mijn huidige stemming staat ook in schril contrast tot een lekker relax weekend. Zaterdag moeten werken, dus daar valt weinig over te zeggen.

    Maar zondag was super. Opgestaan, dan ipv te gaan zwemmen een leuke wandeling gemaakt. Deed deugd, in het zonnetje, en zo bewegen we toch een klein beetje. Want dankzij de koude, donkere winter is de conditie op een nog dieper peil gezakt dan die anders al zit… En ik ontdek graag nieuwe en mooie plekjes in de stad. Alleen een hond missen we nog bij het wandelen… Onderweg wel een paar leuke honden gezien. Zo ook een paar teckeltjes. Binnen een paar maanden tot een jaar gaan we trouwens zelf eens uitkijken om een puppy in huis te halen…

    Na het eten dan richting sauna gestapt. Mmmm, daar kan ik echt zo ongelofelijk van genieten he. We hebben er echt het maximum uit gehaald, 2 keer in de sauna, 2 keer in het stoombad, even het bubbelbad in, allemaal op een klein uurtje tijd. Daardoor wat weinig rust genomen tussendoor en blijkbaar niet voldoende afgekoeld, want ik heb nog een uur met een rode kop gelopen. Wat in combinatie met mijn natte maar ongewassen en –gekamde haren vast een koddig zicht moet geweest zijn (wat bevestigd werd door de clochardachtige types die me onderweg al begonnen te bekijken lol).

    Dan een terrasje gedaan, op een overvolle markt. Helaas was de zon al weg, waardoor ik het na het tijdje koud kreeg. Heerlijk naar de mensen zitten kijken, en ze soms wel wat uitgelachen ook (we zijn gemene mensen, ik weet het). Je krijgt dan ook wat te zien op zo’n prille lentedag… Hilarische kleurencombinaties, stoere Johnnies/macho’s, te dikke Marina’s, mensen die zich hebben voortgeplant maar dat overduidelijk beter niet hadden gedaan, uitgelaten kinderen. Zeer af en toe ook wel mooie exemplaren hoor… Gelukkig maar!!!

    ’s Avonds lekker binnengebleven en tv gekeken, Het geslacht de pauw, een stukje U turn en dan Niki’s geheim. Hilarisch programma vind ik dat. Het werd bijzonder spannend, omdat het de voorlaatste eliminatie was, van 4 mensen naar 2. Natuurlijk kiest ze er (zoals steeds) de verkeerde uit. Van die Kjelle word ik bijna misselijk, zo een verschrikkelijke typ (lelijk, dom, macho, slijmerig, onhandig, slecht gekleed, al wat je maar wil)… Raar hoe je van mensen soms een bijna fysieke afkeer kan hebben (zelfs als je ze eigenlijk niet eens kent).

    Grappig detail, eerder die dag meent teerbeminde een deelnemer die al eerder was gevallen gespot te hebben in de stad, nl Cindy…

     

    Op het werk same shit as usual. Ze proberen me 7€ uit de zakken te slaan voor een etentje waar ik 1. maar half voor was uitgenodigd en 2. niet op aanwezig kon zijn. Vorige week moesten we ook al eens 5€ bijdragen voor iets. Dat is nu allemaal niet teveel gevraagd, ik wil best solidair zijn, maar ons team wordt sowiso maar zelden bij de zaak betrokken en ik vind het niet echt eerlijk te moeten betalen voor iets waar ik niks aan heb gehad. 2 andere collega’s zitten in hetzelfde schuitje (ons gans team dus), ik ga sebiet eens horen hoe zij ertegenover staan, want ik heb natuurlijk geen zin me een hoop miserie op de hals te halen en kwaad bloed te zetten…


  • Summer's here

    Toen ik woensdag buitenkwam, kon ik haast niet geloven hoe warm het wel was. Van ijskoud naar koud naar fris naar echt volop lente! Ik kreeg prompt een ongelofelijke rush in mijn bloed, puur geluk. Het is dan ook al veel te lang koud en grijs geweest…

    De straten liepen zwart van het volk, iedereen kwam blijkbaar zijn zonnestraaltje opeisen. De gekste kleren ook; sommigen liepen nog volop in wintertenue (zwarte dikke jassen met pels en fluff, sjaals,…), volgens anderen leek het dan weer al hoogzomer te zijn.

    Ik liet me niet van de wijs brengen door al die rare vogels en vervolgde rustig mijn weg naar de Fnac. Daar de nieuwe cd van De La Vega opgepikt, een 09/ en me dan rustig op een bankje in de zon gezet. Net niet onthoofd door een frisbee, maar voor de rest echt puur genot, eindelijk de zon op mijn huid…

     

    Donderdag en vrijdag was het helaas weer ietsje frisser… En ook vandaag is het niet echt meer dat. Maar kom, koud is het dan toch niet meer…

     

    Vrijdagochtend werd ik vol spanning wakker. Paardrijden! Om 8u (dat is veel te vroeg naar mijn normen) sprong ik al monter mijn bed uit. Radio aan, nu ik eens vroeg op was kon ik eindelijk nog eens naar Wim Oosterlinck luisteren op de radio, super!

    Zo stevig mogelijk ontbijten (lees 3 extra frosties), rijspullen bij elkaar zoeken en hop, de wijde wereld in.

    Ik had een afspraak met mijn schoonzus, die onlangs de dies natalis toch aan het werk was in haar labo. Behoedzaam daalde ik de af in de krochten van de mij onbekende unief (ik ben een studentje van de concurrentie geweest) om daar gelukkig algauw een bekend persoon te vinden.

     

    Om kort te zijn, de eerste les is gewoon super meegevallen, kon eigenlijk niet beter. Omdat ik zelf al wel behoorlijk wat paardenervaring heb, valt het niet mee een manège te vinden. Ik herken zeker wat Twinkeltje zegt. In de meeste manèges scheelt er altijd wel iets: de sfeer, de lessen zijn ondermaats, of net te competitiegericht, de paarden worden eerder mishandeld dan behandeld,… Daarom ook dat ik ruim 2 jaar zonder manège heb gezeten. Een collega van me heeft ook paarden, en door veel met haar te spreken en daar twee keer te gaan rijden ben ik erachter gekomen dat er nog mensen denken zoals ik. Want in gewone manèges had ik altijd het gevoel dat ik niks meer bijleerde, integendeel zelfs dingen verleerde. Vaak voelde ik ergens wel aan dat er een andere manier van rijden moet zijn. Alleen wist ik niet welke. En waar dat te leren…Bij die collega vond ik dat wel terug, helaas woont zij zowat aan de andere kant van het land.

    In de nieuwe manège vrijdag heb ik denk ik ook gevonden wat ik zocht. Een volledig andere benadering van paardrijden, die veel meer aanleunt bij de natuurlijke paardentaal en -leefwereld en veel minder gericht is op truukjes leren en met brute kracht je wil opdringen.

    Ze namen er ruim de tijd voor ons, van 10 tot 12 zijn we daar bezig geweest: dieren van de wei halen, poetsen, zadelen, allemaal met de nodige uitleg (en jaja, na al die jaren interessante dingen bijgeleerd!). Dan ieder een half uurtje rijden. Ik heb meteen een afspraak gemaakt voor volgend weekend, maar eigenlijk zou ik er liefst gewoon de rest van de dag gebleven zijn…

    Eindelijk eens mensen die een hart hebben voor hun dieren en die eens weten waar ze mee bezig zijn. En die visie bovendien proberen overbrengen. Ik hoop echt dat het zo goed mee blijft vallen en ik me er weer op kan storten!

     

    Morgen nog eens naar de sauna, voor het echt zomer wordt (ik blijf het meer iets voor de winter vinden). Daarvoor wil Teerbeminde me uit mijn nest sleuren om te gaan zwemmen. Ik hou van zwemmen, maar ik heb er nu eens echt helemaal geen zin in! Veel meer zin in het ontspannende van een sauna dan de inspanning van baantjes trekken…

     

    Vanmiddag superlekker gegeten by the way: tortelinni met walnootjes en gorgonzola (gekocht bij Delhaize) met een spinazie-ricottasausje. Goddelijk. Maar na 5 happen staat je maag al op springen...




  • Grmbl

    De absolute ***dag heeft nog steeds niet willen wijken. Ik loop al van vanmorgen bloednerveus en ambetant rond. En dat ondanks een minimale dosis caffeïne.
     
    Redenen: de geneugten van de parttime job in de 'sociale sector' (doe al het werk dat een normaal mens doet op 4 dagen op 2 en ontvang een hongerloon) en mijn reeds eerder genoemde struisvogelpolitiek (ja ik wéét het, ik doe het mijzelf aan...)(struisvogels zijn volgens mij zeer getormenteerde dieren)(I just adore those large silly bastards...)(?!?)
     
    Maar, er is licht aan het einde van de tunnel en er loert plezier om de hoek, vrijdagvoormiddag kan ik eindelijk weer eens gaan paardrijden. Na ongeveer 2 jaar bijna volledig te hebben stilgelegen. Nu hopen dat die nieuwe manège een beetje meevalt en dat ik me weer eindelijk volop op mijn grootste en enig overblijvende hobby/sport/passie kan storten...

  • een stap terug...

    De Leuvense rechter Willy Gillet vond het nodig om in een proces tegen hanenvechters te twijfelen aan het immorele karrakter van dit volksvermaak. Redenering van de man: in Frankrijk is het toegelaten, en de Fransen zijn beschaafde mensen, dus dan zal het wel een beschaafd iets zijn.
     
    Tuurlijk.
    Waar slaat dat in godsnaam op?
     
    Dan zal foie gras ook wel een beschaafd product zijn. Dan zijn buitenechtelijke kinderen het summum van beschaving (denk maar aan Mitterand)!
    En de Spanjaarden, dat zijn toch ook vriendelijke mensen? Dus waarom gaan we niet ineens stierengevechten organiseren. En Chinezen, zijn die zo barbaars? Hop, we eten allemaal onze hond op. Kom op Fifi!
     
    Walgelijk is dat, zo'n rechtspraak.
     
    Om het helemaal af te maken, gokken vond de edelachtbare wel immoreel... Bespeuren we daar een ouderwetse katholieke moraal? Oh wee die zondigt, maar hak al de beesten gerust in de pan...