• Here we are...

    Het is jullie misschien al opgevallen, maar ik blog weinig de laatste tijd... Dat komt niet omdat ik bloggen beu zou zijn of iets degelijks, integendeel, het komt door louter praktische bezwaren. Zo ben ik de voorbije twee weken op het huis en de hond van mijn ouders moeten gaan passen aangezien zij liever in tropischer oorden rondzwierven, en daar had ik geen internet. En ik ben die weken ook minder komen werken. Nu ik weer thuis ben, heb ik daar ook geen internet meer (we hadden internet dankzij thuiswerkproject van mijn teerbeminde en de baas heeft daar bruusk een eind aan gemaakt, dat stuk ********), dus ik kan enkel nog emailen, bloggen en bloglezen op mijn werk. Waar ik natuurlijk ook zo'n klein beetje de handen vol heb met andere activiteiten. Werken meerbepaald. Vandaar dus...
    Ondertussen heb ik meteen de afgelopen twee weken samengevat, namelijk gehondsit in mijn dorp van afkomst. Ik kan niet vertellen hoe blij ik ben nu we weer op ons eigen stekje zitten, in ons eigen kleine maar geweldige appartementje... Ik werd thuis echt soms bijna gek. Nu ja, dat is positief, het betekent uiteraard dat ik me thuisvoel in mijn nieuwe, eigen plekje... Gisteren trouwens een officiële stempel gekregen op mijn identiteitskaart, jihaa...
     
    Wat hebben we nog gedaan? Wel, vrijdag stond er een trouwfeest op het programma. Druk druk druk! Het koppel is getrouwd in het stadhuis van Brussel, en dat was echt wel de moeite. Alles werd in goede banen geleid door een soort van lakeien in middeleeuws kostuum en met een sappige Brusselse tongval, het stadhuis was adembenenemd mooi, dan al dat plechtig gedoe, ik was echt wel onder de indruk...
    's Avonds was het dan groot feest in een heel chique zaal... Alles was tip top in orde, dat moet ik toegeven. Wat mijn liefste en ik al lang wisten, is natuurlijk bevestigd; zo'n klassiek trouwfeest in niks voor ons. Voor ons geen wit kleed, geen uitgebreide schranspartijen, geen zaal vol familieleden die je maar eens om de zoveel jaar ziet, geen eindeloos handje schudden en kusje geven, en vooral geen dj die het ene ergerlijke nummer na het andere aan elkaar draait. In dat geval zou ik weglopen van mijn eigen feest. Dat geef ik je op een briefje. Maar zoals gezegd, dat wisten we eigenlijk al lang, en ik denk dat het feest wel iets was voor het koppel dat trouwde, en dat is uiteraard het enige dat telt. Het is hún dag. Zowel bruid als bruidegom zagen er schitterend en vooral gelukkig uit, en tijdens de openingsdans -een concept dat ik thans verafschuw- was ik zowaar helemaal ontroerd. Een gevoel dat tot diep in de nacht af en toe de kop zou opsteken... Het eten was trouwens lekker (ik zat daar als enige vegetariër en het was echt wel af, mooi gepresenteerd en lekker), de bediening super, het volk aan onze tafel viel mee, de omgeving was super...
    Om 4u lagen we uitgeput en wel in ons bed...
    De nacht daarop was het trouwens weer 5u voor we konden gaan slapen, om 3u20 moesten we mijn ouders gaan ophalen aan de luchthaven... Zo twee superlate nachten, dat kruipt niet in je koude kleren, dat deed zelfs een beetje pijn...

  • Verslag

    Ik ben moe, moe en nog eens moe... Lange dagen, vroeg op, veel te doen, pas laat klaar... Geen zin zelfs om te bloggen, maar ik verplicht mezelf ertoe toch maar snel iets te komen typen eer al de indrukken vervagen.
     
    Zoals die van het concert van vrijdag. Het was echt een heel toffe avond trouwens, heb me zalig geamuseerd. Het perfekte gezelschap en goede muziek, wat kan een mens zich meer wensen? Eerst de verkeersdrukte getrotseerd om tot Vorst te geraken. Iets na 20u verscheen daar Tom Helsen om het podium, helemaal alleen. Aandoenlijk, maar de sfeer van zijn liedjes ging wel wat verloren in die grote zaal... Spijtig, want ik ben wel een fan van zijn eerlijke, simpele gitaarmuziek, heb er altijd een zwak voor gehad. Goed dus, alleen zat de omgeving niet mee. Niet enkel de zaal, ook het publiek. Een publiek waar ik geen hoogte van kreeg. Soms leek het echt of we waren op een concert van marco Borsato of Clouseau verzeild geraakt in plaats van The Counting Crows. Ik vind het behoorlijk raar. Ok, het is geen Metallica of Korn of god weet wat, maar de rare mengelmoes van mensen die daar aanwezig was, had ik nu ook niet echt verwacht!
    De laatste noten van Tom Helsen waren nauwelijks vervaagd, of plots vulde Vorst zich met daverdende gitaren en loeide Admiral Freebee erop los. Van een stevig begin van een concert gesproken zeg. Ze vlogen er meteen helemaal in. Super! De liedjes zijn nog steeds even geweldig, en Tom Van Laere nog steeds even pervers/gefrustreerd. And don't we all love it. De reeds op zich hilarisch zin 'How can you make all right music-when your name is Tom Van Laere', werd live zo mogelijk nog grappiger aangevuld met 'and your pants are not van leer'. Nu klinkt het misschien idioot, maar die mens komt daar gewoon mee weg.
    Het viel me op dat hij een nieuwe bassist bijhad, weet er iemand waarom?
    Na de traditionele eeuwigdurende soundscheck en rommelarij verschenen dan de Counting Crows. Ik heb de indruk dat ze nog ietsje Amerikaanser, iets meer showman, en dus iets minder authentiek zijn geworden. Of lag het aan de toch niet zo'n optimale sfeer in de zaal? Nu ja, zo erg was het niet, ze waren nog steeds meer dan de moeite, de muziek is hemels en ik liet me helemaal meedrijven. Ze speelden nummers uit alle cd's, ook redelijk veel uit de eerste, toch nog steeds mijn favoriet. De show was er een tikkeltje over (mooie sterretjes en lichtjes, lichten uit en dan zitten ze elk mooi op hun plaats heel nonchalant te blinken,...) maar als je je erdoor liet meeslepen, was het toch allemaal dik in orde. En zoals ik al zei, aan de muziek was niks op te merken. Raar toch hoe goeie muziek je helemaal op kan tillen tot de hoogste toppen... Zeker als de combinatie met goed gezelschap er dus is. Enkel de bisnummers trokken op niks, daar verschenen plots een paar rare Hollanders (Blof) die elk liedje meespeelden, en dan was de sfeer er echt helemaal uit. Het door mij verwachte pareltje Round Here kwam zelfs niet bij de bissen aan bod, ook wel spijtig. Ook Big Yellow Taxi hebben ze trouwens niet gespeeld. Maar kom, doodmoe en supertevreden dwaalden we na het concert door Brussel om gelukkig redelijk snel bij de ring terecht te komen...

  • 1278898136


  • Counting Crows...

    I'm going out tonight. Yeah baby, Josie hits the town. 6u geslapen vannacht en al 7u30 aan het werk, valt het op?
    Het uitgestelde concert van de Counting Crows gaat dus vanavond eindelijk door in Vorst. Met bovendien een schitterend voorprogramma, Admiral Freebee, mijn favoriete admiraal (met geweldige rocknummers en een dosis charisma waar Jasper would be rockgod Steverlick nog een ferm puntje aan kan zuigen) en de supersympathieke en aaibare boy next door Tom Helsen (die ik in het jaar dat ik in Leuven tweede zit had -wat een confessie- nog speciaal ben gaan zien op Marktrock en helemaal niet teleurstelde (zijn nieuwe single staat me trouwens weer erg aan, echt fijne muziek is dat). Gezien mijn huidige staat van allesbehave uitgeslapenheid hoop ik wel wakker en op mijn benen te blijven tot de Crows beginnen, wat met zo'n voorprogramma natuurlijk niet evident meer is. Het zal de derde keer zijn dat ik ze live zie, en ik hoop dat ze waar brengen voor hun dure tickets!
    Nu ja, party time, ben van zin me te amuseren!
     
    Doch eerst verderwerken, tussendoor het verorberen van de verse aardbeien en straks de heerlijke zelfgemaakte spaghetti en een sloot koffie. Of twee.

  • Why does it always rain on me?

    Ik wil de zomer terug.
    En wel nu.

  • Verkiezingen

    Nav de update van Januar wil ik hier ook eens mijn ei kwijt ivm de voorbije verkiezingen.
    Ik ben werkelijk gechoqueerd door de score van het vlaams blok. Een miljoen kiezers? Wie zijn die mensen? Waarom stemmen ze op het blok? Wat bezielt hen? Van waar al die negativiteit? Pas op, ik ben de koningin van de zwartkijkers en de azijnpissers, maar in geen 500 000 jaar zou ik er zelfs maar aan denken om op die bende boeven te stemmen. En dat je NIET, NOOIT op zo'n ondemoctarische partij stemt, dat lijkt me zo evident, zo zeker en zo duidelijk, dat ik gewoon niet kan vatten waarom mensen in die fabels trappen.
    Ok, de dingen die ze aanklagen zijn niet altijd verzonnen, we hébben problemen. Maar de oplossingen die ze aandragen, of beter het gebrek eraan...
    Ik kan enkel eens heel diep zuchten.
    En ik blijf het herhalen, de dag dat die mannen aan de macht komen, ben ik hier weg. Het kan me niet schelen naar waar, maar in een land dat bestuurd wordt door een bende .... wil ik niet leven. Never.
    Ik vraag me ook af waarom de uitslag in Wallonië zoveel beter is, de PS stevig in het zadel (ik vind Di Rupo best een aangename mens) (toch voor een politicus), Ecolo die een mooie score haalt en niks van racistische partijen. Zo veel beter! Waarom kunnen de Walen dat en wij niet? Is de Vlaming dan echt compleet verzuurd, egoïstisch en nooit tevreden?
     
    Gelukkig ging Groen! vooruit. Niet spectaculair, maar ze bestaan nog, ze staan er weer, en dat is al heel wat. Er is nog een groene partij in Vlaanderen. Want daar heb ik heel lang voor gevreesd, voor hun voortbestaan. Ze hebben de kiesdempel gehaald, hun score verdubbeld, en dat is goed.
     
    CD&V tenslotte ging winnen, wauw, 0.2%, is dat winnen? Pffft!
     
    Paars die achteruit gaan, dat is verwacht. Komt wel weer goed zeker? Ik vond de paarse regering trouwens best ok, enkel paarsgroen is beter. Ik hou niet zo van die schijnheilige oldfashioned katholieke pipo's...

  • Hebben jullie je allemaal door mijn lange verslag heen geplo

    Hebben jullie je allemaal door mijn lange verslag heen geploegd (or not)? Geef toe, ik heb mijn best gedaan he!
    Ondertussen zijn we alweer 5 dagen terug in het land, dus weer 5 dagen waarover ik jullie kan onderhouden (terwijl een collega in de achtergrond in een euforisch lied uitbarst, maar dat kan ik helaas niet met jullie delen).
     
    Maandagavond in een zaal met welgeteld 3 toeschouwers (me, my loved one en de Pakistani van de nachtwinkel waar we 2 minuten tevoren onze cola hadden gekocht) naar de nieuwe Harry Potter gekeken. Ik kan hem iedereen aanraden. Twee en half uur echt genoten en meegeleept in de magische en deze keer vrij donkere wereld van onze kleine tovenaar. Leuk, spannend, en dus gewoon betoverend. Twee keer plezier dus omdat we de supercommercie van de Kinepolis hebben vermeden en ons genesteld hadden in een verouderd doch gezellig zaaltje. (Ik had na de laatste 3 crazy kinepolis bezoeken op korte tijd gezworen die vervloekte zalen minstens 6 maanden te mijden en ik ben vastbesloten woord te houden.)
     
    Dinsdag een terrasje gedaan, maar verjaagd door de hysterische studenten/meisjes links en rechts van ons, I swear, ik kon mezelf niet meer horen denken (giechel-hysterische gil- "jaaaaaa, en ik heb nu een aansluiting voor een wasmachien"-bewonderende kreten). Dan maar een eindje door de zich stilaan in duisternis hullende stad gestapt en daarna achter de tv gekropen om op Canvas een fascinerende docu van de middeleeuwen te bekijken (nog helemaal in de culturele vakantiebui).
     
    Woensdag me nog eens helemaal overgegeven aan het fenomeen shoppen. Geweldig leuke en supercomfortabele schoenen gekocht (eigenlijk gekregen van mijn ma, dubbel zo leuk), en een veel te dure doch onweerstaanbare trui. Verder aangezien de hitte vooral veel op terrasjes gezeten. Des avonds nog ene gedronken mit Herr CMS himself.
     
    En vandaag de eerste dag weer aan het werk.
    *diepe zucht*