Josies Diary-my stream of consciousness

  • Mama

    Tranen zijn er tegenwoordig nog maar zelden. Al 5 jaar en 5 dagen gaat het leven zijn gang zonder haar. De dingen zijn al een hele tijd in hun plooi gevallen. Er waren al een heel aantal mijlpalen waar zij geen deel meer van uitmaakte, zoals de geboorte van mijn dochter, haar eerste crèchedag, de eerste schooldag van beide kinderen, ... Ik ben het leven intussen gewend, zonder haar. Zo ook ging haar sterfverjaardag ongemerkt voorbij. De dagen voordien was ik me er van bewust en ineens was het gepasseerd. Ik besefte het toen ik zaterdag in de auto tijdens de Classics 1000 van Radio 1 plots dit nummer hoorde voorbij komen en bijna tot tranen toe ontroerd was. Niet dat zij zelf iets zag in Arno, ze was niet zo rock 'n roll, maar mij raakt het. Het gemis gaat nooit voorbij.


  • Publiek

    Totaal onverwacht streek ik gisteren voor de tweede keer neer in een sterrenrestaurant. Een goede vriend had een reservatie staan in Publiek en zijn date had afgezegd, waardoor ik mocht invallen. En dat zag ik volledig zitten. Niet alleen hou ik enorm van lekker eten, Publiek lag op weg naar de creche vroeger waardoor ik de verbouwing destijds heb kunnen volgen en nadien wel lichtelijk geintrigeerd was door die nieuwe plek waar iedereen over sprak.

    Er was keuze tussen een vijf- en een zes gangen menu en op eenvoudige vraag kreeg ik een aangepast en volledig vegetarisch menu. We kozen beiden voor de vijf gangen en ik dus de vegetarische variant.

    Het restaurant ademt een ongedwongen sfeer uit. Het zit in een burgerhuis waarbij men tijdens de verbouwing een mix heeft gemaakt van authentieke elementen (de houten trap, de vloer in de inkom) en strakke nieuwe beton. Alle ruimten lopen over in elkaar wat het een open gevoel geeft. Het personeel viel op door zijn jeugdigheid maar even goed door zijn vriendelijkheid.

    We sloegen aperitief over en kregen meteen ons hapje, een veelheid van kleine bordjes met ondermeer Hinkelspelkaas, biet, opgelegde peer en kwartelei.

    De eerste gang bestond voor mij uit een heleboel groentjes, een sausje, een beetje een breder bemeten variant van hetgeen ik aan de overkant op tafel zal verschijnen aan bereiding bij de makreel. Heel, heel erg smakelijk gerechtje. Zoals steeds kreeg je er een hele uitleg bij, maar die ben ik inmiddels alweer vergeten helaas.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De tweede gang bestond uit een soort deegje met op hoge temperatuur gegaarde knolselder en aan de overkan zat er dan ook nog beenham bij. Prima en lekker maar minder speciaal.

    Het derde gerecht was een smakelijk bordje met asperges, iets klassieker dus. Mijn tafelgenoot had er nog een stukje vis bij. De vegetarische gerechten zijn hier dus steeds een variant op het 'gewone' gerecht, maar met meer groenten en vaak ook wel enkele extra toetsen. 

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    De vierde gang was iets met varkensnek voor de overkant en ik kreeg rataardappelen, look en broccoletti. Absoluut smakelijk, maar dit vond ik het minst lekkere van de avond. De aardappel was best zwaar en het geheel was heel erg lokerig. Het mag iets verfijnder.

    michelinster, foodie, Publiek, vegetarisch

    Qua dessert mochten we kiezen. Mijn kameraad koos voor iets fris en speciaal met jonagold appel. Ik ging voor iets evenzeer fris speciaal. Verse room tussen een heel lekker krokantje met een sorbet van zoete groene kruiden. Dit was een van de lekkerste en origineelste desserts die ik ooit heb gegeten. De sorbet van kruiden was echt een smaakervaring, zoet en toch fris en zorgde er mee voor dat dit dessert zoals te vaak niet als een baksteen op je al overvolle maag plofte maar net heel erg afsmaakte. De room en het krokantje gaven de zoete toets die je toch wat wil in een dessert. Echt waanzinnig lekker dit.

    michelinster,foodie,publiek,vegetarisch

    We sloten af met wat thee en koffie waar nog een te delen cake bij hoorde met warme whiskey.

    De hele avond werd onze tafel bijzonder nauw opgevolgd door het zaalpersoneel. Meteen afruimen, nieuw bestek brengen, horen of alles goed verliep en dan na een aangename wachttijd de volgende gang brengen. Was ons water bijna op, kregen we meteen nieuw.

    We klokten af op zo'n 150 euro, wat ik echt een heel schappelijk bedrag vond voor zo'n avond. Uiteindelijk hebben we bijna 3 uur zitten tafelen. De sfeer was modern, jong, ongedwongen (leuke muziek op de achtergrond, hoera!). 

    Omdat ik maar in 1 ander sterrenrestaurant geweest ben (Vrijmoed), heb ik wat de neiging om te gaan vergelijken, wat misschien fout is van mij. Maar om er dan toch in door te zetten; Vrijmoed eindigt hoger in mijn persoonlijke rangschikking. Het is nog net dat tikje lekkerder. Wel is het ook wat stijver en chiquer, specialer toch ook wel. Maar in Publiek zat ik dan weer meer op mijn gemak. En het was echt superlekker en leuk.

    Conclusie: Publiek is een enorme aanwinst voor Gent. Absoluut eens gaan als je er nog niet geweest bent. Prijs kwaliteit is uitstekend. Echt een ervaring!! Ik keer zeker nog terug. 

  • Mooiste compliment sinds lang

    Het was tijdens een feestje op het werk. Ik raakte aan de praat met een relatief recent gestarte collega omdat we blijkbaar allebei vegetariërs zijn. Ik vertel iets over de kinderen en vegetarisch eten. Waarop ze me heel ernstig aankijkt en zoiets zegt van, "het is misschien een beetje een rare opmerking, maar jij ziet er helemaal niet oud genoeg uit om al twee kindjes te hebben." "Hoe oud denk je dat ik ben, dan" vroeg ik al lachend en ook wel een beetje blozend. "Zo oud als ik ongeveer", antwoordde ze. En zij bleek 25 te zijn. Ze maakte mijn week meteen goed.

  • Nieuwe looks

    Sinds ik kinderen heb, shop ik even graag voor hen als voor mezelf. Ik heb me even wat laten gaan de afgelopen dagen. Enkele spulletjes online besteld die net zijn toegekomen en zaterdag met Zoon op pad gegaan. Ik vind het echt de max om mooie dingen voor hen te kopen vrees ik. De buit is van Sissy Boy, Lily Balou en Baba Babababywear. Zoon kreeg nog Teva sandalen ook maar die zijn net iets minder fotogeniek (maar hij heeft ze al aan vandaag).

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy,lily balou,baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

    sissyboy, lily balou, baba babywear

  • Eerlijk

    Mijn kinderen zijn soms echt kleine clowntjes.

    De jongste schoonbroer heeft (eindelijk) een vriendin. Meisje komt binnen. Dochter komt naar mij gelopen en roept luid 'Oh nee, een monster'. Zo erg was het nu ook weer niet ;-)

    Daarna aan tafel staart ze de vriendin in kwestie de hele tijd aan maar weigert er iets tegen te zeggen. Wat later op het toilet vraag ik haar wat ze vindt van de nieuwe mevrouw. Haar laconieke antwoord: "Is dikke mevrouw". Gelukkig heeft ze dat niet meer herhaald en plein public...

  • Vorming geven met je hoofd vol snot

    Ziek worden komt nooit gelegen, maar nu heb ik toch wel heel erg gevloekt. De kinderen en wederhelft belagen me al sinds de kerstvakantie met het ene virus na het andere. En mijn immuniteitssysteem laat me net in de steek als ik vorming moet geven aan een groep hulpverleners. Uiteraard. En niet zomaar een standaardiets dat we elk jaar doen, maar een nieuwe vorming die we voor het allereerst aanbieden en dus ook nog helemaal conceptueel uitgedacht en vormgegeven moest worden. Dan begint ik te snotteren en te hoesten gelijk gek en zit mijn kop vol watten. Natuurlijk.

    Maar kom, het is goed verlopen. We moesten de namiddag vullen met inspiratie uit de praktijk en een kleine workshop rond onlinehulp terwijl de deelnemers in de voormiddag al wat theorie achter de kiezen hadden gekregen. We zijn al sinds 2004 bezig met die materie en weten dus wel een en ander te vertellen aan de mensen, dat was het probleem niet. Maar ik ben geen geboren spreken en het was toch wel heel spannend.

    En uiteraard liet de technologie ons in de steek toen de deelnemers met elkaar mochten chatten. Maar kom. Iedereen kon er precies nog mee lachen. En ook dat is realiteit bij onlinehulp. Het draait al eens stevig in de soep. Dat hebben ze dan meteen al eens kunnen ervaren, zullen we maar denken.

    Ik was bang dat mijn hoofd te vol snot ging zitten om tijdens de vorming wat ad rem te kunnen reageren op de vragen uit de groep, ik moest vooral de bespreking in goede banen leiden en dat kan je niet echt voorbereiden. Maar mijn baas nam gelukkig veel op zich en zo lukte het allemaal prima. En ik vond het eigenlijk heel leuk om te doen.

  • Lenteweekend met nieuw leven op de boerderij

    Het eerste lenteweekend van het jaar. Dan kriebelt het om veel naar buiten te gaan. En dat is ook wel gelukt. Ondanks mijn verkoudheid/keelpijn/algemeen-lamentabele-toestand.

    Op vrijdag gingen we recht van de school naar de Zuid voor pasfoto's van de kinderen en de aanvraag van een kids ID. Die van Zoon was alweer 2 jaar vervallen, maar dat gaf niet want hij had nog een reispas. Maar die is inmiddels ook bijna vervallen. Mijn twee kleuters leken in niks meer op hun evenbeelden op de oude kids ID moet ik zeggen. De loketten sloten om 16u, maar we kregen alles mooi voor die tijd in orde. Op weg naar huis viel de Dochter in een diepe slaap in de buggy, dat schaap is ook nog een beetje ziek.

    's Avonds gingen we eten bij Bodo, maar daar wil ik later nog eens een aparte post aan weiden.

    Zaterdag startte vroeg met de zwemles en de wekelijkse verplichtingen in de supermarkt. Na de middag gingen Zoon en ik de gloednieuwe Krook verkennen (er waren balonnen en hij mocht het lintje doorknippen aan de ingang, een topper). Nadien genoten we stiekem van ons allereerste ijsje van bij Nonno van deze lente. 's Avonds ging ik nog iets drinken met een vriendin maar eigenlijk had ik dat gezien mijn keelgepijnigde toestand beter niet gedaan. Al deed de verse gemberthee van bij Spinx wel deugd.

    Zondag trokken we naar de jaarlijkse lammetjesdag van Bioboerderij De Zwaluw in Lovendegem. Vooral Zoon was volledig in de ban van de lammetjes, konijntjes, geitjes,... De Dochter wisselde af tussen dieren gaan knuffelen en zeuren omdat ze niet op de glijbaan van de boerderijkinderen mocht. En warme chocomelk drinken die er gratis te krijgen was. Iets minder boerderij-genen dan haar broer, zoveel is duidelijk. Zoon kon er echt niet genoeg van krijgen en was triest toen we naar huis vertrokken. Al moet ik bekennen dat ik zelf ook wel de rest van de dag had kunnen blijven kijken naar de koe en haar kalfje dat we live hebben geboren zien worden. Dat laat toch wel indrukken na. Ik heb zelf twee kinderen op de wereld gezet, maar een dier had ik nog nooit in het echt geboren zien worden...

    kalfjesdag2017-2.jpg