26-08-15

Gezondigd op de hamburgerdag

Vorige vrijdag was het 'hamburgerdag' in de opvang waar Zoon gaat. Hij neemt altijd een eigen lunchpakket mee maar nu mocht dat niet, iedereen zou warm eten en ze gingen het zelf maken of zoiets. Als ik hem afzet vraag ik nog even hoe het nu zit aangezien Zoon vegetarisch wordt opgevoed. De begeleider (van een andere leefgroep want er was niemand te zien van de zijne) viel een klein beetje uit de lucht maar verzekerde me dat er geen enkel probleem was. Ok dan.

Die avond haal ik de kleine meneer op en ik zie toevallig een begeleidster van zijn leefgroep en informeer nog even hoe het gegaan is. Waarom ik zo'n megaschuldige blik krijg. Meneer heeft vlees gegeten. Ze hadden het haar te laat doorgegeven.

Nu is het doorgegeven bij de intake destijds, staat het in zijn opvangplan dat ik in de pc ingeef elke maand en was het die ochtend ook nog eens genoteerd. En toch hadden ze hem gewoon vlees geserveerd. 

Kijk, ik maak daar geen drama van, ik ben heel tevreden van de opvang, maar dit vond ik toch wel spijtig. Stad Gent staat achter donderdag veggiedag en ook de opvang doet mee dus er is toch wel een begin van bewustzijn. Je kan er als je kind warm eet ook gewoon een vegetarische maaltijd krijgen. Het vlees is blijkbaar halal ook aangezien er wel wat islamietjes zijn. En het was dus ook via alle mogelijke kanalen doorgegeven.

Ik stuurde dus een vriendelijke maar toch ook wel lichtjes teleurgestelde mail en kreeg meteen een vriendelijk antwoord en excuses terug. 

Ik ben me ervan bewust dat dit altijd een complex verhaal zal zijn. Ik ga en zal geen vegetarisme afdwingen. Als de kinderen ooit voor vlees kiezen dan doen ze dat gewoon. Maar dan wil ik wel dat het een bewuste keuze is. En niet dat ze denken dat 'vleesjes' in de Colruyt groeien. Zonder er een drama van te maken heb ik het dan ook even aangekaart bij Zoon zelf. En daarmee is de kous af. Al hoop ik wel dat dit soort dingen niet te veel gaat voorvallen.

18:34 Gepost door Josie in zoon en dochter | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Geen gewone tv meer, lang leve Netflix

Sinds we Netflix hebben wordt er eigenlijk geen gewone tv meer gekeken. Misschien een half uur 's morgens als de kinderen Ketnet kijken, maar even vaak kijken ook zij naar iets op Netflix of via Play. Maar wij kijken dus helemaal niet meer. True Detective uitgezonderd dan.

Onze avond ziet er meestal zo uit. Eten, met de kindjes bezig zijn, kindjes in bed stoppen, een aflevering Netflix kijken, is er veel tijd dan kijken we er twee. Heel af en toe nemen we nog eens iets op met de Digicorder.

Wat ziet een mens dan zo qua series? Momenteel zijn we aan House of Cards bezig. 39 afleveringen zijn er, we hebben net het eerste seizoen af. Het is niet de makkelijkste reeks om mijn vermoeide kop bij te houden maar wel een heel straffe. Is het echt te zwaar, dan kijken we wat Californication.

Hiervoor was het Penny Dreadful, ook een eigen Netflix reeks, een nieuwe, en echt geweldig goed. Daarvoor was het The Walking Dead, ook een echte topper. Sons of Anarchy hebben we ook gezien. Orange is the new black en Breaking Bad natuurlijk ook. Alleen (zonder wederhelft) zag ik ook Downton Abbey, The Returned en The Paradise. Hadden we al gezien maar staat ook op Netflix is bijvoorbeeld Dexter, Weeds, Sherlock, Homeland, Lost, The Killing, 

En er staat nog veel, heel veel op de to do list. Nu vrijdag begint Narcos. Fargo zou geweldig zijn.

Zoon en Dochter zijn dan weer fan van Masha en de beer (dochter IS gewoon Masha volgens mij zucht), Jake en de piraten,...

Grote fan dus hier. Altijd goede dingen te zien op momenten dat je er zin in hebt. Ben ik moe, geen probleem, je kijkt later gewoon verder. Ga je op reis, je neemt gewoon je serie mee. Het enige mogelijke nadeel is dat ik geen flauw idee meer heb of er iets te zien valt op tv dat de moeite is. Let me know!

25-08-15

Simpele dingen kunnen ook schoon zijn

Ik ben geen thuiszitter. Een leeg weekend in de agenda maakt me dan ook lichtjes zenuwachtig. Toch moet ik toegeven dat afgelopen weekend ook wel heel relax en genieten was. We moesten nergens zijn dus er was ook geen deadline waartegen de paar klusjes die een mens in het weekend doorgaans te klaren heeft, af moesten. We hadden toevallig ook niet veel boodschappen nodig dus konden gewoon naar de buurtwinkel wandelen in plaats van de auto te moeten nemen om aan de Colruyt te raken. Het was mooi weer dus we konden veel naar buiten. Gewoon onze neus achterna.

Als ik dan terugkijk op zo'n leeg weekend, was het in de praktijk alles behalve leeg maar kan ik me toch niet goed herinneren wat we dan precies hebben gedaan. Zo'n kleine alledaagse dingen tellen precies niet echt goed mee. Samen fruit eten (1 mango, 1 doos aardbeien, 1 doos frambozen, 1 appel; allemaal voor Zoon alleen op een kwartiertje tijd...), koken, opruimen, eens tv kijken of op de iPad spelen, een koffietje drinken en de krant lezen terwijl boven druk met de Duplo wordt gebouwd, eindelijk dat kleuterkussen gaan kopen in de Hema (Zoon sliep zonder hoofdkussen), een frappucino halen in de Starbucks en die opdrinken aan de draaimolen die ineens op de Korenmarkt verschenen is, in het park gaan zitten terwijl de kindjes in de zandbak spelen, met de honden wandelen, koffiekoeken knabbelen, met alleen Zoon op stap gaan achter appels en een ijsje en terwijl heelder verhalen doen tegen elkaar. 

Zondagavond is Zoon dan (op eigen vraag een avond vroeger dan voorzien) vertrokken naar de schoonouders voor de laatste logeerpartij van deze schoolvakantie. Maar 1 kind in huis, dat maakt voor ons ook wat vakantie. En door het lege weekend heb ik precies meer rust in mijn hoofd ook. En door het gebrek aan honden en Zoon kon ik vanmorgen slapen tot 8u. Simpele dingen kunnen ook schoon zijn.

15:16 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

17-08-15

Uren babbelen

Vrienden die niet in de onmiddellijke buurt wonen en ook nog eens allemaal kleine kinderen hebben, het is niet echt bevorderlijk voor het sociaal leven. Vaak wordt er dan nog eens afgesproken met alle aanhangsels erbij en mag je al blij zijn als je op het eind van de dag drie zinnen hebt kunnen zeggen tegen elkaar los van dat kleine grut. Niet dat die gelegenheden niet geweldig leuk kunnen zijn. Maar soms mis ik een goede babbel met mijn vrienden. Dat kan wel eens behoorlijk eenzaam voelen.

Daarom dat ik zaterdag een hele namiddag in Kessel-Lo of all places te vinden was, in de gietende regen, die onze actieradius beperkte tot enkele honderden meters. Station - Il pastaio - Mister Bean - station. En toch was ik nog doorweekt...

Geen terrasje dus, niet veel gestapt, veel gezeten en 5 uur aan een stuk gebabbeld. Hoe houden ze het vol zul je denken. De lekkere pasta en de heerlijke latte hielpen alleszins en mekaar al maanden niet meer echt gesproken te hebben deed de rest.

En eigenlijk kan ik dit weekend niet klagen over sociaal contact. Vrijdag een vriendin op bezoek en terwijl ik de honden uitliet was de Zoon die 's middags nooit of te nimmer slaapt in slaap gevallen en hadden we ineens kleine twee uur om te praten. En zondag stond ineens Jeronimo aan de deur. Fijn weekend dus. En goede voornemens gemaakt. Van meer af te spreken en eens me-time te nemen. Nu nog zien of het verder komt dan voornemens alleen.

latte mister bean.jpg

17:17 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-08-15

Bijtincident vervolgd

Luca is goed hersteld van de gigantische bijtwonde in haar nek. Er is gelukkig nooit infectie in de wonde gekomen en waar ze eerst haar hoofd nog amper kan bewegen en ze een enorme richel had van samengenaaid vlees, ziet ze er nu weer min of meer uit als een normaal hondje. Met een gigantisch litteken weliswaar, alsof we haar hoofd hebben afgehakt en dan lukraak weer terug genaaid. Maar eens haar vacht weerkeert zal ook dat minder opvallen vermoed ik.

Maar toen ik gisteren tijdens het uitlaten van de honden aan de praat raakte met een meisje met ook een hond die gebeten bleek door dezelfde zwarte duivel, kwam er toch weer een en ander in een nieuw daglicht te staan.

Niet alleen die hond was in dezelfde periode gebeten, ook de hond van dat meisje haar buurvrouw had het amper overleefd. Drie honden op enkele weken tijd zwaar toegetakeld. En nog hadden ze geen muilbandje voorzien of waren ze niet voorzichtiger. Dat stemt me toch droef. Enfin, de hond zou inmiddels verhuisd zijn van de stad naar het platteland en hopelijk geen slachtoffers meer maken. En het heeft geen zin om er boos om te zijn of te zagen, het is nu eenmaal gebeurd en we hebben onze hond nog. Moest ze het niet gehaald hebben zou ik er wellicht anders over denken, maar nu wil ik er gewoon niet in blijven hangen, in de negativiteit. Toch was ik er even niet goed van. 

16:35 Gepost door Josie in Honden | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-08-15

'Gezonde' brownies

brownie.jpgMaanden geleden al vond ik dit recept voor 'gezonde' brownies. Ik wou er meteen mee aan de slag maar had niet de benodigde ingrediënten in huis. Dingen als kokosolie en agavesiroop en dadels, om maar iets te noemen. Vaak vergat ik het, maar nu en dan sprokkelde ik weer eens een ingrediënt (de biowinkel is uw vriend als het op minder courante dingen aankomt, al heeft zelfs Colruyt tegenwoordig agavesiroop in huis) en afgelopen weekend was er eindelijk dan ook eens wat tijd om ermee aan de slag te gaan.

Het vergde iets meer werk dan de klassieke brownies. Zo moest ik de dadels nog zelf ontpitten, er was een half uurtje tijd nodig om te weken, de kikkererwten moesten gekookt en gemixt. Gelukkig had ik in de vorm van Zoon een fantastische kleine helper in huis. 

Maar als je bakt is het criterium toch vooral of het lekker was. En daarover was iedereen in huis het eens; deze brownies zijn echt lekker. De wederhelft vond ze beter geslaagd dan mijn klassiek recept, dan drogen ze vaak erg snel uit. Deze variant was na drie dagen nog steeds heerlijk luchtig.

Zelf vind ik het leuk dat er kikkererwten in verwerkt zitten, toch iets erg gezond. Kokosolie is ook gezonder dan boter en er zit geen geraffineerde suiker in (vervangen door dadels en agavesiroop). Al las ik elders dat agavesiroop natuurlijk niet zo heel veel beter is dan suiker. Ik haalde al kokosbloesemsuiker in huis, wat wél echt beter zou zijn, maar nog geen recept hiermee gevonden.

Ondertussen vond ik een ander recept met komkommer in plaats van kikkererwt en effectief zonder andere zoetmaker dan de dadels. Hmm. Misschien wordt dit een volgend experiment. Al ben ik zo tevreden met dit baksel dat ik misschien ook gewoon hierbij blijf.

Nog mensen met 'gezonde' bakervaringen?

16:44 Gepost door Josie in bakken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-08-15

Pari Daiza

Een hete zomerzondag, dan kan ik niet binnen blijven zitten. Niks op de planning echter, maar het idee om Pari Daiza te bezoeken zat al langer in mijn hoofd. Positieve signalen opgevangen vanuit de omgeving en ook de vorige jaren bezochten we elk jaar wel eens een dagje een dierentuin. Dus lunchpaketten gesmeerd, drankjes ingeladen, kinderen ingeladen en hoppa.

Het is vanuit Gent een hele tocht, en dan vooral in tijd eerder dan in km. De 65 km afleggen via de steeds smaller wordende weggetjes duurt al gauw 1u15. Vooral de laatste km, over veldwegeltjes, is het aanschuiven. Gelukkig had ik thuis online de tickets al gekocht en raakten we vlotjes het park in. Over die tickets, Pari Daiza is absoluut niet goedkoop. Drie toegangstickets (tot 3 jaar is het gelukkig gratis) en 1 parkingticket kostten ons maar liefst 86 euro, toch niet mis voor een (halve) dag ontspanning met het gezin. Voor pakweg Planckendael ben je toch een kleine 20 euro goedkoper af... Hetgeen me dan nog het meest voor de borst stootte, is dat niet alles inbegrepen is eens je binnen bent. Dat ze bijvoorbeeld voor een ritje door het park in een (weliswaar heel mooi) treintje nog eens 3 euro pp extra vragen, of om binnen te kunnen in hun kinderboerderij waar de kinderen eens een geit over het kopje kunnen aaien, dat is er voor mij over. Dat is toch nog van een andere orde dan bijbetalen voor een voetmassage door vissen of eten om aan de aapjes te voeren.

Enfin, hiermee hebben we het grootste minpunt eigenlijk gehad. Voor de rest niets dan lof voor Pari daiza. Het mag dus een pak duurder zijn dan de andere Belgische dierentuinen, het is ook gewoon honderd keer mooier. De dieren hebben doorgaans wat bewegingsruimte. Ook de mensen hebben wat ruimte, het park is echt behoorlijk groot. En het is allemaal ontzettend knap in scène gezet. Dat de tempels in exotische oorden zijn gemaakt door echte vakmensen en niet van plastic zijn, dat zie je echt. Het hele park is een streling voor het oog. Hier en daar is er ook muziek die de ervaring, want dat is het toch wel wat, ondersteunt.  Het personeel is supervriendelijk en het park is gewoon picobello verzorgd, je zal nergens nog maar een papiertje op de grond zien.

Ik zag er veel mensen net als wij met kleine kindjes op weg. Zelf gaan we zeker nog eens terug, maar dan over een jaar of 3, als de kinderen groter zijn. Nu met een peuter erbij misten we toch veel omdat mevrouwtje niet kan aanschuiven en de hele tijd ervanonder probeerde te muizen als het wat drukker werd en er moest aangeschoven worden. Al kan het park op een rustiger moment bezoeken wat dat betreft ook al een hele verbetering zijn natuurlijk. En alles is op zich ook toegankelijk met buggies. En er is een zeer fijn speeltuintje. Ik vond het zelf gewoon een uitputtingsslag. Mede door de hitte wellicht.

De panda's hebben we dus gemist, de leeuwen waren onvindbaar. Maar genieten was het bij de olifanten die net een bad aan het nemen waren, de nijlpaarden en neushoorns, de giraffen die vrolijk hun hoofd tussen de mensen staken en het als een duikboot in scène gezette indoor deel met de vele vissen. Dat was voor mij misschien nog wel het mooist.

Het treintje zag er ook geweldig uit maar er reed er precies maar eentje rond en het was dus bij te betalen en dan nog een uur aanschuiven in volle zon met twee reeds oververmoeide kleine kinderen, dus dat hebben we helaas zo moeten laten, net zoals de roofvogelshow.

Tot slot? Pari Daiza is ontzettend mooi. Neem je tijd en trek er een hele dag voor uit. Bij voorkeur niet in het hoogseizoen en met kinderen van de lagereschoolleeftijd. Het is niet goedkoop, maar je krijgt toch wel waar voor je geld.

19:16 Gepost door Josie in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pari daiza, dierentuin, zoo |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende