• They have found Nemo...


  • Wie o wie

    is bezoeker nr 2000???

  • Greyhounds in Nood

    Ik heb vanmorgen alweer nr 14 van Greyhounds News in de bus gekregen, oftewel het ledenblaadje van de vereniging Greyhounds in Nood.
    Dit leek me een goede gelegenheid om deze mensen op mijn blogje nog eens extra in the spotlight te zetten.
    De link naar hun website kan je rechts terugvinden.
     
    Deze vereniging is constant op zoek naar mensen die een Ierse Greyhound of een Spaanse Galgo willen adopteren.
    De greyhounds worden ingezet bij hondenrennen en de Galgo's voor de jacht. Zij worden nooit als huisdieren beschouwd, maar als nummers, en dus ook zo behandeld. Maar het echte leed begint pas wanneer de dieren niet meer naar wens presteren. Vaak worden ze dan gemarteld, waarbij de straffen in verhouding staan tot de mislukking van de hond. Je kan het zo gruwelijk niet bedenken, of ze doen het met die dieren... Ze op hun achterste poten zetten en dan een strop rond de nek zodat ze zichzelf uiteindelijk wurgen, ze in brand steken of op de BBQ leggen, hun poten breken, sigaretten op hun vacht doven, ogen uitrukken, verdrinken, oren afsnijden, chemische producten over hen uitgieten,...
    Sommige honden hebben geluk in een plaatselijk opvangtehuis terecht te komen, waar ze indien mogelijk worden opgelapt. Een aantal keer per jaren gaan de mensen van Greyhounds in Nood in Spanje een aantal honde ophalen, die dan bij de adoptiegezinnen terecht komen.
     
    Ik vind dit een broodnodig en prachtig initiatief. Mensen kunnen helpen door lid te worden, of door een hond te adopteren.
    Op dit moment heb ik zelf nog geen greyhound, maar daar zal in de komende jaren gegarandeerd verandering in komen...
     
     

  • Lamb

    We geraken stilaan op dreef, vorige week naar Tom Barman in de AB en alweer tickets besteld voor een ander concert!
    Maandag was ik me 's avonds wat aan het vervelen achter de pc, en ik besloot op de site van Studio Brussel eens te kijken of er geen leuke concerten meer gepland waren. En wat bleek, Lamb komt naar België, en al heel binnenkort, nl op 9 december!
    Ik vind Lamb nu toevallig redelijk fantastisch, en toen ze 2 jaar geleden op Werchter speelden waren ze wat mij betreft de toppers van die festivaldag (op een andere dag speelden dEUS en die hebben nog steeds een beentje voor he :-)  ).
    (Ik heb de nieuwe cd nog niet, maar ik ga die nu zo snel mogelijk halen, voorbereiding is alles, LOL!)
    Dus gisteren mijn geliefde bereid gevonden om me te vergezellen en internetgewijs kaartjes besteld.
    Die concertorganisatoren zijn wel echte afzetters, had er in Humo al klachten over gelezen (bij de lezersbrieven een paar maanden terug) en heb het nu aan den lijve ondervonden.
    Zeg nu zelf, de twee kaarten kosten me 50 euro, wat al genoeg is, en daar komen maar liefst €11.20 extra kosten bovenop: aangetekende zending, service kosten, portkosten (hoe kan dat, je betaalt al apart voor de aangetekende zending), verzendingskost overschrijving,...
    Naar een concert gaan is geen goedkoper zaak meer!
    Nu ja, voor Lamb heb ik het er wel voor over, maar toch, ze slaan het geld toch weer mooi uit je zakken...

  • weinig te melden vandaag

    Maar we doen toch ons best...
     
    Gisteren stukje Laatste Show gezien, best grappig. Een van de gasten van Hooverphonic ontpopt zich tot een echte kok, terwijl de enige vrouw in het gezelschap kijkt alsof ze het in Keulen hoort donderen. Uitermate leuk!
    Als toemaatje 2 wicky in een heel leuke versie, heb er echt van genoten, kreeg zelfs kippevel. Het viel me op hoe die Geike echt gegroeid is, zowel qua zangeres als qua frontvrouw. Ze stond er echt. En supermooie stem. Ooit eens in een interview met haar gelezen dat het nummer eigenlijk heel bitsig is, in de originele versie valt dat eigenlijk niet op, in de versie van gisteren des te meer... Zit er vandaag nog mee in mijn kop!
     
    Eerder op de dag familie-aangelegenheden. Lees: samen met de ouders op bezoek bij de grootouders. In Sint-Truiden een gezellig koffiehuis ontdekt. Stijlvol van inrichting en origineel van kaart: verschillende soorten koffie, versbereide pannekoeken, taart, en een heuse vegetarische kaart met 3 of 4 verschillende opties, wat al heel wat is! Was onder de indruk. Bovendien bleek de koffie speciaal uit Costa -Rica te komen, dat willen we toch graag geloven van de vriendelijke zaakvoerder, en het was ook écht een superlekker tasje koffie! Heel zacht zonder flets te zijn! Veel beter dan de brol die je soms voorgezet krijgt op café... Ik kan het iedereen aanraden, het heette Passage of iets dergelijks.
     
    Voila, that's it for today!

  • Seabiscuit-Barman

    Ello folks!
    Van't weekend nog eens gezellig naar de film geweest. We zijn naar Seabiscuit gegaan, ik wou die erg graag zien. Ben nogal dol op paarden, en ik heb zo'n jaar of twee geleden het boek gekocht en er erg van genoten. Dus toen ik een hele tijd geleden dan hoorde dat ze het aan het verfilmen waren, stond al vast dat ik ging kijken!
    Het was natuurlijk geen filmpareltje, het boek is drastisch ingekort, en desondanks duurt de film nog twee uur ofzo, en het verhaal is simpeler en vooral nog Amerikaanser geworden. En dat terwijl het verhaal van Seabiscuit sowiso al symbool stond voor de American Dream.
    Maar toch mooie film, zeker de moeite waard!
    Ik weet niet of jullie vertrouwd zijn met het verhaal, dat trouwens waargebeurd is.
    Het is het verhaal van een aantal opmerkelijke karrakters. De fietsenmaker die groot geld verdient met de nieuwe hype, de auto, dan alle geld verliest door de beurscrash en zich op de paarden stort. De trainer, een rare zonderling die er verdacht diervriendelijke methodes op nahoudt en een voorliefde heeft voor gebrekkige paarden. De jockey, die veel te groot is, die overal zijn zak met Engelse literatuur meesleept, die lijdt aan diabetes, notabene blind is aan een oog en bovendien door een zwaar ongeval met notabene een ander paard kreupelt. En dan natuurlijk Seabiscuit zelf, een paard dat veel te klein is om indruk te maken, dat bovendien vrij kromme benen heeft, en dat zijn hele leven verkeerd begrepen en dus ook verkeerd behandeld is. Het verhaal hoe deze onwaarschijnlijke combinatie van rare snuiters het samen maken. Mooi!
     
    Dan Barman part two. Vrijdag is de cd uitgekomen met de neerslag van de concertenreeks van Barman en Van Nueten. Ik moest vrijdag en zaterdag werken, maar een zeer lief iemand heeft me de cd gegeven, en ze is even goed als het concert was. Heel mooi! Vooral de pianoversie van Nothing Really Ends vind ik prachtig, het enige nummer waar de piano echt een hoofdrol krijgt. Maar er staan eigenlijk geen slechte nummers op. Soms zijn ze ondanks dat het enkel gitaar en zang is, nogal stevig en stoer, soms zijn ze kwetsbaar en ontroerend, kortom, ik vind het echt een geslaagd idee!