• Beats of love

    Ik wou Steve+Sky absoluut zien, het zag er een pittige Belgische film uit, jong, interessant, en elke recensie die ik las versterkte dat gevoel nog. Recht de hemel in prijzen ze die film...
    Ik ben hem dan gisteren gaan zien en eerlijk gezegd, het viel tegen. Hij is zeker niet slecht, verre van, maar ook niet super. Eerder matig, gewoon ok...
    Ik had er meer van verwacht. Ik had ook iets anders verwacht denk ik, een heel andere film...
    Ik werd niet meegesleept in de film. Ten hoogste ge-entertaind, geamuseerd. Maar niet geraakt.
    In de Laatste Show had ik vorige week al wat stukjes gezien, en dat voorspelde een tegenvaller, maar ach, wat zeggen een paar fragmentjes nu... Maar effectief, de prent sprak me niet zo danig aan...
    Ik mis een echt verhaal, ik mis diepgang, interessante personages, een indruk, iets beklijvends.
    Wat ik wel heb gekregen zijn knotsgekke dialogen, veel groffe taal, rauw is de film dus meer dan genoeg, maar ook weinig meer dan dat.
    Die Delfine acteert best wel goed, die Titus kwam niet verder dan me enerveren. Nu ja, dat was misschien de bedoeling.
    Degene die me kennen weten dat ik nogal een dEUS en Barman-fan ben, maar dat ik ben echt niet bevooroordeeld gaan kijken, ik had brst wel veel van deze prent verwacht! Ik moet gewoon besluiten dat ik Anyway the wind blows een stuk beter vond dan Steve+Sky.
    Vernieuwend is de film zeker, de hele structuur, de manier van filmen, de aanpak, maar het deed me allemaal veel te weinig. Af en toe een gedegouteerd, vaak moeten lachen met de dialogen, af en toe een speciaal, mooi stukje, dat wel... Iets helemaal anders dan je vaak te zien krijgt en dat is zeker aangenaam. Origineel, gedurfd, ... Als ik er nu over nadenk zijn er tal van positieve effecten, maar toch ben ik er niet laaiend over, die extra dimensie, dat aangrijpende, dat gevoel was er gewoon niet.
    Nu ja...
    Ik ben ervan overtuigd dat jullie hem allemaal wel supergoed vinden, want blijkbaar vind heel Vlaanderen dat...
    Een resultaat is er zeker, nu loop ik op een onbewaakt moment ook al "beats of love" te neuriën...

  • Chaos

    Bloggen is bij mij een raar fenomeen; ik merk dat ik oftewel dagelijks trouw een stukje kom schrijven, en dan ook altijd wel iets weet te verzinnen, ofwel ineens een pak dagen oversla en dan ook hoe langer hoe minder zin/inspiratie heb om nog iets te schrijven. Strange.
    Nu zit ik hier dus en ik voel de nood om dit ding up to date te houden, en er zoeven 100 verschillende gedachten door mijn hoofd, maar er komt geen structuur in en uiteindelijk heb ik nog geen idee welke lettertjes er hier vandaag nu het best komen te staan. Nu ja, de keuze aan lettertjes is beperkt, het is vooral de volgorde he.
     
    Ik ga het maar weer eens op een paar impressies houden.
    * een constante deze week: werkstress en het algemene rottige bwaarkbeubaal-gevoel dat ik ervan krijg. Conclusie: waarom doe ik dat mezelf aan, waarom schud ik dat gevoel niet gewoon van me af en geniet ik van het leven in plaats van me onder te dompelen in ergernissen. Voornemen: constructiever zijn!¨
    * andere observatie: al wekenlang moeten er allerlei dringende en minder dringend plannen gesmeed worden (er zijn veranderingen op til!) en al wekenlang plannen we wel, en in sommige zaken zit wel wat schot, maar vaak zijn we toch ook liever lui dan moe en laten we de boel wat aanslepen... Na ja, het is ook niet altijd makkelijk, je hebt al zo weinig tijd voor elkaar door het werk en allerlei familiale verplichtingen en in de rustige momenten heeft een mens al eens wat anders aan zijn hoofd dan knopen doorhakken en pro's en contra's van appartementen in Italië op een rij zetten... Nu ja, we raken er wel hoor, daar ben ik wel gerust in...
    * observatie 3: waarom zijn alle medebloggertjes ermee aan het kappen??? Of gaat het niet zo goed met hen?
    *observatie 4: waarom trek ik me dat eigenlijk aan, ik kén die mensen niet eens! En toch trek je je dat ergens dus aan he... Nu ja, echt negatief is dat niet te noemen he!
    * 5: vanavond weer geen reet op tv...
    * 6: dit weekend wil ik Steve+Sky zien.
    * 7: cd van Magnus is BEREGOED !!!!
    * 8: er is geen 8...
     
    Toedels en goei weekend mensen...

  • RAAR

    Ik keek net even toevallig met welke zoektermen mensen hier belanden AND I AM SHOCKED:
    * baarmoederhalskanker en zwangerschap: serieus onderwerp, maar daar weet ik niks over en schrijf ik toch ook niet over?
    * onvruchtbaarheid adolf hitler? HE???? Zijn er mensen op zoek naar kleine Hitlertjes dan? Freaky!
    Last but not least:
    * dieren die *** hebben met vrouwen: excuseer: aan dat soort mensen:
    VAN MIJN ERF
     

  • Weinig inspiratie

    ... dus ik hou het voor vandaag bij enkele korte bemerkingen.
    * gisteren Sergio en Xandee in de Laatste Show. Haar eurosong gedoe is aanvaardbaar -binnen het genre- maar elke keer als ik die op tv zie bekruipt me een vraag: is die bruine huidskleur made in zonnebank of heeft die exotisch bloed?
     
    * gisteren ook gezien: de nieuwe mama. Heel leuk programmaatje vind ik dat. Enkel de wannabee babe van een dochter werkte me op de zenuwen. Nu ja, niet echt, had er eerder wat medelijden mee... Het was duidelijk dat het kind genoot van de aandacht en alles deed om een extra seconde in beeld te komen: dansen (oftewel wiebelen met haar koopwaar), zingen (poging tot), in de zetel hangen en lief lachen, in beeld staan en lief lachen, kuisen en lief lachen (in de mooiste kleren), haar ondergoed tonen,...
     
    * waarom sta ik er op het werk de laatste weken zo vaak alleen voor? Word er redelijk overwerkt van... Door samenloop van omstandigheden lijk ik tegenwoordig nog de enige die hier 's avonds zijn broek zit te slijten and I don't like it!
     
    *die leraar/directeur/rare pipo die dat meisje haar haren heeft geknipt is een freak. Vandaag in de krant "het uiterlijk is niet belangrijk" en "moesten ze bij mijn zoontje een been amputeren, DAN zou ik wel eens met die leerkracht willen praten". Van hoeveel realiteitszin getuigen dit soort uitspraken...?
     
    * straks iets drinken met de heer CMS, hopelijk wordt het weer leuk.
     

  • An Exceptional Valentine's Day...




    Valentijn is niet geworden wat we hadden verwacht. Niet bijster goed georganiseerde mensen als we zijn, hadden we toch 2 dingen gepland/vastgelegd, en die zijn allebei in het water gevallen....
    's Ochtends zijn we voor ons doen vroeg opgestaan, want we gingen een dagtripje maken naar Rijsel. Ik ben er nog nooit geweest, en het stond ons wel aan, er eens helemaal tussenuit. Vrijdagavond had ik mijn ander paar schoenen in de auto laten liggen en ik dacht nog van "ai, als er nu iemand die ziet staan en ze probeert te stelen"... Maar ach, mijn schoenen zijn al een jaar oud, wie zou die nu willen hebben. Zaterdagochtend, mijn lief gaat mijn schoenen even halen en dan zouden we onmiddellijk vertrekken. Dat zal echter niks worden. Er blijkt die nacht ingebroken te zijn in de auto: een zijruit ingeslagen en de auto-radio gestolen. Daar zit je dan. Verbijsterd, wie doet er nu zo iets; er zijn meer kosten aan de ruit, de tijd die wij verliezen dan een prutsradio van een jaar oud kan opbrengen... En dan nog net op Valentijn, net die ene dag dat we eens op tijd zijn opgestaan en een romantisch uitstapje wilden maken. Boosheid, wie lapt er ons dit verdomme? En dan begint het gedoe dus, rondbellen, een bezoek aan een overvol politiekantoor,.... Daarover echter geen klachten, de agent die ons heeft geholpen was heel vriendelijk, een relatief jonge kerel nog, echt aangenaam in de omgang, geen typische domme flik. Maar je bent er toch algauw meer dan een uur mee kwijt. En de dingen die je daar ziet en hoort... Speciaal... Bleek bovendien dat wij al de derde waren die die voormiddag bij die agent aangifte kwamen doen...
    Daarna dan naar Carglass, daar ook nog anderhalf uur doorgebracht, maar kom, nadien had de auto een nieuwe ruit en was hij bovendien properder dan ooit (ze moesten stofzuigen om het gebroken glas te verwijderen dat overal op de zetels lag en daardoor moesten wij eindelijk eens al de rommel opruimen/weggooien, wat een verbazend schone auto als resulaat had).
    Al bij al is alles vlot gegaan, maar het was toch al gauw 14u en we hadden nog niks gegeten. Dus Rijsel, dat konden we mooi vergeten...
    Dan dus maar een namiddag in de stad rondgewandeld.
    Om 21u15 hadden we eenr eservatie bij de Mexicaan. Nu had ik op voorhand nogal duidelijk gemaakt dat ik geen typisch Valentijn menu moest hebben, dat koste 3 keer zoveel dan gewoon eten, daar zitten altijd veel dingen bij die ik toch niet lust en ik heb een erg kleine maag, na een voorgerecht heb ik al genoeg, dus zo veel eten is aan mij gewoon niet besteed. Nu ja, we gingen ervan uit dat je ook nog wel gewoon à la carte zou kunnen eten. Op weg naar het reastaurant zag je overal koppeltjes en elk restaurant, maar dan echt elk restaurant, zat afgeladen vol. We waren blij dat we een reservatie hadden... Ook dat zou echter niet waar zijn... Eens in het restaurant bleek het ook vol, maar we kregen nog een klein tafeltje vlak bij een ander koppel. Het was daar lawaaierig en pokkeheet, en het zat er barstensvol mensen. Bovendien was er veel te weinig personeel, we mochten gaan zitten en daarna liet er zich niemand meer zien. Alles verliep ook redelijk chaotisch, de mensen die er al zaten waren blijkbaar al redelijk lang op hun eten aan het wachten. Afin, het gevreesde werd almaar duidelijker, er was enkel een menu te krijgen. Na een half uur kregen we eindelijk iemand van het personeel te pakken die ons dat bevestigde. Ik zag dat nog steeds totaal niet zitten, zeker niet in de sfeer die er daar hing, en dus zijn we maar weggegaan. En dan de zoektocht naar een alternatief... Nergens plaats!!!! Gelukkig hadden we na een eind wandelen en eens goed de opties overdenken toch geluk, er was nog een klein Aziatisch fastfoodachtig dingetje en daar lieten ze ons nog binnen alhoewel ze eigenlijk al zouden sluiten, maar er was nog veel ander volk, dus... Daar hebben we best lekker gegeten voor iets van een 16€... En ons nog goed geamuseerd ook!
    Het was dus een Valentijn vol kleine rampen, maar al bij al zijn we toch op onze pootjes geland en zijn we er toch in geslaagd er nog een heel romantische dag en avond van te maken, en da's wat telt...
    Al kan ik nog steeds boos worden als ik eraan denk dat mijn bonus cd van de limited ediotion van de vorige van Lamb in de autoradio zat en dat ik die nu dus onherstelbaar kwijt ben...

  • Tellertje...

    *tromgeroffel* het tellertje staat bijna op 4000, nog 9 mensen ...
    Ik ben eens benieuwd of er zich deze keer iemand wil aanmelden...
     
    Nog tellertjesnieuws, op 11/02 zijn er hier 40 mensen gepasseerd, wat een nieuw record is. Zelfs al zit ik daar zelf een aantal keer in meegerekend, ik blijf het veel vinden! Best een fijn gevoel eigenlijk!!
     
    Hopelijk hebben zowel de pro als de anti valentijners een geweldig weekend, voor de anti's, troost je, maandag zijn alle etalages weer ontdaan van roze kleurtjes en is het uitkijken naar de hazen en de klokken...
     
    Zelf hoop ik er in elk geval een fantastisch weekend van te maken, verslagje volgt begin volgende week: alvast gepland: dagtripje, reisbrochures verder analyseren en zondagavond geen Witse maar Meet the family...
     
    Toedels!