16-09-14

Waarom ik zo content ben met onze schoolkeuze

Zoon is amper aan zijn tiende dag school bezig, dus het is misschien een beetje vreemd dat ik het over mijn ervaringen in het onderwijs wil hebben. Maar ik ben ZO tevreden met zijn school, dat ik het gewoon van de daken zou kunnen schreeuwen. Excuseer mij mijn enthousiasme en ik pretendeer zeker geen expert terzake te zijn. Tot voor kort wist ik niets over onderwijs en nog altijd weinig. Ik ben gewoon oprecht blij met onze school.

Ik heb natuurlijk enkel mijn kleutertijd om te vergelijken en die ligt al een hele tijd achter ons, natuurlijk. Ik hoop dus dat het tegenwoordig in elke kleuterschool zo fijn is als bij Zoon op school. Ook in de traditionele onderwijsvormen. Maar een van de dingen die me nu enorm opvalt in vergelijking met vroeger, is dat bij ons op school veel van het kind mag komen. En dat men de kinderen wil laten leren uit ervaring eerder dan uit boeken (het is een leefschool). En dat begint al van in de klas met de kleinste kleuters (graadklas dus instappers en eerste kleuterklas zitten samen). Elke ochtend doen de kindjes een kringgesprek en hetgeen daar allemaal uitkomt, bepaalt voor een groot deel waar ze het de rest van de tijd over gaan hebben. De eerste schoolweek hadden er kindjes spinnen mee naar school gebracht en dus werden die geobserveerd en werd er rond spinnen geknutseld. De komende tijd gaan ze landen leren kennen aan de hand van typische gerechten en dus starten ze vrijdag met frietjes te bakken. Zoon is de laatste dagen zot van kastanjes rapen dus heeft hij kastanjes en bolsters meegenomen en hebben ze die geteld en gaan ze volgende maand naar het bos op uitstap. De begeleidster stuurt bij en zorgt uiteraard dat de kindjes leren wat ze volgens de leerplannen moeten leren, maar de input komt van de kindjes zelf.

De kinderen gaan ook veel naar buiten. De tweede schoolweek al trokken ze naar de speeltuin met de bus, volgende maand naar theater en naar het bos. In het echte leven staan en dingen doen!

Als ouder wordt je ook betrokken. Alle ouders komen elke ochtend mee binnen in de school, kindjes mogen tot in de klas worden afgezet. De allerkleinsten worden ook in de klas opgehaald. Elke dag dus heb je even kort contact met de begeleidster. Daarnaast houdt ze verschillende boeken bij waarin je kan volgen wat ze de hele dag hebben gedaan, wie wat verteld heeft in de kring, wat ze geknutseld hebben. Elke week krijgen we ook mail met info over de komende projecten en wat we als ouder daarvoor moeten of kunnen doen (elke week maken de kleuters zelf soep en komen er ouders helpen, vrijdag moeten we een aardappel meegeven voor de frietjes). Het is een leefschool, een school waar geleefd wordt, een kleine school met veel persoonlijk contact, waar kinderen en ouders zich thuis voelen, waar er geen regels zijn om de regels maar gewoon om alles gezellig te houden. School en thuis loopt door al die redenen ook gewoon in elkaar over. De dingen die wij thuis belangrijk vinden (gezond eten, zichzelf ontplooien, ontdekken, bewegen, respect, communicatie) zijn dat op school ook. 

Het gevolg is dat Zoon supergraag naar school gaat en dat zijn begeleidster zijn held is. Ook de turnleerkracht is zijn grote vriendin. We krijgen een heel ander kind thuis dan na een dagje crèche. Een kind met veel meer verhalen, maar ook meer woordenschat om uiting te geven aan die verhalen, met enthousiasme en fierheid op wat hij allemaal leert.

Ik denk dat de verschillen met de katholieke scholen waar hoe meer huiswerk hoe beter de school betekent zich nog veel scherper gaat laten voelen in de lagere school en dat het nu in de kleuterklas misschien nog maar kleine verschillen zijn. Maar toch. Wauw. Ik wou dat ik op zo'n school had mogen gaan!

 

16:04 Gepost door Josie in school | Permalink | Commentaren (0) | Tags: leefschool, methodeschool, methodeonderwijs |  Facebook |

18-08-14

Uitgetest: Colmar

Of ik mijn kindjes wou trakteren op de chocoladefontein bij Colmar was de vraag die me via deze blog bereikte. Daar moest ik uiteraard niet lang over nadenken. Onze babydochter mag nog geen chocolade, maar de peuterzoon is al een chocoholic en dat heeft hij van zijn ouders. Sinds de kinderen er zijn gaan we ook veel te weinig op restaurant. En dus reageerde ik met een volmondig ‘Ja, absoluut’.

Met een kind van nog geen jaar en een van 2,5 moet het een beetje vooruit gaan. Dus kozen we voor de formule van hoofdgerecht + dessertenbuffet. Daarmee lieten we het befaamde koud buffet van Colmar aan ons voorbij gaan. Het zag er lekker en vooral heel veel uit en dat was een beetje ons argument om te skippen, samen met het aspect tijd dus.

Het vriendelijke personeel sleepte meteen een kinderstoel aan voor de dochter. Helaas wel een tamelijk groot model zonder riempje om ze in vast te snoeren helaas en dus niet echt geschikt voor kleintjes onder anderhalf jaar vermoed ik. Na drie seconden was ze al op tafel aan het kruipen en dus werd de wederhelft veroordeeld tot het vasthouden/entertainen van de dochter en kroop onze peuter ook al eens in de babystoel om die uit te testen. Hij kreeg dan weer direct een glas potloden en een onderlegger met kleurplaten waarop ook de kindermenu’s stonden. Er was keuze tussen de obligate balletjes in tomatensaus, fishsticks en hamburger. Geen vegetarische optie, wat ik wel spijtig vond aangezien ik en de kinderen veggie eten. Een kleine zonde dan maar en de fishsticks voor meneer. Volgens de kaart komt de kindermenu met frieten maar we mochten ook kiezen voor een aardappel in de schil of kroketjes. Onze zoon lust geen frieten en ik vind het ook niet zo bijster gezond voor kinderen dus kozen we de aardappel in de schil, die er vlotjes in ging. Al had puree wellicht nog iets makkelijker geweest. Voor amper 6.5€ krijgen de kinderen dus een hoofdgerecht, drinken, dessert a volonté en dan nog een geschenkje. Geen geld dus. Al heb ik de indruk dat ze toch niet echt gewend zijn heel jonge kinderen op bezoek te krijgen, aangezien in de drankenautomaat naast verschillende soorten frisdrank en alcohol enkel water te krijgen is. Water dus, want frisdrank kennen en lusten onze kinderen (nog) niet. Fruitsap was leuk geweest.

006.JPG

 

Ik ontdekte meteen een aantal voordelen van dit restaurant voor gezinnen met kinderen. Ten eerste zoals gezegd, het gaat vooruit. Héél belangrijk. Niks zo vervelend met kleine mannen als eindeloos wachten. Ten tweede zijn er voldoende andere gezinnen met kinderen dus je voelt je niet slecht als je kinderen eens roepen of rondcrossen en dus gewoon kind zijn. Nergens opgetrokken wenkbrauwen. Zalig. Ten derde is er zelfs een plekje waar het jonge volkje dvd’s kan kijken. Ten vierde dus de keuze aan kindermenu’s (zij het weinig gezond of origineel maar kinderen staan dan ook zelden bekend voor avonturierszin op eetvlak, al moedigen wij dat wel aan). Ten vijfde bleek het dessertenbuffet ideaal als lokmiddel om onze peuter relatief rustig mee te houden; “straks mag je een groot ijsje” werkte wonderwel en zorgde voor een doodbraaf kind dat braaf de helft van zijn hoofdgerecht heeft opgegeten.

Tot zover het aspect eten met kleine kinderen. Want uiteindelijk wil je gewoon lekker en gezellig gaan eten en genieten. Zelf koos ik, hoe kan het ook anders, het enige vegetarische gerecht op de kaart, de groentenfeuilleté (22.95 euro in onze formule), een bladerdeegje met broccoli, spinazie en geitenkaas, geserveerd met frietjes en een paar blaadjes sla. Mijn wederhelft koos de steak (eveneens 22.95 euro) met dezelfde frietjes en sla.

004.JPG

Mijn feuilleté was best lekker, de geitenkaas smaakte lekker door zonder te scherp te zijn en gaf het geheel smaak. De frietjes waren lekker maar mijn wederhelft vond het spijtig dat het geen verse frietjes waren. De sla was vers en met een fijn sausje maar ik persoonlijk zie liever wat gevarieerder groenten op een bord verschijnen dan het obligate blad sla. De steak werd ten zeerste goedgekeurd aan de overkant van de tafel, zeer lekker was de bemerking op het gerecht.

003.JPG

Zelf ben ik toch vooral een zoetekauw dus ik moet eerlijk toegeven dat een dessertenbuffet altijd iets is waar ik geweldig naar uitkijk. En geen slecht woord over het dessertenbuffet van Colmar. Een mooi aanbod aan fruit, ijs, gebak, chocomousse, noem maar op. Dit dessertenbuffet kan met gemak concurreren met dat van het doorsnee trouwfeest. Mijn maag zat echter al goed vol van het hoofdgerecht en de frieten daarbij dus ik beperkte me tot wat fruit met verse chocoladesaus, een klein glaasje pudding en een stuk meringue. En dat was allemaal superlekker en zag er ook mooi gepresenteerd uit. De chocoladefontein waarvan sprake in de mail kon me niet echt bekoren, er lag dus wel fruit en er lagen prikkers om het fruit op te doen, maar je kon er niet rond zitten, dus je kan dan toch maximaal enkele stukjes in de fontein doen en die dan mee naar de tafel nemen of telkens heen en weer zitten lopen. De fontein stond er dus wat ons betreft eerder decoratief. Mijn wederhelft was ook zeer te spreken over het dessert al vond hij de chocomousse iets te industrieel smaken.

Tot slot onze algemene indrukken. Toen we toekwamen op de parking werden we meteen omringd door bejaarden. Het geeft een beetje een vreemd gevoel als alle andere bezoekers minstens 30 jaar ouder zijn. Gelukkig bleken er binnen ook nog wat andere gezinnen met kinderen aanwezig maar Colmar was op de feestdag dat wij er waren toch vooral een zaak van senioren. Misschien kozen we ons moment gewoon slecht.
De restaurant zijn vernieuwd en dat merk je ook echt. Het interieur is smaakvol, het uniform van het personeel is mooi, er is ook veel personeel en ze zorgen echt dat de buffetten steeds aangevuld zijn en dat je niets tekort komt. Ik denk dat qua prijs-kwaliteit dit onklopbaar is, want voor geen geld krijg je een heleboel eten van prima kwaliteit. Ondanks dat we niet de full option hadden genomen, hadden we om 19u nog altijd geen honger… Bovendien voel je je als jonge ouder hier dus absoluut welkom. Het is ook fijn dat je er als volwassen vegetariër een origineel gerecht krijgt (en eens geen lasagne of salade).  

010.JPG

 

 

17:54 Gepost door Josie in Food and drinks | Permalink | Commentaren (0) | Tags: colmar |  Facebook |

29-07-14

Zee

Onze echte vakantie deze zomer was een weekje in het wondermooie Sardinië, maar vorige week hadden we nog een extraatje in de vorm van een week aan zee.

De zee is niet echt mijn bestemming naar keuze. Elke keer als ik daar op het strand zat, besefte ik weer hoezeer ik zee en strand haat. Zand in mijn haar, de stank van zonnecrème, de aanblik van wiebelend vlees in te weinig stof. En toch is het tegelijk ook genieten. Genieten van een Zoon met wie ik diepe putten moet graven en die met de wederhelft een fort bouwt om het later te zien verzwolgen worden door zee. Genieten van ons meisje die onversaagd over het strand kruipt op zoek naar schelpjes om in haar mondje te stoppen. Genieten van het mooie weer ook al zoek ik direct de schaduw op. Genieten van een pannenkoek en een ijsje. Van frieten en afhaalpizza. In een vies speeltuintje een fanta drinken terwijl onze kleine man hoger klimt dan kindjes van 1 of 2 jaar ouder.

Erg weinig activiteiten om te onthouden voor later maar veel kleine pleziertjes. Het strand dus en de speeltuin. Een zeer geslaagd bezoek aan het Atlantikwall museum. Nu tijdelijk trouwens met diaprojectie van Vanfleteren, waar Zoon helaas bang van was. Ijsjes gaan halen op de dijk.

Het meest spijtige van de kust is misschien nog dat het een openlucht bejaardentehuis geworden is. Op zich nog niks mis mee, moesten veel van die bejaarden niet zo compleet onuitstaanbaar zijn. Vorig jaar hadden we de hondjes bij en dat mocht dit jaar niet meer omdat er mensen hadden geklaagd omdat ze hadden gejankt toen we ze twee keer 2 uur alleen hadden gelaten op het appartement. Dit jaar kwamen ze klagen omdat de liftdeur blijkbaar soms terug openging op onze verdieping en ze dus de trap hadden moeten nemen, met zo een toontje alsof wij zo'n dingen met opzet doen. In de overvolle kusttram is iedereen hoffelijk en vriendelijk behalve de bejaarden die duwen alsof hun leven ervan afhangt. En kers op de taart de ontelbare afkeurende blikken en de open kritiek toen onze Zoon een woede-aanval kreeg in de supermarkt, nog uitgelokt dan door weer een bejaarde die lastig was omdat hij in haar weg liep. De 'moderne opvoeding' was kop van jut. Fijn. 

13:23 Gepost door Josie in Reizen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: zee |  Facebook |

28-07-14

Draaimolentje

Vorig jaar tijdens de Gentse Feesten zat Zoon graag op de draaimolen. Hij was toen anderhalf en de eerste keren was hij wat onder de indruk maar algauw wou hij er niet meer af.

En dus kocht de wederhelft dit jaar ineens 8 kaartjes, zodat hij elke avond dat we er waren een keer of 2 kon gaan. 

Tot meneertje na het 3 seconden tijdens het eerste ritje besloot dat hij bang was en zich gelijk een klein aapje aan papa vastklemde. En we hem de daaropvolgende dagen met geen stokken nog op die draaimolen kregen. Hij wou graag op de botsauto's, op dat groot zwaaiding dat bijna overkop gaat en op de autootjes met Bumba-muziek (valsspelers!), maar niet op de draaimolen.

Zelfs een week vakantie aan zee kon de angst niet uit zijn geheugen wissen. Toen we gisteren terugkeerden met onze 7 kaartjes naar de draaimolen sloeg hij volledig in paniek.

Moraal van het verhaal: denk nooit dat je het gedrag van je peuter kan inschatten en koop nooit zomaar kaartjes voor een attractie.

Gelukkig wou hij wél eendjes vissen en koos hij als prijs resoluut voor een trompet waarmee hij prompt applaus en aanmoedigingen oogste op de Feesten gisterenavond... En was hij niet weg te slaan bij de grijpers en de bakken met pluchkes... En vond hij de show van Kaatje de max.

13:19 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-07-14

Wollig

Gisteren op 7 juli was het 7 jaar geleden dat wij elkaar het ja-woord gaven. Dat maakt dat wij dus ons wollen huwelijk vierden. Of niet vierden, want voor vieren is weinig tijd in de spits van het leven met twee kleine kinderen tegenwoordig... Daar getuigt deze stille blog ook van...

16:21 Gepost door Josie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: trouwen |  Facebook |

10-06-14

Eerste keer Plopsaland

Wederhelft en Zoon waren al twee keer alleen geweest (baby nog te klein en keer erop baby ziek) maar nu konden ik en Dochterlief dus ook eens mee naar Plopsaland De Panne. We hebben het bezoek wel enkele dagen moeten uitstellen omdat Dochter weer koorts had, maar we hadden geluk met het verlengd weekend, tegen maandag was de koorts gepasseerd.

En dus iedereen tegen 9u in de auto geladen en naar De Panne getuft om de toeloop en de hitte wat voor te zijn. Toch al een klein beetje moeten aanschuiven op weg naar het park en dan probleemloos geparkeerd. Zoon in de buggy, Dochterlief in de draagdoek en een ruime voorraad eten en drinken mee aan de buggy.

Zoon meet ondertussen 90cm en kan al op enkele attracties. Met de baby is het aanbod natuurlijk beperkt, dat wisten we op voorhand. Toch waren er een drietal dingen waar we samen in konden; de bootjes van Kaatje (heel leuk), de ballonnetjes en een waterfiets waar het belachelijk lang aanschuiven voor was pal in de verzengende zon. Bij de eerste keer wachten op de wederhelft en Zoon werd onze kleinste het wachten al snel beu en haalde ik ze maar uit de doek. De rest van de dag heeft ze dan in Zoons plooibuggy gezeten, die gelukkig babyproof is. Met 30° was het ook wel warm om te dragen. Niettemin kwam de draagdoek handig van pas om borstvoeding onder te geven midden in een propvol park. Want met deze hitte wou ons meisje regelmatig een paar slokjes. Wie niet.

Plopsaland maakte een behoorlijke indruk. Eerst de positieve punten. Het ziet er allemaal mooi en verzorgd uit, geen afgeleefde oude rommel. Het park is voorzien op anders validen, uiteraard ook op kinderwagens. Er zijn overal veel bankjes, toiletten en alles is proper. De wachttijden zijn meestal wel te doen. Er is variatie in attracties waardoor je er zelf met een baby en een peuter van 2,5 wel een fijne dag kan beleven. Onze Zoon amuseert er zich echt rot. Het is zeer goed geamuseerd, vanaf de weg ernaar toe staan er stewards van het park die alles in goede banen leiden. Het personeel is trouwens ook echt wel heel lief, op de spreekwoordelijke uitzondering na.

Wat ikzelf dan eerder negatief vond. Het is er LUID. Een bepaald moment was Dochterlief in slaapt aan't vallen en stonden de wederhelft en Zoon in een zeer lange wachtrij en was ik dus op zoek naar een rustig bankje in de schaduw. Wel, na een kwartier zoeken heb ik het opgegeven. Het bestaat niet. Banken staan ofwel in de zon, ofwel naast een attractie waar gekeeld wordt en meestal ook in de buurt van een van de vele boxen waar zeer luide muziek uitkomt. Resultaat, baby schrikt zich continu wakker. Ok, het is een pretpark dus ik verwacht geen perfecte stilte maar enkele rustige hoekjes hadden geen kwaad gekund. Uiteindelijk op een ander moment toch 1 gevonden aan de halte van het treintje,...
Ik heb niet alle menu's bestudeerd maar hetgeen ik de mensen zag eten zag er niet bijster gezond uit. Fluo drankjes, chips, frieten. Ik hoop dat ze hier en daar ook 'es iets gezond in hun aanbod hebben. Geen idee. Zoals gezegd hadden wij alles bij en we hebben ginder gewoon nog een ijsje gesmikkeld. Ook niet gezond natuurlijk, ik bekend schuld...

Conclusie? Fijn met kleine kindjes vanaf 2 jaar, doenbaar met een baby maar mij lijkt het pas écht zijn geld waard met iets oudere kindjes. Gelukkig hadden we vrijkaarten. Anders wordt het wel een serieus duur dagje uit.

15:47 Gepost door Josie in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: plopsaland, de panne, pretpark |  Facebook |

23-05-14

Reizen met baby en peuter

Iemand vroeg me hoe we het deden, een vliegreis maken met een baby van 7 maanden en een peuter van 2,5. Wel, eigenlijk ging dat supervlot.

  • Neem geen massa's bagage mee. Qua medicatie beperkte het zich tot 1 vel pleisters, een koortsthermometer, luierzalf, perdolan baby en een ontsmettende spray. Hebben we iets meer nodig, dan kopen we het ter plaatse wel. Uiteindelijk hebben we de thermometer 2 x gebruikt en 1 keer perdolan gegeven omdat onze Dochter vertrokken is met 38 graden koorts en dat door de vlucht wat gestegen was. Maar de dag nadien al niks meer van te merken.
  • Luiers hebben we ginder gekocht, net zoals groeimelk, koekjes, fruit, potjes babyvoeding. We hebben gelukkig flexibele kinderen op dat vlak die geen scene maken als het koekje eens niet van Piet Piraat is en de melk wat anders smaakt.
  • Kledij is moeilijk. De ene dag maakt zo'n baby 3 outfits vuil en dan gaat het weer een week goed. Toch ook hier geen overdaad. 6 bodietjes voor de dochter maar voor de rest gewoon een paar korte en lange broeken en bloesjes met korte en lange mouwen. Wassen kan altijd nog ter plekke, desnoods met shampoo als wasmiddel, maar ik heb het zelfs niet moeten doen.
  • We hadden voor de twee kinderen 1 superlichte plooibuggy mee die we maar enkele keren hebben gebruikt. Doorgaans stapt de Zoon. Wou hij in de buggy dan kon het. Vooral handig om hem even 'vast te zetten' in de drukte van de luchthaven eigenlijk. 
  • Draagdoeken rule. Weegt niks en Dochterlief woont er zowat in als we op stap zijn. Ze doet er haar dutjes in en je kan het zelfs gebruiken tegen nieuwsgierige ogen als je in het openbaar je baby wil voeden (op dat vlak is borstvoeding superhandig, je moet niets meezeulen en hebt altijd eten voor de baby bij).
  • Speelgoed? Wat blokjes en piepertjes voor de baby en voor Zoon een kleurboek met wasco's, een leesboek of 2 en de iPad om Kulderzipke en Shaun het Schaap te kijken via Youtube. Het op reis zijn is doorgaans entertainment genoeg; in een andere auto mogen rijden, een zwembad, de sproeiinstallatie van de tuin ginder, het boekje van Ryanair, andere kindjes, alles wat anders is is leuk en interessant.
  • Wat eten voor onderweg, ideaal ook om de aandacht af te leiden als peuterzoon het even lastig krijgt.
  • Baby heeft tijdens de 3 vluchten geen kik gegeven. Ergens last van? Lang leve de boobs om de honger te stillen, pijnlijke oren te vermijden of ze in slaap te krijgen.
  • Relax, go with the flow en ga ervan uit dat alles goedkomt. En in het ergste geval hebben ze bijna overal dokters, ziekenhuizen, supermarkten,...

12:54 Gepost door Josie in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende