Josies Diary-my stream of consciousness

  • No sleep

    IMG_4434.PNG"Amai je ziet er moe uit" begroette een vrijwilliger me vanmorgen. Oeps. Zo duidelijk is het dus... Ik ga jullie een foto van mijn uitgeputte kop besparen, maar een foto van mijn slaaptracker kan er wel af. Die ziet er overigens best vaak zo uit, met zeer veel onderbrekingen. Ik ben al jaren een slechte slaper. Ik heb dan ook al enkele jaren kleine kinderen in huis... Of zoals de afgelopen weken, kleine kinderen die hoestbuien hebben 's nachts (vannacht allebei, tot nu enkel de oudste). Meestal slaap ik dan nog wel wat, maar afgelopen nacht hield de keelpijn me wakker. Ik denk dat ik dus nog een pak minder geslapen heb dan deze zielige grafiek doet vermoeden. Want 7 uur effectief geslapen zou eigenlijk wel meevallen. Maar het valt dus absoluut niet mee. Auch.

     

  • Tournée Minérale

    Yes, we zijn al bijna met 25.000 die meedoen aan Tournée Minérale. Een aantal trouwens de stoutste verwachtingen van initiatiefnemers De DrugLijn en Stichting Tegen Kanker overtreft.

    Het doel is simpel, in februari eens geen alcohol drinken. Piece of cake, toch? En waarom? Redenen te over zou ik zeggen. Een tijdje zonder alcohol leven zorgt voor een mooiere huid, een betere slaap, meer energie, minder calorieën, minder uitgaven, betere sportieve prestaties, geen lastige katers, noem maar op.

    Zoals gezegd hebben zich al bijna 25.000 mensen geregistreerd op de website. Maar jij kan daar zéker nog bij. Hoe meer mensen de uitdaging aangaan, hoe leuker het wordt, toch! 

     

  • Kerstvakantie en hoe die te overleven

    Ik en mijn kinderen hebben uiteraard wel een en ander gemeen aangezien we een aanzienlijk deel genen delen, maar ik wil het hier toch vooral over 1 van die gedeelde eigenschappen hebben. Namelijk dat als we een hele dag thuis moeten zitten, we heel ambetante mensen worden. En gezien de kerstvakantie zo in de donkerste dagen van het jaar zelden leidt tot picnics in het park, kon dat wel eens voor problemen zorgen.

    De kerstvakantie dit jaar is echter een groot succes voor allen. En hoe dat komt? Simpel, door elke dag iets te voorzien. Soms iets groot, soms gewoon een pannenkoek gaan eten op de kerstmarkt of inkopen gaan doen in de Colruyt. Maar elke dag heeft minstens 1 duidelijke activiteit nodig.

    Dit deden we zoal de afgelopen dagen:

    • We gingen 3 keer naar het Spekken theaterfestival. Studio 100, Disney en Ketnet allemaal goed en wel maar ik wil mijn kinderen ook de theatercultuur meegeven. En dus spendeerden we voor de derde kerstvakantie op rij wat tijd in theater Tinnenpot. Een keer met het hele gezin en nog twee keer enkel Zoon en ik. Steeds geslaagde uitjes.
    • Wanneer we niks te doen hadden of gewoon een hongertje hadden, nood aan een frisse neus, trokken we naar de kerstmarkt. Dat kan nu eenmaal als ze op 500 meter van je voordeur staat. Leven in de stad is handig. We aten pannenkoeken en gebakken mastels bij de vleet, gingen naar de schaatsers kijken, draaiden eens rond op het Roue de Paris, de kindjes kropen op de paardenmolen, we haalden warme choco, noem maar op. 
    • Een dag gingen we naar Plopsaland. De voorspelde zon liet zich niet zien en verdorie, een ganse dag buiten lopen in een pretpark bij 1 graad is echt HEEL koud. Nu weten we ook dat onder de 5 graden een heel aantal attracties gesloten zijn. Maar in de voormiddag moesten we echt nergens aanschuiven en dat compenseerde toch ook wel redelijk wat. En we aten een pannenkoek (alweer) bij een van de houtvuren buiten, gezellig. Dus eigenlijk toch wel een aanrader, al had het helemaal de max geweest bij zon en een graad of 4 extra.
    • We gingen met zijn allen naar de film. Het werd Julius in Winterland wegens een half uur korter dan Vaiana en de jongste heeft geen zittend gat. Heel mooie film met oude animatietechnieken die daardoor heel warm is. Met toch wel de nodige humor en moderne accenten in. Helaas kon de oudste notabene niet slapen die nacht omdat hij bang was van de Krampus...
    • Cadeautjes kopen; schakel kinderen in de brainstorm in en in de jacht door de winkels. Ook inpakken was hier een hit, zijn we eeuwen mee zoet geweest.
    • Feesten natuurlijk. Op oudejaar bleven ze voor het eerst tot 2 uur op...
    • Bij gebrek aan beter is er nog altijd de binnenspeeltuin waar ze enkele uren kunnen uitrazen.
    • Knutselen en gezelschapsspelletjes spelen in de resterende binnentijd.

    kerstvakantie

  • Spekken theaterfestival kerst 2016

    De eerste week van de kerstvakantie zit er alweer bijna op. Ik word onrustig van rust, dus het was een goedgevulde week. Zo trokken we twee keer naar theater Tinnenpot voor het Spekken festival, ondertussen een jaarlijkse traditie. De dochter mocht voor de tweede keer mee, Zoon zit aan zijn derde editie. Vorig jaar was de Dochter er echt niet klaar voor en kon ze geen tien minuten op haar stoel blijven zitten. Dat viel dit jaar -gelukkig- al een pak beter mee.

    We zagen "De kluizelaar"' een voorstelling voor 2 tot 6-jarigen. Op het podium stond een grote houten doos waarin allerlei vreemde dingen gebeuren. Luikjes die open en dicht gaan, belletjes die verschijnen, licht waarmee gespeeld wordt. De kinderen vonden het heerlijk. Op het einde van de voorstelling mochten ze - eveneens een Spekken traditie- het podium op en het houten huisje verkennen. Deze voorstelling was bekroond en twee keer uitverkocht. Ik vond het prima maar ook niet het beste dat ik ooit heb gezien voor die doelgroep.

    Woensdag trok ik opnieuw naar het theater met alleen Zoon. Ik was wat bang dat twee dagen na elkaar teveel zou zijn voor de jongste maar bij nader inzicht was het wellicht wel gelukt. Deze keer zagen we "Ik ben een held" van Anna's Steen. Dit was een voorstelling voor 5plus. Een schot in de roos. Alles klopte aan dit stuk. 

    Een meisje en haar papa vertellen vier verhalen. Telkens is het meisje veel heldhaftiger en moediger dan de papa. Muziek zorgt voor herkenbaarheid en een vlotte pas. Het decor is eenvoudig maar wordt heel creatief gebruikt. Alles in dit stuk pikt in op de fantasie en de leefwereld van een vijfjarige. We genoten van begin tot eind.

    Volgende week pikken we nog een laatste stuk mee in het Gravensteen, benieuwd wat dat nog wordt.

     

  • School als een warm nest

    "Er is altijd wel iets te doen op de school van je kinderen" merkte mijn collega op toen ik vanmiddag enthousiast vertelde over het ontbijt in de klas van de jongste. Ik heb de laatste maanden effectief wel al enkele leuke dingen gedaan bedacht ik toen; met de jongste naar toneel, met de oudste naar de bib, ontbijten, mee de sint gevierd op school. Als werkende mama kan ik er vaak helaas niet bij zijn. Maar soms lukt het toch en dan vind ik dat echt wel geweldig, ook eens deel te kunnen nemen aan het schoolleven van mijn kinderen, daar niet alleen over horen vertellen van ofwel de begeleiders ofwel de kinderen zelf maar het ook gewoon te zien en te beleven.

    Vanmorgen dus het ontbijt. Aan de allerkleinste kleutertafeltjes. Met lekkers meegebracht door iedereen, gezond en een tikje minder gezond. En pannenkoeken en heel speciale lekkere thee gemaakt door de mama van een klasgenootje uit Nepal. Toevallig was ik wat in de internationale hoek terecht gekomen, met kindjes en ouders uit Nepal, Tsjechië, Slowakije, Turkije,... Fijn dat alle ouders die enigszins konden, er toch ook graag bij waren.

    Een warm nest vind ik zowat het belangrijkste wat ik mijn kinderen kan geven. Geweldig toch dat ook de schoolomgeving dit probeert te bieden.

  • Uitspraak van de dag

    De Dochter speelt graag met het beste vriendinnetje van Zoon. Hij vind dat wel een beetje lastig soms. Gisterenavond babbelden we wat over de dag en het ging over dat vriendinnetje en zijn zus. Waarop hij plots zei:

    "Ik denk dat zus met Sara wil trouwen. Twee meisjes samen, dat is wel gezellig. Maar dan komen er wel geen kindjes".

  • Fitbit Alta

    Een maand of misschien wel twee voor mijn verjaardag zat ik samen met de wederhelft thuis te werken, elk aan een kant van de keukentafel met onze laptop. Ik had al een tijdje zin in zo'n fitnesstrackerding en liet dat geheel niet subtiel vallen aan de wederhelft. Voor de volledigheid, ik ben luier dan lui en totaal onsportief. Maar omdat ik geen rijbewijs heb en fietsen haar, stap ik wel veel. En het leek me geweldig plezant om dat eens in kaart te kunnen brengen. Een gratis app op mijn iPhone daarvoor vond ik maar niks. En blijkbaar tracken die dingen ook je slaap en aangezien ik elke nacht wel eens wordt gewekt door kinderen en/of huisdier wou ik daar ook wel zich op krijgen. En ik vind dat gewoon heel plezant, zo'n hebbedingetjes.

    Maar zou de wederhelft iets doen met de tip? Spannend...

    En dan was het mijn verjaardag en kwam Zoon 's morgens vroeg op de proppen met de cadeautjes. En mijn geluk kon niet op want er zat zowaar een geweldig coole zwarte Fitbit Alta bij. Ik heb de beste wederhelft ter wereld dus. 

    IMG_4336.JPG

    Ondertussen heb ik het ding een week. En zoals te verwachten was, kan ik er al totaal niet meer zonder. Hij vervangt zelfs mijn horloge dat ik heel erg mooi vind, maar twee bandjes aan mijn pols de hele tijd was wat veel.

    Een eerste vaststelling is dat ik effectief meer beweeg door dat ding. Hij staat ingesteld op een doel van 10.000 stappen per dag en ik merk dat ik meermaals per dag check hoever ik al sta van dat doel en echt heel hard probeer dat ook te halen. Op sommige dagen lukt dat vrijwel moeiteloos en haal ik al eens 15.000 stappen, maar op woensdag bv wanneer ik geen kinderen naar school moet brengen, de hond niet moet uitlaten EN met de wederhelft mee kan rijden van het werk naar huis, keldert mijn aantal tot 5.000. 

    Overdag trilt hij ook als ik te lang stilzit en ik merk dat de neiging om dan in actie te schieten ook echt wel groot is. Het lukt niet altijd want ik vind het een beetje raar om heen en weer te banjeren door de gang op het werk, maar als het enigszins mogelijk is probeer ik dan wat te bewegen.

    Ook leuk trouwens is dat wanneer mijn iPhone binnen bluetoothbereik is, de Fitbit toont wie er mij belt of smst. Frustrerend daarbij is dan weer dat bij een sms enkel de eerste woorden verschijnen en ik dan toch nog mijn telefoon moet nemen om de rest te lezen.

    Ik vind het dus niet alleen geweldig leuk om mijn activiteit bij te houden, de Fitbit zorgt ervoor dat ik meer zin heb om te bewegen én actiever ben.

    Zijn er dingen die tegenvallen? Weinig. Ik vind het een beetje sneu dat je er niet mee kan zwemmen en dat hij geen traplopen kan bijhouden, wat ik nochtans heel veel doe. En her en der lees je dat hij minder acuraat is omdat er geen GPS inzit. En een hartslagmeter lijkt me leuk. Het slaappatroon is ook niet volledig accuraat; een theatervoorstelling registreerde hij als slaap terwijl het nochtans helemaal geen saaie voorstelling was. Bij tv-kijken maakt hij die fout niet. Ik durfde wellicht niet bewegen in de theaterzaal... Zo'n foute registratie kan je natuurlijk gewoon weer wissen. Maar zoals gezegd beperk ik me toch zowat altijd tot wandelen en dan lijkt de Alta me ook wel meer dan voldoende functionaliteiten te bieden.

    Conclusie? Ik ben zwaar fan. En nu moet je me even excuseren want anders haal ik mijn stappen voor dit uur niet...