• Zeeland

    Jipie, na veel gedoe en wachten zijn we vandaag te weten gekomen dat ons hotel dan toch geboekt is. Vrijdag vertrekken we voor 4 dagen naar Zeeland. Een streek verkennen die ik niet ken, en vooral relaxen! Ik heb het -zoals reeds herhaaldelijk gezegd- echt wel hard nodig. We laten ons dan ook verwennen in een (hopen we) leuk sterrenhotel met sauna, gratis fietsen, leuke kamers, vlakbij het strand. Eens goed uitwaaien en tot rust komen!
    Onze vakantie naar Toscane van de zomer was immers super, maar ook heel erg vermoeiend, en voor de rest hebben we amper verlof gehad, dus het is nu echt wel tijd om even van al de beslommeringen (huis!) los te komen en gewoon wat te genieten.
    Verslag volgt over een paar weken, want na ons weekendje neem ik nog gewoon wat vakantie ook.
     
    Het shoppen gisteren was leuk. Eerst zoals gevreesd niets gevonden, en ik begon al behoorlijk gefrustreerd te raken, dan de Inno binnengewandeld en daar paste alles wat ik eruit haalde als gegoten! Plots veel te veel leuke kleren! Gelukkig heeft mijn mammie bijgesprongen en een aantal dingen betaald als kerst/nieuwjaars/verjaardagscadeau. Wat dan ook wel inhoudt dat zijn de kleren mee naar huis heeft genomen en dat ik ze pas in ontvangst ga kunnen nemen wanneer de gelegenheid waarvoor ze gekocht zijn, zich ook effectief aandient. Maar ik kan wel wachten...
    Ik heb wel niet alles gevonden wat ik wou hebben (geen leuke rokjes meer gezien! Dat vraagt om bijkomende shopexpedities!), maar al bij al ben ik tevreden. Enkel op het einde van de dag uit een schoenenwinkel gaan lopen omdat de blonde (no offence) babe-achtige mokkeltjes tergend traag waren en ook al was de winkel bijna leeg blijkbaar niet tot bij ons raakten. Neen, ik ben niet van de geduldigsten. En het hele interieur van die winkel begon me op de zenuwen te werken (het chi-chi achtige met witte leren zeteltjes en dus de dito winkelmeisjes). Dan maar naar andere winkel en daar verliep alles vlotter dan vlot!
     
    Gisteravond ook op bezoek bij onze notaris, om eens wat info te vragen rond die verkoopsakte. Ik was nog nooit bij een notaris geweest. Heel plechtig allemaal, in een prachtig ingericht oud herenhuis, zo mooi dat je bijna niet durft te bewegen. De notaris zelf leek ook wel een schappelijke kerel. To be continued in januari!

  • Bijna vakantie

    Gisteren Carnivale gezien op Canvas. Echt een prachtreeks. Al diegenen die het niet volgen, hebben ongelijk. Ok, na zo'n aflevering kan je totaal niet volgen, en tóch is het geweldig!
     
    Morgen gaan we naar de stad waar de heer CMS zijn weekends doorbrengt. Het is daar namelijk dogshow en het leek ons wel wat daar eens naartoe te gaan. Ik heb zo'n show nog nooit gezien. Wel spijtig dat een van de rassen die we ons zouden aanschaffen (we willen er 2) er morgen niet bij zullen zijn.
    Enfin, we zijn daar dus dan, en dan kunnen we waarde heer CMS ineens professioneel gaan 'ambeteren'...
     
    Maandag komt mijn ma op bezoek. Zij wil nieuwe kleren, ik wil nieuwe kleren, wat betekent dat we ons in een dol shoppingavontuur zullen storten. Langs de andere kant vrees ik daar een beetje voor. Het zit zo, als ik gewoon door de winkels struin en eigenlijk niet echt op zoek ben naar kleren, dan zie ik overal de leukste kleren hangen en kom ik met tassen vol thuis. Wanneer ik echter ga shoppen met de expliciete intentie vanalles te kopen (ik heb te weinig truitjes! Ik heb zo'n mooie schoenen gezien! Ik heb dringend een broek nodig! Ik wil gewoon heel erg graag shoppen!!!) wordt het vaak een erg frustrerende ervaring en vind ik weinig of niks... We'll see!
    Zo'n shop-manieën komen bij mij trouwens in vlagen... Misschien ook maar goed (financieel gezien dan he).
     
    Valt het jullie trouwens ook zo op dat de straten tegenwoordig een grote freakshow zijn? Om van de stations nog maar te zwijgen. Als je daar een kwartiertje staat en gewoon de mensen bekijkt (en liefst ook afluistert) zie je echt de gekste dingen...

  • Lening, huis en er even tussenuit

    De laatste weken zijn hektisch geweest. Een uitputtingsslag. Vermoeiend. Stresserend. Vanalles en nog wat.
     
    We zijn nog steeds bezig met onze lening. Informatie gaan vragen, onderhandelen, nieuwe afspraken vastleggen, nieuwe voorstellen, daarmee naar de concurrentie, nadenken, wikken en wegen,... En aangezien ik geen stofferig type bent dat niets liever doet dan haar leven aan de cijfertjes wijden, heb ik echt wel betere en aangenamere dingen te doen. Langs de andere kant, het gaat over de komende 20 jaar, dus dan kan het maar beter zo goed mogelijk zijn he...
     
    Daarnaast verwachtten wij gisteren bezoek: mijn ouders, broer en schoonzus kwamen allemaal eens een kijkje nemen in het huis dat we hebben gekocht. Voor wie het al was vergeten of nooit heeft geweten, we wonen daar zelf dus nog niet in, de akte is nog niet verleden, dus we moesten die mensen nog ontvangen in ons nederig, doch uiterst gezellig stulpje (voor de gelegenheid in een ultra-nette versie).
    Ons toekomstige stulp is uitgebreid gekeurd en goed bevonden door mijn bloed- en andere verwanten, en nadien hebben we onze benen onder tafel geschoven bij een van onze vaste Italianen. Penne arrabiata, lekker!
     
    's Avonds hadden we ook al iets gepland, teerbeminde had namelijk gratis kaarten kunnen bemachtigen voor de jumping van Brussel,  de Audi Equetrian Masters! 44€/kaart! De kaarten waren helaas enkel voor de eerste avond, wat een gala-avond was, dus nog niet de jumping zelf. Maar aangezien we niet het soort volk zijn dat uit zichzelf naar gala-evenementen trekt, het met paarden was en dus gratis, had ik er toch zin in.
    Het evenement had plaats in Tour & Taxis, en dat was meteen mijn eerste kennismaking met de site. Ik ben nogal wild van dat soort oude industriële architectuur, dus daar even rondwandelen alleen al maakte het voor mij de moeite. Waanzinnig mooie site, echt super hoe ze die nu in ere herstellen.
    De avond zelf dan. Het was koud! Zo'n oude grote hal is natuurlijk niet warm te krijgen, en aangezien het buiten net niet vroor, was het op de tribune ook niet bepaald warm.
    Eerst was er een hele hoop geëmmer onder leiding van Anne de Baetselier, gehuld in een gedrocht van een galakleed, en aan het zagen dat het een aard had. Op de baetselier na praatte niemand van het eminente gezelschap bovendien een woordje Nederlands. Daar kon ik al niet echt mee lachen.
    Dan kon eindelijk de show beginnen, secrets of horses: "Na een Awardsceremonie waarbij de allergrootste namen uit de paardenwereld gelauwerd worden, zal Mud Flow, één van België's succesvolste bands, live zorgen voor de sound track die het uitzonderlijke spektakel SECRETS OF HORSES zal begeleiden. Dit wordt een absolute aanrader ! Deze show verzamelt 40 paarden, 20 dansers, lucht-acrobaten en maar liefst 25 muzikanten in één wervelende symbiose. Het geheel zal baden in een betoverend licht- en kleurenspel."
    Het was tof, maar fijn dat het gratis was. Het oversteeg het niveau van het amateurisme helaas niet. De danseresjes leken volgens mij geplukt uit de plaatselijke balletschool, en hetgeen ze deden was in mijn ogen het etiket 'dans' niet waardig. De paarden waren leuk om te zien, maar echt hoge niveaus werden ook daar niet gehaald. De zo geroemde symbiose tussen de dansers en de paarden was ook totaal niet aanwezig.
    Het was echter best leuk: de live muziek was niet slecht (ik had nog nooit van Mud Flow gehoord trouwens), er waren een paar waaghalzen die spectaculaire dingen uithaalden te paard en ook los van de paarden waren er een paar acrobaten. En ik kijk sowiso heel erg graag naar paarden... Volgens mij was dit nog het best te vergelijken met een avondje circus, leuk entertainment, maar ik had iets meer verwacht...

  • The one absolutely unselfish friend that man can have in thi

    The one absolutely unselfish friend that man can have in this selfish world, the one that never deserts him, the one that never proves ungrateful or treacherous, is his dog.
    He will kiss the hand that has no food to offer; he will lick the wounds and sores that come in encounter with the roughness of the world...
    When all other friends desert, he remains.
     
    George G. Vest

  • Concert Ozark Henry (Leffinge 1/11)

    Gisteren naar het verre West-Vlaanderen getrokken voor een concert van Ozark Henry. Ik was een beetje laat met beslissen, dus alle concerten in mij iets bekendere zalen waren al lang en breed uitverkocht, maar voor dit concert had ik dan toch nog kaartjes kunnen bemachtigen (in tegenstelling tot een bepaald heerschap, dat nog later was en het evenement dus moest missen... lol).
     
    Omdat Leffinge na enig opzoekwerk deel bleek uit te maken van Middelkerke, ontsproot uit mijn brein spontaan eerder die dag nog eens naar zee te gaan. Ik heb niet echt iets met de zee, maar in de herfst/winter kan een standwandeling me wel bekoren. En we moesten nu toch in de buurt zijn.
    Maar zoals steeds waren we die dag niet echt gehaast, en zijn we pas tegen 16u richting zee vertrokken. Ergens had ik het zo ook wel verwacht, want we zijn niet het soort mensen dat alles tot in de puntjes plant en voor dag en dauw opstaat voor een uitstapje. We zijn eerder het soort dat wel ziet wat er zich aandient en de inspiratie van het moment volgt...
    Maar dit had eigenlijk wel zijn charme, zo rond zonsondergang kwamen we aan op de dijk. Die liep dan nog afgeladen vol met gezinnen met kinderen. Na een tijdje stappen daalden we af naar het strand, het begon al te schemeren, en daar was het wel heerlijk rustig. Ferme wind tegen, best wel guur weer, maar zo een zonsondergang op het strand, het kan me echt wel bekoren...
    Daarna dan een plek gezocht om te eten, als vegetariër aan zee echt geen sinecure. In al die typische restaurantjes en tavernes hebben ze enkel (dure) vis en steaks...
    Na een eindje zoeken toch nog een restaurantje gevonden waar ze een redelijk assortiment pasta's hadden. Daar dan een eind blijven zitten en dan op naar De Zwerver.
     
    En nu waar ik het eigenlijk over wilde hebben: het concert. Om kwart na negen maakte Piet Goddaer geflankeerd door een groepje muzikanten en een zangeres zijn aantrede. Het optreden werd meteen goed ingezet met een van mijn favorieten, 'Word up'. Direct prijs. De rest van de avond werd gevuld met een fijne mix van oude hits, vooral van de voorganger Birthmarks (Rescue me, Sweet instigator, Intersexual, do you love me) en het rustigere, nieuwe werk. Live kwam het allemaal zo mogelijk nog beter uit de verf dan op cd, wat ik echt wel een een ongelofelijke prestatie vind.
    Bovendien hadden we in het gezellige zaaltje een plek kunnen bemachtigen op de eerste rij, en direct aan het podium, zonder dranghekken of van dat gedoe. Wel ietsje teveel naar de zijkant, zodat we vooral de achterkant van Piet Goddaer te zien kregen, die nogal eens dwars op het podium stond met zijn toetsenbord.
    Niks dan lof voor die man trouwens, ook vestimentair. Al is dat natuurlijk volkomen bijzaak.
    Na een goed uur muziek was het afgelopen, maar het publiek bleef wat op zijn honger zitten, we hadden de huidige single, Indian Summer nog niet gekregen. De groep kwam echter direct terug voor bisnummers, eerst het hele mooie Give yourself a chance with me, en dan Indian Summer. Daarna werd de groep nog twee keer teruggeroepen, en speelden ze telkens weer 2 nummers. Supersympathiek!
     
    De heer Goddaer beperkte zich de ganse avond qua podiumtalk tot een woord: Merci!