27-01-15

Brood

Zelf brood bakken staat eigenlijk al meer dan 10 jaar op mijn verlanglijstje. Maar zowel mijn wederhelft als vroeger mijn moeder vonden dat maar een dom idee. Om de zoveel tijd bleef het domme idee echter opduiken in mijn hersenpan en enkele weken terug ging de wederhelft mee in mijn avontuur. Want eigenlijk weet ik daar allemaal niks van en zou ik dus ook niet weten hoe te beginnen aan dit projectje.

Met een bezoek aan de Aveve City, bijvoorbeeld, waar de helft van de winkel aan zelf bakken gewijd is. Eigenlijk wil ik geen kant-en-klare mix van Aveve maar wil ik zelf aan de slag met liefst biologische grondstoffen, maar omdat ik het uiteindelijk nog allemaal moet leren, kozen we voor een Classic van Aveve; niet helemaal kant-en-klaar maar toch ook niet te ingewikkeld. Gewoon nog de juiste hoeveelheden water, zout, boter en gist toevoegen, kneden, laten rijden en bakken.

brood.jpgZoon, de wederhelft en ikzelf gingen dus vol enthousiasme aan de slag en ons eerste baksel was zo lekker dat iedereen zich helemaal volpropte met zelfgebakken, nog warme boterhammen.

Ondertussen zijn we drie broden verder. Elk weekend is het bakdag. Zoon helpt nog altijd even graag mee en het resultaat wordt nog altijd zeer enthousiast verorberd, tegen dinsdag is het meestal al helemaal op. We hebben nu een zak pitten- en granenbrood van 2,5 kilo. Binnenkort dus tijd om een volgende soort meel te kiezen.

Conclusie? Het is best wel tijdrovend. Tussen ingrediënten klaarleggen en het brood kunnen eten zit makkelijk tweeënhalf uur en wat werk. We ondervonden dat het bijvoorbeeld niet makkelijk is om te doen terwijl je ook andere dingen aan het doen bent zoals inkopen gaan doen waardoor het brood te lang kon rijzen en van die toestanden. Maar ik vind het echt super om te doen en kijk telkens uit naar mijn volgend baksel...

 

 

 

 

17:17 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: brood, bakken |  Facebook |

23-01-15

Ready for the weekend

Nog een half uur rust terwijl de Dochter slaapt en dan is Zoon alweer uit school. En zit het rustige deel van mijn vrije vrijdag er alweer op. Maar de zon schijnt (ook al is het berekoud) en het weekend staat voor de deur.

Omdat een goede vriendin niet kon komen voor mijn verjaardag bijna 2 maanden geleden, zou ze morgen komen samen met haar dochtertje. De dochter heeft koorts dus nu is het niet zeker of ze komen. Life with kids... Maar als de dochter te ziek is dan komt de vriendin even alleen en gaan we samen lunchen. Dus welk scenario ook, met of zonder baby, peuter en kleuter, het zal wel gezellig zijn. Staan nog op de planning voor morgen: brood bakken (mijn nieuwe vaste bezigheid in het weekend, superleuk en superlekker) en inkopen doen.

Zondag dan wil ik Trouw met mij gaan zien. Ik heb voor mijn vorige verjaardag cinematickets gekregen die volgende week vervallen en dus moeten we wel naar de film. Het was even zoeken voor een babysit aangezien de gever van de tickets die normaal zou komen ziek is, maar schoonbroer- en zus willen wel invallen.

Vanmorgen voor het eerst de stad ingetrokken met dochter in draagdoek op de rug (al 1x eerder Zoon van school gaan halen maar dat is niet ver en 1x in de draagzak maar toen zat ze echt niet goed). Ze zat echt goed en viel knal in slaap. Het was leuk, ik had mijn handen vrij om te shoppen. Normaal draag ik ze op de buik maar ze wordt zo groot dat ik dan niet meer goed kan zien waar ik stap... Wel oefenen op een andere rugknoop want in de ruck die ik nu had geknoopt (de makkelijkste rugknoop) woog het wel vrij zwaar.

14:22 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-01-15

Slaap zacht Gentblogt

Op 15 februari bestaat Gentblogt 10 jaar. En die dag gaat ook de stekker eruit. De blog blijft online maar in bevroren vorm, geen nieuwe artikels of reacties meer.

Gentblogt is ook een beetje mijn kindje. Ik kwam erbij kort nadat de site zijn eerste verjaardag vierde, begin 2006. Mijn leven zag er toen helemaal anders uit dan nu. Ik werkte maar halftijds dus had ontzettend veel vrije tijd die ik een nuttige invulling wou geven. We hadden een abonnement in de Vooruit, tijdens het FilmFestival zagen we minimaal 10 films, we gingen naar musea. Maar evengoed gingen we graag en vaak uit eten en schreef ik daarover. Zoveel onderwerpen. Ik deed het ontzettend graag.

Gaandeweg veranderde mijn leven. En dat van de hele redactie. Zoals in het artikel ook te lezen staat; andere job, gezinsuitbreiding, andere engagementen. Ik persoonlijk had minder tijd om dingen te doen die tot een artikel kunnen leiden. En wanneer er dan wel eens iets was waarover ik eigenlijk heel graag wou schrijven, raakte het vaak ondergesneeuwd in de orde van de dag. Zeker eens de kinderen er waren maar eigenlijk al van daarvoor. Vanaf eind 2011 kon ik mijn engagement steeds minder waar maken. Niet toevallig het moment waarop Zoon in mijn leven kwam. Heel, heel spijtig, maar de dingen zijn nu eenmaal wat ze zijn.

Ik vind het ontzettend spijtig dat er nu een einde komt aan dit fantastische initiatief. Maar ook dat is niet anders. We hadden het allemaal nochtans zo graag anders gezien. We hebben nog enkele jaren geprobeerd. Met we bedoel ik dan eerlijkheidshalve vooral de anderen, want zoals gezegd kwam ik er niet meer toe. Ik slaagde er nog net in mijn engagement voor Gratis in Gent te behouden, alhoewel dat ook moest stoppen eens mijn Dochter erbij kwam.

En nu zit het er dus officieel bijna op. Poeh. Ik word er best emo van. 

15:47 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gentblogt |  Facebook |

16-01-15

L'or Espresso

Ik werd uitgekozen door The Insiders om L'or Espresso te testen. Dit nieuw product richt zich op de eigenaars van een Nespresso machine. De capsules zouden 100% compatibel moeten zijn maar in tegenstelling tot Nespresso gewoon in de supermarkt te verkrijgen.

In het pakket dat ik ontving zaten 5 varieteiten koffie; 1 ristretto, 1 espresso en 3 lungo's. Verschillende sterktes en accenten. Dit is maar een greep uit het volledige gamma van L'or (van Douwe Egberts). Wat mij meteen opviel is het accent op Lungo. Nespresso heeft vooral een zeer ruim aanbod aan espresso capsules met daarnaast een stuk of 4 soorten Lungo. Wat niet onlogisch is aangezien het gaat om een espresso-apparaat en espresso koffie. Douwe Egberts komt van de klassieke koffiemarkt en lijkt dit ook door te trekken in zijn capsule-aanbod. Het lijkt mij een pak klassieker van aanpak, met dus de nadruk op de grotere tas koffie eerder dan op de kleine shot, al zijn die zeker ook vertegenwoordigd in het aanbod.

De voordelen lijken me voorlopig vooral de beschikbaarheid in de supermarkt voor mensen die geen Nespresso boetiek in de buurt hebben. Zelf hebben we dat wel in Gent en ik hou wel van de sfeer daar, het mooie interieur, het luxueuze gevoel, het gratis kopje koffie, de nieuwe machines van nabij keuren,... Qua prijs is het verschil zo'n 4 cent per kopje, aan u om uit te maken of dat de moeite is.

Ik kreeg daarbovenop nog eens 5 doosjes om uit te delen aan familie en vrienden en die vlogen in elk geval al de deur uit.

Mijn smaakervaringen ga ik op een later moment neerpennen aangezien ik nu nog niet alles heb kunnen proeven. Op het eerste zicht vind ik de smaken traditioneler en meer aanleunend bij 'gewone koffie' dan Nespresso. Maar daarover dus later meer.

Ik ben in elk geval supertevreden met mijn testpakket. Ik ben een echte koffiegenieter. Ik drink geen sloten maar 1 kopje per dag en dat kopje is een echt moment van zelfverwennerij. Even tot rust komen, genieten, een chocolaatje erbij. Ik kijk er dan ook enorm naar uit om te kijken naar de verschillende smaken, geuren, de kleur terwijl de koffie doorloopt, ...

IMG_2178.JPG

14:35 Gepost door Josie in Food and drinks | Permalink | Commentaren (2) | Tags: epresso, koffie, l'or espresso |  Facebook |

31-12-14

Spekken

Zaterdag trok ik met Zoon voor het eerst naar het kindertheaterfestival Spekken in Theater Tinnenpot. We hadden al een aantal theatervoorstellingen gedaan samen, maar nog nooit daar. Ik ben best een grote fan van kindertheater eigenlijk en keek er waarschijnlijk meer naar uit dan Zoon zelf, die vooral enthousiast uitkeek naar de tramrit.

En dus wurmden we ons door het ijzige hondenweer naar het theatertje in het Prinsenhof. Ik had gekozen voor Wolkenkrabbers van Studio Gekko.

Het bleek een verdienstelijke voorstelling. Het begon sterk maar kende in het middenstuk een dipje. Dat wreekt zich direct bij een publiek van kinderen, die meteen beginnen praten en niet meer willen stilzitten, natuurlijk. Maar tegen het einde toe pikte het weer iets op en mochten de kinderen meedoen met de drie opdrachten die het personage tot een goed einde moest zien te brengen. Ook na de voorstelling mochten de kinderen nog hartelust spelen met het meegebrachte materiaal en dat is wel fijn.

Zoon durfde of wou niet echt actief meedoen, ook al werden de kinderen daar bijna voortdurend toe geprikkeld en uitgedaagd, maar hij zat wel mee in het verhaal, dat merkte ik wel aan zijn manier van doen.

Conclusie: zeker meer van dat!

16:13 Gepost door Josie in Cultuur | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

30-12-14

Meet and great without meat

Op tweede kerstdag stond er een meet op het programma met een dertigtal leden van een Facebook groepje rond natuurlijk ouderschap en dragen. Allemaal vrouwen die ik nog nooit had gezien in het echt maar die lief en leed delen op het internet.

En ik moet zeggen, het was gezellig. Er werd uiteraard bijna uitsluitend over bevallen, borstvoeding, draagdoeken, gezond eten en opvoeden gebabbeld, maar er werd vooral veel gelachen en gezeverd. En heel, heel, HEEL lekker gegeten. Drie gangen bij Avalon. Een pittig soepje, een gevarieerde dagschotel en dan een superlekker dessert dat achteraf suikervrij bleek. TOINK. Zoiets lekker, suikervrij??

Grappig ook om eens echte mensen te plakken aan online profielfoto's en stemmen bij de getypte tekstjes. Koddig ook dat het ijs vrijwel meteen was gebroken. En vooral fijn om te relaxen met gelijkgestemden.

23:37 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-12-14

Vaarwel, Vos

Gent verloor een monument dit weekend. Mijn wederhelft pikte het nieuws vrij snel op toevallig. Ik wou en kon mijn oren niet geloven. Nog steeds niet. Ook al kende ik Luc De Vos totaal niet persoonlijk, ik kreeg kippenvel en moest de tranen bedwingen elke keer ik sindsdien Gorki op de radio hoor.

Ik kende Luc De Vos als...

... het feestbeest dat tijdens een stortbui op de Gentse Feesten naast ons kwam schuilen op de Vlasmarkt maar het na 30 seconden alweer voor bekeken hield en als enige, in bloot bovenlijf, ging dansen in de regen.

... de man die vies keek naar onze honden omdat zijn zoon die elke keer wou aaien als we elkaar tegenkwamen in het park en hij dat overduidelijk niet zag zitten.

... de man die ik in datzelfde park elke paar weken wel eens passeerde, eerst met mijn honden en hij met een kleuter, nadien ik met honden en kinderen en hij met een tiener en later vader en zoon apart. Het leven zoals het is.

... de man die tijdens het optreden van Grant Hart denk ik in 2008 in de Handelsbeurs halverwege het concert pal achter ons kwam zitten.

... de leverancier van een deel van de soundtrack van mijn puberteit. Ik zie ons nog zo zitten, op de kamer van een vriendin, 'Gorky' beluisterend.

Vanmorgen wandelde ik zoals steeds voorbij zijn huis, het ligt op mijn vaste route. Er lijkt niets veranderd, maar er is zo veel veranderd. Rust zacht.

19:23 Gepost door Josie in Muziek | Permalink | Commentaren (1) | Tags: luca de vos, gorki, gorky, gent |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende